Η ΧΟΛΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ ΤΗΣ ΣΥΡΟΥ (1854) ΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

,

Ἡ Σῦρος στὶς ἀρχὲς τοῦ 19ου αἰ. Ἀγνώστου καλλιτέχνη.

,

……….Ἡ Ἑρμούπολις, μπορεῖ νὰ ἄντεξε στὸν συναγωνισμὸ τῶν ἐμπορικῶν λιμένων τῆς τουρκίας… νὰ πολέμησε κατὰ τοῦ σκληροῦ Τελωνιακοῦ Νόμου, νὰ ἀγωνίσθηκε κατὰ τὴν διάρκεια τῶν δύσκολων ἐμπορικῶν ἐτῶν τοῦ 1838 καὶ 1848, νὰ ὑπέστη δεινὰ λόγῳ τοῦ Παρκερικοῦ ἀποκλεισμοῦ…, ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπέφερε καὶ ξεπέρασε μὲ ὑπομονή, σὲ ἕνα ὅμως γονάτισε, στὴν μάστιγα τῆς χολέρας. Ὅπως ἔγραψε ἡ έφημερίδα «Αἴολος» (ἡ μόνη ποὺ ἐκδιδόταν στὴν Ἑρμούπολη) στὶς 23 Σεπτ.1854 : «…ἡ ἐπάρατος αὕτη νόσος πληγὰς βαθείας ἠνέωξεν εἰς τὸ σῶμα τῆς Πόλεώς μας…ἐὰν δὲ ὅ μὴ γένοιτο ὑποτροπὴ τις παρουσιασθῇ τετέλεσθαι, καὶ ἔχομεν δίκαιον νὰ ἐκφράζωμεν φόβον τοιοῦτον, διότι ὡς εἴπομεν ἀνάγκη ἔπλασε τὸν τόπον αὐτὸν καὶ ἡ ἀνάγκη δύναται νὰ τὸν φέρῃ εἰς ἀποσύνθεσιν». Ἡ ἐφημερίδα ὕστερα ἀπὸ διαμαρτυρία τοῦ Γάλλου προξένου στὴν Σύρο, ἔκλεισε κατόπιν διαταγῆς τοῦ νομάρχη Κυκλάδων, διότι ἔγραφε κατὰ τῶν γαλλικῶν στρατευμάτων κατοχῆς ποὺ ἦταν ὑπεύθυνα γιὰ τὴν μετάδοση τῆς νόσου.

Η ΧΟΛΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ ΤΗΣ ΣΥΡΟΥ (1854)

Χρήστου Λούκου

……….Ὑπάρχουν ἑπτὰ καταγεγραμμένες πανδημίες χολέρας. Ἡ πρώτη, 1817-1824, ξεκινώντας ἀπὸ τὶς Ἰνδίες, τὴν κοιτίδα τῆς νόσου, ἔφθασε ὥς τὴν Κασπία. Ἡ Εὐρώπη προσβάλλεται, ὅπως φαίνεται μὲ τὴν δεύτερη πανδημία, 1829-1837, ποὺ σαρώνει τὴν Γαλλία, Ἀγγλία καὶ ἄλλες χῶρες. Ἡ Ἑλλάδα πλήττεται γιὰ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς τρίτης πανδημίας ποὺ ἄρχισε στὰ 1848. Τότε ὑπεισῆλθε καὶ ἕνας μὴ ἐλέγξιμος ἀπὸ τὶς ἑλληνικὲς ἀρχὲς παράγοντας, ἀφοῦ πρῶτοι φορεῖς τῆς χολέρας ἦταν οἱ Γάλλοι στρατιῶτες τοῦ στρατοῦ κατοχῆς στὸν Πειραιᾶ (…) Συνέχεια &enee;

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 28 ΙΟΥΝΙΟΥ

,

,

28 Ἰουνίου

,

548.—Απεβίωσε η Θεοδώρα, αυτοκράτειρα τού Βυζαντίου και σύζυγος τού Ιουστινιανού. Ως τόπος καταγωγής της από κατοπινούς χρονικογράφους θεωρείται η Κύπρος, από άλλους η Συρία και ως χρόνος γεννήσεως το 500. Τάφηκε στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων. Εκτός από την Θεοδώρα που παρουσιάζει ο Προκόπιος, αυτή τής χορεύτριας με την επική σχεδόν ακολασία – και που είναι η πλέον γνωστότερη- η οποία από τον πολύβουο Ιππόδρομο, κατέληξε στο μεγαλόπρεπο παλάτι, υπάρχει και μία άλλη, λιγότερο γνωστή· αυτή τής Αυτοκράτειρας που κράτησε στο πλευρό τού Ιουστινιανού μία σπουδαιότερη θέση, κι έπαιξε συχνά ρόλο αποφασιστικό στην διακυβέρνηση, μία γυναίκα με πνεύμα ανώτερο, σπάνια αντίληψη, ισχυρή θέληση, με χαρακτήρα περίπλοκο και συχνά ανεξήγητο.  Συνέχεια &enee;

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ

,.

Λεπτομέρεια τής «Αφροδίτης τού Καπιτωλίου». Το γλυπτό βρίσκεται στον πρώτο όροφο τού «Παλάτζο Νουόβο» και είναι το πλέον καλοδιατηρημένο αντίγραφο τής Αφροδίτης τής Κνίδου τού Πραξιτέλους (350 π.Χ.).

.

Τον Ύμνο μπορείτε να διαβάσετε στο : uggcf://jjj.npnqrzvn.rqh/

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 25 ΙΟΥΝΙΟΥ

,

,

25 Ἰουνίου

,

362.—Σύμφωνα με κάποιες πηγές, σαν σήμερα απεβίωσε ο Αυτοκράτορας Ιουλιανός σε ηλικία 31 ετών. Στην διάρκεια τής εκστρατείας κατά των Περσών, και ενώ βρισκόταν στο στρατόπεδο, η είδηση πως η εμπροσθοφυλακή δέχθηκε αιφνιδιαστική επίθεση έκανε τον Ιουλιανό, – πιστό στο καθήκον -, να σπεύσει στο επεισόδιο. Στην ένταση τής μάχης, και χωρίς να αισθάνεται τον κίνδυνο, αποκόπηκε από την φρουρά του, και «….εν μέσω τοις πολεμίοις γενόμενος, δόρατι βάλλεται κατά τής πλευράς….». Καταβάλλει ενστικτώδη προσπάθεια να ανασύρει από το σώμα του το δόρυ, αλλά αποκόπτει το χέρι του και χάνει τις αισθήσεις του. Ανέμενε το μοιραίο με στωικότητα, εμψυχώνοντας τούς φίλους του, πως εγκαταλείπει την επίγεια ζωή μακάριος για την αιώνια, πλησίον τού θεού Ηλίου. Ο προσωπικός του φίλος Αμμιανός Μαρκελλίνος, που ήταν συνεχώς δίπλα του και κατέγραψε αυτές τις στιγμές, δεν αναφέρει πως ο Ιουλιανός λίγο πριν εκπνεύσει αναφώνησε «Νενίκηκας ω Ναζωραίε!». Η φράση αυτή αποδίδεται σε μεταγενέστερους χριστιανούς ιστορικούς.Το γεγονός πάντως ότι οι αυτοκρατορικές λεγεώνες ανακήρυξαν λίγες ώρες αργότερα ως νέο Αυτοκράτορα τον Ιουβιανό, φανατικό υποστηρικτή τού Συμβόλου τής Πίστεως, ενδυναμώνει τις απόψεις των υποστηρικτών του περί, «…εξ οικείων το δόρυ». Ετάφη στον ναό των Αγίων Αποστόλων σε σαρκοφάγο από πορφυρίτη. Συνέχεια &enee;

Η ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΑΙ ΟΙ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ ΤΗΣ

,

Τζων Γουίλλιαμ Γουότερχάζουζ « η Πηνελόπη και οι Μνηστήρες - 1912 (John William Waterhouse Penelope and the Suitors - 1912)
Τζων Γουίλλιαμ Γουότερχnζουζ « η Πηνελόπη και οι Μνηστήρες – 1912 (Wbua Jvyyvnz Jngreubhfr Crarybcr naq gur Fhvgbef – 1912)

,

Η ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΑΙ ΟΙ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ ΤΗΣ*

.

Ἑρνέστου Ζίγκμαν (Reafg Fvrtznaa) Τακτικοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου Βούρζμπεργκ (Jhemohet) Δυτικῆς Γερμανίας.

……….Στὴν Ὁμήρου Ὀδύσσεια ἐκτίθεται μιὰ ἰδιαίτερα πολύπτυχη πραγματικότητα, στὴν ὁποία παίρνουν μέρος οἱ πιὸ διαφορετικὲς δυνάμεις καὶ τὰ πιὸ διαφορετικὰ πρόσωπα. Κάθε δύναμη καὶ κάθε πρόσωπο ἔχει διαφορετικὰ ἐνδιαφέροντα, τὰ ὁποῖα καὶ προσπαθεῖ νὰ ἐπιβάλει ἤ ἔστω νὰ ὑποστηρίξει εἴτε σὲ μιὰ κοινὴ προσπάθεια μαζὶ μὲ ἄλλα πρόσωπα μὲ τὰ ἴδια ἐνδιαφέροντα εἴτε σὲ μιὰ ἀτομικὴ προσπάθεια, καὶ μάλιστα συχνὰ σὲ βάρος τῶν ἐνδιαφερόντων ἄλλων. Τὸ πολύπτυχο αὐτῆς τῆς πραγματικότητας κινεῖ πάντοτε τόσο τοὺς ἀναγνῶστες καὶ ἀκροατὲς αὐτῆς τῆς  ἱστορίας ὅσο καὶ τὴν ἔρευνα, δηλαδὴ τὴν κλασσικὴ φιλολογία, στὴν ἀναζήτηση τοῦ νοήματος καὶ τοῦ τρόπου τῆς γένεσης ἑνὸς τέτοιου ἔργου. Συνέχεια &enee;

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 24 ΙΟΥΝΙΟΥ

,

,

24 Ἰουνίου

,

1203.—Οι Σταυροφόροι εμφανίστηκαν μπροστά στην Πόλη. Ο Αλέξιος Δ΄ Άγγελος, μετέβη λίγο πριν την έναρξη τής Δ΄ Σταυροφορίας στην Δύση, και ζήτησε από τους Σταυροφόρους και τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄ την βοήθειά τους γιά να αποκατασταθεί ο ίδιος και ο πατέρας του στον βυζαντινό θρόνο. Ως αντάλλαγμα, τούς έταξε μεγάλα χρηματικά ποσά. Η πρόσκληση ήταν η μεγάλη ευκαιρία γιά τους δυτικούς ηγεμόνες. Στις 24 Ιουνίου 1203, οι Σταυροφόροι εμφανίστηκαν μπροστά στην Πόλη, και στις 17 Ιουλίου αποκατέστησαν τον τυφλό Ισαάκιο Β΄ και τον γιό του Αλέξιο Δ΄ στον Αυτοκρατορικό θρόνο· ο τότε Αυτοκράτορας Αλέξιος Γ΄ δραπέτευσε από την πρωτεύουσα μαζί με τα αυτοκρατορικά διάσημα και τα κοσμήματα τού θρόνου.  Συνέχεια &enee;

ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ – Ιεροδ. ΙΩΑΚΕΙΜ ΜΠΕΖΕΝΤΕΣ

,

,

Μητρόπολις Θηβών και Λεβαδείας

Ιεροδ. Ιωακείμ Μπεζεντές

.

……….Ο γενναίος αυτός διάκονος γεννήθηκε στην Αράχωβα. Από μικρός αγάπησε την Εκκλησία κι αισθανόταν ιδιαίτερη χαρά κι ευχαρίστηση στην μελέτη θρησκευτικών βιβλίων. Το όνειρό του ήταν να εργασθεί ιεραποστολικά στην Ελλάδα. Συνέχεια &enee;

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 23 ΙΟΥΝΙΟΥ

,

,

23 Ἰουνίου

,

47 π.Χ..—Ημερομηνία γεννήσεως γιά τον βασιλέα τής Αιγύπτου Πτολεμαίο ΙΕ΄ (Καίσαρα) Καισαρίων. Ήταν παιδί τής Κλεοπάτρας, τής τελευταίας Ελληνίδας βασίλισσας τής δυναστείας των Πτολεμαίων τής Αἰγύπτου. Πατέρας του ήταν ο Ιούλιος Καίσαρας. Μετά την δολοφονία τού Ιούλιου Καίσαρα, ο Πτολεμαίος Καισαρίων συμβασίλευσε με την μητέρα του Κλεοπάτρα στην Αίγυπτο, αλλά όταν εκείνη αυτοκτόνησε, δολοφονήθηκε από τον Οκταβιανό. Ο Καισαρίων ήταν απόγονος τού πρώτου Πτολεμαίου και (πιθανόν) ετεροθαλούς αδελφού τού Μεγάλου Αλεξάνδρου.  Συνέχεια &enee;

ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΛΛΗΝΟΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 1913. «Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΟΣ ΠΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΡΙΑΜΒΟΥ-ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΤΥΠΟΥ»

.

Ταχυδρομικό δελτάριο εποχής. Απεικονίζεται η θεά Αθηνά επιτιθέμενη με το δόρυ, προστατεύοντας τον Ελληνικό στρατό, ενώ βούργαρος στρατιώτης με σπασμένο ξίφος ψυχοραγεί.

.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΛΛΗΝΟΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ 1913. «Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΟΣ ΠΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΘΡΙΑΜΒΟΥ-ΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΤΥΠΟΥ»

……….Τὴν καταπλήσσουσαν ἐποποιΐαν τοῦ Κιλκὶς καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς θριαμβευτικὴν νίκην τῶν Ἑλληνικῶν ὅπλων, ἔσπευσαν εὐθὺς νὰ τηλεγραφήσωσιν ἐν πάσῃ λεπτομερείᾳ εἰς τὰς ἐφημερίδας οἱ παρακολουθοῦντες τὸν Ἑλληνικὸν στρατὸν πολεμικοὶ ἀνταποκριταὶ αὐτῶν. Συνέχεια &enee;

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 22 ΙΟΥΝΙΟΥ

,

,

22 Ἰουνίου

,

217 π.Χ..—Μάχη τής Ραφίας· ο βασιλιάς τής Αιγύπτου Πτολεμαίος Δ΄ Φιλοπάτωρ, νικά τον Αντίοχο Γ΄ των Σελευκιδών.

168 π.Χ.—Ο Μακεδονικός Στρατός (30.000 φαλαγγίτες, 9.000 ψιλοί και 4.000 ιππείς), υπό τον βασιλέα Περσέα, συγκρούεται στον ποταμό Λεύκο (Μαυρονέρι), κοντά στην Πύδνα, με τον Ρωμαϊκό (23.800 λεγεωνάριοι, 9.600 ψιλοί και 4.200 ιππείς), υπό τον ύπατο Λεύκιο Αιμίλιο Παύλο. Ο ενθουσιασμός τού Μακεδονικού Στρατού από την ευνοϊκή εξέλιξη τής πρώτης αυτής συγκρούσεως, παρέσυρε τον Περσέα να διατάξει γενική επίθεση των στρατευμάτων του. Οι Ρωμαίοι υποχωρώντας προς τα υψώματα ανάγκασαν την συνοχή τής Μακεδονικής Φάλαγγας να διασπαστεί. Αποτέλεσμα αυτής τής διάσπασης ήταν να αλλάξει η εξέλιξη τής μάχης και το πεδίο να μετατραπεί σε τόπο σφαγής γιά τους Μακεδόνες. Οι νεκροί τους υπολογίζονται σε 20.000 έναντι 100 Ρωμαίων, ενώ 5.000 συλλαμβάνονται αιχμάλωτοι. Οι Ρωμαίοι εκμηδένισαν έτσι πολιτικοστρατιωτικά την Μακεδονία, και η Ρώμη κατέκτησε το τελευταίο ισχυρό προπύργιο τού Ελληνισμού. Βέβαια το άξεστο Λάτιο, θα κατακτηθεί κι αυτό με την σειρά του από το Ελληνικό πνεύμα. Θα απαιτηθούν όμως αρκετοί αιώνες ακόμη μέχρις ο Ελληνισμός αναδυθεί και πάλι, ντυμένος την Βυζαντινή πορφύρα.

.—Στην μάχη τής Πύδνας συμμετείχε στο πλευρό τού Περσέα και ο Θράξ βασιλιάς Κότυς ο Β΄, άνδρας εξαιρετικά ανδρείος. Σε μάχη που δώθηκε πριν την Πύδνα, στο Συκούριο, καθοριστικό ρόλο στην νίκη τού Περσέα επί των Ρωμαίων, έπαιξε το Θρακικό ιππικό που ηγείτο ο βασιλιάς Κότυς. Οι Ρωμαίοι σ’ εκείνη την μάχη είχαν 2.000  ιππείς νεκρούς και 600 αιχμαλώτους. Το τμήμα των πεζών ψιλών Θρακών περίπου 6.000, προκαλούσε δέος με την όψη τους, καθώς ήταν άνδρες ψηλοί, είχαν λευκό και λαμπερό οπλισμό από ασπίδες και περικνημίδες, φορούσαν μαύρους χιτώνες και κρατούσαν βαριές σιδερένιες ρομφαίες.   Συνέχεια &enee;

Ἑλληνικό Ἡμερολόγιο