ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 26 ΜΑΪΟΥ

,

26 Μαΐου

,

866.—Ο Βασίλειος Α΄ ο Μακεδών, αναγορεύεται συμβασιλέας τού Μιχαήλ Γ΄. Γεννήθηκε στην Χαριούπολη Ραιδεστού τής Θράκης από ταπεινή οικογένεια χωρικών. Όταν ήταν σε βρεφική ακόμη ηλικία, λόγω των συνεχών επιδρομών των βουργάρων τού Κρούμου, οι γονείς του, όπως και χιλιάδες άλλες οικογένειες, αναγκάστηκαν να μετεγκατασταθούν πέρα από τον Δούναβη. Μπόρεσαν να επιστρέψουν στην Θράκη όταν ο Βασίλειος ήταν 25 ετών. Από τότε, προοδευτικά, είχε μία ανοδική πορεία στην διοικητική ιεραρχία, έως ότου κατέλαβε την θέση τού Παρακοιμώμενου (ανώτατος διοικητής τής βυζαντινής διοίκησης με μεγάλη εξουσία), έχοντας την εύνοια τού Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄. Η υποχωρητική στάση που κρατούσε ο Βασίλειος πριν γίνει συμβασιλέας, ανεχόμενος κάθε παραλογισμό τού Μιχαήλ Γ΄, άλλαξε. Ανέλαβε την επιμελή διεξαγωγή των υποθέσεων, προσέγγισε τους σπουδαιότερους πολιτικούς και εκκλησιαστικούς άνδρες που αποδοκίμαζαν την ελεεινή συμπεριφορά τού Μιχαήλ και απέφευγε επιδεικτικά να συμμετέχει στις οργιαστικές ακολασίες του, συμβουλεύοντάς τον μάλιστα ότι αν δεν λάμβανε υπ’ όψιν την αγανάκτηση τού λαού, ας υπολόγιζε τουλάχιστον την οργή τού Θεού. Η αυξανόμενη ασυδοσία τού Μιχαήλ Γ΄ κατέληξε στην δολοφονία του. Κατά την διάρκεια τής βασιλείας του, ο Βασίλειος ως μόνος Αυτοκράτορας πλέον, μεταξύ άλλων, κατέλυσε οριστικά το κράτος των Παυλικιανών (θρησκευτική αίρεση) μετά από μακροχρόνιες συγκρούσεις τής Αυτοκρατορίας μαζί τους. Τα υπολείμματά τους, ο Ιωάννης Τσιμισκής μετέφερε στην Θράκη, όπου συνάντησαν τους απογόνους Παυλικιανών που επίσης είχε μεταφέρει παλαιότερα ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ε΄. Εγκαταστάθηκαν στην Φιλιππούπολη, δημιουργώντας νέα προβλήματα. συνεργαζόμενοι με Πετσενέγους και Κουμάνους. Συνέχεια &enee;

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Ι.Μ.ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΗΣ ΤΟΝ ΜΑΪΟ ΤΟΥ 1826

 

 

                                                                                 ,

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Ι.Μ.ΒΑΡΝΑΚΟΒΑΣ

.

Ἀπόσπασμα ἀπὸ το : «Θαύματα τῆς Παναγίας Βαρνάκοβας (καὶ ἡ Παράκλησή Της)». Ἐκδ. τῆς ἰδίας τῆς μονῆς κατὰ τὸ 2011.

,

                Ἡ Βυζαντινὴ Μονὴ τῆς Βαρνάκοβας, Συνέχεια &enee;

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 25 ΜΑΪΟΥ

,

.

25 Μαΐου

,

861.—Ο πρώην Πατριάρχης Ιγνάτιος, μεταμφιεσμένος σε αχθοφόρο, καταφέρνει να δραπετεύσει από την Πρωτεύουσα γλυτώνοντας τον εξευτελισμό αλλά και την τιμωρία του.

1453.—Οι τούρκοι συνεχίζουν τον αδιάκοπο βομβαρδισμό τής Κωνσταντινουπόλεως από όλα τα σημεία. Την νύχτα, ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ επισκέπτεται έφιππος διάφορα σημεία των εξωτερικών οχυρώσεων. Από τις μετακινήσεις των τουρκικών στρατευμάτων, αντιλαμβάνεται ότι η τελική έφοδος επίκειται. Εκείνοι που τον περιστοιχίζουν τον βλέπουν να κλαίει σιωπηλά.  Συνέχεια &enee;

ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ-ΒΛΑΧΤΑΣ (ΒΛΑΧΤΑΣΗΣ) ΘΕΟΔΩΡΟΣ

,

 

Στάθη Χρ. Κουζούλη, «ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ»

Η Μητρόπολη τού Νευροκοπίου (1870-1908)

Αφήγηση Δημητρίου Βλαχτάση τού Αγγέλου, γεννηθέντος το 1927 στο Περιθώρι, εγγονού τού Μακεδονομάχου  Θεόδωρου Βλαχτάση (1870 – 1941). Συνέχεια &enee;

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 24 ΜΑΪΟΥ

,

,

24 Μαΐου

,

641.—Θάνατος τού Αυτοκράτορα  Κωνσταντίνου Γ΄. Στον θρόνο τον διαδέχεται ο 15χρονος αδελφός του, Ηρακλεωνάς, υπό την επιτροπεία τής μητέρας του Μαρτίνας. Σύντομα θα κατηγορηθούν γιά τον θάνατο τού Κωνσταντίνου Γ΄και θα τιμωρηθούν με εξορία. Παρ” όλο που ο Ηράκλειος επιθυμούσε να περιλάβει την Μαρτίνα και τους απογόνους τους στην διαδοχή, η δυναστεία έμελλε να θεμελιωθεί από τα παιδιά τού πρώτου γάμου του με την Ευδοκία. Ο Ηράκλειος Κωνσταντίνος, γνωστός και ως Κωνσταντίνος Γ΄, υπήρξε Αυτοκράτορας μόνο μερικούς μήνες το έτος 641, από τις 11 Ιανουαρίου έως τις 24 Μαΐου. Μετά τον θάνατο τού πατέρα του, αντιμετώπισε την αντίθεση τής μητριάς του Μαρτίνας αλλά και την πίεση από τις συνεχόμενες καταστροφές των αραβικών εισβολών. Πέθανε από κακή υγεία, αν και είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι η Μαρτίνα τον δηλητηρίασε. Η Μαρτίνα προσπάθησε να κυβερνήσει μετά το θάνατο τού Ηρακλείου Κωνσταντίνου, αλλά δεν ήταν δημοφιλής. Τόσο η ίδια όσο και ο γιός της καθαιρέθηκαν. Ο Ηρακλεωνάς υπέστη ρινοτομία και εξορίστηκε μαζί με την Μαρτίνα στην Ρόδο, το 642.  Στον θρόνο θα ανεβεί ο Κώνστας Β΄.   Συνέχεια &enee;

ΗΡΩΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ-ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (+ 13/10/1958)

,

.

Χαραλάμπους Δημήτριος. Γεννήθηκε στο χωριό Λιμνάτης, τής επαρχίας Λεμεσού, το 1925. Σκοτώθηκε από Άγγλους στρατιώτες που τού έστησαν ενέδρα, στην τοποθεσία Κοκκινόγια στο Λιμνάτη, στις 13 Οκτωβρίου 1958. Σύζυγος: Άρτεμις Δημητρίου Παιδιά: Μιλτιάδης και Ηρούλα. Γονείς: Χαράλαμπος Αναστάση και Διαμαντού Παπαπέτρου. Αδέλφια: Νικόλας, Βασίλης, Αιμίλιος, Ελένη, Δέσποινα. Συνέχεια &enee;

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 23 ΜΑΪΟΥ

,

,

23 Μαΐου

 

1453.—Ο Μωάμεθ Β΄ διά τού εμίρη τής Σινώπης Ισμαήλ Χαμζά Ισφεντάρογλου, προτείνει στον Κωνσταντίνο ΙΑ΄ να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη με όλη την Αυλή, τον στρατό και τους θησαυρούς του, προσφέροντάς του παράλληλα την ηγεμονία τής Πελοποννήσου υπό την υψηλή κυριαρχία των οθωμανών. Ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ απήντησε: «Δεν έχω το δικαίωμα, ούτε εγώ, ούτε κανείς άλλος εδώ να παραδώσουμε αυτή την Πόλη. Είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε και θα αφήσουμε την ζωή χωρίς λύπη». «Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι οὔτ” ἐμόν ἐστι οὔτ” ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ, πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν». Ο Ελληνισμός, στην κρισιμότερη στιγμή τής χιλιετίας, μνήμων των αξιών και των παραδόσεών του, είναι έτοιμος να γράψει την συγκλονιστικότερη σελίδα τής Ιστορίας με το αίμα του. Συνέχεια &enee;

«Προθέμενοι ναυαγείν…» – Η Παιδεία των ναυαγίων και το ναυάγιο τής Παιδείας

Εικόνες σύγχρονων ελληνικών πανεπιστημίων.

.

Αθανάσιος Τσακνάκης

Θεολόγος-Φιλόλογος

.

Η ουσιαστική αξία ενός ατόμου δεν κρίνεται από τις προθέσεις ή τις εξαγγελίες του, αλλά από την δράση του και τα αποτελέσματά της. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κάθε είδους κοινωνικές ομάδες. Το πονηρό ψευτογνωμικό «αρκεί η προσπάθεια», το οποίο εξαπλώθηκε έντεχνα στην παρακμάζουσα νεοελληνική καθημερινότητα, με σκοπό να διαβρώσει πλήρως τον ελληνικό στοχασμό, αφενός παρέχει άλλοθι σε όσους παράσιτους υποκρίνονται ότι προσπαθούν και αφετέρου απονεκρώνει την ζωτική διαδικασία τού ελέγχου τού αποτελέσματος, αφού εξισώνει παραπειστικά το θετικό με το αρνητικό αποτέλεσμα, ονομάζοντας και τα δύο «προσπάθειες», και μάλιστα «επαρκείς». Συνέχεια &enee;

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 22 ΜΑΪΟΥ

,

,

22 Μαΐου

,

334 π. Χ.—Ο Μέγας Αλέξανδρος νικά τα περσικά στρατεύματα τού Δαρείου στην μάχη τού Γρανικού, την πρώτη από τις νικηφόρες μάχες του, εναντίον τής Περσικής αυτοκρατορίας. Ενώ ο Αλέξανδρος προωθείται στο εσωτερικό τής Μικράς Ασίας, στο περσικό στρατόπεδο ο Ρόδιος Μέμνων, ναύαρχος τού περσικού ναυτικού, συμβουλεύει τον Δαρείο να αποφύγει την κατά μέτωπο επίθεση και να εφαρμόσει την τακτική τής καμένης γης. Παράλληλα πρότεινε γιά αντιπερισπασμό, να γίνει αποβίβαση περσικών δυνάμεων στην Μακεδονία. Οι υπόλοιποι όμως σατράπες, έπεισαν τον Δαρείο ότι ο Μέγας Αλέξανδρος μπορούσε να αντιμετωπιστεί, και αποφάσισαν να πολεμήσουν. Στην σφοδρή μάχη που ακολούθησε, ο Αλέξανδρος κινδύνευσε σοβαρά να σκοτωθεί. Ο Σπιθριδάτης, σατράπης τής Λυδίας και τής Ιωνίας, βρέθηκε πίσω του, αλλά την κρίσιμη στιγμή που πήγαινε να τον κτυπήσει στο κεφάλι, ο Κλείτος, πιστός φίλος τού Αλεξάνδρου, πρόλαβε να τού κόψει το χέρι, σώζοντας έτσι την ζωή τού νεαρού βασιλιά. Μετά την νίκη, ο Αλέξανδρος απέστειλε στην Αθήνα 300 περσικές πανοπλίες ως ανάθημα στην Θεά Αθηνά, με την επιγραφή «Αλέξανδρος Φιλίππου και οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων, από των βαρβάρων των την Ασίαν κατοικούντων«. Η νίκη αυτή εξασφάλισε την απελευθέρωση ολόκληρης σχεδόν τής Μικράς Ασίας και δημιούργησε τις προϋποθέσεις γιά την πλήρη επιτυχία τής εκστρατείας. Συνέχεια &enee;

ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΩΝ ΜΠΕΚΤΑΣΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΚΙΖΗΛΜΠΑΣΗΔΕΣ

8989

,

ΜΠΕΚΤΑΣΗΔΕΣ (Τάγμα τῶν μπεκτασί)

Σούφι: Τὰ μυστικὰ τάγματα τοῦ ἰσλάμ

Ὁ σουφισμὸς ἀποτελεῖ ἕνα ἰδεολογικὸ καὶ φιλοσοφικὸ κίνημα βαθύτατα ἐπηρεασμένο ἀπὸ τὴν χριστιανικὴ θρησκεία, τὸν ἰνδικὸ θεοσοφισμό, τὸν βουδισμὸ καὶ ἄλλα πολιτιστικὰ καὶ ἰδεολογικὰ ῥεύματα. Ἀποτελεῖ τὴν ἐσωτερικὴ φιλοσοφία τοῦ ἰσλὰμ καὶ ἐκφράζει τὸν ἰσλαμικὸ μυστικισμό.

[…] Ἀπὸ τὰ πρῶτα χρόνια ἐπικράτησης τῆς ἰσλαμικῆς θρησκείας καὶ παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Μωάμεθ τάχθηκε ἐναντίον τοῦ μοναχικοῦ βίου, παρατηρείται μία στροφὴ πολλῶν μουσουλμάνων πρὸς τὴν ἀσκητικὴ ζωή, σαφῶς ἐπηρεασμένων ἀπὸ τοὺς ἀντίστοιχους χριστιανοὺς ἀσκητές. Συνέχεια &enee;

Ἑλληνικό Ἡμερολόγιο