Αρχείο κατηγορίας ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΑΥΜΑ – Από την Μαγεία στην Επιστήμη – Federico Carlos Krutwig Sagredo

,

Φεδερίκο Κάρλος Κρούτβιγκ Σαγρέδο
Φεδερίκο Κάρλος Κρούτβιγκ Σαγρέδο

.

∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪

Federico  Carlos  Krutwig  Sagredo

∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪

.

∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪

ΤΟ  ΕΛΛΗΝΙΚΟ  ΘΑΥΜΑ

Από την Μαγεία στην Επιστήμη

∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪

.

∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪

Μετάφραση Κειμένου και Παραρτήματα:
Αθανάσιος Α. Τσακνάκης
Φιλόλογος – Θεολόγος

∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪

 .

∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪

Α΄ ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ – 2015

∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪∩∪

.

Προλογικό σημείωμα τού μεταφραστή

Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΑΥΜΑ – Από την Μαγεία στην Επιστήμη – Federico Carlos Krutwig Sagredo

«ΦΑΙΔΩΝ» ΠΛΑΤΩΝΟΣ-Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΩΝ ΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΜΟΡΦΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ

,

Ζὰκ Λουί Νταβίντ. Μελέτη μορφῆς, ἀπό τὸν ζωγραφικό πίνακα μὲ θέμα τὸν θάνατο τοῦ Σωκράτη. (Figure Study for τhe Death of Socrates Jacques Louis David Black chalk, stumped, heightened with white chalk on beige paper).
Ζὰκ Λουί Νταβίντ. Μελέτη μορφῆς, ἀπό τὸν ζωγραφικό πίνακα μὲ θέμα τὸν θάνατο τοῦ Σωκράτη. (Figure Study for τhe Death of Socrates Jacques Louis David Black chalk, stumped, heightened with white chalk on beige paper).

 

Σωκράτης ἀνακαθιζόμενος… (Πλάτωνος Φαίδων, 59b1-c1)

Βασίλειος Μπετσᾶκος, Φιλολογικὴ 131.

……….Μὲ τὸ προκείμενο ἄρθρο θέλω νὰ δείξῳ πόσο στενὰ συνδεδεμένος εἶναι οἱ συντακτικὲς δομές, οἱ λεξιλογικὲς ἐπιλογὲς καὶ οἱ λογοτεχνικὲς φόρμες ἑνὸς πλατωνικοῦ κειμένου μὲ τὴν ἴδια του τὴν φιλοσοφικὴ διδασκαλία (στὴν περίπτωσή μας τὴν διδασκαλία γιὰ τὴν οὐσιώδη ἑνότητα ἡδέος καὶ λυπηροῦ). Ὡς πεδίο ἀναφορᾶς καὶ μελέτης λαμβάνω ἕνα πολὺ γνωστὸ ἀπόσπασμα ἀπό τὸν Φαίδωνα· τὴν σκηνὴ στὸ δεσμωτήριο, ὅταν ὁ Σωκράτης συναντᾶ τοὺς ἀφοσιωμένους μαθητὲς του, ποὺ ἔρχονται νὰ τὸν ἐπισκεφτοῦν γιὰ τελευταία φορὰ (τὴν ἐπαύριο ἐκτελείται ἡ ποινή). Τόσο ὁ συγκεκριμένος διάλογος, ὅσο καὶ τὸ συγκεκριμένο ἀπόσπασμα, μποροῦν νὰ θωρηθοῦν κείμενα ἁπολύτως ἀντιπροσωπευτικά τοῦ πλατωνικοῦ λόγου (γραφῆς καὶ σκέψης). Συνέχεια ανάγνωσης «ΦΑΙΔΩΝ» ΠΛΑΤΩΝΟΣ-Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΩΝ ΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΜΟΡΦΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ

ΔΙΑΤΙ Η ΜΗΛΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΜΗΛΕΑ (ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΒΙΖΥΗΝΟΥ)

 ΔΙΑΤΙ Η ΜΗΛΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΜΗΛΕΑ

Γ. Μ. Βιζυηνού


……….Αγαθή τύχη, ανεκινήθη εσχάτως το περί νεοελληνικής γλώσσης ζήτημα, το ουσιωδέστερον κατ’ εμέ των όσα έπρεπε να απασχολούν το ημέτερον έθνος, ουσιωδέστερον ίσως και αυτού ακόμη τού ανατολικού ζητήματος. Συνέχεια ανάγνωσης ΔΙΑΤΙ Η ΜΗΛΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΜΗΛΕΑ (ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΒΙΖΥΗΝΟΥ)

ΝΥΓΜΟΙ ΕΥΘΥΝΤΗΡΙΟΙ – ΡΙΑΝΟΣ Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ – ΑΤΑΥΤΙΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

 

Hercules at the crossroads ( 1675-1680).Annibale Carracci for the Camerino of the Palazzo Farnese, Rome c. 1595
«Ο Ηρακλής στο σταυροδρόμι». Δημιουργία τού Αννίβα Καράτσι – Παλάτσο Φαρνέζε – Ρώμη (Hercules at the crossroads ( 1675-1680).Annibale Carracci for the Camerino of the Palazzo Farnese, Rome c. 1595)

ΝΥΓΜΟΙ ΕΥΘΥΝΤΗΡΙΟΙ – ΡΙΑΝΟΣ Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ – ΑΤΑΥΤΙΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

 

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης
Θεολόγος – Φιλόλογος

(…) «…Συναρπαστικά επίκαιρο – εάν όχι σαφώς διαχρονικόκαι κατ’ εξοχήν διδακτικό, το ευσύνοπτο ποίημα τού Ριανού προβάλλει ένα ψυχολογικό και κοινωνιολογικό πρόβλημα, πηγή τού οποίου είναι Συνέχεια ανάγνωσης ΝΥΓΜΟΙ ΕΥΘΥΝΤΗΡΙΟΙ – ΡΙΑΝΟΣ Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ – ΑΤΑΥΤΙΣΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ – ΤΟΜΟΣ Α΄ – Ετυμολογική Ανάλυση και Ερμηνεία Ελληνικών και Εξελληνισμένων Κυρίων Ονομάτων

.

,

 

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Φιλόλογος – Θεολόγος

***

Ελληνική Ονοματολογία

Τόμος Α΄

***

Ετυμολογική Ανάλυση και Ερμηνεία
Ελληνικών και Εξελληνισμένων
Κυρίων Ονομάτων

Α΄ ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ – 2015

Εισαγωγή

 

Η ονοματοθεσία, δηλαδή η ενέργεια κατά την οποία ένα υλικό αντικείμενο γίνεται αντιληπτό από τις αισθήσεις και ονομάζεται, ή ένα άυλο αντικείμενο, μία ιδέα, συλλαμβάνεται από τον νου και ονομάζεται, αποτελεί ύψιστη γλωσσική δεξιότητα τού πολιτισμένου ανθρώπου και αδιαμφισβήτητος δείκτης τού πολιτισμικού επιπέδου του. Η ίδια ενέργεια αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία και σημασία όταν αφορά την απόδοση ονόματος σε κάποιο πρόσωπο, θεϊκό ή ανθρώπινο, οπότε το συγκεκριμένο όνομα αποκαλείται «κύριο». Συνέχεια ανάγνωσης ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ – ΤΟΜΟΣ Α΄ – Ετυμολογική Ανάλυση και Ερμηνεία Ελληνικών και Εξελληνισμένων Κυρίων Ονομάτων

ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ: A) «ΠΕΡΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ» ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣ ΝΙΚΟΚΛΕΑ – B) ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ.

,

Ισοκράτης

,

Ι Σ Ο Κ Ρ Α Τ Η Σ

α. Περί βασιλείας

β. Οι επιστολές προς τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο

 

Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια και παραρτήματα:

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης Φιλόλογος – Θεολόγος

Ξάνθη 2012

Επιλεγμένο απόσπασμα

 

 «Περί βασιλείας»

Το πρώτο ισοκρατικό κείμενο τού παρόντος βιβλίου είναι ένας «παραινετικός λόγος», ο οποίος έχει την τυπική δομή και εξωτερική μορφή των ρητορικών λόγων εκείνης τής εποχής. Είναι γνωστός ως λόγος «Περί βασιλείας» ή «Περί τού πώς δει βασιλεύειν» ή ως επιστολή «Προς Νικοκλέα». Το περιεχόμενό του αφορά την «βασιλική τέχνη», δηλαδή την τέχνη τής σωστής διοίκησης μιάς πόλης- κράτους και τής επιτυχούς άσκησης των πολιτικών εξουσιών (βλέπε και στα παραρτήματα ΣΤ΄ και Ζ΄).

Η επιστολή γράφτηκε και στάλθηκε στον Νικοκλή γύρω στο 370 π.Χ. Δύο χρόνια αργότερα, ο ίδιος παραλήπτης έλαβε από τον Ισοκράτη ακόμη ένα έργο, το «Νικοκλής ή Κύπριοι», στο οποίο γίνεται αναφορά στις υποχρεώσεις που έχουν οι υπήκοοι απέναντι στον βασιλιά και στο κοινωνικό σύνολο. Γιά τούτα τα δύο συμβουλευτικά έργα ο Νικοκλής έστειλε ως αμοιβή στον Ισοκράτη το υπέρογκο ποσό των είκοσι ταλάντων. Ο Νικοκλής υπήρξε βασιλιάς τής Σαλαμίνας, μιάς πλούσιας και γνωστής κυπριακής πόλης. Ήταν γιός τού βασιλιά Ευαγόρα, Συνέχεια ανάγνωσης ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ: A) «ΠΕΡΙ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ» ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣ ΝΙΚΟΚΛΕΑ – B) ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ.

ΦΑΕΣΦΟΡΑ ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ-ΗΛΙΟΔΩΡΟΣ Ο ΕΜΕΣΗΝΟΣ, «ΑΙΘΙΟΠΙΚΑ»

,

«Ὁ Λόγος» . Δημιουργία τοῦ Σὲρ Λῶρενς Ἄλμα Ταντέμα . (The Discourse – Sir Lawrence Alma-Tadema).

,

Αθανάσιος Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

 

 Φ α ε σ φ ό ρ α     Ε ρ α ν ί σ μ α τ α

 

Σύναγμα Α΄

 

Τα «Φαεσφόρα Ερανίσματα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από ευσύνοπτα χωρία και ρητά Ελλήνων, Λατίνων, Ιταλών, Ισπανών και Πορτογάλων διανοουμένων, μεταφρασμένα – όπου κρίνεται απαραίτητο – ή μεταγλωττισμένα, αναλόγως, στην νέα ελληνική γλώσσα. Η συλλογή είναι διαρθρωμένη σε «Συνάγματα», καθένα εκ των οποίων φιλοξενεί αποσπάσματα και αποφθέγματα ενός πνευματικού δημιουργού. Την παρουσίαση εμπλουτίζουν ενίοτε βιογραφικά στοιχεία, διευκρινιστικά σχόλια και διαφωτιστικές αναλύσεις. Σκοπός των «Φαεσφόρων Ερανισμάτων» είναι η τέρψη των αναγνωστών, αλλά και η αφύπνιση τής διάνοιάς τους. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των «Συναγμάτων».

Ηλιόδωρος ο Εμεσηνός, «Αιθιοπικά»

Βιογραφικά Στοιχεία

Ελάχιστα στοιχεία διαθέτουμε γιά τον Ηλιόδωρο. Εικάζεται ότι έζησε είτε κατά τον δεύτερο είτε κατά τον τρίτο μετά Χριστόν αιώνα. Ο ίδιος αναφέρει ότι καταγόταν από την Έμεσα – το σημερινό Χομς – τής Συρίας, ήταν γιός τού Θεοδοσίου και προερχόταν από οικογένεια ιερέων τού Ηλίου. Το όνομά του, μαζί με εκείνα τού Χαρίτωνος, τού Ξενοφώντος τού Εφεσίου, τού Αχιλλέως Τατίου και τού Λόγγου, δικαίως συγκαταλέγεται μεταξύ των καλουμένων «πατέρων» τού ευρωπαϊκού μυθιστορήματος.

Εργογραφικά Στοιχεία

Ο Ηλιόδωρος είναι ο συγγραφέας των «Αιθιοπικών» ή «Των περί Θεαγένην και Χαρίκλειαν», τού χρονολογικώς τελευταίου εκ των σωζόμενων μυθιστορημάτων τής αρχαίας ελληνικής εποχής. Το έργο του είναι χωρισμένο σε δέκα «βιβλία», δηλαδή μέρη, και διηγείται τον φλογερό και ακατανίκητο έρωτα τού ρωμαλέου Θεαγένη, ενός νεαρού Θεσσαλού άρχοντα, και τής πανέμορφης Χαρίκλειας, θυγατέρας τού βασιλιά των Αιθιόπων. Η ανάπτυξη τού κεντρικού θέματος διανθίζεται από ένα πλήθος περιπετειών – ναυαγίων, απαγωγών, πολέμων, περιπλανήσεων, πειρασμών, ονείρων και λοιπών – κοσμείται από θελκτικές περιγραφές τοπίων, πόλεων, λαών, τελετών και ανθρώπινων χαρακτήρων και αντικατοπτρίζει τις πλούσιες γνώσεις τού δημιουργού του σε θέματα γεωγραφίας, λαογραφίας, ψυχολογίας και φιλοσοφίας. Η έκπληξη και ο αιφνιδιασμός τού αναγνώστη, όπως επίσης οι ανατροπές και τα απρόβλεπτα, αποτελούν σημαντικά στοιχεία τού μυθιστορήματος. Αρκετοί ερμηνευτές, όχι άδικα, διέγνωσαν ένα συμβολικό υπόβαθρο στην δομή και στην εξέλιξη τής διήγησης: τον επίγειο αγώνα τής ανθρώπινης ψυχής που επιζητά την επουράνια τελείωση.

Γιά την νεοελληνική μετάφραση των αποσπασμάτων τού παρόντος Συνάγματος χρησιμοποιήθηκε το αρχαιοελληνικό κείμενο τής έκδοσης Héliodore – Les Éthiopiques, Les Belles Lettres, Paris, 1960.

Σημείωση: οι εντός παρενθέσεως τρεις αριθμοί, που συνοδεύουν όλα τα χωρία, παραπέμπουν αντίστοιχα στο ανάλογο βιβλίο (μέρος), κεφάλαιο και παράγραφο τού έργου.

Ηλιοδώρου τού Εμεσηνού εκ των «Αιθιοπικών»

Συνέχεια ανάγνωσης ΦΑΕΣΦΟΡΑ ΕΡΑΝΙΣΜΑΤΑ-ΗΛΙΟΔΩΡΟΣ Ο ΕΜΕΣΗΝΟΣ, «ΑΙΘΙΟΠΙΚΑ»

ΕΡΑΣΙΝΩΔΥΝΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ-“ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ” ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΘΡΑΚΟΣ

,

,

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

 

Ερασινώδυνα Ανάλεκτα

 Διατριβή Β΄

 

Τα «Ερασινώδυνα Ανάλεκτα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό, εκλεκτά κείμενα, κυρίως τής Ελληνικής, τής Λατινικής, τής Ιταλικής, τής Ισπανικής και τής Πορτογαλικής Γραμματείας, μεταφρασμένα – όπου κρίνεται απαραίτητο – ή μεταγλωττισμένα, αναλόγως, στην νέα ελληνική γλώσσα, και εμπλουτισμένα με κατατοπιστικές εισαγωγές, διευκρινιστικά σχόλια και βοηθητικά παραρτήματα. Σκοπός τους είναι η τέρψη των αναγνωστών, αλλά και η αφύπνιση τής διάνοιάς τους, η γνωριμία των Ελλήνων και των ελληνομαθών με τον πλούτο τού ευρωπαϊκού μεσογειακού πνεύματος, αλλά και η έμπρακτη αποδόμηση τής υστερόβουλης θεωρίας περί τού «ανεπίκαιρου» ή «δυσπρόσιτου» χαρακτήρα αυτών των κειμένων. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των Διατριβών.

Πρόλογος

Τα «Ερασινώδυνα Ανάλεκτα» αφιερώνουν την δεύτερη Διατριβή στον πρώτο Ευρωπαίο «γραμματικό», τον Διονύσιο τον Θρακιώτη. Έργο των «γραμματικών» ήταν, επί αιώνες, η μελέτη τής Γραμματικής και τού Συντακτικού των γλωσσών. Στην εποχή μας, αυτού τού είδους η ενασχόληση αποτελεί κοινό αντικείμενο των επιστημών τής Φιλολογίας και τής Γλωσσολογίας.

Διονύσιος ο Θρακιώτης

Ο Διονύσιος ο Θρακιώτης υπήρξε φιλόλογος και «γραμματικός», μαθητής τού Αρίσταρχου τού Γραμματικού. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, γύρω στα 170 π.Χ., και απεβίωσε γύρω στα 90 π.Χ. Γνωρίζουμε ότι κατά το έτος 140 π.Χ. διέμενε στην Ρόδο. Είναι ο συγγραφέας τής αρχαιότερης στοιχειώδους «Γραμματικής», από την οποία, δυστυχώς, δεν φαίνεται να έχει σωθεί η Σύνταξη. Αυτό το μικρό – σε έκταση – έργο του απετέλεσε μοναδικής αξίας θεμέλιο των σπουδών Γραμματικής μέχρι και την εποχή τής ευρωπαϊκής Αναγέννησης, αλλά και πολύτιμη βάση γιά τις Γραμματικές όλων των ευρωπαϊκών λογοτεχνικών γλωσσών. Εξαιτίας τού προσωνυμίου τού Διονυσίου δικαίως εικάζεται η θρακική καταγωγή τού ρηξικέλευθου επιστήμονα.

Η παρούσα μετάφραση

Γιά την παρούσα μετάφραση τής «Γραμματικής» τού Διονυσίου στην νεοελληνική, χρησιμοποιήθηκαν τρία κείμενα: (α΄) η έντυπη έκδοση τού πρωτοτύπου από τον A. I. Bekker, στα «Anecdota Graeca», τόμος β΄, Βερολίνο, 1816, (β΄) η ηλεκτρονική έκδοση τού πρωτοτύπου από την Bibliotheca Augustana, υπό τον τίτλο «Διονυσίου Θραικός Τέχνη Γραμματική» και (γ΄) η μελέτη «L’ Ars Grammatica di Dionisio Trace» τού Giovanni Costa, στην «Storiadelmondo» (n. 40, 27/03/2006).

Οδηγίες γιά την ανάγνωση Συνέχεια ανάγνωσης ΕΡΑΣΙΝΩΔΥΝΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ-“ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ” ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΘΡΑΚΟΣ