ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

,

.

16 Φεβρουαρίου

,

1391.—Απεβίωσε ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος. Υπήρξε συναυτοκράτορας τού Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού από το 1341 μέχρι το 1354, όταν ο δεύτερος παραιτήθηκε, και έμεινε μόνος στον θρόνο μέχρι τον θάνατό του, το 1391. Η περίοδος αυτή σημαδεύτηκε από δύο ολέθριους γιά την Αυτοκρατορία εμφυλίους πολέμους.

1480.—Συνεργασία οθωμανών και Ενετών στο Άργος τής Πελοποννήσου, με σκοπό την σύλληψη τού Κροκόνδειου Κλαδά. Κατά την διάρκεια τού Α΄ τουρκοβενετικού πολέμου (1463-1479), ο Κροκόνδειλος τέθηκε υπό την προστασία τής βενετικής σημαίας και ηγήθηκε επαναστατικού κινήματος προσπαθώντας να ξεσηκώσει όσους Έλληνες τής Μάνης είχαν υποταχθεί στον κατακτητή. Τέθηκε υπό τις διαταγές τού Βενετού αρχιστρατήγου Μπερτόλντο ντ’ Έστε, και λόγω τής εξαιρετικής δράσεώς του, η Βενετία τού απένειμε το παράσημο τού Λέοντα τού Αγίου Μάρκου, καθώς και εκτάσεις γης στην Κορώνη. Η συμφωνία τερματισμού τού πολέμου μεταξύ Βενετίας και οθωμανών και η παραχώρηση τής Μάνης στους τούρκους, δυσαρέστησε τον Κλαδά. Εκτός από την απώλεια τής ανεξαρτησίας τής περιοχής, οι Βενετοί τού συνέστησαν να παραδοθεί. Αποφάσισε τότε να ηγηθεί αρχικά ενός σώματος ατάκτων, το οποίο στην συνέχεια ενισχύθηκε σημαντικά από άλλους οπλαρχηγούς που ενώθηκαν μαζί του. Η απρόσμενη τροπή εξόργισε τους Βενετούς, στρέφοντάς τους εναντίον του.

1636.—Ημέρα Τετάρτη ξημερώματα, ένας τρομερός σεισμός έπληξε την νήσο Λέσβο. Το μέγεθός του έφτασε τα 6,3 Ρίχτερ.

1772.—Ο πρώτος Ρωσο-τουρκικός πόλεμος συνεχίζει με κάθε μέσον, αφού οι Ρώσοι επιδίδονται ακόμα και σε πειρατείες. Σαν σήμερα πραγματοποίησαν επιδρομή στον Παγασητικό λεηλατώντας 150 βάρκες φορτωμένες σιτάρι. Η συγκεκριμένη ενέργεια είχε επαναληφθεί και τον προηγούμενο Δεκέμβριο κοντά στην Τένεδο, με «θύματα» τέσσερα γαλλικά πλοία.

1781.—Πράξη πειρατείας αυτήν την φορά από Άγγλους, σε αγκυροβολημένο γαλλικό πλοίο στο Κερί τής Ζακύνθου.

1810.—Ένας από τους φονικώτερους σεισμούς τής Κρήτης έγινε το βράδυ προς 17, καταστρέφοντας – σύμφωνα με μαρτυρίες – το ένα τρίτο (1/3) των οικίων τού Ηρακλείου. Το μέγεθός του έφθασε τα τρομακτικά 7,8 Ρίχτερ, εξ αιτίας των οποίων έχασαν την ζωή τους 2 με 3.000 άνθρωποι. Ακολούθησε η πανώλη… Τόση ήταν η ισχύς του, που ταρακουνήθηκε όλη η Ελλάδα και τα παράλια τής Αφρικής, μέχρι το Οτράντο τής Ιταλίας, του οποίου οι κάτοικοι διανυκτέρευσαν στην ύπαιθρο.

1816.—Αποβιβάζεται στην Κέρκυρα ο Τόμας Μέϊιτλαντ (1759 – 1824), πρώτος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων Νήσων. Ήταν ήδη κυβερνήτης τής Μάλτας και επιλέχθηκε ως Ύπατος Αρμοστής των Ιόνιων Νήσων πριν ακόμη υπογραφεί η Συνθήκη των Παρισίων. Σκοπός τής Βρετανικής πολιτικής, ήταν να συνενώσει τις κτήσεις της στην Μεσόγειο (Μάλτα και Ιόνια Νησιά, εκτός από το Γιβραλτάρ), κάτω από μία στρατιωτική υποστήριξη. Θεωρούσε ότι η υπαγωγή τής Μάλτας και των Ιονίων Νήσων υπό έναν κυβερνήτη θα διατηρούσε την ενότητα των Βρετανικών συμφερόντων στην Μεσόγειο.

1821.—Εις το Κίσνοβον τής Ρωσίας, μέσα εις το αρχοντικό των Υψηλάντηδων, οι τέσσαρες αδελφοί Αλέξανδρος, Δημήτριος, Νικόλαος και Γεώργιος, συνέταξαν σαν σήμερα την προκήρυξη προς τους λαούς τής Μολδοβλαχίας. Πρόσφεραν και οι τέσσερεις, όλη τους την περιουσία και τους μισθούς τους γιά τον Αγώνα. Δεν απέμεινε παρά το κτήμα τής Κοζνίτσας, το οποίο ανήκε στην μητέρα τους, Ελισάβετ, χήρα τού Κωνσταντίνου Υψηλάντη. «Ο Αλέξανδρος πηγαίνει εις εν παρακείμενον δωμάτιον, όπου η μητέρα του βρίσκεται με το τελευταίον από τα παιδιά της, τον Γρηγόριον, ηλικίας τότε 14 χρόνων, και την ρωτάει αν μπορούν να προσφέρουν και τα εισοδήματα απ’ αυτό το κτήμα, που ανέρχονται σε 54 χιλιάδες ρούβλια ετησίως. ”Παιδιά μου, απήντησε η μητέρα του, εγώ προσφέρω εις την πατρίδα εσάς, τα φίλτατά μου, και θα λυπηθώ τα ρούβλια που θα χάσω;”».

1822.—«Ὁ Ἑλληνικός στόλος ὑπό τον Ἀ. Μιαούλη ἦλθεν ἔξω τοῦ Μεσολογγίου».

1823.—Ο Ιωάννης Γκούρας και η κόρη τού πρόκριτου Αναγνώστη Λιδορίκη, Ασήμω, γνωστή και ως Νταλιάνα λόγω τής ωραιότατης κορμοστασιάς της, τελούν με επισημότητα τους γάμους τους και αμέσως εγκαθίστανται στο φρούριο τής Ακροπόλεως.

1825.—«Σύστασις φιλελληνικῆς Ἑταιρείας ἐν Παρισίοις ὑπό τοῦ Δουκὸς τῆς Αὐρηλίας καὶ τοῦ Σατωβριάνδου». Ο Φρανσουά ντε Σατωμπριάν, γνωστός και ως Σατωβριάνδος, – ένθερμος Φιλέλληνας, περιηγητής και συγγραφέας – υπηρέτησε ως διπλωμάτης και Πρέσβης τής Γαλλίας σε διάφορες πρωτεύουσες τής Ευρώπης, και χρημάτισε υπουργός Εξωτερικών κατά την περίοδο 1823-1824. Υποστήριξε σθεναρά την Ελλάδα κατά την Επανάσταση τού 1821. Τον τίτλο τού Φιλέλληνα τον οφείλει κυρίως στο περίφημο «Υπόμνημα περί τής Ελλάδος» (Note sur la Grėce, 1825), το οποίο κατά κάποιο τρόπο αποτέλεσε φιλελληνικό μανιφέστο κατά την διάρκεια τής ελληνικής Επανάστασης.

1826.—«Ἔφοδος Ἰμβραὴμ πασᾶ πρὸς κυρίευσιν τοῦ φρουρίου Μεσολογγίου καὶ μάχη. Νίκη Ἑλλήνων». Οι τουρκοαιγυπτιακές δυνάμεις προσεπάθησαν διά τρομακτικών εφόδων να καταλάβουν το Μεσολόγγιον  αλλ’ απέτυχον. Εικοσιοκτώ Έλληνες πεσόντες.

1833.—Κυκλοφόρησε το πρώτο φύλο τής «Εφημερίδος τής Κυβερνήσεως τού βασιλείου τής Ελλάδος». Η εφημερίδα συντάσσεται εις την ελληνικήν και την γερμανικήν γλώσσα. Μετά την ενηλικίωση τού Όθωνος, θα σταματήσει να συντάσσεται στην γερμανική.

1836.—Βασιλικό Διάταγμα καλεί υπό τα όπλα τρία νέα σώματα Εθνοφυλακής. Έργο τους είναι η φύλαξη των συνόρων τής ελεύθερης Ελλάδος. Δύο σχεδόν χρόνια μετά, στις 25/1/1838, τα σώματα αυτά θα διαιρεθούν σε οκτώ τάγματα «Οροφυλακής» και εντασσόμενα στον Στρατό Ξηράς ως μοναδικό σκοπό θα έχουν «την διατήρησιν τής δημοσίας ασφαλείας και την υπεράσπισιν των βορείων συνόρων».

.—Η κυβέρνηση εξέδωσε προκήρυξη προς τον λαό τής Στερεάς Ελλάδος, με την οποία δίνονταν υποσχέσεις αμνηστεύσεως των ληστών, αν εντός ορισμένης προθεσμίας κατέθεταν τα όπλα και παραδίδονταν στις Αρχές.

1839.—Η κυβέρνηση, γιά να πολεμήσει σκληρότερα την μάστιγα τής ληστοκρατίας, με Βασιλικό Διάταγμα αυστηροποιεί περισσότερο τον υπάρχοντα Νόμο «περί εκτοπίσεως των αρχηγών των υπόπτων επί λησταποδοχή οικογενειών». Ουσιαστικά, το κράτος εφάρμοσε τον εξορισμό από την επικράτεια των οικογενειών των αρχιληστών, οι οποίες κυριολεκτικά ζούσαν από τα ανοσιουργήματα των πατριαρχών τους.

1840.—Μία ευρηματική αλλά δολοφονική ληστρική συμμορία, και η δήωση ενός χωριού τής Μεσσηνίας. Στην Ανδρούσα τής Μεσσηνίας, κατέφθασε σαν σήμερα από νωρίς, «στρατιωτικό σώμα» έχοντας επικεφαλής έναν κομψότατο «λοχαγό». Αυτός ζήτησε από όλους τους κατοίκους να συγκεντρωθούν στο καφενείο γιά να τους ανακοινώσει «επείγουσα διαταγή τής Κυβερνήσεως». Εντυπωσιασμένοι από το παρουσιαστικό και τους ευγενικούς του τρόπους, οι κάτοικοι αντιλήφθηκαν αργά ότι ξαφνικά βρέθηκαν κρατούμενοι ληστών, των οποίων οι συνεργάτες λεηλατούσαν άφοβα τα σπίτια τους. Όταν όμως μία γυναίκα τού χωριού αντιστάθηκε στους εισβολείς που έμπαιναν στο σπίτι της, φονεύθηκε αγριώτατα! Κατά τον ίδιο τρόπο λήστεψαν τα χωριά Δραΐνα, τους Μουργιατάνους και Βουλκάνους (στο τελευταίο εισήλθαν με στολές χωροφυλάκων).

1842.—Απεβίωσεν εις Μόσχαν ο εξ Ιωαννίνων εθνικός ευεργέτης, Νικόλαος Ζωσιμάς. Ούτος, καθώς και οι πέντε άλλοι αδελφοί του, Ιωάννης, Αναστάσιος, Θεοδόσιος, Ζώης και Μιχαήλ, διέθεσαν την κολοσσιαίαν περουσίαν των χάριν τής εκπαιδεύσεως τού υποδούλου Ελληνισμού, συνέτρεξαν δε πολλαπλώς στον Αγώνα.

1844.—Ο Κωνσταντίνος Κανάρης γίνεται πρόεδρος τού υπουργικού συμβουλίου.

1852.—Γεννιέται στην Κωνσταντινούπολη ο ζωγράφος Θεόδωρος Ράλλης, γνωστός και ως (Théodore Jacques Ralli ή Rallis). Ανήκει στην «γαλλική ακαδημαϊκή σχολή» τού ύστερου 19ου αιώνα. Σήμερα θεωρείται ο χαρακτηριστικότερος Έλληνας «οριενταλιστής» ζωγράφος. Γόνος πλούσιας οικογένειας μεγαλεμπόρων από την Κωνσταντινούπολη και με ρίζες χιώτικες, ο Ράλλης σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών τού Παρισιού, με υποτροφία τού βασιλέα Όθωνος.

1857.—Οι τούρκοι συλλαμβάνουν τον Κρήτα οπλαρχηγό Μιχαήλ Καλησπεράκη (ή Βλάχου), έπειτα από προδοσία, και αφού τον υπέβαλαν σε βασανιστήρια, τον αποκεφάλισαν στην σημερινή πλατεία τού Νικηφόρου Φωκά στο Ηράκλειο.

1878.—Αποβιβάζονται στο Λιτόχωρο Έλληνες εθελοντές. Η νέα εξέγερση εναντίον τούρκων και βουργάρων, προετοιμαζόταν ήδη από τα τέλη τού 1877 από την Κεντρική Επιτροπή τής “Εθνικής Αμύνης” και τής “Αδελφότητος”. Έτσι, στις 16 Φεβρουαρίου 1878, αποβιβάστηκαν οι Έλληνες εθελοντές στο Λιτόχωρο. Από τον Μάϊο, εκδηλώθηκε αντάρτικο κίνημα στην Δυτική Μακεδονία.

1900.—Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι πείνα και στερήσεις μαστίζουν τους Έλληνες τής Αμερικής.

1902.—Ο Σουρής σατιρίζει στον «Ρωμιό» τής 16ης Φεβρουαρίου, το επεισόδιο μεταξύ των βουλευτών Κωνσταντίνου Τρικούπη και Β. Βουδούρη.  Ο βουλευτής Μεσολογγίου, Κωνσταντίνος Τρικούπης, εξάδελφος τού Χαριλάου, στην συνεδρίαση τής Βουλής τής 9ης Φεβρουαρίου θεώρησε ότι διατυπώθηκαν υπαινιγμοί κατά τού Χαρίλαου γιά την ήττα τού 1897, και γι’ αυτό ράπισε τον βουλευτή Β. Βουδούρη. Παρ’ όλο που στην αρχή φάνηκε ότι το επεισόδιο δεν θα είχε συνέχεια, ο Βουδούρης άλλαξε γνώμη και κάλεσε τον Τρικούπη Κωνσταντίνο σε μονομαχία. Τελικά μεσολάβησαν οι μάρτυρες, με αποτέλεσμα οι δύο μονομάχοι να ανταλλάξουν επιστολές πιστοποιήσεως σεβασμού και μη προθέσεως προσβολής κανενός προσώπου. «Τζάνουμ μεγάλο στην Βουλή γένηκε νταβαντούρι – Κώστα Τρικούπη λέγανε πως βάρεσε Μπουντούρη – Μπουντούρης άρπαξε σπαθί Τρικούπη να τρυπήση… – Χριστέ και Παναγία μου, καυγά να καπαρντίσει – Τρικούπης δεν εκτύπησε/Μπουντούρης δεν ετρύπησε – Τρικούπης άλλοι λέγανε πως άστραψε σκαμπίλι, τού ναυτικού Βασίλη. –  Άλλοι σκαμπίλι λέγανε πως πήγε στον αέρα – Κι ούλοι προσμέναν φονικό, να γίνει την Δευτέρα – Μα φονικό δεν γένηκε…μάρτυρες κουβεντιάσαν – Άρτι εξηγηθήκανε κι ιστέ,… τα συμβιβάσαν».

.—Δεν πρόλαβε να ηρεμήσει η Αθήνα και μία νέα μονομαχία ήρθε να ταράξει ξανά τα νερά τής πρωτεύουσας. Πρωταγωνιστές, ο υπουργός Δικαιοσύνης Κωνσταντίνος Τοπάλης και ο βουλευτής και στρατιωτικός Κωνσταντίνος Κουμουνδούρος, γιός τού πρώην πρωθυπουργού, Αλέξανδρου Κουμουνδούρου. Αιτία, η κατηγορία τού Κουμουνδούρου ότι ο Τοπάλης καθυστερούσε  αδικαιολόγητα τις ανακρίσεις γιά τις αιματηρές ταραχές που είχαν γίνει στις 8 Νοεμβρίου 1901, κατά την διάρκεια των Ευαγγελικών. Η Αστυνομία έλαβε εντολή να εμποδίσει την μονομαχία, μεσολάβησε ένα κρυφτό μεταξύ μονομάχων και δημοσιογράφων μέχρι την νύκτα τής 16ης Φεβρουαρίου, όπου όλοι οι πρωταγωνιστές διανυκτέρευσαν στην έπαυλη Μάνου, στην Κηφισιά.

1906.—Σημειώνονται συγκρούσεις μεταξύ Σέρβων και βουργάρων ανταρτών στην Μακεδονία.

.—Οι βούργαροι συνεχίζουν την τρομοκρατία στην Μακεδονία με σφαγές αμάχων. Σαν σήμερα, τις εσπερινές ώρες, ο Έλληνας πανδοχέας Ιωάννης Βασιλείου έπεσε νεκρός από τρεις σφαίρες περιστρόφου. Τον  φόνευσαν ύπουλα οι αιμοχαρείς βούργαροι και ήταν το 24ο θύμα τού χωριού Σκότσιβερ τής Πελαγονίας. 

1907.—Σε δασική περιοχή κοντά στο χωριό Κερασιά (Εδέσσης), ο Μακεδονομάχος Κωνσταντίνος Μαζαράκης συγκρούσθηκε σαν σήμερα με συμμορία βουργάρων υπό τους Κασάπτσε και Κουλεμάν. Είχαμε μία απώλεια και έναν τραυματισμό, με τους αιμοδιψείς να μετρούν τρεις νεκρούς και πέντε τραυματίες (μεταξύ των οποίων ο ίδιος ο Κουλεμάν).

.—Σαν σήμερα γεννήθηκε στο Ναύπλιο ο Άγγελος Τερζάκης, λογοτέχνης μας, ο οποίος εντάσσεται στην «Γενιά τού ’30» (πεζογραφία). Μετά το πέρας των σπουδών του, παράλληλα με την δικηγορία που άσκησε έως το 1931, διετέλεσε από το 1937 Γραμματέας, Καλλιτεχνικός και Γενικός διευθυντής, Κυβερνητικός Επίτροπος, Διευθυντής δραματολογίου και Διευθυντής τής Δραματικής Σχολής τού Εθνικού Θεάτρου. Με την κήρυξη τού Ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940, επιστρατεύθηκε και πολέμησε στην πρώτη γραμμή τού Μετώπου, ενώ έγραψε το βιβλίο «Ελληνική Εποποιΐα 1940-41», το οποίο αναφέρεται στην ιστορική αυτή περίοδο. Από το 1931, αφοσιώθηκε στην λογοτεχνία και συνεργάστηκε με εφημερίδες και περιοδικά, δίνοντας πολλά δοκίμια και κριτικές μελέτες. Έγραψε διηγήματα, μυθιστορήματα, δραματικά και κριτικά έργα. Γενικά θεωρείται ο κυριώτερος εκπρόσωπος τού νεοελληνικού μυθιστορήματος.

1912.—Με αφορμή τον φόνο τριών τούρκων (οθωμανών), δημιουργούνται εντονότατα προβλήματα στην νήσο Κρήτη και ακολουθεί Διακοίνωση (νότα) των Μεγάλων Δυνάμεων.

1913.—Από τις 16 έως τις 19 Φεβρουαρίου, έγιναν όλες οι απαραίτητες προκαταρκτικές ενέργειες και η συγκέντρωση των μονάδων τού Β΄ τμήματος Στρατιάς, οι οποίες θα ενεργούσαν την κύρια επίθεση στο μέτωπο των Ιωαννίνων στην Ήπειρο. Παράλληλα, η Μοίρα Ιονίου τού Ελληνικού στόλου εκτελούσε βολές κατά των τουρκικών θέσεων στους Αγίους Σαράντα και εικονικές αποβάσεις, με σκοπό τον αντιπερισπασμό.

1914.—Αρχίζει η εκκένωση τής Ηπείρου από τον Ελληνικό στρατό, εν μέσω συλλαλητηρίων υπέρ τής Αυτονομίας. Οι Άγιοι Σαράντα και το Δέλβινο κήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Την ίδια ημέρα όμως, ο Συνταγματάρχης Κοντούλης εκκένωσε την Μοσχόπολη και την παρέδωσε στους αλβανούς, βάσει τής Διακοινώσεως των Μεγάλων Δυνάμεων.

1915.—Η διαφωνία Βενιζέλου-Μεταξά γιά την συμμετοχή τής Ελλάδος στην επιχείρηση των Δαρδανελλίων. “Καθ’ όλη την νύχτα τής 16ης προς 17η Φεβρουάριου, ο Βενιζέλος εργάστηκε εντατικά και διατύπωσε τις σκέψεις και αποφάσεις του γραπτώς, σε μακροσκελές υπόμνημα, λαμβάνοντας αμετάκλητη απόφαση να ενεργήσει την επιχείρηση κατά των Δαρδανελλίων μετά των Αγγλο-Γάλλων, σύμφωνα με την οποία έθετε στην διάθεσή τους ένα Σώμα Στρατού εκ 40.000 ανδρών, ενώ εκείνοι θα διέθεταν ισχυρή μοίρα αγγλο-γαλλικού στόλου, με την συμμετοχή και τού ελληνικού. Ο Ιωάννης Μεταξάς, στον οποίο ο Βενιζέλος ανακοίνωσε την έγκριση τού υπομνήματος από τον Βασιλιά και τον παρακάλεσε να ετοιμάσει το Διάταγμα μερικής επιστρατεύσεως προς υπογραφή, σε απάντηση τού είπε: «Εσκέφθην, Κύριε Πρόεδρε, επί όσων μού ανακοινώσατε ήδη διά την επιχείρησιν των Δαρδανελλίων. Θεωρώ ολέθριαν την εις αυτήν συμμετοχήν τής Ελλάδος και αν πραγματοποιηθεί, παραιτούμαι»”. Ο στρατηγικότατος Μεταξάς, αντιλήφθηκε τον Αγγλο-γαλλικό δάκτυλο, καθώς επίσης «είδε» το αποτέλεσμα εκείνου τού πολέμου (σκοτώθηκαν περισσότεροι από 500.000 ψυχές σε εκείνα τα στενά…).

1918.—Ο Γάλλος στρατηγός Σαλ τού Συμμαχικού Στρατού Κατοχής στην περιοχή Κορυτσάς, επιτρέπει να ανοίξουν πάλι τα Ελληνικά σχολεία.

1919.—Αρμένιοι, Εβραίοι και Έλληνες αντιπρόσωποι, συναντώνται στη Νέα Υόρκη και απαιτούν τον διαμελισμό τού αιμοβόρου τουρκικού κράτους.

1920.—Η ανακόλουθη στάση των Συμμάχων, με τα εμπόδια που παρενέβαλαν στην ελληνική προσπάθεια (ενώ είχαν πεισθεί ότι η συνθήκη την οποία είχαν καταρτίσει με τους τούρκους δεν θα ήταν δυνατόν να επιβληθεί, ειμή διά των όπλων), καθώς και η υποστήριξη των Μπολσεβίκων στον Κεμάλ, τού έδωσε την ευκαιρία, τους πρώτους μήνες τού 1920, να συγκεντρώσει δυνάμεις γιά την σύγκρουση μετά των Ελλήνων και γιά την κατάληψη τής ανθρακοφόρου περιοχής τής Ποντοηράκλειας, (περιοχή Ζαγκουλντάκ), την οποία οι Γάλλοι εγκατέλειψαν χωρίς αντίσταση. Η Γαλλία επιθυμούσε να συνθηκολογήσει με τον Κεμάλ και ήταν πρόθυμη να εκκενώσει την Κιλικία από τον Δεκέμβριο τού 1919.

1921.—Καθ’ όλον το μέτωπον των αντιμαχομένων Ελλήνων και τούρκων, γίνεται δράσις περιπόλων.

.—Στον Βόλο, διοργανώνεται συλλαλητήριο προς διαμαρτυρία γιά την σκανδαλώδη υπερτίμηση τού άρτου, υπό την ανοχή των Αρχών. Στο συλλαλητήριο συνέρρευσε όλος ο εργαζόμενος πληθυσμός τού Βόλου, ο οποίος κατόπιν των λόγων που εκφώνησαν οι Μπεναρόγια, Σταυράκης, Αποστολίδης κ.α., προέβη σε καταστροφές καταστημάτων. Επί διήμερο επικράτησε το χάος, μέχρι την άφιξη από την Λάρισα ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων. Τα γεγονότα είναι γνωστά ως «Φεβρουαριανά».

1922.—Στο μέτωπο στην Μ. Ασία επικρατεί ηρεμία.

.—Περισσότεροι ἀπό 150 τσέτες τοῦ Τοπάλ Ὀσμάν, ἀκολουθούμενοι ἀπό τούρκους τῶν γειτονικῶν χωριῶν, ἔκαψαν ζωντανοὺς τὰ γυναικόπαιδα καὶ τοὺς ἡλικιωμένους τοῦ χωριοῦ Μπεϊλάν τῆς περιφέρειας Κοτυώρων. Ὁ ἀριθμός τῶν πυρποληθέντων, ὑπολογίζεται σὲ τριακόσιες περίπου ψυχές. Ὅσοι προσπάθησαν νὰ διαφύγουν, ἐκτελέστηκαν μὲ πυροβολισμούς. Τὸ Μπεϊλάν εἶναι ἕνα ἀπό τὰ ἑκατοντάδες ἑλληνικὰ χωριὰ τοῦ Πόντου ποὺ ἔσβησαν ἀπό τὸν χάρτη λόγῳ τῆς κτηνώδους θηριωδίας τῶν τσετῶν τοῦ Μουσταφᾶ Κεμάλ.

1923.—Εφαρμόζεται στην Ελλάδα το Γρηγοριανό ημερολόγιο και η 16η Φεβρουαρίου γίνεται 01 Μαρτίου. Το κίνητρο τής Καθολικής Εκκλησίας στην αλλαγή τού Ημερολογίου, ήταν ότι οι φάσεις τής Σελήνης που χρησιμοποιούνταν γιά να υπολογιστεί το Πάσχα στο Ιουλιανό Ημερολόγιο, ήταν σταθερές, με αποτέλεσμα να χάνεται μία ημέρα κάθε 310 χρόνια. Θεσπίστηκε λοιπόν το νέο Ημερολόγιο από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄(από τον οποίο πήρε το όνομά του), στις 24 Φεβρουαρίου τού 1582· οι περισσότερες όμως Καθολικές χώρες δεν υιοθέτησαν το νέο Ημερολόγιο την ακριβή ημέρα που καθορίστηκε από την βούλα τού Πάπα, αλλά μήνες ή και χρόνια αργότερα.

1927.—Οι αρχές προχωρούν σε συλλήψεις αξιωματικών, οπαδών τής δικτατορίας Θ. Παγκάλου, οι οποίοι είχαν σκοπό την επαναφορά τής δικτατορίας.

1930.—Δεκαέξι τραυματίες και σοβαρές ζημιές είναι ο απολογισμός των σεισμών που έπληξαν το Ηράκλειο Κρήτης.

1931.—Σύμφωνα με καταμέτρηση, το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων τού ελληνικού κράτους είναι 46.031.

1932.—Έφτασε στην Αθήνα ο Niemeyer, διευθυντής τής Τράπεζας τής Αγγλίας, προκειμένου να εξετάσει την κατάσταση τής οικονομίας τής Ελλάδος. Έμεινε στην Αθήνα δύο εβδομάδες και πριν φύγει ειδοποίησε τον Βενιζέλο ότι, αν προχωρούσε σε χρεοστάσιο, θα δημιουργούνταν σοβαρά προβλήματα με την πίστη τής Ελλάδας στο εξωτερικό. Το ίδιο επίσης θα γινόταν, αν υλοποιούσαν την σκέψη συγχωνεύσεως τής Τράπεζας τής Ελλάδος (Τ.τ.Ε.) με την Εθνική Τράπεζα.

1933.—Σοβαρά επεισόδια σημειώνονται μεταξύ Αστυνομικών και εργατών στην Θεσσαλονίκη.

1934.—Καταγράφηκε στην Αθήνα η μικρότερη ελάχιστη θερμοκρασία όλων των ετών από τα οποία έχουμε παρατηρήσεις. Στην Γεωπονική Σχολή, το θερμόμετρο έδειξε -10,4 βαθμούς.

.—Σαν σήμερα πραγματοποιήθηκε η καθέλκυση τού αντιτορπιλικού Ναυαρίνο. Το πλοίο μάς παραχωρήθηκε από το Αγγλικό Ναυτικό υπό μορφή δανείου στις 5/4/1944 στην Μάλτα, και παρελήφθη από τον Αντιπλοίαρχο Χ. Νεόφυτο. Το Ναυαρίνο συμμετείχε τον Οκτώβριο τού 1944 στις πρώτες προσπάθειες γιά την απελευθέρωση τής Τήλου.

.—Δωδεκανήσιοι των Η.Π.Α. ξεκινούν μέσω εντύπων και εφημερίδων τους, εκστρατεία γιά την δημιουργία τής Δωδεκανησιακής Νεολαίας Αμερικής. Σκοπός της και σκοπός των εφημερίδων που επηρέαζαν, η γνωστοποίηση τού θέματος τής ιταλοκρατούμενης Ελληνικής γης.

1941.—Αι ελληνικαί δυνάμεις, τα 43ο και 44ο Συντάγματα τής 5ης Μεραρχίας Κρητών, έπειτα από σφοδράς επιθέσεις, καταλαμβάνουν την βορείαν κορυφήν τού όρους Σεντέλι στην περιοχή Πέστανη-Γκόλικο (ελληνοϊταλικόν μέτωπον).

.—Η ιταλική αεροπορία βομβάρδισε την Πρέβεζα.

1942.—Σαν σήμερα κυκλοφόρησε  η Ιδρυτική Προκήρυξη τού Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (Ε.Λ.Α.Σ.). Αποτέλεσε την ένοπλη έκφραση τού ΕΑΜ. Συγκροτήθηκε σε κανονικό στρατό, με πλήρη ιεραρχική οργάνωση, στην οποία εντάχθηκε και σημαντικός αριθμός μονίμων στελεχών τού Στρατεύματος, με επί κεφαλής τον Στρατηγό Στέφανο Σαράφη, ο οποίος έγινε και ο αρχηγός του υπό αξιοπερίεργες συνθήκες,

1943.—Η καταστροφή τού Δομένικου Λαρίσης και η σφαγή αμάχων. Στις 16 Φεβρουαρίου 1943 το μεσημέρι, τα Ιταλικά στρατεύματα Κατοχής εκτέλεσαν στην θέση «Μαυρίτσα», 30 αμάχους, αγρότες και κτηνοτρόφους κατοίκους των χωριών Δομένικου και Μεσοχωρίου Ελασσόνας, που βρίσκονταν σε αγροτικές εργασίες. Το απόγευμα τής ίδιας ημέρας, κύκλωσαν το χωριό Δομένικο με την βοήθεια Ελλήνων συνεργατών τους, και πυρπόλησαν τα σπίτια αφού πρώτα λεηλάτησαν τα νοικοκυριά και εκτέλεσαν 3 ανήμπορους κατοίκους, 2 γυναίκες, 1 ηλικιωμένο άνδρα και έναν ακόμη κάτοικο. Οι απώλειες τού άμαχου πληθυσμού από την επιχείρηση αυτή των Ιταλών, σε σύνολο, υπερέβησαν τα 150 άτομα.

.—Μεταξύ των 117 νεκρών Ελλήνων τού Δομένικου Ελασσόνας, από τούς απάνθρωπους και απολίτιστους Ιταλούς, βρέθηκε και ένα από τα «αγαπημένα» θύματα κάθε βάρβαρου λαού τής εποχής΄ ο άτυχος ιερέας και εφημέριος Δημήτριος Ευαγγέλου. Το μακελειό τού Δομένικου έγινε ως αντίποινα γιά τον φόνο δύο Ιταλών στρατιωτών.

.—Ως αντίποινα μετά από μάχη με αντάρτες, οι Ιταλοί επέδραμαν στην Ι. Μονή Σταγιάδων τής Ι. Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων. Εκεί, συνέλαβαν και εκτέλεσαν την ίδια ημέρα τον αδελφό τής Μονής, Νεκτάριο Τσουμένη, με την υπόνοια (…) ότι είχε λάβει μέρος σε κάποια μάχη κοντά στην Ι. Μονή. Στην συνέχεια απήγαγαν καλόγερους τής Μονής, τούς οποίους αρχικά οδήγησαν στα μπουντρούμια τής Λάρισας, ενώ κατόπιν τούς διέσπειραν σε ερημικά μέρη όπου βρήκαν φρικτό θάνατο, τόσο από κακουχίες όσο και την πείνα (…)

1944.—Αρχίζει η μεγάλη μάχη στο «Μεγάλο Δάσος» τής Καβάλας. Ισχυρότατες δυνάμεις τού βουργαρικού στρατού, επιδιώκοντας την διάλυση των Εθνικών ομάδων ανταρτών στην περιοχή, συνήψαν σκληρή τετραήμερη μάχη με Τμήματα Ελλήνων ανταρτών τής Ενώσεως Συμπολεμιστών Εθνικού Αγώνος (Ε.Σ.Ε.Α.). Οι μάχες διεξήχθησαν στην περιοχή τού Κοτζά Ορμάν, στις εκβολές τού Νέστου ποταμού, και οι απώλειες γιά τους βούργαρους ήταν σημαντικές.

.—Φάλαγγα από πέντε αυτοκίνητα με Γερμανούς στρατιώτες η οποία κατευθυνόταν από Τρίπολη προς Καλαμάτα, έπεσε σε ενέδρα κομμουνιστών τού ΕΛΑΣ στο χωριό Άγιος Φλώρος Μεσσηνίας. Ακολούθησαν σκληρά αντίποινα από τούς Γερμανούς σε ολόκληρη την περιοχή Μεσσηνίας.

1945.—Ο Ιερός Λόχος αντικαθιστά την περίπολό του στην Κω.

.—Μετά την υπογραφή τής Συμφωνίας στην Βάρκιζα τής Αττικής (βλ. 12/2ου), ο ΕΛΑΣ εκδίδει Ημερήσια Διαταγή κατά την οποία δίδει εντολή αφοπλισμού στα μέλη του.

1949.—Τα σλαβικά κράτη αρνούνται να επιτρέψουν την είσοδον εις το έδαφός των, επιτροπής τού Ερυθρού Σταυρού προς διενέργειαν ερεύνης διά τους υπό των κομμουνιστών απαχθέντας 28.000 ελληνόπαιδας. Παρά τα επανειλημμένα διαβήματα τής Επιτροπής και τού Ερυθρού Σταυρού, ελάχιστη ήταν η ανταπόκριση. Οι κομμουνιστικές χώρες κωλυσιεργούσαν, με συνέπεια το θέμα να επανέλθει προς συζήτηση στην Δ΄ Γενική Συνέλευση τού Ο.Η.Ε τον Νοέμβριο τού 1949. Έως και την Ε΄Γ.Σ. καμμία απόφαση δεν απέδωσε. Μόνο η Γιουγκοσλαβία, η οποία είχε έρθει στο μεταξύ σε ρήξη με την Ε.Σ.Σ.Δ, επέστρεψε τα παιδιά. Μπροστά σ’ αυτήν την κατάσταση, η Ζ΄ Γενική Συνέλευση τού Ο.Η.Ε. αφού εξέφρασε την λύπη της γιά την άρνηση των κομμουνιστικών χωρών να εφαρμόσουν τις αποφάσεις της, διάλυσε την Επιτροπή που είχε αναλάβει αυτό το έργο, και παρακάλεσε τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό να συνεχίσει μόνος του τις προσπάθειες.

1950.—Απεβίωσε ο Μακεδονομάχος δάσκαλος Γάϊος Λαζάρου από το Μελένικο. Τον άτυχο δάσκαλο, οι βούργαροι, εξ αιτίας τής δράσης του, απήγαγαν και μετέφεραν στην βουργαρία γιά καταναγκαστικά έργα, ενώ μετά το 1918 και την υπογραφή τής ανακωχής, τον απελευθέρωσαν. 

1954.—Ενώ εκτελούσε άσκηση καθόδου στον Ραδιοφάρο τής 111 Πτέρυγας Μάχης (Νέα Αγχίαλος), το αεροσκάφος τού πιλότου Σταύρου Καλογερόπουλου, κατέπεσε και συνετρίβη στην περιοχή Αγίου Γεωργίου, 20 χιλιόμετρα δυτικά τού αεροδρομίου, με αποτέλεσμα τον θάνατο τού χειριστή. Στο ίδιο ατύχημα σκοτώθηκε και ο άτυχος αεροπόρος Ευάγγελος Χαλιούλιας.

1964.—Μετά την διάλυση τής Βουλής, ο Γ. Παπανδρέου προκήρυξε νέες εκλογές οι οποίες έγιναν τελικά στις 16/2/1964 και αποτέλεσαν θρίαμβο γιά τον ίδιο και την παράταξη (συγκέντρωσε 52,72% και 171 έδρες).

1967.—Παραλήφθηκε η τορπιλάκατος «Κάστωρ» τύπου «Nasty», με Κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Ε. Καναβαρίωτη Π.Ν. Παροπλίστηκε την 28η Νοεμβρίου 1983. Μετά την ίδρυση τού Στολίσκου Ταχέων Σκαφών με έδρα τον λιμενίσκο Αμφιάλης στις 21 Νοεμβρίου 1966, έγινε η παραγγελία των πρώτων έξι Ταχέων Σκαφών (τορπιλακάτων). Ήταν τα πρώτα που παραγγέλθηκαν μεταπολεμικά με δαπάνη τού Δημοσίου, κατασκευάστηκαν δε στα Νορβηγικά ναυπηγεία τού Μανdαl στο διάστημα 1966 – 1967.

1968.—Σύγκληση τής 12ης Ολομέλειας τής Κ.Ε. τού Κ.Κ.Ε. στο Βουκουρέστι. Στην διάρκεια των εργασιών τής Ολομέλειας, οι αντιθέσεις που προέκυψαν ανάμεσα στην «ορθόδοξη» και την «ανανεωτική» πτέρυγα τού κόμματος, προδίκασαν την διάσπασή του.

1972.—Ο εκτροχιασμός τριών βαγονιών τραίνου μεταξύ Κινέττας – Μεγάρων, προκάλεσε δυστύχημα με νεκρούς και πολλούς τραυματίες.

1981.—Ενθρονίζεται επισήμως στον Ναό τής Αναστάσεως ως Νέος Πατριάρχης Ιεροσολύμων, ο Διόδωρος Α΄. Είχε εκλεγεί από τις 3 Φεβρουαρίου 1981.

1985.—Εγκαινιάζεται το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

.—Απεβίωσε ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους λογοτέχνες, με πλούσια βιβλιογραφία, γνωστός ως Γιώργος Ιωάννου. Ο Γιώργος Σορολόπης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 20 Νοεμβρίου τού 1927, από γονείς πρόσφυγες τής Ανατολικής Θράκης.

1989.—Πόρισμα-φωτιά τού επιτρόπου τής Τράπεζας Κρήτης, Γιάννη Καμάρα, αποκαλύπτει ότι οι Δημόσιες Επιχειρήσεις Και Οργανισμοί (Δ.Ε.Κ.Ο.),  παρέδωσαν στον Κοσκωτά ένα «σωσίβιο» συνολικού ύψους 8 δισεκατομμυρίων δραχμών, αυξάνοντας τις καταθέσεις τής Τράπεζας. Από το 1988 έως το 1989, οι διοικητές των Δ.Ε.Κ.Ο. κατηγορήθηκαν ότι το τρίμηνο Ιουλίου-Αυγούστου 1988, τότε που η Τράπεζα Κρήτης τού Γιώργου Κοσκωτά αντιμετώπιζε προβλήματα ρευστότητας, «έσπευσαν να την συνδράμουν, με άνωθεν εντολή», καταθέτοντας σ’ αυτήν μεγάλα ποσά, τα οποία, με τις μετέπειτα εξελίξεις, χάθηκαν…

1993.—Στα Σκόπια, σύμφωνα με νομοσχέδιο, που κατατέθηκε στην Βουλή τους, καθιερώθηκε ως εθνικό σύμβολο το Ελληνικό Δεκαεξάκτινο Αστέρι τής Βεργίνας.

1994.—Η Ελλάδα επιβάλλει οικονομικό αποκλεισμό (εμπάργκο) στα Σκόπια, με αποτέλεσμα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να μάς παραπέμψει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο γι’ αυτή την ενέργεια. (Δεν πρέπει να δημιουργούνται απορίες γιά τέτοιου είδους αποφάσεις, διότι στο πλαίσιο τού υπερ-κράτους τής Ε.Ε., είναι αδιανόητη η χάραξη εθνικής πολιτικής. «Ο δεύτερος πυλώνας καθιερώνει την κοινή εξωτερική πολιτική… στον πυλώνα αυτό η διαδικασία λήψης αποφάσεων είναι διακυβερνητική και στηρίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ομοφωνία». Στην μετα-Μάαστριχτ εποχή, οφείλουμε να ενημερώνουμε τις Βρυξέλλες πριν πάρουμε οποιαδήποτε απόφαση και φυσικά χωρίς την έγκρισή τους, δεν μπορούμε να αναλάβουμε καμμία πρωτοβουλία).

1996.—Πέντε τούρκοι καταδρομείς σκοτώθηκαν σε αεροπορικό ατύχημα τού ελικοπτέρου που επέβαιναν, κατά την διάρκεια περιπολίας στα Ίμια.

1997.—Δύο σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα (επιτύμβια στήλη και επιτύμβιο γυναικείο άγαλμα), εκλάπησαν από την αποθήκη των αρχαιολογικών ευρημάτων τού Ραμνούντα, στο Μαρκόπουλο Αττικής. Τα ερείπια τού αρχαίου δήμου τού Ραμνούντος, σώζονται στο βορειοανατολικό άκρο τής Αττικής, δίπλα από τον Ευβοϊκό κόλπο· ο δήμος ανήκε στην Αιαντίδα φυλή και αποτελούνταν από πολλούς συνοικισμούς. Στην περιοχή αυτή βρίσκεται το περίφημο ιερό τής Νεμέσεως, που αποτελεί το σημαντικότερο ιερό τής θεότητας στον ελλαδικό χώρο. Ο αρχαϊκός ναός τής Νεμέσεως είχε καταστραφεί από τους Πέρσες κατά την εισβολή τού 480/479 π.Χ. όπως και τόσα άλλα κτίσματα τής Αττικής.

2003.—Εκλέγεται από τον πρώτο γύρο, Πρόεδρος τής Κυπριακής Δημοκρατίας, ο Τάσσος Παπαδόπουλος. Αντικατέστησε τον επί 14 χρόνια Πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη· ήταν ο πέμπτος, κατά σειρά, Πρόεδρος τής Κυπριακής Δημοκρατίας.

2017.—Στον ποδοσφαιρικό αγώνα με την φιλοσκοπιανή γερμανική ομάδα Σάλκε στο γήπεδο τής Τούμπας (Europa League), οι φίλαθλοι τού ΠΑΟΚ  ανάρτησαν πανό που έγραφε: «Η Μακεδονία είναι μία και είναι εδώ». Οι οπαδοί τής  γερμανικής Σάλκε (η οποία είναι αδελφοποιημένη με την Βαρντάρ Σκοπίων), προκάλεσαν και δημιούργησαν επεισόδια στον αγώνα στην Θεσσαλονίκη, μαζί με Σκοπιανούς. Παρ’ ότι με το πανό οι φίλαθλοι τού ΠΑΟΚ δήλωναν την ελληνικότητα τής Μακεδονίας, η ομάδα τιμωρήθηκε τελικά τον Μάρτιο τού ίδιου έτους από την UEFA,  με το κλείσιμο τής Θύρας 4 γιά το επόμενο ευρωπαϊκό παιχνίδι τού ΠΑΟΚ και με χρηματικό πρόστιμο ύψους 23.000 ή 25.000 ευρώ, γιά μη τήρηση κανόνων ασφαλείας στις Θύρες 5-6. Το πανό χαρακτηρίστηκε «ρατσιστικό»…

2019.—Χάος επικράτησε στα Τίρανα με αφορμή σοβαρά επεισόδια σε διαδήλωση  εναντίον τής κυβερνήσεως τού Έντι Ράμα. Το κυβερνητικό κτήριο πολιορκήθηκε από διαδηλωτές οι οποίοι κατηγορούσαν τον φίλαρχο γιά: «συνέργεια με το οργανωμένο έγκλημα» και ότι «βύθισε την χώρα στην διαφθορά και την φτώχεια». Η πτέρυγα τής αλβανικής αντιπολιτεύσεως, η οποία αποτελείται από πέντε κόμματα τής κεντροδεξιάς και τής κεντροαριστεράς, ζήτησε τον σχηματισμό κυβερνήσεως τεχνοκρατών, η οποία θα αναλάβει την οργάνωση πρόωρων εκλογών.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση