Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ 33ης ΜΟΙΡΑΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΛΑΡΙΩΝΑ

.

Ὁ βράχος τοῦ Ἁγίου Ἰλαρίωνος
Ὁ βράχος τοῦ Ἁγίου Ἰλαρίωνος.

.

Ἐφημερίδα “ΑΛΗΘΕΙΑ”

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ 1974/ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ/ΚΥΠΡΟΣ 1974/Ἡ Μάχη στὸν Ἅγιο Ἰλαρίωνα Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΛΑΡΙΩΝΑ

..

Τοῦ ἱερέως Θεωνᾶ, λοχία τότε στὴν 33η μοῖρα καταδρομῶν ὑπὸ τὴν διοίκηση τοῦ ἥρωα Γεωργίου Κατσάνη, ποὺ ἄφησε τὴν τελευταία του πνοὴ στὴν περιοχὴ τοῦ Ἁγίου Ἰλαρίωνος στὶς 21/7/1974.

.

……….Τὸ πρωϊνὸ τῆς 20ης Ἰουλίου 1974, μᾶς βρίσκει στὸ κτίριο τοῦ ΡΙΚ στὴ Λευκωσία, ὅπου δεχόμασταν καταιγιστικὰ πυρᾶ ἀπό τὰ μαχητικὰ τουρκικὰ ἀεροπλάνα, χωρὶς εὐτυχῶς καμμία ἐπιτυχία. Πρίν συνεχίσω, ἀναφέρω ὅτι ἀπό τὴν ἡμέρα ποὺ ἐκδηλώθηκε τὸ πραξικόπημα, εἴχαμε πληροφορηθεῖ ὅτι ἀναμενόταν τουρκικὴ εἰσβολὴ ἀπὸ τὴν θαλάσσια περιοχὴ Ἀμμοχώστου.……….Ἐν πάσῃ περιπτώσει, βρισκόμασταν στὸ ΡΙΚ μέχρι τὶς 8 ἡ ὥρα τὸ πρωί τοῦ Σαββάτου, ὁπότε κατέφθασαν στρατιωτικὰ φορτηγὰ τὰ ὁποῖα σύμφωνα μὲ τὶς διαταγὲς θὰ μᾶς μετέφεραν στὴν βάση μας στὸ Πέλλαπαΐς.

……….Κατευθυνόμενοι πρὸς τὴν 33η Μ.Κ. καὶ ἀφοῦ περάσαμε τὰ ὑψώματα τῆς περιοχῆς Κυθρέας καὶ λίγο μετὰ τὸ χωριὸ Κλεπίνη, δεχθήκαμε ἀεροπορικὴ ἐπίθεση, ἀπό τὴν ὁποία καταστράφηκαν ὁλοσχερῶς τὰ ὀχήματα, ἀπό τὰ ὁποῖα εἴχαμε προλάβει νὰ ἀποβιβαστοῦμε καὶ νὰ καλυφθοῦμε πίσω ἀπό δέντρα. Εἴχαμε 6-8 τραυματίες. Μετὰ ἀπ’αὐτό, ἤμασταν ὑποχρεωμένοι νὰ διανύσουμε τὴν ἀπόσταση μέχρι τὴν Μοῖρα μὲ τὰ πόδια, πράγμα ποὺ ἔγινε.

……….Φτάσαμε ἔξω ἀπὸ τὸ Πέλλαπαΐς μὲ ἀρκετές προφυλάξεις. Ἀφοῦ διαπιστώσαμε ὅτι δὲν ὑπῆρχε ἐχθρός, μπήκαμε στὸ χωριό. Ἀφοῦ μᾶς βεβαίωσαν καὶ οἱ κάτοικοι ὅτι δὲν ὑπῆρχαν τοῦρκοι, συνεχίσαμε τὸ δρόμο πρὸς τὸ σημεῖο συγκέντρωσης τῆς Μοῖρας. Ἐκεῖ συναντήσαμε τὸν διοικητὴ μας, Γεώργιο Κατσάνη, ποὺ μᾶς ὑποδέχτηκε μὲ θάρρος τὸ ὁποῖο μᾶς μετέδιδε. Στὸ σημεῖο ἐκεῖνο παραμείναμε μέχρι ποὺ σκοτείνιασε, ὁπόταν ἄρχισε ἡ διοργάνωση τῆς πρώτης ἀποστολῆς.

……….Κάθε λόχος χωριστὰ ἔπαιρνε ὁδηγίες ἀπό τὸΝ λοχαγό του. Ἐγὼ προσωπικὰ ἀνῆκα στὸν λόχο κρούσης, ὑπό τὸν λοχαγὸ Βασίλη Ρόκα, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶπε ὅτι ἀποστολὴ μας ἦταν νὰ καταλάβουμε τὸν Ἅγιο Ἰλαρίωνα. Συγκεκριμένα ὁ λόχος μας θὰ ἐπιτίθετο ἐναντίον τοῦ ὑψώματος «Γκαμῆλα» (περιοχὴ Κοτζιάκαγια), ὅπου οἱ τοῦρκοι εἶχαν πολυβολεῖα.

……….Τὰ αἰσθήματα ποὺ μᾶς διακατεῖχαν χωρὶς ἴχνος ὑπερβολῆς, ἦταν ὑπερηφάνεια καὶ θάρρος. Εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ πᾶμε ἐκεῖ ψηλὰ νὰ καταλάβουμε τὸν Ἅγιο Ἰλαρίωνα. Ἐπίσης ὅπως μᾶς εἶπε ὁ λοχαγὸς μας, ἡ ἐπίθεση θὰ ἦταν ὁργανωμένη καὶ θὰ συμμετεῖχαν ὅλες οἱ Μοῖρες Καταδρομῶν μὲ στόχο τὴν κατάληψη τοῦ Ἁγίου Ἰλαρίωνα. Ἦρθε ἐπιτέλους ἡ στιγμὴ ποὺ ἐπέτρεπε νὰ κινηθοῦμε πρὸς τὸν στόχο, μπροστὰ ὁ λοχαγὸς καὶ ἀκολουθοῦσε ὁ λόχος εἰς φάλαγγα κατ ’ἄνδρα.

……….Πρέπει νὰ ἦταν 9 ἤ 10 τὸ βράδυ τοῦ Σαββάτου. Φτάνοντας μετὰ ἀπό ἀρκετὴ ὥρα πεζοπορίας πρὸ τῶν ἐχθρικῶν γραμμῶν, εἴδαμε μπροστὰ μας τὸ φυλάκιο τῶν Η.Ε. μέσα στὸ ὁποῖο ὑπῆρχαν τέσσερεις εἰρηνευτές, τοὺς ὁποίους συλλάβαμε καὶ μεταφέραμε πίσω στὴν μονάδα φοβούμενοι μήπως μᾶς προδώσουν. Βοηθούμενοι ἀπό το σκοτάδι προχωρήσαμε ἀρκετά πάνω ἀπὸ τὸ τουρκοκυπρικὸ χωριὸ Τέμπλος καὶ κοντὰ στὸν στόχο μας, διασχίζοντας ἀπόκρημνες περιοχὲς ἔτσι ποὺ νὰ μὴν γίνουμε ἀντιληπτοί ἀπὸ τὸν ἐχθρό.

……….Συναντήσαμε τὴν πρώτη τουρκικὴ περίπολο, ἡ ὁποία ἄν καὶ πέρασε σχεδὸν ἀπὸ δίπλα μας δὲν μᾶς ἀντιλήφθηκε. Μὲ ἀρκετές προφυλάξεις κατευθυνθήκαμε πρὸς τὴν βόρεια (μᾶλλον νότια) πλευρὰ τοῦ ὑψώματος «Γκαμῆλα» ἐκεῖ δηλαδὴ ποὺ μᾶς περίμεναν, σὲ ἀπόσταση 50-100 μέτρα ἀπὸ τὰ πολυβολεῖα τους. Σὲ κάποια στιγμὴ συνάδελφος, ἔκανε θόρυβο ὁ ὁποῖος ἔγινε ἀντιληπτός ἀπὸ τοὺς τούρκους. Οἱ τελευταῖοι ἄρχισαν νὰ φωνάζουν καὶ νὰ πετᾶνε πέτρες πρὸς τὴν κατεύθυνσή μας, χωρὶς ὡστόσο νὰ εἶναι σίγουροι τὸ τί ἀκριβῶς προκάλεσε τὸν θόρυβο. Σχεδὸν δέκα λεπτὰ πρὶν τὴν ὥρα κρούσης ποὺ ἦταν 12 τὰ μεσάνυκτα, οἱ τοῦρκοι σταμάτησαν, ὁπότε πήραμε θέσεις μάχης, ἀναμένοντας τὸ σύνθημα ποὺ ἦταν μία πράσινη φωτοβολίδα ποὺ θὰ ἔριχνε ὁ Διοικητὴς Κατσάνης…


Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση