ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ – ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΡΕΦΗΣ

.

,

ΣΚΙΑΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΚΩΣΤΑ ΓΑΡΕΦΗ

..

Ἄγουρα χρόνια

……….Γιὰ τὰ παιδικὰ καὶ ἐφηβικά χρόνια τοῦ Κώστα Γαρέφη, τὰ ὑπάρχοντα στοιχεῖα εἶναι ἐξαιρετικά ἱσχνά, οἱ πληροφορίες λειψές. Κι αὐτό ὄχι μόνο γιατὶ ἀπουσιάζουν ὁλότελα οἱ γραπτὲς ἀποθησαυρίσεις, ἀλλά καὶ γιατὶ κι αὐτές οἱ μνῆμες ἐκείνων ποὺ γνώρισαν τὸν Μηλιώτη ἥρωα, ἀναφέρονται κυρίως στὴν περίοδο ποὺ φωτίστηκε ἀπ’ τὴν πολεμικὴ του δράση καὶ δόξα.

……….Ὡστόσο μὲ τὴν διασταύρωση τῶν μετρημένων αὐτῶν ἐνθυμήσεων κάποιων γερόντων συμπατριωτῶν του καὶ τῆς ἀδελφῆς του Ἀριστέας, μποροῦμε νὰ καταλήξουμε σ’ ὁρισμένα συμπεράσματα γύρω ἀπό τὴν ζωή, τὸν χαρακτήρα καὶ τὴν ὅλη προσωπικότητα τοῦ κατοπινοῦ ἥρωα. Καὶ πρῶτα – πρῶτα εἶναι βέβαιο πὼς τὰ «γράμματα» τοῦ Κώστα Γαρέφη δὲν ἦταν πολλά. Ἔβγαλε δὲν ἔβγαλε τὸ Δημοτικό, μ’ ὅλο ποὺ ἡ πρώτη ἐγγραφή του σ’ αὐτό συνέπεσε μὲ τὴν ἀπαρχή τοῦ ἐλεύθερου βίου τῆς Θεσσαλίας.

……….Ἡ διαπίστωσις ἐπιβεβαιώνεται κι ἀπ’ τὸν καπετὰν Ἀκρίτα στ’ ἀπομνημονεύματά του: «[…] χωρὶς πολλὰ γράμματα ἀλλά μὲ παραδόσεις ἐθνικάς…». Κι’ ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς ὁ Γαρέφης ἦταν ἀπ’ τὸ καμίνι τῶν ἀνθρωπίνων ἐκείνων τύπων, ποὺ ἡ ἔμφυτη κι’ ἡ πληθωρικὴ τους ζωηρότητα, δὲν καθηλώνεται εὔκολα στὸ μαθητικὸ θρανίο. Ὁ ἴδιος ὡστόσο εἶχε μιὰ παθολογικὴ ἀγάπη γιὰ τὴν θάλασσα, κληρονομημένη τὸ δίχως ἄλλο ἀπ’ τὸν δεινὸ θαλασσομᾶχο πατέρα του, ποὺ, ὅσο καιρὸ δὲν πολεμοῦσε μὲ τοὺς τούρκους στὴ στεριά, ἀναμετριόταν μὲ τὶς φουρτοῦνες τοῦ Αἰγαίου καὶ τοῦ Παγασητικοῦ ὡς κυβερνήτης ἰδιόκτητου ἐμπορικοῦ ἱστιοφόρου.

……….Ἡ ἀγάπη, λοιπόν, αὐτή ἔφερε τὸν δευτερότοκο γιὸ τοῦ Κατσοῦδα, σὲ ἡλικία 16 χρόνων, σὰν ναυτόπουλο τοῦ πολεμικοῦ μας ναυτικοῦ στὸν Πόρο. Ὁ ἀτίθασος, ὡστόσο, χαρακτῆρας του, ποὺ στάθηκε πάντα γιὰ τὸν ἴδιον ἀρνητικὸ στοιχεῖο γιὰ τὴν δημιουργία μιᾶς κάποιας ἐπαγγελματικῆς καριέρας, τὸν ξανάφερε πάλι γοργὰ στὴν πατρίδα του καὶ στὸ καράβι τοῦ πατέρα του, ὅπου πιὰ κι ἔγινε τὸ δεξὶ χέρι τοῦ γερο – Κατσοῦδα.


Αφήστε μια απάντηση