ΕΝΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΡΟΔΟ

.

ΚΑΣΤΡΟ ΙΠΠΟΤΩΝ

Περιεχόμενα :

ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ & ΜΝΗΜΕΙΑ : ΔΗΜΟΣ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΑΤΑΒΥΡΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΑΦΑΝΤΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΙΑΛΥΣΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ– ΔΗΜΟΣ ΚΑΜΕΙΡΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΛΙΝΔΙΩΝ– ΔΗΜΟΣ ΝΟΤΙΑΣ ΡΟΔΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ.

.

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ : ΔΗΜΟΣ ΡΟΔΙΩΝ– ΔΗΜΟΣ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΑΤΑΒΥΡΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΑΦΑΝΤΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΙΑΛΥΣΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ– ΔΗΜΟΣ ΚΑΜΕΙΡΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΛΙΝΔΙΩΝ– ΔΗΜΟΣ ΝΟΤΙΑΣ ΡΟΔΟΥ– ΔΗΜΟΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ.

.

ΜΟΥΣΕΙΑ - ΕΚΘΕΣΕΙΣ – ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ, ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

.

……….Ἡ Ῥόδος, σύμφωνα μὲ τὴν Μυθολογία, ἀναδύεται ἀπό τὴν θάλασσα μὲ προσταγὴ τοῦ Δία γιὰ νὰ γίνει δῶρο στὸν Ἀπόλλωνα. Ἄλλος μῦθος θέλει τοὺς πρώτους κατοίκους τοῦ νησιοῦ νὰ εἶναι οἱ Τελχῖνες.

……….Ἀπό τὴν ἀδελφή τους, τὴν Ἁλία, ὁ Ποσειδῶνας ἀπέκτησε μία κόρη, τὴν Ῥόδο, ἡ ὁποῖα ἔγινε γυναῖκα τοῦ Ἡλίου καὶ ἔδωσε τὸ ὄνομά της στὸ νησί.  Ἡ ἀρχαιολογική σκαπάνη, ἀπέδειξε (μέχρι τώρα), ὅτι τὸ νησὶ πρωτοκατοικήθηκε κατὰ τὰ νεολιθικὰ χρόνια (τρίτη χιλιετία π.Χ.), ἄκμασε τὴν Μινωϊκὴ περίοδο (1900-1450 π.Χ.), ἐνῶ κατὰ τὰ μέσα τῆς 2ης χιλιετίας π.Χ.,  ἔγινε ἡ ἐγκατάσταση τῶν Ἀχαιῶν.

……….Τὸν 10ο π.Χ. αἰῶνα ἔφτασαν καὶ ἐγκαταστάθηκαν οἱ Δωριεῖς. Στὸ σημεῖο αὐτό ὁ μῦθος ἐφάπτεται μὲ τὴν ἱστορία καὶ μᾶς πληροφορεῖ πὼς ὁ γιὸς τοῦ Ἡρακλῆ, ὁ Τληπόλεμος, ἐγκαταστάθηκε στὴν Ῥόδο μαζὶ μὲ τοὺς Δωριεῖς, καὶ ὀργάνωσε τὶς τρεῖς κύριες πόλεις τοῦ νησιοῦ, Λίνδο, Κάμειρο καὶ Ἰαλυσό, οἱ ὁποῖες στὴν συνέχεια, ἀποτέλεσαν μαζὶ μὲ τὴν Κῶ, τὴν Κνίδο καὶ τὴν Ἀλικαρνασσό, τὴν περίφημη «Δωρικὴ Ἑξάπολη».

……….Ἡ γεωπολιτικὴ θέση τῆς Ῥόδου, στὴν ΝΑ ἄκρη τοῦ Αἰγαίου, συντέλεσε στὴν ταχεία ναυτικὴ καὶ ἐμπορική ἀνάπτυξη τοῦ νησιοῦ κατὰ τὴν ἀρχαϊκή ἐποχή (7ος-6ος αι. π.Χ.).   Ἱδρύθηκαν τότε, μία πληθῶρα ἀποικιῶν καὶ ἡ ἐπιρροή τῶν Ῥοδίων ἐπεκτάθηκε στὰ γύρω νησιά.

……….Τὸ πολίτευμα ποὺ ἐπικράτησε στὰ χρόνια αὐτά ἦταν ἀριστοκρατικό καὶ ἡ Λίνδος τὸν 6ο αἰῶνα εἶχε τύραννο τὸν Κλεόβουλο, ἕναν ἀπό τοὺς 7 σοφοὺς τῆς ἀρχαιότητος.

……….Στὸ γύρισμα τοῦ 5ου αι.π.Χ., ἡ Ῥόδος ἀναγκάστηκε νὰ ὑποστῇ τὶς συνέπειες τῆς ἐμφάνισης τῶν Περσῶν στὸ Αἰγαῖο. Φαίνεται ὅτι ὑποχρεώθηκε νὰ δεχθῇ κάποια μορφὴ περσικῆς κυριαρχίας, ἀφοῦ κατὰ τὴν ναυμαχία τῆς Σαλαμίνος (480 π.Χ.) συμμετεῖχαν καὶ ῥοδιακὰ πλοῖα στὸ πλευρὸ τῶν Περσῶν.

ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΡΟΔΟΥ……….Τὸ 478 π.Χ. οἱ Ῥόδιοι, προσχώρησαν στὴν Α΄ Ἀθηναϊκή Συμμαχία, και παρὰ τὴν δωρικὴ τους καταγωγή, στὴν ἀρχή τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου (431-404 π.Χ.), βρέθηκαν στὴν παράταξη τῆς Ἀθήνας. Τὸ 412 ὅμως, στασίασαν, και μὲ τὴν βοήθεια τῆς Σπάρτης, στήριξαν τὴν Πελοποννησιακὴ Συμμαχία. Τότε (411 π.Χ.), οἱ τρεῖς ῥοδιακὲς πόλεις, ἡ Ἰαλυσός, ἡ Λίνδος καὶ ἡ Κάμειρος, συναποφάσισαν τὴν ἵδρυση μιᾶς νέας πόλης, ποὺ ἀποπερατώθηκε τὸ 408 π.Χ.

……….Ἡ νέα πόλις, δομήθηκε στὴν πλαγιὰ τοῦ λόφου τῆς Ἀκροπόλεως, σύμφωνα μὲ τὸ ἱπποδάμειο σύστημα. Ἀποτελούνταν ἀπό μεγάλα οἰκοδομικά τετράγωνα, καὶ διέθετε πλῆρες ἀποχετευτικό σύστημα. Στὸν χῶρο τῆς Ἀκροπόλεως, διευθετήθηκαν τὸ Στάδιο, τὸ Ὡδεῖον, ἡ Βιβλιοθήκη, τὸ Γυμνάσιο, ὁ ναός τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ οἱ ὑπόλοιποι λατρευτικοὶ χῶροι καὶ τὰ σημαντικά δημόσια κτίρια. Ἡ νέα πόλις δὲν ἄργησε νὰ καταστεῖ τὸ πολιτικὸ, οἰκονομικό καὶ πολιτιστικὸ κέντρο τοῦ νησιοῦ.

……….Στὶς ἀρχές τοῦ 4ου αἰῶνα π.Χ., ἡ Ῥόδος βρισκόταν ἄλλοτε κάτω άπό τὴν ἐπιρροή τῆς Ἀθήνας (Β΄ Ἀθηναϊκή Συμμαχία) καὶ ἄλλοτε τῆς Σπάρτης.

……….Κατέστη πάλι ἀνεξάρτητη, τὸ 323 π.Χ.,· στοὺς λεγόμενους «πολέμους τῶν διαδόχων» ποὺ ἀκολούθησαν, κατόρθωσε νὰ ἀποκρούσει τὸν Δημήτριο τὸν Πολιορκητή, σὲ ἀνάμνηση δὲ αὐτής τῆς νίκης, κατασκευάστηκε ὁ «Κολοσσὸς τῆς Ρόδου».

……….Παρὰ τοὺς ἐξωγενεῖς κλυδωνισμούς, ἡ δύναμις τῆς Ῥόδου αὐξανόταν συνεχῶς καὶ ἀπό τὰ μέσα τοῦ 4ου αἰῶνα π.Χ., καὶ μετὰ τὴν ποικιλόμορφη κάμψη τῆς Ἀθήνας, ἀναδείχθηκε στὴν πιὸ ἀξιόλογη ναυτικὴ δύναμη τοῦ Αἰγαίου, ἐνῶ κυριάρχησε στὸ ἐμπόριο στὴν ἀνατολική Μεσόγειο.

……….Ὁ «Ῥοδιακὸς Ναυτικὸς Κώδικας», ἦταν τόσο περισπούδαστος, ποὺ τηρήθηκε καὶ ἀπό τοὺς Ῥωμαίους καὶ ἀπό τοὺς  Βυζαντινούς. Τὸ πολίτευμά της στὰ χρόνια αὐτά, ἦταν ἕνας συγκερασμὸς δημοκρατικοῦ καὶ ἀριστοκρατικοῦ, ἀλλά μὲ γνώμονες, εὐνομία καὶ κοινωνικὴ μέριμνα γιὰ ὅλους.

……….Ὁ πνευματικὸς πολιτισμὸς τῆς Ῥόδου, εἶχε ἀνάλογη ἀνάπτυξη πρὸς τὸν ὑλικό. Διάσημα τέκνα της, ὑπῆρξαν ὁ Κλεόβουλος ὁ Ῥόδιος, ἕνας ἀπό τοὺς ἑπτά σοφοὺς τῆς ἀρχαῖας Ἑλλάδος, ὁ Εὔδημος ὁ Ῥόδιος, γνωστὸς περιπατητικὸς φιλόσοφος, ὁ Τιμοκρέων ὁ Ῥόδιος, ξακουστὸς λυρικὸς ποιητής, ὁ στωϊκός φιλόσοφος Παναίτιος, ὁ φιλόλογος Σιμμίας καὶ ὁ Ἀπολλώνιος ὁ Ῥόδιος, ποιητὴς τοῦ ἔπους «Ἀργοναυτικά».

……….Λαμπρὴ φήμη ἀπέκτησε καὶ ἡ Ῥητορικὴ Σχολὴ τῆς Ῥόδου, κατὰ τὴν κλασικὴ καὶ ἑλληνιστική περίοδο. Διάσημοι ἔγιναν καὶ οἱ ἀθλητές τῆς Ρόδου, μὲ ἐπιφανέστερους τοὺς Διαγοριδεῖς.

 Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό: www.e-istoria.com.

***

Αφήστε μια απάντηση