ΚΩΝΣΤΑΣ Β΄( 641/2-668 )

.

ΚΩΝΣΤΑΣ Β

Κώνστας Β΄ ( 642-668 )

 .

……….Ὁ Κώνστας Β΄, γεννήθηκε στὶς 7 Νοεμβρίου τοῦ 630, καὶ ἔγινε Αὐτοκράτορας τὸ 641 ἤ 642, σὲ ἡλικία 12 χρόνων. Κυβέρνησε ἐπισήμως ὡς Κωνσταντῖνος, ὄνομα τὸ ὁποῖο ἐμφανίζεται ἄλλωστε στὰ νομίσματα τῆς βασιλείας του.» Ὡστόσο, ἦταν εὐρέως γνωστός μὲ τὸ ὄνομα Κώνστας.

……….Ὁ πεθερός του, στρατηγὸς Βαλεντῖνος, στέφθηκε συναυτοκράτορας καὶ οὐσιαστικά ἀσκοῦσε μόνος του τὴν ἐξουσία, κάτι ποὺ ὁδήγησε σὲ λαϊκή ἐξέγερση τὸ 645 ὑπέρ τοῦ νομίμου διαδόχου. Ὁ Βαλεντῖνος σκοτώθηκε, καὶ ὁ Κώνστας, σὲ ἡλικία μόλις 15 ἐτῶν, ἔμεινε μόνος Αὐτοκράτορας.

……….Ἡ κατάσταση στὴν ὁποία παρέλαβε τὴν Αὐτοκρατορία ὁ Κώνστας ἦταν δραματική. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ παπποῦ του Ἡρακλείου, ἡ Συρία, ἡ Παλαιστίνη καὶ τμῆμα τῆς Μεσοποταμίας, πέρασαν στὰ χέρια τῶν Ἀράβων· οἱ καταστροφές ἀπό τὸν πόλεμο μὲ τοὺς Πέρσες ἦταν ἀκόμη πρόσφατες, (τὸ 650 ὁ στρατός τοῦ χαλίφη Μουαΐγια, κατέστρεψε τὴν Κύπρο, καὶ τὸ 654 τὴν Ρόδο καὶ τὴν Κῶ), ἐνῶ τὸ κράτος βρισκόταν στὰ ὅρια τῆς χρεοκοπίας, χωρὶς πραγματική ἡγεσία.

……….Μὲ τὴν Ἀρμενία καὶ τὴν Ἀνατολία ἀντιμέτωπες μὲ τὶς ἀραβικές ἐπιδρομές, τὴν βυζαντινὴ Ἀφρική καὶ τὴν Ἰταλία νὰ σπαράσσονται ἀπό ἐξεγέρσεις καὶ τὴν πίεση τῶν Σλάβων ἀπό Βορρᾶ, ἡ Αὐτοκρατορία βρισκόταν σὲ ἄμεσο κίνδυνο.

……….Ἡ κυριότερη μέριμνα τοῦ νεαροῦ Αὐτοκράτορα ὑπήρξε ὁ ἀγώνας ἐναντίον τῶν Ἀράβων καὶ τῶν Σλάβων, παρ’ ὅλο ποὺ ἡττήθηκε ἀπό τοὺς πρώτους καὶ σημείωσε περιορισμένες ἐπιτυχίες στὶς μάχες ἐναντίον τῶν τελευταίων.  Ὁ ἐμφύλιος ποὺ ξέσπασε μεταξὺ τῶν Ἀράβων, πρόσφερε στὸ Βυζάντιο μία περίοδο ἀνάπαυλας, και ὁδήγησε σὲ ἐπίσημη ἀνακωχή μὲ τὴν Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία.

……….Τὸ 662, ὁ Κώνστας ἀναχώρησε γιὰ τὴν Ἰταλία, ὅπου ἔφθασε τὸ 663, καὶ ὁργάνωσε τὸ στρατηγεῖο του στὴν Σικελία. Ἡ Ἰταλία, ὅπως καὶ ἡ βόρεια Ἀφρική, μαστίζονταν ἀπό ἐξεγέρσεις ποὺ ἔθεταν σὲ κίνδυνο τὴν βυζαντινή κυριαρχία.

……….Ὁ Κώνστας, προσπάθησε νὰ ἀνασυγκροτήσῃ τὸν βυζαντινὸ στρατό καὶ στόλο στὴν Ἰταλία, καὶ νὰ ἑδραιώσῃ τὸν βυζαντινό ἔλεγχο, ὅμως ἡ προσπάθειά του συνοδεύτηκε ἀπό ἀντιδημοφιλεῖς ἐκκλησιαστικές πολιτικές, κυρίως στὸ ζήτημα τοῦ μονοθελητισμοῦ. Ἀποτέλεσμα αὐτῶν τῶν συγκρούσεων ἦταν καὶ ἡ σύλληψη τοῦ πάπα Μαρτίνου Α΄ ὅπου ἀφοῦ ὁδηγήθηκε στὴν Πόλη, διαπομπεύθηκε καὶ φυλακίστηκε.

……….Παράλληλα ἐφάρμοσε ὑψηλή φορολογία καὶ δημεύσεις περιουσιῶν, τακτικές ποὺ τὸν κατέστησαν ἐξαιρετικά λαομίσητο στὴν Δύση. Ἀντιμετώπισε σειρὰ ἐξεγέρσεων καὶ τελικῶς δολοφονήθηκε στὸ λουτρό του στὶς Συρακοῦσες στὶς 15 Σεπτεμβρίου τοῦ 668, ἀπό τὸν κόμητα τοῦ θέματος Ὀψικίου, Μιζίζιο, ὁ ὁποῖος στὴν συνέχεια ἀνακηρύχθηκε αὐτοκράτορας.

……….Τὸ νεκρὸ σῶμα του, στάλθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἡ ταφὴ ἔγινε στὸν ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων.


 Πηγή : http://constantinople.ehw.gr/
Ἐπιμέλεια  κειμένου:  «Ἑλληνικὸ  Ἡμερολόγιο»

Αφήστε μια απάντηση