Ο ΗΡΩΑΣ ΒΑΣΣΟΣ ΤΟ ΜΑΥΡΟΜΑΝΙΚΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ.. ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ!

.

ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΩΤΗΣ ΒΑΣΟΣ
Ἐλαιογραφία τοῦ Νικηφόρου Λύτρα

.

.Ο Ήρωας Βάσσος το μαυρομάνικό του και τα.. κουνούπια!

. .

……….Δυό πολέμους περίφημους κάμανε Γκούρας, Κριεζώτης, Βάσσος κι’ άλλοι στη Ρουσέλη, κοντά στις Θερμοπύλες, 12 και 13 τού Οχτώβρη 1825. Εκεί χαλαστήκαν οι τούρκοι άσχημα· εκεί και τού Βάσσου τού Μαυροβουνιώτη δούλεψε ακράτητα η μαχαίρα. Γιγαντόκορμος μαζί και γοργοπόδαρος, με των εχτρών το τσάκισμα, τους πήρε ο Βάσσος στο κυνηγητό και τους θέριζε σα χόρτα. Οι άλλοι του οι συντρόφοι, απομείνανε να τον κυτάν και ν’ απορούν.

……….Ύστερα, αγνώριστος από τον κόπο, έπεσε βαθιά στον ύπνο ο χαλαστής μ’ αναπαμένη την καρδιά, πως έπραξε έργο θεάρεστο. Εκεί πήγαν οι συντρόφοι του, Γκούρας και Κριεζώτης να τονέ συχαρούν και τονέ σηκώσαν απ’ τον ύπνο·

Ώρ’ αδερφέ – , τού φωνάξανε με θαμασμό, – τι είν’ αυτό πόκαμες; Ωρέ, εσύ έκαμες χαλασμό εκεί σά πέρα κάτου με το μαυρομάνικό σου!

Μη με κοροϊδεύετε, ξεφορτωθήτε με!  – είπε ό Βάσσος άγριος·- νυστάζω!

……….Κ’ έπεσε ξερός στον ύπνο πάλι. Από τότε έμεινε όρκος και κατάρα ανάμεσα στα παλικάρια, αυτός ο λόγος:

Το μαυρομάνικο τού Βάσσου να σε φάη!

……….Κ’ ήτανε τρομερό το ξύπνημά του καμιά φορά· μαθημένος από την Κλέφτικη ζωή να λαγοκοιμάται, αν τον ξυπνούσες απότομα, τιναζότανε με τ’ άρματα στα χέρια, και μπορούσες να χαθείς. Τ’ άσκημο αυτό ξύπνημα τό’χανε κι άλλοι Καπεταναίοι.


  • Πηγή:(Α. Ν. Χρυσολόγη, «Ο Ελληνικός αγών — Βάσσος Μαυροβουνιώτης», 1876, σ. 31)
  • «O τίτλος που δίνει ο Βλαχογιάννης είναι: «Βάσσος ο Δυνατός».

………Στον ίδιο αυτόν καιρό και στην ίδια μάχη, ένας Άγγλος λογιώτατος δασκάλευε τον Βάσσο γιά τις Θερμοπύλες και τους Τριακόσιους τού Λεωνίδα, που κρατήσανε τόσες εχτρών μυριάδες. Άκουγε ο Βάσσος και σώπαινε σκουντούφλης και ξαγρυπνισμένος.

Τί συλλογάσαι, στρατηγέ;

Εγώ θαμαίνουμαι (θαυμάζω) πώς βαστάξαν τα κουνούπια… Αλλού δεν απάντησα χειρότερα! Κ’ εσύ μού λες εχτρούς, δάσκαλε...

(Προφορική παράδοση)


Ηλεκτρονική πηγή : www.e-istoria.com

.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Μαυροβουνιώτης – Brajović  Βάσος, Βάσσος, Βάσιος   (1790, ή 1795 ή 1797 –  9 /6/ 1847)

.

……….Στρατιωτικὸς τῆς ἐπαναστατικῆς, τῆς καποδιστριακῆς καὶ τῆς πρώτης ὀθωνικῆς περιόδου. Μαυροβούνιος στὴν καταγωγή, (Bjelopavlići),πιθανὸν μέλος τοῦ ἰσχυροῦ στρατιωτικοῦ κλὰν τῶν Bjelopavlići, ὁ ὁποῖος ἀπὸ πολὺ νωρὶς ἔδρασε ὡς ἐπικεφαλῆς ἔνοπλης ὀμάδας στὴν εὑρύτερη περιοχή. Μέχρι τὸ 1817, τὴν χρονιὰ δηλαδὴ ποὺ ἔφυγε κυνηγημένος ἀπό τὸ Μαυροβούνιο μαζὶ μὲ ἄλλα μέλη τῆς οἰκογένειάς του καὶ κατέφυγε στὴν Σμύρνη, δὲν ἔχουμε ἄλλα στοιχεῖα γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν δράση του. [Ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Πέτρα, ἐνῷ τ’ ὄνομα τοῦ πατέρα του εἶναι ἄγνωστο].

……….Μὲ τὴν ἐκδήλωση τῆς Ἐπανάστασης, ὁ Βάσος συμμετεῖχε πρωταγωνιστικὰ στὸν Ἀγῶνα, παίρνοντας μέρος ὡς καπετάνιος σὲ 36 συνολικὰ μάχες καὶ ἐκστρατεῖες (στὴν Εὔβοια, στὴν Θᾶσο, στὴν Ὕδρα, στὴν Πελοπόννησο ἐναντίον τῶν δυνάμεων τοῦ Ἰμπραὴμ Πασᾶ, στὴν ἀνατολική Ῥούμελη, μέχρι καὶ στὸν Λίβανο), κατορθώνοντας νὰ ἀνέλθῃ στὴν ἀνώτατη βαθμίδα τῆς ἐπαναστατικῆς στρατιωτικῆς ἱεραρχίας (πεντακοσίαρχος καὶ χιλίαρχος τὸ 1822, στρατηγὸς τὸ 1824).

……….Ἐπὶ Καποδίστρια ὁ Μαυροβουνιώτης κατόρθωσε – παρὰ τὴν ἔντονη ἀντίδραση πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν ἀντιπάλων του, νὰ ἐνταχθῇ στοὺς νέους ἠμιτακτικοὺς στρατιωτικοὺς σχηματισμούς, ἀναλαμβάνοντας τὴν διοίκηση τῆς Στ’ Χιλιαρχίας καὶ στὴν συνέχεια στὸ Ταξιαρχικὸ  Σῶμα, ἀρνούμενος τὴν ἔνταξή του στὸν ἐπόμενο Στρατιωτικὸ Διοργανισμὸ τῶν «Ἐλαφρῶν Ταγμάτων». Ὡς ἐπικεφαλῆς τῆς Χιλιαρχίας, πρωταγωνίστησε στὶς ἐπιχειρήσεις γιὰ τὴν ἀνακατάληψη τῆς Ἀνατολικῆς Στερεᾶς.

……….Ἐπὶ Ὄθωνα, κατόρθωσε, ἀντίθετα ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν ὁμολόγων του, νὰ παραμείνῃ στὸ στράτευμα. Μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς Ὀροφυλακῆς, δραστηριοποιήθηκε μὲ ἐπιτυχία στὴν καταδίωξη τῶν ληστῶν καὶ στὴν φύλαξη τῶν συνόρων. Τέλος τὸ 1846 διορίστηκε «βασιλικὸς-πραγματικὸς ὑπασπιστής.» Δὲν συμμετεῖχε στὴν συνωμοσία ποὺ κατέληξε στὴν Ἐπανάσταση τῆς Γ’ Σεπτεμβρίου καὶ ἀρχικὰ προσπάθησε νὰ κατέβῃ μὲ τὰ τάγματά του στὴν πρωτεύουσα γιὰ νὰ ὑπερασπισθῇ τὸν Ὄθωνα.

……….Ὁ Βάσος Μαυροβουνιώτης παντρεύτηκε τὴν Ἑλέγκω, τῷ γένος Ἰωαννίτη, τέως σύζυγο τοῦ πρόκριτου τῆς Κέας Μιχαὴλ Τζωρτζῆ Πάγκαλου, μὲ μυθιστορηματικό τρόπο. Ἀπέκτησε τρία ἀγόρια τὸν Ἀλέξανδρο, τὸν Γεώργιο καὶ τὸν Τιμολέοντα. Ἀπό τὸν δεύτερο γάμο του μὲ τὴν Ὑδραία Μπίλιω, τῷ γένος Ν. Οἰκονόμου, ἀπέκτησε ἕνα κορίτσι, τὴν Πέτρα.

……….Εἶχε τέσσερις ἀδελφούς, τὸν Σπῦρο καὶ τὸν Ῥάντο, ποὺ σκοτώθηκαν ὁ πρῶτος στὴν μάχη στὸ Κρεμμύδι καὶ ὁ δεύτερος στὴν καταστροφὴ τῶν Ψαρρῶν, καὶ τοὺς Λάζαρο καὶ Θεόδωρο, στρατιωτικούς.

 ………..Πέθανε στὶς 9 Ἰουνίου 1847 ἀπό ὀξεῖα πνευμονία καὶ ἐνταφιάστηκε στὸ Α’ νεκροταφεῖο Ἀθηνῶν.


Αφήστε μια απάντηση