ΜΕΓΙΣΤΗ (ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ) – ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

.

10.

.ΜΕΓΙΣΤΗ (ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ) – ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

 .

Μεγίστη ὀνομαζόταν τὸ νησὶ στὴν ἀρχαιότητα, καὶ μέχρι τὸν 4ο αἰῶνα μ.Χ. Ἡ ὀνομασία αὐτή μπορεῖ νὰ ὀφείλεται στὸ γεγονὸς ὅτι εἶναι τὸ μεγαλύτερο νησὶ ἀπ’ ὅλα τ’ ἄλλα στὸ νησιωτικὸ σύμπλεγμα τῆς περιοχῆς.

Οἱ Ἄραβες τὸ ὀνομάζoυν Μαγιᾶς καὶ οἱ Τοῦρκοι Μεῒς. Ὁ γεωγράφος Στράβων τὸ ὀνομάζει ἐσφαλμένα Κισθήνη.

Τὸ ἐπίσημο ὄνομα τοῦ νησιοῦ, εἶναι Μεγίστη, ἀλλά ἐπικράτησε ἡ ὀνομασία Καστελλόριζο – κατὰ μία ἐκδοχή, ἀπό τὸ κοκκινωπὸ χρῶμα τοῦ νησιοῦ καὶ κατὰ μία ἄλλη ἀπό τὸ κόκκινο χρῶμα τοῦ οἰκοσήμου (ἑπτά χρυσοὶ πύργοι σὲ κόκκινη βάση), τοῦ 8ου Μεγάλoυ Μαγίστρου τῶν Ἱπποτῶν τῆς Ρόδου καὶ τὸ ὁποῖο βρισκόταν στὸ μεσαιωνικὸ Κάστρο, ὀχυρωματικό ἔργο χτισμένο πάνω στὰ ἀρχαῖα ἑλληνιστικά κρηπιδώματα τῆς ἐποχῆς τοῦ Σωσικλῆ Νικαγόρα. …

(…)  Οἱ Καστελλοριζιοὶ, κατόρθωσαν νὰ ἀναπτύξουν ἐμπορικές καὶ οἰκονομικές σχέσεις μὲ τὰ Μικρασιατικὰ παράλια, κατὰ τὴ διάρκεια τῆς τουρκικῆς κατοχῆς, μὲ ἕνα εἶδος αὐτονομίας καὶ μὲ κυριώτερη ὑποχρέωση νὰ καταβάλλουν τὸν ἐτήσιο φόρο “μαχτοῦ”. Κατὰ τὴν περίοδο αὐτή, λέγεται ὅτι ἐπικρατοῦσε ἡρεμία καὶ ὁμαλή ἐξέλιξη τῆς ζωῆς. Ἔτσι παρουσιάσθηκε ἡ ἀκμή τῆς ναυτοσύνης καὶ τῆς οἰκονομίας γενικότερα. Οἱ κάτοικοι τοῦ νησιοῦ, δημιούργησαν ἀποικίες στὰ παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας: Καλαμάκι, Ἀντίφυλλο, Τρίστομη, Κάκαβα, Μύρα, Λιβίσι, Φοίνικα.

Οἱ Καστελλοριζιοὶ ἐπιδόθηκαν στὸ ἐμπόριο τῆς ξυλείας, τοῦ κάρβουνου, τῶν χαλιῶν καὶ ἄλλων εἰδῶν, ποὺ ἀγόραζαν ἀπό τὴν Ἀνατολή καὶ τὰ πουλοῦσαν στὴν Αἴγυπτο,Παλαιστίνη, Κύπρο, στὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, ἀκόμα καὶ στὴν Ἰταλία ἔφταναν. Διέθεταν 500 περίπου μικρὰ καὶ μεγάλα ἰστιοφόρα, ποὺ τοὺς ἀπέφεραν δεκάδες χιλιάδες λίρες ἀπό τὸ ἐξαγωγικό ἐμπόριο.

Οἱ κάτοικοι, Ἕλληνες στὸ σύνολο, Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ὑπάγονταν στὸ Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινούπολης, στὴ Μητρόπολη Πισιδίας (Μ. Ἀσία). Τὴ δικαστικὴ ἐξουσία καὶ τὴν τοπικὴ αὐτοδιοίκηση εἶχαν δημογέροντες καὶ λαοπρόβλητα πρόσωπα. Τὸ 1821, οἱ Καστελλοριζιοὶ, ἐπαναστατοῦν προσφέροντας τὰ πλοῖα τους γιὰ πυρπολικὰ, ἐνῷ καταναυμαχοῦν τὸν τουρκικὸ στόλο μὲ νεότερα, κατορθώνοντας σημαντικὲς ἐπιτυχίες καὶ ἀποκτώντας λάφυρα. Προηγουμένως οἱ ἄντρες φρόντισαν καὶ ἔστειλαν τὰ γυναικόπαιδα στὴν Κάρπαθο, τὴν Κᾶσο καὶ τὴν Ἀμοργό.

Παρὰ τοὺς ἀγῶνες καὶ τὴν αὐτοθυσία τους, δὲν μπόρεσαν νὰ συμπεριληφθοῦν στὰ ὅρια τοῦ νεοσύστατου ἑλληνικοῦ κράτους. Τὸ 1831, τὸ νησὶ περιέρχεται ξανὰ στὴν τουρκικὴ κυριαρχία. Ὡστόσο, οἱ κάτοικοι κατόρθωσαν μὲ σκληρὴ δουλειὰ νὰ φτάσουν σὲ ἐξαιρετική ἀκμή.

Τὸ 1904-5, μὲ τὴν ἐπικείμενη στρατολόγηση νέων ἀπό τὴν Τουρκία, ἀρχίζει ἡ μετανάστευση ἀπό ΓΑΛΛΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟτὸ νησὶ, ἀλλά καὶ ἡ ἀντίστροφη μέτρηση τῆς ἀκμῆς του. Τὸ 1913, μὲ τὴ βοήθεια σώματος Κρητῶν, οἱ Καστελλοριζιοὶ ἐπαναστατοῦν, διώχνουν τοὺς ἐλαχίστους Τούρκους καὶ ζητοῦν Ἕνωση μὲ τὴν Ἑλλάδα. Μπροστᾶ σὲ μία σειρᾶ “δυσχερειῶν” ποὺ πρόβαλε ἡ τότε ἑλληνική κυβέρνηση γιὰ νὰ μὴ γίνει ἡ ἑνσωμάτωση, ναυτικὴ δύναμη Γάλλων, στὰ 1915, καταλαμβάνει τὸ νησὶ καὶ στὴ συνέχεια, στὰ 1920, τὸ… πουλᾶ σχεδὸν, μετὰ ἀπό συμφωνία, στοὺς Ἰταλούς ποὺ ἤδη κατέλαβαν τὰ Δωδεκάνησα. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Γαλλικῆς κατοχῆς, τὸ νησὶ βάλλεται συνεχῶς ἀπό τὰ τουρκικὰ παράλια, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταστραφῇ σχεδὸν ὁλοκληρωτικά, ὁ ἐμπορικός στόλος. Συνεχίζεται αὐξανόμενη ἡ μετανάστευση τῶν κατοίκων, πρὸς τὴν Αὐστραλία, Αἴγυπτο, Ἀθήνα, Ρόδο καὶ ἀλλοῦ…

Ἡ πληθυσμιακὴ ἀπογύμνωση, ὁλοκληρώθηκε κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Ἰταλικῆς κατοχῆς.

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ :  www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση