Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ (21/2/1913)

.

Ἰωάννινα· τοῦρκοι αἰχμάλωτοι μετὰ τὴν συνθηκολόγηση.
Ἰωάννινα· τοῦρκοι αἰχμάλωτοι μετὰ τὴν συνθηκολόγηση.

,

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

(καὶ ὁ παράτολμος ταγματάρχης Βελισσαρίου).

Ὅπως τὴν περιέγραψε ὁ πολεμιστὴς τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, Ἀθανάσιος Καζανᾶς Ἀντ/ρχης ἐ.ἀ. τότε Διοικητὴς Λόχου τοῦ Τάγματος Βελισσαρίου.

……….[ ]Τὸ 1ο Σύνταγμα Εὐζώνων στὸ ὁποῖο ὑπηρετοῦσε ὁ ἀνωτέρῳ, διατάχθηκε νὰ ἀποσπαστῇ στὴν VΙ Μεραρχία καὶ νὰ κατέλθῃ στὸ Ἐμίν – Ἀγᾶ γιὰ νὰ ἀποτελέσῃ ἰδία φάλαγγα μαζὶ μὲ ἄλλα τμήματα τοῦ στρατεύματος. Γιὰ νὰ μὴν γίνει ἀντιληπτή ἡ κίνηση ἀπό τὸν ἐχθρό, μεταφέρθηκαν νύκτα τὰ τμήματα ἀπό τὶς προφυλακὲς Λοζετσίου πρὸς Ἐμίν – Ἀγᾶ, τὴν νύκτα τῆς 18ης Φεβρουαρίου. Τὸ ψῦχος ἦταν τόσο δριμύ, ὥστε οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν στρατιωτῶν εἶχαν κοκκινίσει, οἱ ρώθωνες ἔτρεχαν, καὶ οἱ μύστακες ἐκρυσταλλοῦντο. Ἀφοῦ κατῆλθαν στὰ Πεστᾶ, διανυκτέρευσαν καὶ τὴν πρωίαν τῆς ἐπομένης, 19ης τοῦ μηνός, ἔφθασαν στὸ Ἐμίν – Ἀγᾶ.

……….Τὴν ὥρα ἐκείνη, παρουσιάστηκε ὁ ποιητὴς Ματσούκας, ὁ ὁποῖος ἤθελε νὰ μοιράσῃ στοὺς ὁπλίτες σταφίδες καὶ κονιάκ. Αὐτό προξένησε κακὴ ἐντύπωση στὸν Διοικητὴ τοῦ Τάγματος, Βελισσαρίου, ὁ ὁποῖος ἐμπόδισε τὴν διανομὴ λέγοντας ὅτι μὲ τὸν τρόπο αὐτόν διασπείρεται ἡ ἀταξία στὸ στράτευμα καὶ ὅτι τὰ εἴδη αὐτά προσφέρονται ἀπό τὸ Σύνταγμα σὲ ὧρες ἀναπαύσεως καὶ ὄχι σὲ ὧρες μάχης. Μετὰ ἀπό ἀνάπαυση λίγων ὡρῶν, γράφει ὁ Καζανᾶς, προχωρήσαμε στὸ στενὸ τῆς Μανωλιάσας ὅπου καὶ διανυκτερεύσαμε. Τὴν διοίκηση τῆς φάλαγγος ἀνέλαβε ὁ Συν/ρχης Γιανακίτσας.

……….Τὴν 20η Φεβρουαρίου ἐγένετο προέλαση γιὰ κατάληψη τῶν ὀχυρῶν Ἁγίου Νικολάου. Στὴν μάχη ποὺ ἐπηκολούθησε καὶ μετὰ τὴν κατάληψη τῆς Τσούκας, ἔπεσε καὶ τὸ ὀχυρό τοῦ Ἁγίου Νικολάου. Μετὰ ἀπό τὴν νικηφόρο ἐκείνη μάχη, τὸ Σύνταγμα, μὲ ἀναπεπταμένη τὴν σημαία, προήλασε στὸ χωριὸ Ραψίστα (σημερινή Πεδινή). Πρὸ τῶν ὑψωμάτων τῆς Ραψίστας, ὁ ταγματάρχης Βελισσαρίου, ἔκαμψε δεξιὰ τῆς ὁδοῦ, ἔφιππος καὶ μετ’ ὀλίγον, διέταξε ἐμέ, νὰ τὸν ἀκολουθήσω μὲ τὸν λόχο μου. Μετὰ ὰπό ὰρκετή προχώρηση, εἴδαμε τμήματα ἐχθρικά διεσπαρμένα καὶ ὑποχωροῦντα ἐν ἀταξίᾳ στὴν πεδιάδα τῶν Ἰωαννίνων. Τότε, ὁ ταγματάρχης μὲ διέταξε νὰ ἐπιτεθοῦμε μὲ τὸν λόχο μου, ἀφοῦ ἔδωσε σημεῖο κατευθύνσεως τὸ κωδωνοστάσιο τῆς Ραψίστας.

……….Ἀμέσως ἄρχισε ἡ ἐκτέλεση τῆς διαταγῆς, ἐνῷ ὁ ταγματάρχης μετέβαινε γιὰ παραλαβὴ τῶν ἄλλων δύο λόχων τοῦ Τάγματος. Μετὰ ἀπό λίγο, καὶ ἀφοῦ κατελήφθη τὸ ὑποδειχθέν σημεῖο, κατέφθασε καὶ ὁ Βελλισαρίου μὲ ἕναν Λόχο, καθ’ ὅτι οἱ ἄλλοι διετέθησαν στὸ Σύνταγμα καὶ μᾶς διέταξε νὰ βαδίσουμε ἐπί τῶν ὑψωμάτων τῶν Ἰωαννίνων.

……….[ ](ὅταν) ὁ ταγματάρχης Βελισσαρίου, ἀνεχώρησε γιὰ Ἐμίν – Ἀγᾶ, πρὸς συνάντηση τοῦ Γενικοῦ Ἀρχηγοῦ, τοῦ Διαδόχου Κωνσταντίνου, καὶ παρουσιάστηκε στὸν Ἀρχιστράτηγο Διάδοχο ἀναφέροντας τὰ συμβάντα, παρουσιάσας τὴν ἐπιτροπήν παραδόσεως, ὁ Κωνσταντῖνος χαιρετίζοντας τὸν Βελισσαρίου εἶπε: «Καλῶς τὸν Γιάννη». Καὶ κατόπιν χαμηλοφώνως πρόσθεσε: «Θέλεις φίλημα, ἀλλά θέλεις καὶ δέσιμο». Ὑπαινίσσετο μὲ τὴν φράση αὐτή τὴν ἐπιτυχία ἀφ’ ἑνός καὶ τὸ παράτολμο τοῦ ἐγχειρήματος τοῦ Βελισσαρίου.

Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό : www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση