Ο ΜΑΖΙΚΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 1964

 

16-3-1964 ΟΙ ΑΠΕΛΛΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ,

……….16/3/1964.—Νέο μεγάλο κῦμα διωγμῶν, τρομοκρατίας καὶ ἀπελάσεων Ἑλλήνων στὴν Κωνσταντινούπολη, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν ξεριζωμὸ τους ἀπό τὰ σπίτια καὶ τὴν περιουσία τους. Μὲ τὸ μαχαίρι στὸ λαιμό, χιλιάδες Ἕλληνες τῆς Πόλης, διώχνονταν ἔχοντας περιθώριο λίγες μόνο ὧρες καὶ μὲ δικαίωμα νὰ πάρουν μαζὶ τους μόνο πράγματα βάρους 25 κιλῶν καὶ λίρες ἀξίας τὸ μέγιστο 30 δολλαρίων. Ἡ Ἄγκυρα μονομερῶς ἀναίρεσε τὴν συμφωνία ποὺ εἶχε ὑπογραφεῖ μεταξὺ Βενιζέλου καὶ Μουσταφᾶ Κεμὰλ γιὰ τὴν αὐτόματη ἀνανέωση παραμονῆς Ἑλληνικῶν διαβατηρίων, μὲ σκοπὸ πολιτικὲς πιέσεις γιὰ τὴν Κύπρο.

.

.Ο ΜΑΖΙΚΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 1964

.

……….Τὸ 1963, τὸ Κυπριακὸ πρόβλημα ἦταν σὲ ἔξαρση μὲ ἀνταρσία τῶν τουρκοκυπρίων, τὸν αὐτοπεριορισμό τους σὲ θύλακες, καὶ μιὰ Ἑλλάδα μέσα σὲ κοινωνικὰ προβλήματα. Ἔτσι, μετὰ τοὺς βομβαρδισμοὺς ποὺ πραγματοποίησε ἡ τουρκικὴ ἀεροπορία τὸν χειμῶνα τοῦ 1963 στὴν Κύπρο, τέθηκε [ἐντός τουρκίας] τὸ ζήτημα τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων ποὺ ζοῦσαν στὴ χώρα, ὡς ἀπόρροια τῆς Συμφωνίας Κεμὰλ καὶ Βενιζέλου.

……….Μάλιστα οἱ τουρκικὲς Κυβερνήσεις εἶχαν γνωμοδοτήσει τὴν ἄποψη, πὼς ἡ Ἑλληνικὴ Μειονότητα, ἐάν δὲν εἶχε τοὺς Ἕλληνες ὑπηκόους ποὺ ἦταν περίπου 35-40.000, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἐπιβιώσῃ στὸ τουρκικὸ μουσουλμανικὸ περιβάλλον. Ἔτσι τὸ 1964, ἀποφασίστηκε πὼς ἐν ἀρχῇ, 10.224 ἄνθρωποι ἦταν ἐθνικὸς κίνδυνος γιὰ τὴν τουρκία καὶ πὼς ἔπρεπε νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν χώρα ἐντός 24 ὡρῶν. Ἀφορμή ὅμως στάθηκε τὸ μυστικὸ Νομοδιάταγμα**** ποὺ δέσμευε τὶς περιουσίες τῶν Ἀνεπιθύμητων Ἑλλήνων (!) στὴν τουρκία!Ἔτσι μέσα σὲ λίγες μέρες τὰ σχολεῖα σχεδὸν ἄδειασαν, δὲν ὑπῆρχαν εἰσιτήρια καὶ «τσὲκ» καὶ φυσικὰ ὁ κόσμος ἄρχισε νὰ ἐγκαταλείπῃ μαζικὰ τὴν Κωνσταντινούπολη, μὲ διαταγὴ νὰ ἔχουν δύο [2] βαλίτσες μὲ 25κιλὰ μαζικὰ βάρος, καὶ τὸ πολὺ 30 δολλάρια μαζὶ τους.

……….Τὸ Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο προσπαθοῦσε νὰ ἀλλάξῃ τὰ πράγματα, μὰ ὁ Πατριάρχης Ἀθηναγόρας, δὲν μπόρεσε νὰ πετύχῃ ἁπολύτως τίποτα.

……….Σὲ διάστημα λίγων μηνῶν, 10.224 ἄνθρωποι, εἶχαν φύγει ὁριστικά ἀπό τὴν Κωνσταντινούπολη· οἰκογένειες χωρίστηκαν, ἡλικιωμένοι ἄνθρωποι θεωρήθηκαν ὡς κίνδυνοι τοῦ τουρκικοῦ κράτους καὶ φυσικὰ τὸ Ἑλληνικὸ Κράτος,  ἀπασχολημένο μὲ τὰ ἐσωτερικὰ του προβλήματα, πέρα ἀπό τὰ διαβήματα ποὺ ἔκανε στὸν ΟΗΕ, δὲν μπόρεσε νὰ ἀντιδράσῃ, καὶ παρ’ ὅλο ποὺ ὑπῆρξαν σχέδια γιὰ ἀντιμέτρα ἐναντίων τῶν μουσουλμάνων τῆς Δυτικῆς Θράκης, ἐν τοῦτοις δὲν πραγματοποιήθηκαν.

……….Οἱ μαζικὲς ἔξοδοι Ἑλλήνων ὑπηκόων, μονίμων κατοίκων τῆς Πόλης, εἶχαν δημιουργήσει ἕνα σωρὸ προβλήματα, ὅπως τὶς τύχες τῶν περιουσιῶν τους. Μὲ μυστικὰ διατάγματα, τὰ σπίτια καὶ οἱ περιουσίες των δημευόντο ἀπό τὸ τουρκικό δημόσιο, ἐνῷ γιὰ ξεκάθαρα λόγους σκοπιμότητος, χαρακτηρίστηκαν ὡς περιουσίες, ποὺ οἱ νόμιμοι κάτοχοι τὶς ἐγκατέλειψαν… καὶ ἔτσι τὰ σπίτια αὐτὰ περιῆλθαν στὸ τουρκικό δημόσιο.

……….Τὰ ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα συρρικνώθηκαν, καὶ ὁ Ἑλληνισμός τῆς Μικρᾶς Ἀσίας δέχτηκε ἀκόμη ἕνα πλῆγμα στὴν ἱστορία του, γιατὶ ἡ Ἑλλάδα δὲν μπόρεσε νὰ βοηθήσῃ ἤ νὰ ἀντιδράσῃ, καὶ περίπου 1500 οἰκογένειες χωρίστηκαν μὲ τραγικὰ ἀποτελέσματα ὡς ἐπί τῷ πλείστων [ἀναφέρθηκαν περίπου 450 περιστατικὰ αὐτοκτονίας]..

 ,

Ἐπιλεγμένο ἀπόσπασμα ἀπό τὸ βιβλίο «ΤΟ ΘΑΥΜΑ, ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», τοῦ Λεωνίδα Κουμάκη

,

« Ἕνα δέος ἀνάμεικτο μὲ λύπη κυρίευσε τὴν ψυχὴ μου. Ἤθελα νὰ μπῷ μέσα νὰ ζήσῳ τὴν ἀτμόσφαιρά του γιὰ μία ἀκόμα φορά. Χτύπησα διστακτικὰ τὴν πόρτα. Μπῆκα μέσα καὶ μὲ φωνὴ ποὺ ἔτρεμε λίγο, εἶπα:

Αὔριο φεύγουμε γιὰ πάντα ἀπό τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ θὰ ἤθελα νὰ ἀποχαιρετήσῳ τὸν δάσκαλό μου.

Κοίταζα τὶς δύο ἐπιβλητικὲς πλευρές, μὲ τὶς μαρμάρινες σκάλες ποὺ ὁδηγοῦσαν στὶς αἴθουσες διδασκαλίας. Πρῶτα χτύπησα τὴν πόρτα τοῦ γραφείου τοῦ Διευθυντῆ τοῦ Σχολείου μας ἀλλά, παρὰ τὴν ἐπιμονὴ μου, δὲν πῆρα ἀπάντηση.

Μετὰ πῆγα στὸ γραφεῖο τοῦ δασκάλου μου, τοῦ κυρίου Ἀποστόλου.

Φεύγουμε καὶ ‘μεῖς καὶ ἦλθα νὰ σᾶς ἀποχαιρετήσῳ, τοῦ εἶπα. Θὰ ἤθελα νὰ ἀποχαιρετήσῳ καὶ τὸν Διευθυντή μας τὸν κ. Φραγκόπουλο, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἐδῷ!

Σηκώθηκε καὶ περπατῶντας σιγὰ-σιγά, γιατὶ ἤτανε κουτσός, μὲ πλησίασε καὶ μὲ ἀγκάλιασε:

Νὰ πᾶς στὸ καλὸ παιδὶ μου. Νὰ εἶσαι τὸ ἴδιο μελετηρὸς καὶ καλὸς μαθητὴς ὅπως ἤσουνα ἐδῷ καὶ θὰ προοδεύσῃς στὴν ζωὴ σου. Εὔχομαι σὲ σένα καὶ στὴν οἰκογένειά σου, καλὴ τύχη.

Εἶχα δακρύσει. Βγαίνοντας, τὸ μάτι μου ἔπιασε τὴν τουρκάλα ὑποδιευθύντρια, ποὺ τὴν ἀποκαλούσαμε «φίδι». Ἔκανα πὼς δὲν τὴν εἶδα, γιατὶ δὲν εἶχα καμμία διάθεση νὰ δῷ τὴν ἰκανοποίησή της ποὺ ἐπιτέλους οἱ “ἄπιστοι” ξηλωνότανε ἕνας-ἕνας. Ἀνέβηκα σιγὰ-σιγὰ στὸν πρῶτο ὄροφο ὅπου βρισκότανε ἡ τάξη μου. Ἔριξα μιᾶ τελευταῖα ματιὰ καὶ ἔφυγα….»

****ΚΑΡΑΡΝΑΜΕΣ :

[Τὸ τουρκικὸ ὑπουργικό Συμβούλιο, μὲ βάση τὴ μυστικὴ ἀπόφαση {6/3801}, δέσμευε τὸ σύνολο τῆς κινητῆς καὶ ἀκίνητης περιουσίας τῶν Ἑλλήνων ὑπηκόων. Ἡ ἀπόφαση αὐτή, γνωστὴ στὴν ἑλληνικὴ ὁμογένεια τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὡς ὁ «καραρναμὲς» (ὰπό τὴν τουρκικὴ λέξη kararname =ἀπόφαση) ἀπαγόρευε τὴ μεταβίβαση ἐμπράγματων δικαιωμάτων στοὺς Ἕλληνες ὑπηκόους μὲ ἀποτέλεσμα μὲ τιμὲς τοῦ 2004, μετὰ ἀπό καταγραφὴ τοῦ κεντρικοῦ συμβολαιογραφείου τῆς Μητροπολιτικῆς ζώνης Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ἀντικειμενική ἀξία τῶν ἀκινήτων ποὺ ἀνῆκαν στὸ σύνολο τῶν ἀπελαθέντων Ἑλλήνων Κωννσταντινοπολιτῶν μὲ Ἑλληνικά διαβατήρια, νὰ ξεπερνᾶ τὰ 2,1 δις εὑρώ.]

Ἀπό τὰ ἱστολόγια :
http://www.omogeneia-turkey.com/
http://stratisandriotis.blogspot.gr/
http://eistorias.wordpress.com/  

Ἐπεξεργασία, ἀντιγραφὴ καὶ πολυτονισμὸς κειμένου : Ἑλληνικό Ἡμερολόγιο

Αφήστε μια απάντηση