Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ

,

Τὸ τετραευάγγελο τοὺ ὁσίου Χριστοφόρου ἀπό τὴν Μονὴ τῆς Παναγίας Σουμελᾶ. Σώζεται μόνο ἡ στάχωση μὲ διακοσμητικὰ στοιχεῖα ποὺ χρονολογοῦνται ἀπό τὸν 14ο ἔως τὸν 17ο αἰώνα. Μεταφέρθηκε στὸ νέο προσκύνημα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ στὸ Βέρμιο ἀπό τὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο Ἀθηνῶν στὸ ὁποῖο βρισκόταν ἀπό τὸ 1931 [Φωτογραφία ἀπό τὸ ἀρχεῖο βυζαντινοῦ μουσείου]
Τὸ τετραευάγγελο τοὺ ὁσίου Χριστοφόρου ἀπό τὴν Μονὴ τῆς Παναγίας Σουμελᾶ. Σώζεται μόνο ἡ στάχωση μὲ διακοσμητικὰ στοιχεῖα ποὺ χρονολογοῦνται ἀπό τὸν 14ο ἔως τὸν 17ο αἰώνα. Μεταφέρθηκε στὸ νέο προσκύνημα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ στὸ Βέρμιο ἀπό τὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο Ἀθηνῶν στὸ ὁποῖο βρισκόταν ἀπό τὸ 1931 [Φωτογραφία ἀπό τὸ ἀρχεῖο βυζαντινοῦ μουσείου]

……….Ὁ χριστιανισμὸς μεταδόθηκε πάρα πολὺ νωρὶς στὴν Τραπεζοῦντα καὶ τὴν γύρω περιοχὴ μὲ τὸν ἀπόστολο καὶ πρωτομάρτυρα Ἀνδρέα, δημιουργῶντας ἀναγκαστικὰ καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ δομὴ καὶ διοίκηση μὲ ἀποτέλεσμα ἡ Τραπεζοῦντα νὰ γίνῃ νωρὶς ἐπισκοπή, ποὺ ἀνῆκε στὴν Ποντικὴ Διοίκηση τὴν ὁποία ἵδρυσε ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος. Ἡ Διοίκηση αὐτή ἄρχιζε ἀπό τὴν Προποντίδα καὶ ἔφτανε ὥς τὸν Καύκασο.

……….(…) Τὸ 1204, λίγο πρὶν ἀπό τὴν πτώση τῆς Κωνσταντινουπόλεως στοὺς Σταυροφόρους, ὁ Ἀλέξιος Κομνηνός, ἐγγονὸς τοῦ τελευταίου βυζαντινοῦ Αὐτοκράτορα Ἀνδρόνικου Κομνηνοῦ, καταφεύγει μὲ τὸν ἀδελφό του Δαβὶδ στὴν περιοχή, ὅπου ἱδρύει τὴν Αὐτοκρατορία τῆς Τραπεζοῦντας, λαμβάνοντας ὁ ἴδιος τὸν τίτλο «Ἀλέξιος Α΄ Αὐτοκράτορας Τραπεζοῦντος Μέγας Κομνηνός». Ἡ Αὐτοκρατορία αὐτή τῶν Μεγαλοκομνηνῶν διατηρεῖται ἀκμαία γιὰ δυόμιση περίπου αἰῶνες.

ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ……….Στὴν Τραπεζοῦντα καὶ γύρω ἀπὸ αὐτήν, ὑπῆρχαν πολλοὶ ναοὶ ποὺ χτίστηκαν πρὶν καὶ μετὰ τὴν ἵδρυση τῆς Αὐτοκρατορίας. Τὰ μοναστήρια τοῦ Πόντου, ἐξ ἄλλου, τὸν 13ο καὶ 14ο αἰῶνα ἦταν σχολεῖα σοφίας. Τὴν ἐποχὴ τῶν Μεγάλων Κομνηνῶν, χτίστηκαν στὸν Πόντο 3.000 περίπου χριστιανικὲς ἐκκλησίες. Μικροὶ καὶ μεγάλοι ναοὶ εἶχαν ὡραῖες τοιχογραφίες, ἁγιογραφίες καὶ διακόσμηση, μωσαϊκὰ καὶ καλλιτεχνικὲς μικρογραφίες, ποὺ συνέχιζαν ἀδιάπτωτα τὴν βυζαντινὴ παράδοση. Πολλὰ εἰκονογραφημένα χειρόγραφα σὲ ἐκκλησίες καὶ μοναστήρια, εἶναι σωστὰ ἀριστουργήματα ποντιακῆς τέχνης, καὶ σώζονται ἀκόμα καὶ σήμερα στὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ σὲ διάφορα ἑλληνικά καὶ ξένα μουσεῖα, ἰδιαίτερα στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο Ἀθηνῶν καὶ στὸ Μουσεῖο Μπενάκη. Σὰν σπουδαῖο στοιχεῖο τῆς ἁγιογραφικῆς τέχνης στὸν Πόντο πρέπει νὰ θεωρηθῇ καὶ ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, ἄσχετα ἄν ὁ θρύλος τὴν θεωρεῖ « ἀχειροποίητη», ἤ δημιούργημα τοῦ εὐαγγελιστὴ Λουκᾶ.

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΣΟΥΜΕΛΑ
Γράφει ὁ Στέφανος Π. Τανιμανίδης

,

ΣΟΥΜΕΛΑ……….Τὸ μοναστήρι τῆς Σουμελᾶ χτίστηκε μετὰ τὸν 10ο αἰώνα· προηγουμένως ὅμως ὑπῆρχε ἱερὸ καταγώγιο στὸ ὄρος Μελᾶ, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἦταν ἕνα ἁπλοϊκὸ ἠσυχαστήριο καὶ ὄχι ἡ ὀργανωμένη Μονὴ ὅπως τὴν γνωρίσαμε μεταγενέστερα. Ἀνεξάρτητα ὅμως ἀπό ποιὰ εἶναι ἡ ἀκριβὴς ἡμερομηνία ἁγιογραφήσεως τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας καὶ ἡ ἵδρυση τῆς Ἱερῆς Μονῆς τῆς «Παναγίας Σουμελᾶ» στὸν Πόντο ἕνα εἶναι γεγονός· ὅτι ἡ Μονὴ εἶναι μία ἀπό τὶς ἀρχαιότερες ποὺ λειτούργησαν στὴν Τραπεζοῦντα. Τὸ Μοναστήρι στερέωσαν καὶ λάμπρυναν οἱ Κομνηνοί, ὅπως ὁ Μανουὴλ καὶ ὁ Ἀλέξιος καὶ παρά τὴν πτώση τῆς Πόλης, ἡ Παναγία Σουμελᾶ φώτισε τὸν σκλαβωμένο Ἑλληνισμὸ ἔως τὴν Γενοκτονία τοῦ Πόντου καὶ τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή.

Πηγὴ ἄρθρου τὸ μεγάλο : www.e-istoria.com 
Μπορεῖτε ἐπίσης νὰ διαβάσετε γιά : 
τὴν ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΣΟΥΜΕΛΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ στό : www.e-istoria.com
τὴν ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤOΣ στὸ : www.e-istoria.com
τὴν ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤOΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ  στό : www.e-istoria.com
τὴν ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ στό :www.e-istoria.com
καὶ τὸ ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ στό : www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση