ΟΙ ΕΠΙΚΕΣ ΜΑΧΕΣ ΠΙΝΔΟΥ-ΕΛΑΙΑΣ-ΚΑΛΑΜΑ (28/10 – 13/11/1940)

.

.

Οἱ ἐπικὲς μάχες Πίνδου-Ἐλαίας-Καλαμᾶ

.

……….Στὶς 6 Νοεμβρίου 1940, ἡ ἐπιτιθέμενη στὴν περιοχὴ Θεσπρωτίας ἰταλική μεραρχία “Σιέννα” κατορθώνει νὰ δημιουργήσῃ ἰσχυρὸ προγεφύρωμα ἐπί τοῦ ποταμοῦ Καλαμᾶ καὶ νὰ προκαλέσῃ ἀνησυχητική κατάσταση στὴν VIII Μεραρχία. Εἶναι ἡ μόνη ἐπιτυχία ποὺ σημείωσαν οἱ Ἰταλοί στὸν παραλιακὸ τομέα, ὅπου ἀφοῦ κατέλαβαν τὴν Ἡγουμενίτσα, προήλασαν νοτιότερα χωρὶς νὰ ἐπιτύχουν ἐπαφή μὲ τὰ Ἑλληνικά τμήματα ποὺ ἔπαιρναν θέσεις στὸν Ἀχέροντα. Τμῆμα ὡστόσο τῆς Ἡγουμενίτσας πυρπολήθηκε ἀπὸ Ἰταλούς καὶ Ἀλβανούς.

……….Ὅμως οἱ Ἰταλοὶ δὲν ἐπεδίωξαν νὰ παρενοχλήσουν τὶς Ἑλληνικὲς Δυνάμεις ποὺ συμπτύχθηκαν, οὔτε νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὴν ἐπιτυχία τους. Ἀρκέστηκαν νὰ προωθήσουν τμήματα τοῦ ἱππικοῦ τους μέχρι Μαζαρακιᾶ στὶς 8 Νοεμβρίου καὶ Μαργαρίτι στὶς 9, κίνηση ποὺ ἀποτέλεσε καὶ τὸ νοτιότερο ἄκρο τῆς ἐχθρικῆς εἰσχώρησης. Ἡ στάση αὐτή τῶν εἰσβολέων, δικαιολογεῖται μόνο ἀπὸ τὸν φόβο τους νὰ μὴν ἀποκοποῦν ἀπό τὶς βάσεις τους, συνεχίζοντας τὴν προέλαση πρὸς νότο, ἀπό τυχὸν πλευρικὴ Ἑλληνική ἐπίθεση, ἐφ΄ ὅσον δὲν εἶχε ἀκόμη διασπασθεῖ ἡ τοποθεσία Ἐλαίας.

[] Ἀμυντική ὀργάνωση τῶν πεδίων τῆς Μάχης

……….Ἡ ἀμυντική ἰσχὺς τῆς τοποθεσίας Πίνδος-Ἐλαία-Καλαμᾶς, εἶχε αὐξηθεῖ ἀπό τὰ ἔργα ἁμυντικῆς ὀργάνωσης τοῦ ἐδάφους ποὺ εἶχαν γίνει, χάρη στὶς ἐργώδεις προσπάθειες τοῦ διοικητοῦ πυροβολικοῦ τῆς 8ης Μεραρχίας πεζικοῦ, συνταγματάρχη πυροβολικοῦ, Μαυρογιάννη Παναγιώτη καὶ στὴν ἐντατική ἐργασία τῶν στρατιωτῶν καὶ τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς.

……….Μὲ τὰ λίγα χρήματα [1.000.000 δρχ.] ποὺ διατέθηκαν τὸ 1939, κατασκευάσθηκαν ἔργα ἐκστρατείας, χαρακώματα «ὀρθίως βάλλοντας», προστατευόμενα καὶ μὲ συρματοπλέγματα, ἀντιαρματικὲς τάφροι καὶ ἀντιαρματικά φράγματα, ἀπὸ σιδηροτροχιές, ὑπονομεύσεις γεφυρῶν, καὶ ἀμαξιτῶν ὁδῶν, ἀριστοτεχνικές θέσεις πυροβόλων, ἐνισχυμένα πολυβολεῖα ἤ τοποθετήσεις πολυβολείων μέσα σὲ βράχους, σκέπαστρα πεζικοῦ καὶ πυροβολικοῦ καὶ ἄλλα ἔργα.

……….Κύριο βάρος τῶν ἔργων δόθηκε στὴν Ἐλαία κατὰ δεύτερο στοὺς ἄξονες ἐλιγμοῦ – ἐπιβραδύνσεως ἀπό τὰ σύνορα πρὸς τὴν κύρια ἀμυντικὴ τοποθεσία [γιὰ τὴν προστασία τῶν ὑποχωρητικῶν κινήσεων τῶν Τμημάτων Προκαλύψεως] καὶ κατὰ τρίτο στὶς τοποθεσίες Καλαμᾶ-Θεσπρωτίας καὶ Πίνδου [Ὑπονόμευση γεφυρῶν Σαρανταπόρου κ.λ.π].

[]Τὸ ἰταλικό πολεμικὸ σχέδιο προέβλεπε:

……….Σὲ πρῶτο στάδιο ἰσχυρὴ καὶ αἰφνιδιαστικὴ ἐπιθετική ἐνέργεια πρὸς κατάληψη τῆς Ἡπείρου καὶ ἐκμηδένιση τῶν ἐκεῖ  Ἑλληνικῶν Δυνάμεων μὲ ταυτόχρονες ἀποβατικές ἐνέργειες πρὸς κατάληψη τῆς Κέρκυρας καὶ ἄλλων νησιῶν τοῦ Ἰονίου.

……….Σὲ δεύτερο στάδιο, συνέχιση τῶν χερσαίων ἐπιθετικῶν ἐνεργειῶν πρὸς κατάληψη τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας.

……….Σὲ τρίτο στάδιο, ταχεία προέλαση πρὸς Θεσσαλονίκη καὶ Ἀθήνα, μὲ νέες δυνάμεις ποὺ θὰ ἀποβιβάζονταν στα Ἡπειρωτικά παράλια καὶ τὰ νησιὰ πρὸς κατάληψη ὁλόκληρης τῆς χώρας…


Αφήστε μια απάντηση