Ο ΜΕΓΑΣ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 17ου ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙ.

.

Ὁ Μέγας Πέτρος θεμελιώνει τὴν Ἁγία Πετρούπολη. Δημιουργία τοῦ Βενετσιάνοφ Ἀλεξέϊ
«Ὁ μέγας Πέτρος θεμελιώνει τὴν Ἁγία Πετρούπολη». Δημιουργία τοῦ Βενετσιάνοφ Ἀλεξέϊ
Ὁ μέγας Πέτρος καὶ οἱ Ἕλληνες κατὰ τὰ τέλη τοῦ 17ου καὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ 18ου αἰ.

.

Ὑπὸ Ἀποστόλου Ε. Βακαλόπουλου.

……….Μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ 18 αἰ. μπαίνουμε σὲ μιὰ περίοδο εἰρηνικῶν σχέσεων τῆς τουρκίας μὲ τὶς δυνάμεις τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, ἡ ὁποία διαρκεῖ 16 χρόνια, ἀπὸ τὴν συνθήκη τοῦ Κάρλοβιτς (26 Ἰανουαρίου 1699) – ἀφότου δηλαδὴ ἡ Αὐστρία μὲ τὶς λαμπρὲς νίκες ἐναντίον τῶν τούρκων ὑψώνεται σὲ μεγάλη εὐρωπαϊκή δύναμη – ὥς τὴν ἐπίθεση τῶν τούρκων ἐναντίον τῆς βενετικῆς Πελοποννήσου (1715). Ἡ συνθήκη τοῦ Κάρλοβιτς (1699) διευρύνει τὶς πρῶτες βάσεις γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τοῦ ἐμπορίου μεταξὺ Αὐστρίας καὶ τουρκίας, οἱ ὁποῖες εἶχαν τεθῇ μὲ τὶς συνθῆκες εἰρήνης τοῦ Sitvartorok τοῦ 1606 καὶ τῆς Βιέννης τῆς 1 Μαΐου 1616.

……….Ἡ διακοπὴ ὅμως τῶν ἐχθροπραξιῶν δὲν ἐξασφαλίζει τὴν τάξη στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Εὐρωπαϊκῆς τουρκίας.  Ὁ ἀναβρασμὸς τῶν χριστιανῶν καὶ ἰδίως τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὶς ὑπερβασίες τόσο τῶν τουρκικῶν διοικητικῶν, ὅσο καὶ τῶν φορολογικῶν ὀργάνων βρίσκει κάποτε διέξοδο σὲ κινήσεις ἀπελπισίας.  Ἔτσι, π.χ. στὰ 1702 οἱ προύχοντες τοῦ χωριοῦ Ἀιβὰτ τῆς Μακεδονίας ἐπικεφαλῆς 100 ἄλλων συντοπιτῶν τους, φωνάζοντας «δὲν δίνουμε κεφαλικὸ φόρο» συγκεντρώνονται ἐμπρὸς στὸ σπίτι τοῦ εἰσπράκτορα τοῦ κεφαλικοῦ φόρου Χασάν, εἰσβάλλουν μέσα σ’ αὐτό, τὸ λεηλατοῦν καὶ καίουν 52 δελτία τοῦ κεφαλικοῦ φόρου. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπελπισμένων ποὺ παίρνουν τὸν δρόμο πρὸς τὰ βουνὰ καὶ πρὸς τὴν ἀνταρσία μεγαλώνει.

……….[]Τότε οἱ Ἕλληνες ἀρματολοὶ παίρνουν θέση σιγὰ σιγὰ στὸ πλευρὸ τοῦ λαοῦ φαίνεται καθαρὰ καὶ ἀπὸ ἕνα χαρακτηριστικὸ ἐπεισόδιο ποὺ διαδραματίστηκε στὶς περιοχὲς Βέροιας καὶ Νάουσας. Συγκεκριμένα στὴν Νάουσα παρουσιάστηκε κατὰ τὶς ἀρχὲς Ἀπριλίου 1705 ὁ σιλιχτάρης Ἀχμέτ Τσελεμπῆ μὲ τὴν ἐντολὴ νὰ στρατολογήσῃ ἀπὸ τὴν περιοχὴ αὐτὴ 50 νέους γενιτσάρους, «κατὰ τὸ κρατοῦν παλαιὸν ἔθιμον». Ὅταν ὅμως ἐδήλωσε τὸν σκοπὸ τῆς ἄφιξής του, οἱ Ναουσαῖοι, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν ἀρματολὸ τοῦ τόπου Ζήση Καραδῆμο καὶ τοὺς δυὸ γιούς του Βασίλη καὶ Δημήτρη, ξεσηκώθηκαν  ἐναντίον του φωνάζοντας «ἐμεῖς δὲν παραδίνουμε τοὺς γιούς μας στοὺς μουσουλμάνους» καὶ ἐρεθισμένοι ἀπὸ τὴν ἠλεκτρισμένη ἀτμόσφαιρα ποὺ δημιουργεῖται σὲ τέτοιες περιστάσεις σκοτώνουν τὸν σιλιχτάρη καὶ τοὺς δυὸ μουσουλμάνους συνοδούς του.

……….[]Ἡ ἐπαναστατικὴ αὐτή διάθεση τῶν χριστιανῶν ραγιάδων εἶναι, φαίνεται, γενικότερη καὶ ἔχει κάποια σχέση μὲ τὴν ἐμφάνιση τοῦ Μ. Πέτρου στὸ προσκήνιο τῆς Ἱστορίας. Σ’ αὐτόν τὸν ἀναβρασμὸ ὀφείλεται καὶ τὸ ταξίδι τοῦ καθηρημένου καὶ ἀνήσυχου μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Μεθοδίου στὴν Μόσχα στὰ 1704 μὲ τὸν σκοπὸ νὰ ἱκετεύση τὸν Μ. Πέτρο ν’ ἀπελευθερώσῃ  τὸ ἑλληνικό ἔθνος. Τὸν ἴδιο ἤ τὸν ἑπόμενο χρόνο ἐπιστρέφει ἄπρακτος καὶ φαίνεται ὅτι κατορθώνει νὰ ἀποκατασταθῇ στὴν μητρόπολή του.

……….Ἡ κατάσταση εἶναι ἀκόμη χειρότερη στὴν Δυτικὴ Ἑλλάδα καὶ πρὸ πάντων στὸ Ξηρόμερο : φόνοι, ληστεῖες, ὠμότητες, φορολογίες καὶ κάθε εἴδους καταπιέσεις εἶναι σὲ ἡμερήσια διάταξη. «Οἱ πλείονες τῶν ἐν τούτοις ὑπερεχόντων, γράφει ὁ λόγιος Ἀναστάσιος ὁ Γόρδιος καὶ ὁ μοναχὸς Ἰωάννης στὶς 16 Ἀπριλίου 1706, οἱ μὲν μαχαίρας ἤ πυρὸς ἔργον ἐγένοντο, οἱ δὲ φυγῇ τὴν σωτηρίαν, ὅποι ἄν ἕκαστος οἶός τε ἧν ἀπελθεῖν, ὠνήσαντο, καὶ νῦν οὐκ ἀνθρώπων οἰκητήρια, ἀλλὰ χωρία μόνον ψιλὰ μεμενήκασι τὰ χωρία».


  •  Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό : www.e-istoria.com 

Αφήστε μια απάντηση