Η ΣΦΑΓΗ ΣΤΟ ΔΟΞΑΤΟ ΔΡΑΜΑΣ – ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1941

,

 

Τρίτη κατὰ σειρὰ σφαγὴ Ἑλλήνων ἀπὸ βούργαρους στὸ κατεχόμενο Δοξᾶτο τῆς Δράμας (29 Σεπτεμβρίου 1941).

 

Ἀπόσπασμα ἀπό: «Μαρτυρίες ἡρώων Ἀνατολικῆς Μακεδονίας 1940-1944», Θεόδωρος Κ. Ξομάλης Ταγματάρχης Δικαστικοῦ Σώματος Ἐνόπλων Δυνάμεων

,

……….Ἀφορμὴ γιὰ τὸ τρίτο κατὰ σειρὰ βουργαρικὸ ἔγκλημα κατὰ Ἑλλήνων ἦταν τὸ σύνθημα ἐξεγέρσεως ποὺ δόθηκε ἀπὸ κουμμουνιστικὲς ἀνταρτικὲς μικροομάδες ποὺ εἶχαν φτάσει στὴν περιοχή, στὶς ὁποῖες εἶχε καλλιεργηθεῖ τὸ πνεῦμα τῆς ἐξεγέρσεως μετὰ τὴν χιτλερικὴ ἐπίθεση κατὰ τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως.

……….Μὲ ἀφορμή τὸ γεγονὸς αὐτό, οἱ βούργαροι (οἱ ὁποῖοι ἤδη εἶχαν ἐγκαταστήσει δικὴ τους διοίκηση καὶ προσπαθοῦσαν μὲ τὴν γνωστὴ τρομοκρατία νὰ ἐκβουργαρίσουν γιὰ ἄλλη μία φορὰ τὸν πληθυσμό) βρῆκαν τὴν δικαιολογία γιὰ νὰ σφαγιάσουν τοὺς Ἕλληνες, δείχνοντας μάλιστα ἰδιαίτερη μανία πρὸς τὰ ποντιακᾶ χωριά.

……….Τὸ  μαρτυρικὸ Δοξᾶτο Δράμας, εἶναι ἡ μοναδικὴ πόλη στὴν Ἑλλάδα ποὺ γνώρισε τρεῖς φορὲς τὸ ὁλοκαύτωμα μέσα σὲ τριάντα χρόνια ἀπὸ τοὺς βουργάρους. Ἀναλυτικὰ οἱ βούργαροι ἐγκλημάτησαν κατὰ τοῦ πληθυσμοῦ τὸ 1913, τὸ 1917 καὶ τὸ 1941.

……….Ἀπὸ τὴν προηγούμενη ἡμέρα, 28 Σεπτεμβρίου, μία ὀμάδα ἀνταρτῶν παρασύροντας καὶ μερικοὺς Δοξατιανούς, περικύκλωσε τὸν βουργαρικὸ ἀστυνομικὸ σταθμὸ Δοξάτου. Ἡ ἐπιχείρηση ἦταν ἤδη γνωστὴ στὸν Δήμαρχο Δοξάτου Δασκάλωφ καὶ στὸν Νομάρχη Δράμας Γκιωργκίεφ, οἱ ὁποῖοι καὶ φρόντησαν νὰ ἀξιοποιήσουν τὸ γεγονὸς γιὰ νὰ βροῦν διακαιολογία γιὰ τὴν σφαγὴ ποὺ θὰ ἀκολουθήσῃ. Φρόντισαν νὰ ἀντικαταστήσουν τοὺς παλαιοὺς χωροφύλακες μὲ ἄπειρους νέους καὶ ὁ Ἐνωματάρχης ἀπουσίασε ἐσκεμμένα ἀπὸ τὸ χωριό.

Βούργαροι τελοῦν δοξολογία μετὰ τὴν καταστολὴ τῆς ἐξεγέρσεως.
Βούργαροι τελοῦν δοξολογία μετὰ τὴν καταστολὴ τῆς ἐξεγέρσεως.

 

……….Τρεῖς ἀπὸ τοὺς τέσσερεις χωροφύλακες σκοτώθηκαν κατὰ τὴν ἐπιχείρηση. Ἀκολούθησε ἡ ἀποχώρηση τῶν ἀνταρτῶν καὶ ἡ τραγικὴ συνέχεια. Ὁ βουργαρικὸς στρατὸς ποὺ ἔφτασε στὶς 29, συγκέντρωσε τοὺς κατοίκους στὸ δημοτικὸ σχολεῖο. Διαχωρίσθηκαν τὰ γυναικόπαιδα ἀπὸ τοὺς ἄνδρες καὶ σὲ λίγο ἄρχισαν οἱ ἐκτελέσεις ἀνὰ ὀμάδες τῶν δέκα ἀνθρώπων. Συνεχίστηκαν μὲ ἀμείωτο ρυθμό, ἔως τὰ χαράματα τῆς 30ης Σεπτεμβρίου.

……….Παραμένουν  ἐρωτηματικά γιὰ τὸ ἐὰν τὸ Γραφεῖο Μακεδονίας τοῦ ΚΚΕ εἶχε διαβρωθῇ τόσο πολὺ ἀπὸ τοὺς Σλαβο -μακεδόνες μέλη τοῦ Κόμματος ὥστε νὰ προβῇ ἐν ψυχρῷ στὴν πρόκληση τῆς ἐξεγέρσεως μὲ σκοπὸ τὴν ἐξόντωση τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ ἀπὸ τοὺς βουργάρους ἤ  ἄν ἦταν ἀσυντόνιστη καὶ βιαστικὴ ἐνέργεια.

Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μὲ μαρτυρίες τῶν τραγικῶν στιγμῶν ἀπὸ διασωθέντες, μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό: www.e-istoria.com 

Αφήστε μια απάντηση