ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ – 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

,

14-12-2014,

17 Οκτωβρίου

.

322 π.X..—Πηγές θέλουν η σημερινή (βλ.& 12/10) να είναι η ημέρα που αυτοκτονεί με δηλητήριο ο Δημοσθένης, ο σπουδαιότερος ρήτορας τής αρχαιότητας, γιά να μην συλληφθεί και εκτελεστεί από τους Μακεδόνες των οποίων υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους πολέμιους. Χαρακτηριστικό τού σημαντικού Αθηναίου ρήτορα και πολιτικού ήταν η ισχυρή του θέληση, χάρις στην οποία ξεπέρασε προβλήματα βραδυγλωσσίας και αρθρώσεως, με αποτέλεσμα να εξελιχθεί στον σπουδαιότερο ρήτορα τής αρχαίας ελληνικής γραμματείας, ίσως και όλων των εποχών. Με τους λόγους του που είναι γνωστοί ως «Φιλιππικοί», εναντιώθηκε στην κατά την γνώμη του, επεκτατική πολιτική τού Φιλίππου, επιδρώντας καταλυτικά στην εξωτερική πολιτική των Αθηνών. Υπήρξε από τους πρωτοστάτες τής Αντιμακεδονικής πτέρυγας και ουδέποτε έκρυψε την αντίθεσή του. Παρά την στρατιωτική παντοδυναμία των Μακεδόνων στην Αθήνα τού 324 π.Χ., η αντιμακεδονική πολιτική πτέρυγα ήταν πανίσχυρη. Την περίοδο εκείνη ο Δημοσθένης ενεπλάκη σε οικονομικό σκάνδαλο με αφορμή την άφιξη στην Αθήνα τού Αρπάλου, διαχειριστή και καταχραστή (γιά δεύτερη φορά) τού βασιλικού θησαυροφυλακίου τού Μεγάλου Αλεξάνδρου, παρ’ ότι  ο Αλέξανδρος είχε δεχθεί την μετάνοιά του την πρώτη φορά, επαναδιορίζοντάς τον οικονομικό διαχειριστή. Το περιστατικό αυτό δείχνει τον πλήρη εκμαυλισμό και την σήψη που είχε επέλθει στην Αθηναϊκή δημοκρατία την εποχή εκείνη. Ο Δημοσθένης διωκόμενος από τον Αντίπατρο, μετά την αποτυχημένη προσπάθεια τής Αθήνας να επαναστατήσει και να αποκτήσει την ανεξαρτησία της έναντι των Μακεδόνων, αυτοκτόνησε. Έχουν διασωθεί 27 δημόσιοι και 31 ιδιωτικοί λόγοι του, όπως επίσης 6 επιστολές και 1 βιβλίο που περιέχει 24 προοίμια λόγων. Ως γνήσιοι από τους λόγους του, θεωρούνται μόνο 34 ή 37.

1492 ἤ 1493.—Καταστρεπτικός σεισμός πλήττει την Κω με αποτέλεσμα τον θάνατο 5.000 ανθρώπων και την καταστροφή ολόκληρου τού χωριού τής αρχαίας Αντιμαχίας (Αντιμάχειας), καθώς και τού μισού χωριού των Ιωαννιτών, τής Κεφάλου, τής Καρδάμαινας και τού Πυλίου. Εξ αιτίας αυτού τού σεισμού οι τούρκοι οι οποίοι πολιορκούσαν το κάστρο τής Αντιμάχειας, μπόρεσαν να το αλώσουν.  Σύγχρονοι σεισμολόγοι υπολογίζουν την έντασή του στα 6,8 τής κλίμακας Ρίχτερ και την εστία του στον υποθαλάσσιο χώρο τής Καρδάμαινας. Τον συσχετίζουν με το θαλάσσιο ρήγμα το οποίο δραστηριοποιείται εδώ και εκατομμύρια χρόνια στην περιοχή. Οι ιστορικές μαρτυρίες δεν αναφέρουν σεισμικό θαλάσσιο κύμα (τσουνάμι) παρά μόνο κατολισθήσεις και καθιζήσεις αφού κατέρρευσαν πολλά τμήματα από τα κάστρα τού νησιού.

1605.—Ο στολίσκος των κουρσάρικων των Ιπποτών τού Τάγματος τού Αγίου Στεφάνου τής Φλωρεντίας, επιτίθεται και κυριεύει την οθωμανοκρατούμενη Νίσυρο. Ακολούθησε μεγάλης εκτάσεως και άγρια λεηλασία στο νησί, και όπως υπολόγισε η Υψηλή Πύλη, η λεηλασία των Φλωρεντινών σε συνεργασία με τα πειρατικά τής Μάλτας σε εμπορικά πλοία τού Αρχιπελάγους κόστισε στους έμπορους οι οποίοι μετέφεραν προϊόντα από την Πόλη στην Αλεξάνδρεια, περισσότερα από δύο εκατομμύρια χρυσά νομίσματα.

1617.—Η καταστροφή τής Σύρας από τους τούρκους. Ο μωαμεθανός Καπουδάν πασάς Αλή Τσελεπής, προσορμίζεται στην Σύρα με την αρμάδα του, ξεκινώντας άγρια σφαγή και λεηλασία τού νησιού. Πυρπόλησε σπίτια, μύλους, τα αρχεία τής κοινότητος και τής επισκοπής, και έλαβε 300 ανθρώπους ως αιχμαλώτους. Κρέμασε τον Λατίνο επίσκοπο Ιωάννη Ανδρέα Κάργα, τον ιερέα του και αριθμό προεστών. Απ’ όσους σκλάβωσε, απαίτησε την καταβολή λύτρων από τους ανθρώπους τους γιά να τους απελευθερώσει, και όλα αυτά εξ αιτίας τού ότι στην Σύρα έτυχε να εφοδιαστεί γιά δεύτερη φορά ο στολίσκος των κουρσάρικων τού Αντιβασιλέα τής Νάπολης.  Την επόμενη χρονιά επανέλαβε το ίδιο έγκλημα στο νησί, αλλά επιπλέον ξερίζωσε δένδρα και αμπέλια του…

1687.—Νέος Οικουμενικός Πατριάρχης ο Ιάκωβος.  Μετά από δολοπλοκία τού μεγάλου Βεζύρη,  ανέτρεψε τον προκάτοχό του Διονύσιο Δ΄ Μουσελίμη.

1707.—Απεβίωσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Γαβριήλ Γ΄. Είχε γεννηθεί στην Σμύρνη και στον Πατριαρχικό θρόνο τής Κωνσταντινουπόλεως παρέμεινε από το 1702 έως το 1707.

1770.—Έλληνες κουρσάροι από τα Επτάνησα με ρωσική σημαία, κουρσεύουν και βυθίζουν γαλλικό εμπορικό πλοίο στο λιμάνι τής Κιμώλου. Ο ρωσο-τουρκικός πόλεμος έχει ήδη λάβει ποικίλες διαστάσεις.

1797.—Οριστική κατάλυση τού Βενετικού κράτους και προσάρτηση των Ιονίων νήσων στην Γαλλική επικράτεια με την Συνθήκη τού Κάμπο Φόρμιο. Τρείς μήνες μετά την άφιξη των Γάλλων στα Επτάνησα, επισημοποιήθηκε η εγκατάστασή τους, με την Συνθήκη τού Κάμπο Φόρμιο. Ως αποτέλεσμα τού Γαλλο-αυστριακού πολέμου, οι Γάλλοι προήλασαν στις ενετικές κτήσεις, μεταξύ αυτών και των Επτανήσων. Όταν τον Ιούνιο τού 1797 τα γαλλικά στρατεύματα αποβιβάστηκαν στο λιμάνι τού Αγίου Νικολάου, ο γέρο πρωτόπαπας Χαλκιόπουλος Μάντζαρος, ως εκπρόσωπος των Επτανησίων υποδέχθηκε τον στρατηγό Antoine Bonavita Gentili, προσφέροντάς του ένα αντίτυπο τής «Οδύσσειας» τού Ομήρου λέγοντας: «Στρατηγὲ καὶ Γᾶλλοι, εἰς τὴν νῆσον ταύτην θέλετε συναντήσῃ λαὸν μᾶλλον ἀμαθῆ ὡς πρὸς τὰς ἐπιστήμας καὶ τὰς τέχνας αἱ ὁποῖαι εἰς ἄλλα ἔθνη ἀνθοῦσιν· μὴ περιφρονήσετε ὅμως τοῦτον. Διδαχθῆτε νὰ τὸν ἐκτιμήσετε, ἀναγιγνώσκοντες τὸ βιβλίον τοῦτο». Η Γαλλική δημοκρατική περίοδος υπήρξε εξαιρετικά βραχύβια. Η ρωσο-τουρκική στρατιωτική επέμβαση με την ενεργή υποστήριξη τής τοπικής αριστοκρατίας, κατέλυσε το γαλλικό καθεστώς και με την Σύμβαση τής Κωνσταντινουπόλεως τον Μάρτιο τού 1800, τα Ιόνια Νησιά απετέλεσαν κράτος, με την επωνυμία «Πολιτεία των Επτά Ενωμένων Νησιών» υπό την επικυριαρχία τού Σουλτάνου.

1799.—Αν και οι Βενετοί παραδέχονται την Γαλλική κυριαρχία επί των Ελληνικών νήσων τού Ιονίου, καθώς επίσης και όλων των κτήσεών τους επί τής ηπειρωτικής γης, η προσάρτηση αυτή στους Γάλλους θα διαρκέσει ελάχιστα.

1821.—«Ὁ Ἀνδρέας Λόντος ἐκυρίευσε τὰς Πάτρας». Μετά την λύση τής αρχικής πολιορκίας τού φρουρίου των Πατρών από τους Έλληνες, ο Ανδρέας Λόντος την επαναλαμβάνει. Η προσφορά τού Λόντου στον Αγώνα τής Παλιγγενεσίας ήταν αξιοσημείωτη. Κάποτε ο Οδυσσέας Ανδρούτσος είπε στον αγωνιστή βλέποντας την αρχοντική απλοχεριά του : «Λόντο, Λόντο, κράτα και παραπίσω τα χρήματά σου, να μην ψωμοζητήσει το σπίτι σου». Ο Λόντος απάντησε: «Πλούτη μου είναι η πατρίδα. Χωράφια μου η Ελλάδα». Πείνασε ο Λόντος, αλλά δεν ψωμοζήτησε. Προτίμησε τον θάνατο στο τέλος, μη υποφέροντας την ταπείνωση τής φτώχειας. Ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του, σημειώνει γιά την περίσταση: «Έπεσε εις μεγάλο χρέος, ότι δεν έβαζε ποτέ πήχη στα πράματά του. Από αυτό ήτο, από άλλο,… μίαν αυγή ευρέθη σκοτωμένος· όλο το κεφάλι του σκόρπιο και η πιστόλα του άδεια. Αυτό μόνο ο Θεός το ξέρει – άλλος τον εσκότωσε, μόνος του σκοτώθη…»

.—«Ἐξεδόθη κήρυγμα τοῦ Ἁρμοστοῦ τῶν Ἰονίων νήσων, δι’ οὗ ἀπηγόρευσεν αὐστηρῶς τὴν εἰς τὰς νήσους μετάβασιν Ἑλληνικῶν καὶ τουρκικῶν πλοίων».

1822.—«Ὁ Καπετὰν Καρᾶ Μεχμὲτ πασᾶς ἔκαυσε τὰ Σάλωνα καὶ τὰ Τοπόλια». Ισχυρή τουρκική δύναμη από 8.000 άνδρες, μετά από μάχη στην Γραβιά με τους αγωνιστές Παπανδρέα και Καλύβα, προχωρεί και καταλαμβάνει την Άμφισσα (Σάλωνα), την οποία είχαν εκκενώσει οι κάτοικοί της, κατακαίωντάς την όπως και τα Τοπόλια.

1824.—Με επιστολή του προς τον Κουντουριώτη, ο Μαυροκορδάτος προτείνει να προσλάβει ως σύμβουλο τής κυβερνήσεως τον Ιταλό νομικό και Φιλέλληνα κόμητα Πάλμα. Αρχικά είχε προτείνει τον νομικό και διπλωμάτη Αύγουστο Ερρίκο Μέισελ, ο οποίος έφτασε στο Μεσολόγγι τον Αύγουστο τού 1824, αλλά μετά τον αιφνίδιο θάνατό του στις 7 Οκτωβρίου 1824, θέλοντας να ενισχύσει την κεντρική κυβέρνηση με πρόσωπα έμπειρα στην πολιτική και την διπλωματία, συνέστησε στον Κουντουριώτη να προσλάβει ως σύμβουλο τής κυβερνήσεως τον διαπρεπή Ιταλό νομικό και Φιλέλληνα κόμητα Πάλμα, ο οποίος είχε έλθει από την Αγγλία και εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο.

1827.—«Ἀποβίβασις Φαβιέρου μετὰ στρατευμάτων εἰς τὸν Μαυρολιμένα τῆς Χίου καὶ μάχη. Φυγὴ τούρκων». Ο Φαβιέρος, επικεφαλής ισχυρής δυνάμεως τακτικών και ατάκτων καθώς και πολλών ένοπλων Χιωτών, αποβιβάζεται στην Χίο και την απελευθερώνει, αναγκάζοντας την τουρκική φρουρά να αποκλειστεί στο κάστρο τής πρωτεύουσας τού νησιού. Τις επόμενες μέρες, εκπρόσωποι των Μεγάλων Δυνάμεων επισκέφτηκαν τον Φαβιέρο και τού ζήτησαν ν’ αποσύρει τις δυνάμεις του. Ο Φαβιέρος αρνήθηκε ενώ παράλληλα έκανε επιδρομές στα απέναντι παράλια τής Μικράς Ασίας. Με την έλευση τού Καποδίστρια στις αρχές τού 1828, έλυσε την πολιορκία τού κάστρου και επέστρεψε στην Γαλλία.

1830.—Στὴν ἐπιστολὴ του πρὸς τὴν Ἐπιτροπὴ τῶν Δωδεκανησίων, ὁ Κυβερνήτης Ἰωάννης Καποδίστριας ἐκφράζει τὴν πικρία του γιὰ τὴν ἄδικη ἀπόφαση τῶν Προστάτιδων Δυνάμεων νὰ μείνουν τὰ Δωδεκάνησα ἔξω ἀπὸ τὴν σύσταση τοῦ νέου Ἑλληνικοῦ κράτους γράφοντας χαρακτηριστικά ὅτι : “ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις δὲν δύναται νὰ φέρῃ θεραπείαν”.

1834.—Συνεχίζουν οι δίκες τού Στρατοδικείου γιά την υπόθεση τού «Μεσσηνιακού κινήματος», με τον Νικήτα Ζερμπίνη να κατηγορείται σαν σήμερα ως ένας από τους πρωτεργάτες. Αν και ο Μάσσων (ή Μέισον) ζήτησε ποινή θανάτου και γιά αυτόν (βλ. 17/9ου & 8/10ου), το δικαστήριο θεώρησε πως ήταν απλός συνεργός και τον καταδίκασε σε δεκαπενταετή φυλάκιση.

1854.—Ξεκινά η πολιορκία τής Σεβαστουπόλεως, κατά την διάρκεια τού Κριμαϊκού Πολέμου. Μετά την αποτυχία των συνεννοήσεων με την Υψηλή Πύλη στο να αναγνωριστεί η ανεξαρτησία τής Ορθόδοξης εκκλησίας στους Αγίους Τόπους και να αποδοθούν στους ορθοδόξους τα ιερά προσκυνήματα, η Ρωσία εισέβαλε στα εδάφη των παραδουνάβιων περιοχών. Τον Μάρτιο τού 1854, η Αγγλία και η Γαλλία υπέγραψαν στην Κωνσταντινούπολη Συνθήκη συμμαχίας με την τουρκία και στις 28 Μαρτίου κήρυξαν τον πόλεμο κατά τής Ρωσίας με μέτωπο στην Κριμαία. Στον Κριμαϊκό πόλεμο συμμετείχαν και Έλληνες εθελοντές, όπου 1.000 άνδρες περίπου με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Πάνο Κορωναίο, πολέμησαν στην πλευρά των Ρώσων κατά την πολιορκία τής Σεβαστουπόλεως, καθώς και το Ελληνικό τάγμα τού Μπαλακλάβα που συμμετείχε στην ομώνυμη μάχη και το οποίο αποτελείτο από Έλληνες που ζούσαν στην περιοχή. Όταν ξέσπασε ο Κριμαϊκός πόλεμος ο ελεύθερος και υπόδουλος ελληνισμός πίστευε σε πιθανή νίκη τής Ρωσίας και ότι ήρθε η ώρα γιά την πραγμάτωση των εθνικών του πόθων. Έτσι στην Θεσσαλία, Ήπειρο και Μακεδονία εκδηλώθηκαν επαναστατικά κινήματα γιά απελευθέρωση των αλύτρωτων περιοχών, με αποτέλεσμα την επέμβαση των Μ. Δυνάμεων.

1860.—Γεννιέται στο Αργοστόλι ο συνθέτης Διονύσιος Λαυράγκας. Ήταν σπουδαίος μουσουργός (συνθέτης) τής λεγόμενης Επτανησιακής μουσικής Σχολής. Το 1900 ο κορυφαίος Κεφαλλονίτης συνθέτης τέθηκε επικεφαλής τού ιστορικού θιάσου τού «Ελληνικού Μελοδράματος»,  θριαμβεύοντας αρχικά στην Αθήνα, γιά να μυήσει στην συνέχεια επί τέσσερεις περίπου δεκαετίες την ελληνική επαρχία στην λυρική σκηνή.

1863.—(17-18/10). Ο βασιλεύς Γεώργιος Α΄ φθάνει στον Πειραιά με τον ατμοδρόμωνα «Ελλάς», κυβερνήτης τού οποίου ήταν ο Γ. Σαχτούρης. Θα βασιλεύσει γιά 50 ταραγμένα χρόνια. Λίγες μέρες μετά την άφιξή του, στις 31 Οκτωβρίου, θα ορκισθεί Βασιλεύς των Ελλήνων. Ο Γεώργιος Α΄αναγνωρίζεται από όλους σαν ένας από τους συνετότερους βασιλείς τής Ελλάδος. Προσαρμόστηκε σε μεγάλο βαθμό στην ελληνική πραγματικότητα, με αποτέλεσμα την άσκηση έντονης επιρροής στην ελληνική πολιτική σκηνή, σε βαθμό πολύ μεγαλύτερο από όσο ήταν φανερό στην εποχή του. Μάλιστα πολλές φορές οι γνωρίζοντες τον χαρακτήρα του, έλεγαν πως ο θυρεός του, «Πατήρ τού Έθνους» ήταν ακριβής στην κυριολεξία. Σε γενικές γραμμές απέφευγε τους αυλοκόλακες και προτιμούσε να ενημερώνεται άμεσα γιά τις εξελίξεις, όσο δυσάρεστες και αν ήταν, πράγμα άλλωστε στο οποίο οφείλεται και η εντυπωσιακή προσαρμοστικότητά του.

1864.—Η προκύψασα μετά την Μεταπολίτευση τού 1862 Εθνική Συνέλευση (Β΄), ψηφίζει το νέο Σύνταγμα και καθιερώνει ως πολίτευμα την βασιλευομένη δημοκρατία.

1897.—Ιδρύεται η Εταιρία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

1905.—Οι αιμοδιψείς βούργαροι απαγάγουν τον Νικόλαο Κόνσολα και έναν ξάδελφό του (αγνώστων λοιπών στοιχείων) κοντά στην λίμνη των Γιαννιτσών, τους οποίους κατασφάζουν μετά από φρικτά βασανιστήρια.

1907.—Ο Έλληνας πρόξενος των Σερρών Σαχ(κ)τούρης, γνωστοποιεί στην κυβέρνηση την σημαντικότητα τής Αλιστράτης και εξηγεί τον λόγο γιά τον οποίο επιτέθηκαν πριν λίγες ημέρες οι βούργαροι. Ήταν το ελληνικό κέντρο ανάμεσα σε μια συστάδα βουργαρόφρονων χωριών.

.—Συντονισμένη επίθεση περισσοτέρων των εκατό βούργαρων με βαρύ οπλισμό και βόμβες, στοιχίζει την ζωή σε πολλούς κατοίκους τού χωριού  Αγία Αναστασία τού Νομού Σερρών.

1909.—Καταστέλλεται κίνημα των κατώτερων αξιωματικών τού Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού, υπό   τον Υποπλοίαρχο Κ. Τυπάλδο, με αποτέλεσμα να υπάρξουν νεκροί και τραυματίες και από τις δύο πλευρές. Το κίνημα αυτό στρεφόταν κατά τού Στρατιωτικού Συνδέσμου.

1910.—Με Βασιλικό Διάταγμα διαλύεται η Βουλή, και η χώρα οδεύει σε εκλογές.

1912.—Τμήμα προσκόπων από την Χαλκιδική φθάνει στο Παγγαίο όρος, γιά να αποκαταστήσει την επαφή με τον βουργαρικό στρατό.

.—Ο Μητροπολίτης Σερρών Απόστολος, καταφέρνει την αποφυλάκιση εκατόν είκοσι επτά Χριστιανών κρατουμένων των τούρκων.

.—Ὁ Γενικὸς Ἀρχηγὸς Κατεχάκης διέταξε ὀργανωμένη ἑλληνικὴ δύναμη μὲ δύο τάγματα εὐζώνων νὰ κατευθυνθῇ στὸ χωριὸ Ἅγιος Γεώργιος (τότε Τσούρχλι), μετὰ ἀπὸ τὴν ἀντίσταση ποὺ συνάντησε ὁμάδα Κρητῶν ἐθελοντῶν τὴν προηγούμενη ἡμέρα. Οἱ Κρῆτες ἐθελοντὲς κατὰ τὴν εἴσοδό τους στὸ χωριὸ Ἅγιος Γεώργιος (Τσούρχλι) στὶς 16 Ὀκτωβρίου, δέχτηκαν αἰφνιδιαστικὴ ἐπίθεση καὶ ὑπέστησαν ἀπώλειες. Νεκροὶ ἔπεσαν τέσσερεις Κρῆτες φοιτητὲς καὶ τραυματίστηκαν σοβαρὰ δύο. Τὸ δὲ σπίτι τοῦ ἱερέα Ἰωάννη Παπαγιάννη πυρπολήθηκε ἀπὸ τοὺς τούρκους, ἐνῷ δολοφονήθηκε ὁ ἴδιος, ὁ γυιὸς του καὶ ἡ ἑπτάχρονη ἐγγονὴ του.  Ὀργανωτὴς αὐτῆς τῆς ἔνοπλης ἐπιθέσεως ἦταν ὁ Μπεκὴρ Φικρὶ μπέης (ὁπαδὸς τοῦ νεοτουρκικοῦ κομιτάτου, πιθανὸν ἀλβανικῆς καταγωγῆς), ὁ ὁποῖος λέγεται ὅτι ἦταν καὶ ὑπαίτιος γιὰ τὸν θάνατο τοῦ ἱεροεθνομάρτυρα Μητροπολίτου Αἰμιλιανοῦ Λαζαρίδη. Μετὰ τὴν ἀντεπίθεση τοῦ Κατεχάκη, ὁ Μπεκὶρ μπέης ὑποχώρησε, ἐγκαταλείποντας τὴν μητέρα του καὶ τὴν γυναῖκα του στὶς ὁποῖες οἱ Κρῆτες συμπεριφέρθηκαν ἄψογα. Ἀπὸ τὴν πλευρὰ τῶν τούρκων οἱ ἀπώλειες ἦταν δέκα ἑπτά νεκροὶ  ἐνῷ συνελήφθησαν ἑξῆντα με ἑβδομῆντα. (Τοὺς ἐπόμενους μῆνες θὰ συναντήσουμε τον Μπεκίρ μπέη στὶς μᾶχες τῆς Ἠπείρου, καθὼς καὶ ὡς ὄργανο τῆς Πύλης στὸ νεότευκτο ἀλβανικὸ κράτος, ἔτσι ὥστε νὰ ἀποκτήσῃ μουσουλμάνο βασιλιᾶ. Ἡγήθηκε μάλιστα συνωμοσίας γιὰ τὴν ἀνατροπὴ τῆς προσωρινῆς ἀλβανικῆς κυβερνήσεως.)

.—Οι Ελληνικές δυνάμεις (4η μεραρχία), κατόπιν σφοδρών μαχών, καταλαμβάνουν τα υψώματα Νολμπάκιοϊ και απελευθερώνουν την Νάουσα από τον τουρκικό ζυγό. Από το δημοσίευμα τής εφημερίδας «ΕΜΠΡΟΣ», στο φύλλο τής 21/10/1912,  πληροφορούμαστε γιά την φυγή τούρκων προς άγνωστη κατεύθυνση, γιά την απελευθέρωση τής Νάουσας αμαχητί και την απόδοσή της στον Αρχηγό τού Στρατού τον διάδοχο Κωνσταντίνο.

.—Μικτά αγήματα τού στόλου απελευθέρωσαν την Ίμβρο, την Θάσο και τον Άγιο Ευστράτιο.

.—(15-17/10). Οι βούλγαροι μετά από διήμερη μάχη καταλαμβάνουν το Λουλέ Μπουργκάς. Παρά την τουρκική αντεπίθεση, μία ταξιαρχία τής 3ης βουργαρικής στρατιάς δημιούργησε προς το βράδυ τής 17ης ρήγμα στο κέντρο τής τουρκικής γραμμής άμυνας, το οποίο σε συνδυασμό με υπερκέραση τού αριστερού πλευρού των τούρκων, τους ανάγκασε να υποχωρήσουν προς το Τσορλού και προς το Τσερκέσκιοϊ.

.—(ν.ημ.). Η Ελλάδα, η Σερβία και η βουργαρία κηρύσσουν τον πόλεμο κατά τής τουρκίας. Ξεσπά ο πρώτος βαλκανοτουρκικός πόλεμος.

1913.—Οι Σέρβοι εισβάλουν στην αλβανία.

1916.—Γερμανικό υποβρύχιο τορπιλίζει έξω από τον Πειραιά το Ελληνικό ατμόπλοιο “Αγγελική”.

.—Οι φερόμενοι ως Σύμμαχοί μας, αναγνωρίζουν την πραξικοπηματική κυβέρνηση Βενιζέλου.

1918.—(30/10 ν.ημ). Σύναψη ανακωχής τού Μούδρου, με την οποία τερματίζεται ο πόλεμος μεταξύ τουρκίας και Αντάντ. Θα υπογραφεί επισήμως την επομένη, με τους τούρκους να αναγνωρίζουν την ήττα τους (βλ. & 13/10).

.—Γιά πρώτη φορά ακούγεται ο Εθνικός μας Ύμνος στην Μεγάλη Βρετανία, μεταφρασμένος από τον Κίπλινγκ, ο οποίος διατήρησε το μέτρο τού Σολωμού.

1919.—Στο μέτωπο τής Μικράς Ασίας στην περιοχή Καΰστρου, ο Ελληνικός Στρατός καταδιώκει τούρκους άτακτους.

1920.—Τελείται η κηδεία τού βασιλιά Αλέξανδρου στην Μητρόπολη των Αθηνών. Ο Αλέξανδρος θάφτηκε στο Τατόι, κοντά στον τάφο τού παππού του Γεωργίου Α’. Παρά το έμπρακτο ενδιαφέρον το οποίο επέδειξε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, στους γονείς του δεν επέτρεψε να παραστούν ούτε στην κηδεία του (…) «Άνθρωπος ωσεί χόρτος αι ημέραι αυτού ωσεί άνθος τού αγρού ούτως εξανθήσει», γράφει επί τού τάφου του.

.—Στις περιοχές Κιουτάχειας, ο Ελληνικός Στρατός δρα με περιπόλους.

.—Το υπό τον Δημήτριο Γούναρη Κόμμα των Εθνικοφρόνων, μετονομάζεται σε Λαϊκό Κόμμα.

1921.—Η Ελληνική Στρατιά στην Μικρά Ασία μάχεται με μάχες περιπόλων.

.—Ἡ ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία στὸ Λονδῖνο ἔστειλε τηλεγράφημα στὸ Ὑπουργεῖο Ἑξωτερικῶν στὴν Ἀθήνα, προτείνοντας τὴν ἀποδοχὴ τοῦ σχεδίου Κῶρζον (ὑπ.Ἐξ.τῆς Μ. Βρεττανίας), διαφορετικὰ θὰ ἦταν ἀδύνατον νὰ ἐλπίζουμε θετικὴ στάση ὑπὲρ τῆς Ἐλλάδος ἀπὸ πλευρᾶς Ἄγγλων. Ὁ λόρδος Κῶρζον εἶχε τονίσει στὴν ἑλληνικὴ ἀντιπροσωπεία ὅτι ἐφ’ ὅσον ἡ Συνθήκη τῶν Σεβρῶν ἦταν ἀδύνατον νὰ ἐφαρμοσθῇ, ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔπρεπε νὰ ἐμπιστευθῇ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις γιὰ τὴν σύναψη νέας συνθήκης εἰρήνης μὲ τὴν τουρκία. Προϋπόθεση ἦταν ἡ αὐτονόμηση τῆς Σμύρνης μὲ χριστιανὸ διοικητή, ἡ ὁποία ὅμως θὰ παρέμενε ὑπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ σουλτάνου. Ὁ Ἑλληνικὸς στρατὸς θὰ παρέμενε στὴν Μικρᾶ Ἀσία μέχρι νὰ ὁργανωθῇ μικτὴ χωροφυλακή ἀπὸ ἀξιωματικοὺς τῶν Συμμάχων.

1924.—Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, μόλις έμαθε τα καθέκαστα γιά το ζήτημα τού Αυτοκέφαλου τής Εκκλησίας στα Δωδεκάνησα, διεμήνυσε μέσω τού Προξενείου του στην κατεχόμενη Ρόδο προς όλους τους εκείθε Μητροπολίτες να σταθούν άκαμπτοι έναντι των Ιταλών.

1928.—Ο Ελευθέριος Βενιζέλος διαβάζει τις προγραμματικές δηλώσεις τής κυβερνήσεώς του στην εναρκτήρια συνεδρίαση τής Βουλής που προήλθε από τις εκλογές τής 19ης Αυγούστου. Δύο μέρες αργότερα (19/10) εξέλεξε ως πρόεδρό της τον I.Τσιριμώκο.

1931.—Στην Κύπρο, με αφορμή την παραίτηση τού Μητροπολίτη Κιτίου από το τοπικό κοινοβούλιο εξ αιτίας των αυθαιρεσιών των Άγγλων, ξεσπούν βίαιες ταραχές.

1941.—Οι Γερμανοί εκτελούν 250 κατοίκους των Άνω και Κάτω Κερδυλίων Σερρών ως αντίποινα γιά τον φόνο ενός Γερμανού στρατιώτη. Εκδηλώσεις μνήμης τελούνται κάθε επέτειο τής Σφαγής των Κερδυλίων στις 17 Οκτωβρίου.

1943.—Επί διημέρου, η πόλη τής Μεγίστης βομβαρδίστηκε από εχθρικά JU 87 τού τύπου Sturz Kampfflugzeug.

.—Η πρώτη γερμανική μεραρχία «Εντελβάις» ορεινής συνθέσεως, επιτίθεται με τρεις ομάδες από τα Γιάννενα και την Άρτα εναντίον των Εθνικών αντάρτικων ομάδων τού Ε.Δ.Ε.Σ. Η επίθεση κατά των δυνάμεων τού Ζέρβα, συνδυάστηκε με την ταυτόχρονη επίθεση των κομμουνιστών κατά των ανδρών του.

1944.—Το θωρακισμένο «Αβέρωφ» επικεφαλής τού Στόλου που μετέφερε την τότε ελληνική κυβέρνηση από την εξορία στην απελευθερωμένη Αθήνα, αγκυροβολεί το απόγευμα τής ημέρας αυτής στον όρμο τού Φαλήρου μετά την αποχώρηση των Γερμανοϊταλικών στρατευμάτων κατοχής. Την επομένη υψώνεται στην Ακρόπολη η Ελληνική Σημαία τού «Αβέρωφ».

.—Δύο εγγλέζικα αντιτορπιλικά, το «Τερψιχόρη» και το «Κλίβελαντ» ελευθερώνουν την Κάσο και την Κάρπαθο.

1945.—Νέα εκ των πραγμάτων (de facto) κυβέρνηση υπό την προεδρία τής Αυτού Μακαριότητος τού αντιβασιλέως Δαμασκηνού, η οποία όμως θα έχει ιδιαίτερα μικρή διάρκεια. Στις 9 τού μηνός προηγήθηκε η παραίτηση τής επίσης εκ των πραγμάτων (de facto) κυβερνήσεως Βούλγαρη. Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και μετέπειτα αντιβασιλεύς τής Ελλάδος Δαμασκηνός, κατά την διάρκεια τής γερμανικής κατοχής έδωσε τις πρέπουσες απαντήσεις στις προκλητικές και απειλητικές υποδείξεις των κατακτητών και των προδοτών συνεργατών τους. Ο κατοχικός πρωθυπουργός Γ. Τσολάκογλου τον είχε απειλήσει αρκετές φορές. Όταν οι στερήσεις και η πείνα αποδεκάτιζαν τον ελληνικό λαό, ο αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός δεν παρέμεινε άπραγος ενώπιον τού πόνου και τού αφανισμού των Ελλήνων. Ένα παράδειγμα τής στάσεώς του είναι και η σωτήρια παρέμβασή του χάρις στην οποία σώθηκε η ζωή 200 ομήρων που επρόκειτο να εκτελεστούν από τους Γερμανούς στο Αιγάλεω.

1948.—Οι αντάρτες που επιτέθηκαν την προηγούμενη ημέρα στο Άγιον Όρος,  αποχωρούν με τα κλοπιμαία φορτωμένα σε υποζύγια. Ήταν οι πρωταγωνιστές τής μεγάλης μάχης στις Καρυές τού Αγίου Όρους. Στο μεταξύ, επί δύο ημέρες τους ακολουθούσε βομβαρδίζοντας τόσο η Αεροπορία μας, όσο και πολεμικά πλοία, με συνέπεια να υποστούν σοβαρές απώλειες και να χάσουν το μεγαλύτερο μέρος των εφοδίων.

1949.—Αναγγέλλεται από τον ραδιοφωνικό σταθμό των κομμουνιστών «Ελεύθερη Ελλάδα», η κατάπαυση τού πυρός από την πλευρά τους, τερματίζοντας ουσιαστικά τον πόλεμο ο οποίος στοίχισε την ζωή σε 8.249 αξιωματικούς και στρατιώτες και σε 41.253 κομμουνιστές.

.—Η Κυβέρνηση και η Βουλή, μετά την επιτυχία κατά τού κομμουνιστικού κινδύνου, διορίζει τον Αλέξανδρο Παπάγο, Στρατάρχη.

1954.—Εγκαινιάζεται ο υδροηλεκτρικός σταθμός Άγρα, ισχύος 50.000 κιλοβάτ.

1958.—Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής παραχωρούν στην Ελλάδα 4 αντιτορπιλικά τύπου Fletcher, τα μετέπειτα «ΑΣΠΙΣ», «ΒΕΛΟΣ», «ΛΟΓΧΗ» και «ΣΦΕΝΔΟΝΗ». Κατά την περίοδο 1958-1960, η χώρας μας έλαβε επίσης έξι οχηματαγωγά, δύο αποβατικής υποστηρίξεως και τρία αρματαγωγά.

1964.—Ἡ καταδίκη τοῦ Ῥένου Ἀποστολίδη μετατρέπεται ἀπὸ τριετὴς φυλάκιση, σὲ ὀκτάμηνη· ὡς λόγος καταδίκης ἦταν ἡ εἰσβολὴ ποὺ πραγματοποίησε στὴν Βουλὴ στὶς 3 Ἰουλίου 1964, «ἡγούμενος μιᾶς ὁμάδας ἀκροδεξιῶν…». Στὸ διάστημα ἐκεῖνο προπηλακίστηκε ἄγρια ἀπὸ ἀριστεροὺς ἐπαναστᾶτες τῆς παντούφλας, βενιζελαρίες καὶ δεξιούς, χαρακτηριζόμενος ἀπὸ τοὺς μὲν «φασίστας» καὶ ἀπὸ τοὺς δὲ «κομμούνι».

1965.—Ο υπουργός Εξωτερικών τής κυβερνήσεως Στεφανόπουλου, Ηλίας Τσιριμώκος φθάνει στην Κύπρο και έχει συναντήσεις με τον Μακάριο.

1971.—Ο ελληνικής καταγωγής αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. Σπύρος Άγκνιου, ο οποίος αφίχθηκε την προηγουμένη στην Αθήνα, έχει συνάντηση με τον Γ. Παπαδόπουλο. Η συνάντηση έγινε στο σπίτι τού Παπαδόπουλου και χαρακτηρίστηκε ως ανεπίσημη.

1981.—Απεβίωσε η Λίνα Τσαλδάρη, κόρη τού ιστορικού και Πρωθυπουργού τής Ελλάδος, Σπυρίδωνα Λάμπρου που έλκυε την καταγωγή του απ’ το χωριό Καλαρρύτες τού Δήμου βορείων Τζουμέρκων. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα υπουργός στην Ελλάδα, το 1956.

.—Η χώρα μας, γιά πρώτη φορά λαμβάνει μέρος στις Ευρωεκλογές. [Δηλαδή η παράλογη εν λευκώ και άνευ δικαιώματος ανακλήσεως αντιπροσώπευση των βουλευτικών εκλογών, επεκτείνεται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο…]

1990.—Εξεγέρσεις σε όλες τις φυλακές τής χώρας, με κύριο αίτημα των φυλακισμένων την βελτίωση των συνθηκών διαβιώσεως. Χαρακτηριστικό της εντάσεως είναι το γεγονός ότι, η εξέγερση στον Κορυδαλλό κράτησε σχεδόν τρεις μήνες.

1991.—Συμμετέχει γιά τελευταία φορά ο Βασίλης Χατζηπαναγής σε αγώνα προς τιμήν του, όπου σημειώνονται έντεκα τέρματα (γκολ) και ο Ηρακλής κερδίζει τους Επίλεκτους με 6-5.

.—Αναφερόμενος στο θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων, ο υπουργός Εξωτερικών Αντώνης Σαμαράς δηλώνει ότι: «Η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε από τις απαιτήσεις γιά πολεμικές επανορθώσεις από την Γερμανία». Βεβαίως, ο ίδιος ως πρωθυπουργός και αρκετά χρόνια αργότερα, το απέσυρε με τον χειρότερο τρόπο.

1992.—Απεβίωσε ο ποιητής, σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ορέστης Λάσκος.

1995.—Την παραίτησή του από την θέση τού καλλιτεχνικού διευθυντή τού Οργανισμού “Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα 1997“, υποβάλλει ο συνθέτης Σταύρος Ξαρχάκος, δίνοντας προτεραιότητα, σ’ αυτό που εκείνος θεωρεί σωστό και δίκαιο.

1999.—Απεβίωσε η ηθοποιός Μέμα Σταθοπούλου.

2006.—Άστατος καιρός με ακραία καιρικά φαινόμενα στην επικράτεια. Πλημμύρες με δύο νεκρούς και σημαντικές καταστροφές στην Κρήτη, πρώιμη χιονόπτωση στο Πήλιο σε μεγάλα υψόμετρα, ενώ στην Πτολεμαΐδα καταγράφηκε θερμοκρασία-0.8 βαθμοί.

2014.—Ἡ πρώτη Ἑλληνίδα χειριστὴς ἐπιθετικοῦ ἐλικοπτέρου Ἀπάτσι, Ἀθηνᾶ Πανουργιᾶ, ἔλαβε τὸ ἀποφοιτήριό της μετὰ τὴν ἐπιτυχὴ παρακολούθηση στὸ Σχολεῖο μετεκπαιδεύσεως σὲ ΕΕ/Π AH-64D LONGBOW (Μπόινγκ ΑΗ-64D εξελιγμένο μοντέλο Απάτσι). Ἡ ἀπονομὴ τῶν ἀποφοιτηρίων ἔγινε στὴν ἕδρα τῆς Σχολῆς Ἀεροπορίας Στρατοῦ ἀπὸ τὸν ἀρχηγὸ τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Στρατοῦ. Ἡ Ἀθηνᾶ Πανουργιᾶ – ἀπόγονος τῆς οἰκογενείας τοῦ ὁπλαρχηγοῦ τοῦ ’21 – εἶχε περάσει μὲ ἐπιτυχία τὸ 2010 τὶς δύσκολες δοκιμασίες ὡς συγκυβερνήτης σὲ ἐλικόπτερα τύπου UH-1H καὶ ἔτσι τῆς δόθηκε ἡ δυνατότητα νὰ ἐπιλέξῃ γιὰ μετακπαίδευση τὸ ἐπιθετικό ἐλικόπτερο τύπου Ἀπάτσι.

2017.—Στον Λευκό Οίκο συναντήθηκε ο φανατικός αντιμιλιταριστής, αντιαμερικανιστής και εχθρός των ‘’δολοφόνων των λαών’’ Αλ6ς Τσίπρας, με τον Πρόεδρο των Η.Π.Α., Ντόναλντ Τραμπ. Ως πρωθυπουργός (πριν την εκλογή τού Τραμπ), είχε ευχηθεί «να μην μάς βρει αυτό το κακό», υπονοώντας την νίκη τού Αμερικανού Προέδρου. Χαρακτηριστικά γιά την επίσκεψη, η εφημερίδα «Γκάρντιαν» έγραψε: «[…] Ενώ ο Τσίπρας και οι αριστεροί σύντροφοί του έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους γιά να διατηρήσουν τον αντιαμερικανισμό ενόσω ήταν στην αντιπολίτευση, η Αθήνα προσπάθησε πολύ γιά να υποστηρίξει την δυτική συμμαχία από τότε που η συγκυβέρνηση ανέλαβε την εξουσία», γιά να προσθέσει όμως ότι: «[…] η Αθήνα έχει κερδίσει την εύνοια τού Τραμπ επειδή εξακολουθεί, παρά τις συνθήκες κρίσης, να δίνει ποσοστό 2,38% τού ΑΕΠ της γιά την άμυνα, το δεύτερο μεγαλύτερο στις χώρες τού ΝΑΤΟ».

2018.—Στο νέο σχέδιο που παρουσιάστηκε σαν σήμερα στους κατοίκους τής Χιμάρας, δεν προβλέπεται καμμία κατεδάφιση των περιουσιών τους. Υπέρ τού σχεδίου τάχθηκε η συντριπτική πλειοψηφία των Χιμαριωτών. Μετά την δικαστική δικαίωση που έφερε την ακύρωση τού μισελληνικού σχεδίου τού Ράμα, οι εμπλεκόμενοι αναγκάστηκαν να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όπου μετά από πολύωρες διαβουλεύσεις καταρτίστηκε το νέο σχέδιο. Ταυτόχρονα, οι Χιμαριώτες έλαβαν την δέσμευση ότι η εγγραφή των περιουσιών τους στο υποθηκοφυλακείο θα ολοκληρωθεί με γρήγορες διαδικασίες. Η καταγραφή των ιδιοκτησιών και η απόδοση τίτλων ιδιοκτησίας, είναι ένα πάγιο αίτημα των κατοίκων τής Χιμάρας από το 1991.

.—Μία ημέρα μετά την παρέμβαση των Η.Π.Α. υπέρ τής ‘’συμφωνίας των Πρεσπών’’ και την επιστολή που απηύθυνε ο υφυπουργός Εξωτερικών, Γουές Μίτσελ προς τον επικεφαλής τού κόμματος τής αντιπολιτεύσεως των σκοπίων, οι βουλευτές του αποχώρησαν μαζικά από την συζήτηση που διεξάγεται γιά τρίτη ημέρα στην σκοπιανή βουλή. Αποχωρώντας δήλωσαν ότι δεν υπάρχει ανάγκη γιά συζήτηση σχετικά με τις συνταγματικές αλλαγές και την ‘’συμφωνία των Πρεσπών’’ και κάλεσαν τους βουλευτές τής πλειονοψηφίας να μην προχωρήσουν στην ψηφοφορία.

.—Την ίδια ημέρα το Πρωθυπουργικό Γραφείο Τύπου ανακοίνωσε ότι ο Αλέξης Τσίπρας έκανε δεκτή την παραίτηση τού ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά, αναλαμβάνοντας ο ίδιος το υπουργείο, «προκειμένου να συνδράμει με όλες του τις δυνάμεις στην επιτυχή ολοκλήρωση τής ‘’Συμφωνίας των Πρεσπών’’». Ο γραφικός Κοτζιάς ξέσπασε τον καημό του στο τουίτερ επειδή ο Αλέξης δεν τον στήριξε στην διαμάχη του με το δεκανίκι τής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Πάνο Καμένο, γράφοντας μεταξύ άλλων: «[…] Είναι καλό να θυμούνται, όμως, τον στίχο: βαθιά να με θάψουν θέλησαν, ξέχασαν ότι είμαι σπόρος»…(Ω! μο Ντιέ!..). Η ανάληψη τού υπουργείου Εξωτερικών από τον ίδιο τον Τσίπρα και τα μηνύματα γιά τερματισμό τής διγλωσσίας που εξέπεμψε, είχαν ως στόχο να τονίσουν ότι η όποια δημόσια διαφοροποίηση τού υπουργού Άμυνας Πάνου Καμένου από την κυβερνητική γραμμή, θα οδηγήσει στον τερματισμό τής μεταξύ τους συνεργασίας.

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»
Βασική πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση