Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΤΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ ΚΑΙ Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΚΡΕΣΤΑ (ΠΑΠΑΡΣΕΝΗ) ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥ ΚΡΑΝΙΔΩΤΗ

 

Σχέδιο Johann Jakob Wolfensberger, χαρακτικό S. Fisher, περ. 1841, άποψη Ναυπλίου από τον βάλτο.

 

……….29 Νοεμβρίου 1822. «Μάχη Κορτέσης τοῦ Δήμου Κλεωνῶν τῆς Ἐπαρχίας Κορινθίας, ἐν ᾖ ἐφονεύθη ὁ παπᾶ Ἀρσένιος Κρέστας, ὁ μπουλουχτσῆς Ζαχαρίας καὶ ὁπλαρχηγός Σπανὸς ἀνεψιός τοῦ Παπααρσένη ἐκ Κρανιδίου. Φυγὴ τούρκων. Ἀρχηγοί ἐνταῦθα τῶν μὲν Ἑλλήνων ἦσαν οἱ Νικηταρᾶς, Τσόκρης, Χατζῆ Χρῆστος, Δαριώτης, Δ.Ἰ.Κριεζῆς καὶ Ν.Ζαχαρίου τῶν δὲ τούρκων ὁ Δελῆ Ἀχμέτμπεης».

……….Στὸ χάνι τῆς Κουρτέσας Κορινθίας, οἱ Ἕλληνες μαχόμενοι ἐναντίον τῶν τούρκων τοῦ Μαχμοῦτ πασᾶ, ἐμπόδισαν τὴν μεταφορὰ προμηθειῶν πρὸς ἐνίσχυση τῶν πολιουρκουμένων τοῦ Ἀναπλιοῦ, τρέποντάς τους σὲ φυγὴ στὸ πέρασμα τοῦ Ἁγίου Σώστη. Ὁ Παπαρσένιος Κρέστας, ἡγούμενος τῆς Μονῆς Ζωοδόχου Πηγῆς Κορωνίδας, ἀτρόμητος μαχητής, καὶ ἥρωας τῶν Δερβενακίων, προμάντευσε ὅτι «τὸ κεφάλι μου θὰ πέσῃ, ἀλλὰ σπειρὶ στάρι δὲν θὰ φτάσῃ στ’ Ἀνάπλι».

……….Οἱ πολιορκούμενοι τοῦρκοι εἶχαν πλέον φθάσει στὸ ἔσχατο στάδιο ἀντοχῆς τους. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἔλλειψη τροφίμων, ἐμφανίσθηκαν καὶ μολυσματικὲς νόσοι. Ἡ ἀνάγκη τοὺς ὤθησε σὲ νέα ἀπόπειρα ἀναζήτησης βοήθειας ἀπὸ τὸν τουρκικὸ στρατὸ τῆς Κορίνθου. Ἑκατὸν πενῆντα τοῦρκοι τοῦ Ναυπλίου, ποὺ γνώριζαν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀλλὰ καὶ τὴν περιοχή, κατάφεραν νὰ βγοῦν τὴν νύκτα καὶ μιλῶντας ἑλληνικὰ σὲ ὅσους ἄνδρες τῶν ἑλληνικῶν σωμάτων συναντοῦσαν, νὰ περάσουν καὶ νὰ φτάσουν στὴν Κόρινθο.

Σχέδιο Hugh William Williams, χαρακτικό W. Miller, 1850, Κόρινθος και Ακροκόρινθος.
Σχέδιο Hugh William Williams, χαρακτικό W. Miller, 1850, Κόρινθος και Ακροκόρινθος.

……….Ἐκεῖ παρουσίασαν τὴν τραγικὴ κατάσταση τοῦ πολιορκούμενου Ναυπλίου, καὶ δήλωσαν ἐκ μέρους ὅλων τῶν ἐπισήμων τοῦ κάστρου, ὅτι ἄν δὲν κατορθώσει ὁ Μαχμοῦτ πασᾶς νὰ τοὺς ἐπισιτίσῃ, θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ παραδώσουν τὸ φρούριο τὶς ἐπόμενες ἡμέρες.

……….Παρ’ ὅλη τὴν δυσκολία τῆς ἐπιχειρήσεως ἀνεφοδιασμοῦ, ὁ τοῦρκος στρατάρχης ἀποφάσισε νὰ ἐπιχειρήσῃ τὴν ἀποστολὴ ἐφοδιοπομπῆς στὸ Ναύπλιο, μὲ συνοδεία ἰσχυρῆς δύναμης, ἔτσι ὥστε νὰ κατωρθωθῇ ἡ διάβαση τῶν στενῶν.

……….Στὶς 28 Νοεμβρίου ξεκίνησε ἀπὸ τὴν Κόρινθο ὁλόκληρο στράτευμα. Τὰ στενὰ τῶν Δερβενακίων φυλάσσονταν ἀπὸ τὸν Νικηταρᾶ καὶ τὸν Παπααρσένη Κρέστα, τὸν Τσόκρη, τὸν Δαρειώτη καὶ τὸν Λεβιδιώτη. Οἱ τοῦρκοι ποὺ εἶχαν διαφύγει ἀπὸ τὸ Ναύπλιο καὶ γνώριζαν τὴν ἑλληνική, προπορεύοντο τοῦ τουρκικοῦ στρατοῦ γιὰ νὰ ἐξαπατήσουν τοὺς Ἕλληνες φρουροὺς ποὺ θὰ συναντοῦσαν, ὥστε ὁ στρατὸς ποὺ ἀκολουθοῦσε νὰ αἰφνιδιάσῃ τὰ ἑλληνικὰ σώματα καὶ νὰ περάσει.

……….Πράγματι οἱ τοῦρκοι Ναυπλιῶτες κατώρθωσαν νὰ περάσουν. Οἱ φρουροὶ τοῦ σώματος τοῦ Ζαχαρία Ἁγιοπετρίτη πίστεψαν στὴν ἀπάντηση ποὺ τοὺς ἔδωσαν, ἀλλὰ ἡ ἑλληνικὴ προφυλακή ἀντιλήφθηκε μετὰ ἀπὸ λίγο τὸν τουρκικὸ στρατὸ ποὺ ἀκολουθοῦσε μαζὶ μὲ τὴν ἐφοδιοπομπή ,καὶ εἰδοποίησε τοὺς σωματάρχες.

……….Τότε ἔσπευσαν νὰ καταλάβουν ἀμέσως τοὺς προμαχῶνες καὶ ἄρχισε ἡ μάχη ἡ ὁποία κράτησε ὅλη τὴν νύκτα. Οἱ τοῦρκοι ἀρχικῶς ἀποκρούσθηκαν, ἀλλὰ οἱ ἑκατόν πενῆντα τοῦρκοι Ναυπλιεῖς ποὺ εἶχαν περάσει, βρέθηκαν στὰ νῶτα τοῦ Παπαρσένη καὶ τοῦ Νικηταρᾶ καὶ ἄρχισαν νὰ πυροβολοῦν, προκαλῶντας σύγχυση στὰ σώματα ἐκεῖνα ὅταν ἀντιλήφθηκαν ὅτι βρίσκονταν μεταξὺ δύο πυρῶν. Ἔπειτα ἀπὸ ἀρκετὴ ὥρα, καὶ ἐνῶ ὁ τουρκικός στρατός προέβη σὲ νέα ὀρμητικὴ ἔφοδο, οἱ ἑκατὸν πενῆντα τοῦρκοι Ναυπλιεῖς πήδησαν στὸ ὀχύρωμα τοῦ Παπαρσένη.

29-11-1822……….Ὁ γενναῖος ἀρχηγὸς Παπααρσένης καὶ ὁ Σπανὸς Κρανιδιώτης, φονεύθηκαν καὶ οἱ εἴκοσι στρατιῶτες αἰχμαλωτίσθηκαν· ἐνῷ ὁ Νικηταρᾶς μόλις ποὺ πρόλαβε νὰ γλυτώσῃ εἰσδύοντας ἐγκαίρως σὲ ὀχύρωμα, ἔχοντας ὅμως καὶ τὴν βοήθεια τοῦ Κολιοῦ Μπακόπουλου καὶ τοῦ Δαρειώτη. Ὁ τουρκικὸς στρατὸς θὰ εἶχε καταφέρει νὰ περάσει ἐάν κατὰ τὸ ξημέρωμα δὲν εἰδοποιεῖτο ὁ Κολοκοτρώνης καὶ δὲν ἔστελνε πρὸς βοήθεια τὸν Π. Ζαφειρόπουλο μὲ τοὺς Ἁγιοπετρῖτες, τὸν Τζαννέτο Χριστόπουλο μὲ τοὺς Φαναρῖτες, τὸν γιὸ του Γενναῖο καὶ ἄλλους. Ἐγκαίρως ἔφτασε καὶ ὁ Δ. Τσόκρης, εἰδοποιηθεῖς ἀπὸ τὸν Κολοκοτρώνη καθὼς καὶ ὁ Χατζη-Χρῆστος ποὺ εἶχε προσκληθεῖ τὸ βράδυ ἀπὸ τὸν Νικηταρᾶ. Τὰ σώματα αὐτὰ ἀντεπιτέθηκαν κατὰ τῶν τούρκων καὶ κατώρθωσαν νὰ τοὺς ρίξουν πρὸς τὴν Κουρτέσα, ὅπου εἶχε καταφθάσει τὸ μεγάλο σῶμα τῶν τούρκων καὶ ἔστηνε τὰ κανόνια του. Ἀλλὰ οὔτε τὸ κυρίως τουρκικὸ σῶμα μπόρεσε νὰ κρατηθῇ μπροστὰ στὴν ὁρμὴ τῶν Ἑλλήνων, καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο, ὑποχώρησε πρὸς τὴν Κόρινθο. Ἔτσι ἀπέτυχε ἡ τελευταία προσπάθεια ἀνεφοδιασμοῦ τοῦ Ναυπλίου.

……….Κατὰ τὴν καταδίωξη τῶν τούρκων, ὁ ὑπασπιστὴς τοῦ Κολοκοτρώνη, Φωτᾶκος, κυνήγησε ἕναν τοῦρκο ἱππέα ποὺ κρατοῦσε δύο κεφάλια δεμένα τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο ἀπὸ τὰ μαλλιά. Ὁ τοῦρκος, θέλοντας νὰ σωθῇ, πέταξε τὰ ὅπλα του γιὰ νὰ ἀπασχολήσῃ τὸν διώκτη του καὶ στὸ τέλος πέταξε καὶ τὰ δύο κεφάλια. Ὁ Φωτᾶκος κατέβηκε ἀπὸ τὸ ἄλογό του καὶ τότε ἀναγνώρισε τὰ κεφάλια τοῦ Παπααρσένη καὶ τοῦ Σπανοῦ· τὰ μετέφερε στὸν Ἅγιο Σώστη ὅπου τὰ ἔθαψαν μαζὶ μὲ τὰ σώματά τους.

πηγή εικόνας: https://koutsoukos.wordpress.com/

Πηγές:

Αφήστε μια απάντηση