ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ – ΔΑΜΑΣΚΗΝΙΑ (ΒΙΝΤΕΛΟΥΣΤΙ) ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ – στο χώρο και στο χρόνο

,

Η ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική μελέτη γιά την Δαμασκηνιά τής Δυτικής Μακεδονίας,  δίνει το ιστορικό πλαίσιο τής κάθε εποχής (από τους Μεσαιωνικούς χρόνους μέχρι και τον 20ο αιώνα), βασιζόμενη σε πηγές, βάσει των οποίων συντέθηκε μία άγνωστη έως τώρα ιστορία τής περιοχής.

Η εργασία είναι προϊόν πνευματικής εργασίας τής Αριάδνης Αντωνιάδου, τού Σάκη Γκέκα και τού Στέργιου Ζήκα. Εκδόσεις «ΕΡΩΔΙΟΣ» και  Πολιτιστικός-Λαογραφικός Σύλλογος Δαμασκηνιωτών «Η Παναγία».

ΔΑΜΑΣΚΗΝΙΑ (ΒΙΝΤΕΛΟΥΣΤΙ) ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ – στο χώρο και στο χρόνο

Επιλεγμένο απόσπασμα:

«(…) Η Δαμασκηνιά είναι κτισμένη στις βορειανατολικές ομαλές κατωφέρειες των Οντρίων, που καταλήγουν στον ποταμό Αλιάκμονα και στο οροπέδιο τού Άργους Ορεστικού. Ευρήματα που προέρχονται από διάφορες χρονικές περιόδους, επιβεβαιώνουν την ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή τού οικισμού Δαμασκηνιά – Βιντελούστι, τουλάχιστον από την Βυζαντινή Εποχή.

(…) Αν και είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί χρονικά η εγκατάσταση ανθρώπων στην περιοχή τής Δαμασκηνιάς, στο γειτονικό χωριό Λικνάδες εντοπίστηκαν ευρήματα από διάφορες εποχές (από παλαιολιθικούς έως και τους βυζαντινούς χρόνους), που σημαίνει ότι η ευρύτερη περιοχή πιθανόν κατοικούνταν σε όλες τις ιστορικές εποχές.

(…) Ο ερευνητής τής ιστορικής γεωγραφίας και τής συγκρότησης οικισμών τής δυτικής Μακεδονίας από τον 14ο μέχρι τον 17ο αιώνα, Γεώργιος Τσότσος, σε μία προσπάθεια διερεύνησης τού τρόπου οργάνωσης των οικισμών, καταλήγει στα ακόλουθα:

“Οι μικροοικισμοί και η κατά φάρες κατοίκηση στην δυτική Μακεδονία, έχουν τις ρίζες τους στην αρχαιότητα και διατηρήθηκαν επί αιώνες. Η κατά φάρες σε απομονωμένους μικροοικισμούς κατοίκηση συνδέεται με κλειστή αυτάρκη οικονομία, βασισμένη στην  γεωργία και στον εσωτερικό καταμερισμό εργασίας, στην πατριαρχική οικογένεια. Οι οικισμοί που προήλθαν από τις συνενώσεις εμφανίζονται με την μορφή και την ονομασία που είχαν στις αρχές τού 20ού αιώνα, ήδη από τις αρχές τής τουρκοκρατίας. Η ανάμνηση τής ύπαρξης των προϋφισταμένων τής συνενώσεως μικροοικισμών, και η γνώση τής θέσεώς τους, αλλά η άγνοια των ονομασιών σε πολλές περιπτώσεις, όπως και η άγνοια τής χρονικής περιόδου των συνενώσεων, όπως αυτή προκύπτει από την επεξεργασία των παραδόσεων, σημαίνουν ότι παρήλθαν πολλοί αιώνες από την εποχή των συνενώσεων. Οι συνενώσεις θα πρέπει να συνέβησαν πριν από την τουρκοκρατία, κατά την βυζαντινή περίοδο, είτε ως μαζικό φαινόμενο, είτε σταδιακά και κατά περίπτωση…”».

Πηγή: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση