ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ (π. ἡμ. 29/2/1900 – 20/9/1971)

,

,

 «…Δὲν θέλω νὰ γίνῳ μήτε δικηγόρος, μήτε δημοσιογράφος, μήτε μποέμ. Ἡ μόνη κλίση ποὺ ἔχω, εἶναι νὰ θέλῳ νὰ φτιάξῳ ποιήματα, ὑπομονετικά, πεισματάρικα, δουλεύοντας μῆνες καὶ χρόνους σὰν κινέζος, ἤ μανιακὸς χειροτέχνης. Ἡ ἐξωτερικὴ ὑποτέλεια θὰ μὲ πληγώνῃ σ’ ὅλη μου τὴν ζωή. Θὰ μὲ κρατᾷ ἐντοιχισμένο. Κι ὅμως, ἡ παραμικρὴ σταγόνα ζωῆς, φέρνει μιὰ τέτοια διαστολὴ στὴν ψυχή μου…»

Ὅταν βρέθηκε στὸ Λονδῖνο τῷ 1931, ἔγραψε: «…Τότε κατάλαβα πόσο τ’ ἀγαποῦσα αὐτὸ τὸ χῶμα, μ’ ὅλα τὰ ἑφτὰ καρφιᾶ ποὺ μᾶς βάζει κάθε μέρα…»

«…Στὸ μεταξὺ ἡ Ἑλλάδα ταξιδεύει ὁλοένα ταξιδεύει / κι ἂν «ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς» /  εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θέλησαν νὰ πιάσουν τὸ μεγάλο καράβι μὲ τὸ κολύμπι /  ἐκεῖνοι ποὺ βαρέθηκαν νὰ περιμένουν τὰ καράβια ποὺ δὲν μποροῦν νὰ κινήσουν /  τὴν ΕΛΣΗ τὴ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ τὸν ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ…». (Α/Π Αὐλίς, περιμένοντας νὰ ξεκινήσῃ Καλοκαίρι 1936).

                ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ (π. ἡμ. 29/2/1900 – 20/9/1971)

……….Λογοτεχνικὸ ψευδώνυμο τοῦ ποιητοῦ καὶ διπλωμάτου, Γεωργίου Σεφεριάδη. Γεννήθηκε στὴν Σμύρνη τῷ 1900. Παρακολούθησε μαθήματα Νομικῆς στὸ Παρίσι καὶ ἀπέκτησε τὸν τίτλο τοῦ διδάκτορος. Ἀπὸ τῷ 1926, μπῆκε στὴν ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ ἀπὸ τῷ 1931 στὸ Διπλωματικὸ Σῶμα. Κατὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ἀκολούθησε τὴν ἐλεύθερη κυβέρνηση στὴν Κρήτη, στὸ Κάϊρο, στὴν Ν. Ἀφρικὴ καὶ τελικὰ στὴν Ἰταλία. Διετέλεσε πρέσβης στὴν Βηρυτὸ καὶ τῷ 1957 στὸ Λονδῖνο. Παραιτήθηκε τῷ 1962. Τῷ 1963 τιμήθηκε μὲ τὸ βραβεῖο Νόμπελ λογοτεχνίας, διάκριση ποὺ πρώτη φορὰ ἔγινε στὴν Ἑλλάδα.

……….Ὁ Σεφέρης ἐμφανίστηκε στὰ γράμματα τῷ 1931 μὲ τὴν ποιητικὴ συλλογή «Στροφή». Ἀκολούθησε τὸ ποίημα «Στέρνα», τῷ 1932, και τὸ «Μυθιστόρημα», τῷ 1935, γραμμένο ὑπὸ τὴν ἐπίδραση τοῦ Ἄγγλου ποιητὴ  Ἔλιοτ (T.S.Eliot). Τῷ 1940, κυκλοφόρησε τὸ «Τετράδιο γυμνασμάτων. 1928 – 1937». Τῷ 1941 – 1944, παρουσιάζονται οἱ ἐπόμενες ποιητικὲς συλλογές του, «Ἡμερολόγιο καταστρώματος Α΄καὶ Β΄» τῷ 1946, ἡ «Κίχλη» καὶ τῷ 1955, ἡ συλλογὴ του, «Κύπρος, οὖ μ΄ ἐθέσπισεν…» (1955).

……….Ἔργα τοῦ Σεφέρη ποὺ ἐκδόθηκαν εἶναι: Ποιητικὲς συλλογές: «Στροφή» (1931) . «Ἡ Στέρνα» (1932),  «Μυθιστόρημα» (1935), «Τετράδιο γυμνασμάτων (1928 – 1937)»  (1940), «Ποιήματα» (1940), «Ημερολόγιο καταστρώματος Α΄ (1940), «Ημερολόγιο καταστρώματος Β΄» (1944), «Κίχλη» (1947), «Ποιήματα, 1924 – 1946» (1950), «Κύπρος οὖ μ΄ ἐθέσπισεν …» (1955).

Δοκίμια: «Διάλογος πάνω στὴν ποίηση»  (1939), «Δοκιμές» (1944),  «Ερωτόκριτος»  (1946), «Δοκιμές» (1962), «Ἡ γλῶσσα στὴν ποίησή μας», «Θεσσαλονίκη»  (1965).

Ταξιδιωτικά: «Τρεῖς μέρες στὰ μοναστήρια τῆς Καππαδοκίας» (1953) . Ὁ Σεφέρης μετέφρασε επίσης T.S.Eliot («Θ.Σ. Ἔλιοτ», 1936, «Ἡ ἔρημη χώρα καὶ ἄλλα ποιήματα» 1949).

……….Τιμήθηκε μὲ τὸ «Ἐθνικὸ Ἔπαθλο Παλαμᾶ» τοῦ 1947. Τὸ ἔργο του μεταφράστηκε σὲ πολλὲς γλῶσσες, καὶ ποιήματά του μελοποιήθηκαν.

Πηγή. Βιογραφίες Ἑλλήνων συγγραφέων, γενικὴ ἐπιμέλεια τοῦ Γιώργου Γουλῆ, νεώτερη ἔκδοση 1979 – 1980. Ἀπὸ τὴν βιβλιοθήκη τῶν ἀριστούχων. Ἑταιρεία λογοτεχνικῶν ἐκδόσεων.

***

Αφήστε μια απάντηση