ΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΕΠΙΔΡΟΜΑΙ

.

,

Αι κατά τής Μακεδονίας επιδρομαί 

.

……….Οι Μακεδόνες από τους μυθικούς χρόνους μέχρι τής κατακτήσεώς των υπό των Ρωμαίων (146 π.Χ.) παρέμεινον προσηλωμένοι εις τα ιστορικά πεπρωμένα τού Ελληνισμού. Η Μακεδονία απετέλει το προς Βορράν προπύργιον τής αμύνης τής Ελληνικής φυλής.

……….Ο ιστορικός Πολύβιος χαρακτηριστικώς περιέγραψε την ιστορικήν αυτήν αποστολήν των Μακεδόνων με την ακόλουθον αξιοσημείωτον περικοπήν: «Ποίαν και πόσον μεγάλην τιμήν πρέπει να λάβουν οι Μακεδόνες, οι οποίοι το μεγαλύτερον διάστημα τής ζωής των δεν παύουν να πολεμούν προς τους βαρβάρους διά την ασφάλειαν των Ελλήνων».

……….Κατ’ αρχάς επροστάτευσαν την Ελλάδα από τα διάφορα Ιλλυρικά φύλα. Μετέπειτα επικεφαλής όλων των Ελλήνων κατετρόπωσαν τους Πέρσας, τον προαιώνιον εχθρόν τού τότε Ελληνισμού και μετέφερον τον ελληνικόν πολιτισμόν και την ελληνικήν γλώσσαν εις τας χώρας τής Ανατολής. Απέκρουσαν δε πάντοτε τους επιδρομείς τής Ελλάδος εξ οιασδήποτε κατευθύνσεως κι’ αν ήρχοντο αυτοί.

……….Ως τοιούτοι επιδρομείς πρέπει να θεωρηθούν οι Ρωμαίοι, οι οποίοι επωφελούμενοι από τας έριδας μεταξύ των Ελλήνων, κατόρθωσαν να κυριαρχήσουν όχι μόνον τής Ελλάδος και τής Βαλκανικής, αλλά και ολοκλήρου σχεδόν τού τότε γνωστού κόσμου. Η Μακεδονία παρέμεινεν υπό την κυριαρχίαν των Ρωμαίων μέχρι τής δημιουργίας τής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (395 μ.Χ.), χωρίς ουδ’ επ’ ελάχιστον να απολέσει τον ελληνικόν χαρακτήρα της.

……….Ο Στράβων, περιοδεύσας την Βαλκανικήν, η οποία ευρίσκετο τότε υπό την Ρωμαϊκήν κυριαρχίαν, συνήντησε την ελληνικήν φυλήν μέχρι των Σκοπίων και των Βελεσσών, ελληνικούς δε συνοικισμούς και πέραν τής οροσειράς τού Αίμου εις την κοιλάδα τού Δουνάβεως. Γράφει δε ως γενικόν συμπέρασμα εις τα «Γεωγραφικά» του:

«Είναι λοιπόν Ελλάς και η Μακεδονία».

……….Ο δε ιστορικός Χέρτσμπεργκ λέγει ότι: «[ ]από τας δύο διοικήσεις τής επαρχίας τού Ιλλυρικού, τής Μακεδονίας και τής Δακίας, η μεγάλη διοίκησις τής Μακεδονίας περιελάμβανε και τον Ευρωπαϊκόν Ελληνισμόν επί αιώνας. Και τούτο διότι αι εξ επαρχίαι αυτής, η Μακεδονία από τού Σκάρδου ή τού Δουνάβεως, ήσαν και παρέμειναν, εξαιρουμένης τής Νέας Ηπείρου, κυριώτατα ως η αληθής χώρα τού Ευρωπαϊκού Ελληνισμού και μάλιστα μεθ’ όλων των παλαιοτέρων και νεωτέρων ελληνικών φυλών».


Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να διαβάσετε στο: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση