Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΛΕΒΟΥΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΗ-Η ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ 11ου αι. ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΡΔΩΝ ΤΩΝ ΠΑΤΖΙΝΑΚΩΝ

,

Ήττα Πατζινάκων ή Πετζενέγων. Δημιουργία τού Ιωσήφ Ράβα (Giuseppe Rava)
Ήττα Πατζινάκων ή Πετζενέγων. Δημιουργία τού Ιωσήφ Ράβα (Giuseppe Rava)

΄,,,

«Διὰ μίαν ἡμέραν οἱ Σκύθαι τὸν Μάϊον οὐκ εἶδον».

……….Ἡ τελική καὶ πλέον αἱματηρή μάχη τοῦ 11ου αἰῶνα, δόθηκε στὸ Λεβούνιο τῆς Θρᾲκης στὶς 29 Ἀπριλίου 1091,  ὅπου ὁ Αὐτοκράτορας Ἀλέξιος Α΄Κομνηνός, ἡγούμενος τοῦ στρατεύματος, ἀπάλλαξε τὴν Αὐτοκρατορία καὶ εἰδικότερα τὴν περιοχὴ τῆς Θρᾲκης, ἀπὸ τὶς ἐπιδρομές τῶν Πατζινάκων.

……….Οἱ ὀρδές τους, ἐμφανίστηκαν τὸν 10ο αἰῶνα καὶ ἐναλλάσσονταν ἀπὸ σύμμαχοι τῆς Αὐτοκρατορίας, σὲ σύμμαχοι τῶν ἐχθρῶν της. Δύο χρόνια μετά τὸν θάνατο τοῦ Αὐτοκράτορα Βασιλείου Βουλγαροκτόνου, τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1027, ἀποφάσισαν νὰ ἐπιτεθοῦν γιὰ λογαριασμό τους.

……….Στὰ χρόνια ποὺ ἀκολούθησαν ἔως τὸ 1091, οἱ συγκρούσεις στὴν περιοχή τῆς Θρᾲκης μεταξὺ τῶν Πατσινάγων καὶ τοῦ Αὐτοκρατορικοῦ στρατοῦ, ἦταν πολλὲς καὶ αἱματηρές, μὲ ἐναλλασόμενες ἧττες καὶ νίκες. Ἡ Θρᾲκη ὑπέφερε τὰ πάνδεινα. Οἱ ἑκατόμβες μεταξύ τοῦ ἄμαχου πληθυσμοῦ σὲ μεγάλες περιοχές τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θρᾲκης, ἦταν μία αἱμορραγοῦσα πληγή στὸ σῶμα τῆς Αὐτοκρατορίας μας. Ὅταν στὸν θρόνο ἀνέβηκε ὁ Ἀλέξιος Α΄Κομνηνός, ἡ κατάσταση ποὺ ἀντιμετώπισε ἦταν χαώδης, ἔχοντας τριπλό Μέτωπο σὲ ἀνατολή, βορρᾶ καὶ δύση. Στόχος του, ἦταν νὰ χτυπήσῃ τοὺς Πατζινάκες μὲ σκοπό νὰ τοὺς ἀφανίσῃ καὶ ὄχι νὰ τοὺς φοβίσῃ.

……….Στὸ πολεμικό συμβούλιο, ἐξέφρασε τὴν ἀπόφασή του νὰ χτυπήσουν τοὺς νομάδες πέρα ἀπὸ τὰ βουνά τοῦ Αἷμου, λέγοντας μάλιστα ὅτι οἱ Πατζινάκες μόνο τὴν γλῶσσα τοῦ ἀτσαλιοῦ καταλαβαίνουν. Στὴν αἱματηρότατη μάχη στὸ Δορύστολο, συμμετεῖχαν καὶ οἱ δύο γιοί τοῦ ἀδικοχαμένου Αὐτοκράτορα Ρωμανοῦ Δ΄ Διγενή. Οἱ ἀπώλεις ἦταν σημαντικές καὶ γιὰ τὰ δύο μέρη, καὶ μάλιστα ὁ Αὐτοκράτορας, μαχόμενος κρατῶντας τὸ βάνδο (σημαία) στὸ ἕνα χέρι, τραυματίστηκε. Ἡ Φιλιππούπολη καταλήφθηκε ἀπὸ τοὺς ἐπιδρομεῖς, καὶ ὁ βυζαντινός στρατός ἀποχώρησε γιὰ νὰ ἀνασυνταχθῇ. Τὴν Ἄνοιξη τοῦ 1090, οἱ Πατζινάκοι κατέλαβαν καὶ τὴν Χαριούπολη.

……….Τὸν Δεκέμβριο τοῦ 1090, προωθήθηκαν στὴν ἀνατολικὴ Θρᾲκη, ὅπου, στὴν τοποθεσία Ρούσιον, κοντὰ στὸν Μαρμαρᾶ, ἀκολούθησε ἀκόμα μία πολύνεκρη μάχη, ἡ ὁποία ἔληξε χωρίς νικητή. Ἀφοῦ ὁ Αὐτοκράτορας ὑποχώρησε στὴν Τυρολόη καὶ ἀνασυντάχθηκε, οἱ νομάδες ἡττήθηκαν σὲ νέα μάχη, τὴν ἐπομένη ἡμέρα.

……….Τὸ ἀναπόφευκτο μίας μεγάλης αἱματηρῆς μάχης, ἦταν πλέον πασιφανές. Ὅλοι ἀνεξαιρέτως, ἀπὸ Συγκλητικούς ἔως τὸν ἁπλὸ λαό, ἦταν ἀποφασισμένοι νὰ τελειώσουν μιά γιὰ πάντα μὲ τοὺς «Σκῦθες», μὲ δεδομένη καὶ τὴν πίεση ποὺ δεχόταν ἡ Αὐτοκρατορία ἀνατολικά, ἀπὸ τοὺς Σελτζούκους.

……….Τὴν Τρίτη, 29 Ἀπριλίου 1091, ἔπειτα ἀπὸ ὁλονύκτια προσευχή, τὸ στράτευμα μὲ ἡγέτη τὸν Αὐτοκράτορα Ἀλέξιο Α΄Κομνηνό, βγῆκε πάνοπλο ἀπὸ τὸ στρατόπεδο, καὶ στοὺς πρόποδες τοῦ ὄρους Λεβούνιου (κοντά στὴν παραλιακή πόλη Αἷνος τῆς ἀνατολικῆς Θρᾲκης), ἐξολόθρευσε 60.000 Πατζινάκες.

……….Οἱ αἰχμάλωτοι μαζὶ μὲ τὰ γυναικόπαιδα, ὑπερέβαιναν τοὺς 50.000. Σφαγιάστηκαν ὅλοι μέχρι τὸ βράδυ. Στὴν μάχη ποὺ προηγήθηκε, ὁ ἴδιος ὁ Αὐτοκράτορας ἔφιππος, ἔσπερνε τὸν ὄλεθρο ἀνάμεσα στὶς βαρβαρικές  ὀρδές.


 Πηγὲς κειμένου:
Ἀλέξιος Α΄ Κομνηνός, οἱ ἐκστρατεῖες του κατὰ τῶν Πατζινάκων
Ἐπιδρομεῖς κατὰ τοῦ Βυζαντίου — Πετσενέγοι 

Αφήστε μια απάντηση