ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΤΖΑΝΕΤΕΑΣ (ΚΑΠΕΤΑΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ)

,

,

Παναγιώτης Παπατζανετέας  (Καπετάν Παναγιώτης)

,

……….Ο Παναγιώτης Παπατζανετέας, από την Καρδαμύλη τής Μεσσηνιακής Μάνης, ήταν υπαξιωματικός τού Ελληνικού Στρατού κι έλαβε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα ως εθελοντής στα ανταρτικά σώματα. Το 1905 ζήτησε από το Κέντρο Αθηνών που διεύθυνε ο Αλέξανδρος Μαζαράκης, να μεταβεί στην Μακεδονία, αλλά κρίθηκε σκόπιμο να υπηρετήσει στα γραφεία τού Κέντρου στην Αθήνα. Η επιθυμία του γιά ένοπλη δράση τον οδήγησε να αξιώσει από τον θείο του, Στρατηγό Τρουπάκη, που υπηρετούσε ως σύμβουλος στο Κέντρο, να αποσταλεί στην Μακεδονία. Τον Φεβρουάριο τού 1906, τού ανατέθηκε η αρχηγία εθελοντικού σώματος με το οποίο μετέβη ως υπαρχηγός στην λίμνη των Γιαννιτσών, υπό τον καπετάν Ματαπά (Αναγνωστάκο).

……….Την εποχή εκείνη η λίμνη των Γιαννιτσών αποτελούσε το επικινδυνότερο σημείο τού Μακεδονικού Αγώνα, αφού εκεί είχαν εγκατασταθεί βούργαροι κομιτατζήδες, είχαν οχυρώσει κατάλληλα τα κρησφύγετά τους και εκτελούσαν επιδρομές στα γύρω χωριά, τρομοκρατώντας τον πληθυσμό. Κανένα ελληνικό αντάρτικο σώμα δεν είχε κατορθώσει να εγκατασταθεί στην λίμνη, λόγω τής πεδινής εκτάσεως, των κομιτατζήδων και τού τουρκικού στρατού που ήταν εγκατεστημένος στα γύρω χωριά.

……….Μετά από πολλές αιματηρές μάχες οι δύο αρχηγοί κατάφεραν να εγκαταστήσουν μέσα στους καλαμιώνες τής λίμνης την πρώτη Ελληνική καλύβα στην συνέχεια και άλλων, με αποτέλεσμα την εκδίωξη των βουργάρων.

……….Μετά την αναχώρηση από την λίμνη τού καπετάν Ματαπά γιά την οργάνωση τής δράσης στο διαμέρισμα τού Ολύμπου, ουσιαστικά στην λίμνη δρα ο καπετάν Παναγιώτης. Εκεί δοκιμάσθηκε η διοικητική του ικανότητα· τα σχέδιά του γιά τον τρόπο διοίκησης, οργάνωσης και δράσης εντός τής λίμνης, εγκρίθηκαν από το Κέντρο Θεσσαλονίκης, το οποίο απομάκρυνε τον διοικητή του, Λοχαγό Μακρόπουλο που δεν συμφωνούσε με αυτά. Γιά την υλοποίηση των σχεδίων εστάλη γιά ενίσχυση το Σώμα τού ανθυπολοχαγού Τέλλου Αγαπηνού (καπετάν Άγρας) και το Σώμα τού ανθυπολοχαγού Σάρου (καπετάν Κάλας), που είχε υπαρχηγό τον Μανιάτη επιλοχία Παρασκευά Ζερβέα (καπετάν Παρασκευάς).

……….Αυτούς υποδέχθηκε ο Παπατζανετέας, γιά την δράση τού οποίου στην λίμνη κι αλλού, ο στρατηγός Κ. Μαζαράκης έγραψε: «Ο Παπατζανετέας υπήρξε το 1906 – 1907 από τους θρυλικούς ήρωας τής λίμνης των Γιαννιτσών. Η τιμιότης του υπήρξε παροιμιώδης, ενέπνεε γενικήν εμπιστοσύνην». Η δράση του υπήρξε μεγάλη και οι αποστολές που τού ανατέθηκαν εντός και εκτός τής λίμνης ήταν επιτυχείς.

……….Λόγω των κακουχιών τής λίμνης μετατέθηκε γιά μικρό χρονικό διάστημα και υπηρέτησε στο Κέντρο Θεσσαλονίκης. Τον Φεβρουάριο τού 1908, ανέλαβε την διοίκηση τού Σώματος Χαλκιδικής, όπου παρέμεινε μέχρι την ανακήρυξη τού Συντάγματος στην τουρκία, οπότε και διαλύθηκαν τα ανταρτικά Σώματα.  Μετά την παύση τού ενόπλου αγώνα, ο Παναγιώτης Παπατζανετέας τον Οκτώβριο τού 1908 αναλαμβάνει, μετά από σχετική εντολή, διευθυντής τού ορφανοτροφείου στα Βοδενά, όπου και εγκαταστάθηκε, δρώντας ως πράκτορας, βοηθούμενος από την σύζυγό του, Καλλιόπη.

……….Τον Ιούνιο τού 1909, προδόθηκε από τους βουργάρους, στους τούρκους, οι οποίοι τον συνέλαβαν και φυλακίσθηκε στην Θεσσαλονίκη. Μετά από ανάκριση τριών ημερών εξορίσθηκε και επανήλθε στην Ελλάδα στις 24 Ιουνίου 1909. Η επιτυχημένη τετραετής δράση του στον Εθνικό αγώνα συνεχίσθηκε κατά τον πόλεμο τού 1912, όπου υπηρέτησε υπό τον στρατηγό Κ. Μαζαράκη. Τον Φεβρουάριο τού 1913, υπηρέτησε ως υπαρχηγός σώματος στην Χειμάρρα και πριν από την κήρυξη τού Ελληνοβουλγαρικού πολέμου εστάλη στην Μακεδονία με αποστολή την εκκαθάριση των εκεί βουργαρικών συμμοριών που απειλούσαν τις υπηρεσίες ανεφοδιασμού τού Ελληνικού Στρατού.

……….Το 1914 ο υπολοχαγός Παπατζανετέας έλαβε μέρος στον Βορειοηπειρωτικό αγώνα τής περιοχή τής Χιμάρας. «Ἀπὸ τοὺς πρώτους ποὺ ἔσπευσαν στὴν Ἤπειρο, ἦταν καὶ ἡ μεγάλη μορφὴ τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγῶνα, ὁ λοχαγὸς καπετὰν Παναγιώτης Παπατζανετέας ἀπὸ τὴν Καρδαμύλη, γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ στρατηγὸς Ἑξαδάκτυλος ἔγραψε ἐπιγραμματικά, ὄτι “ἐπέδειξε γενναιότητα μέχρις ἀναισθησίας”. Ὡς ὑπαρχηγὸς ὑπὸ τὸν Σπυρομήλιο στὴν Χιμάρα, διευθύνοντας τὸ ἀριστερὸ τῆς παρατάξεως, τραυματίσθηκε, ἀλλὰ κατέλαβε τὸ χωριὸ Καλαρίτι τὴν 1 Ἰουλίου 1914. Ὁ Σπυρομήλιος μὲ λιτὸ λόγο περιέγραψε τὴν προσφορά του, λέγοντας, “ἡ πατρὶς δὲν θὰ δυνηθῇ ποτὲ νὰ ἀνταμείψῃ τὸν Παπατζανετέαν“.»

……….Απεβίωσε με τον βαθμό τού Υποστράτηγου ε.α. και κατά τον τελευταίο αποχαιρετισμό του στις 13 Σεπτεμβρίου 1937, ο αντιστράτηγος Κ. Μαζαράκης είπε προς αυτόν: «Η σεμνότης σου και ο πατριωτισμός σου μάς ημπόδιζον εφ’ όσον έζης να εξυμνήσωμεν τας αρετάς σου, ήδη όμως οπότε μάς εγκαταλείπεις διά παντός, χάριν τής ιστορίας υποχρεούμεθα να είπωμεν ότι υπήρξες πατριώτης υπέροχος, γενναίος όσον ελάχιστοι, τίμιος και σεμνός παροιμιώδης και ανεδείχθεις ήρως μυθικός δι’ όσων ηρωικών κατορθωμάτων έκαμες πολεμών τους εχθρούς τής Ελλάδος και προασπίζων τα εδάφη της αποτελεσματικώς».

***
Πηγή, το μεγάλο e-istoria
Πληροφορίες εικόνων :
Επιμέλεια κειμένου και εικόνων Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο
© Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο

Αφήστε μια απάντηση