ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΙΟΥΛΙΑΣ ΓΚΑΡΜΠΟΛΑ-ΜΠΙΜΠΑ (+26/2/1943)

,

,

Από το αρχείο τεκμηριώσεως Αυστριακής Αντιστάσεως (Dokumentationsarchiv des österreichischen Widerstandes)

……….«Ιουλία Μπίμπα τω γένος Γκαρμπολά** (γεννημένη 31/5/1910), από την Αθήνα. Ανήκε στην Ελληνική αντίσταση ενάντια στην γερμανική κατοχή. Καταδικάστηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1942 γιά παράνομη κατοχή όπλων και εκρηκτικών υλών, δολιοφθορές και απόπειρα δολοφονίας, από το στρατοδικείο τού διοικητή τής Νότιας Ελλάδος σε θάνατο και εκτελέστηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1943 στην Βιέννη. (Julia Bimba geb. Garbolas (geb. 1910) aus Athen gehörte dem griechischen Widerstand gegen die deutsche Besatzung an. Wegen unerlaubten Waffen- und Sprengstoffbesitzes, Sabotage und versuchten Mordes wurde sie am 31 Dezember 1942 vom Feldgericht des Befehlshabers Südgriechenland zum Tode verurteilt und am 26. Februar 1943 im Landesgericht Wien hingerichtet.)»

……….Στις 26 Φεβρουαρίου 1943, η ηρωομάρτυρας τής Εθνικής Αντιστάσεως Ιουλία Μπίμπα, εκτελέστηκε διά αποκεφαλισμού στην γκιλοτίνα τού Δικαστηρίου τής 8ης Περιφερείας τής Βιέννης μετά την καταδίκη της γιά την συμμετοχή της στην δολιοφθορά εναντίον τής φιλοναζιστικής ΕΣΠΟ. Ήταν μέλος τής αντιστασιακής οργανώσεως ΠΕΑΝ («Πανελλήνια Ένωση Αγωνιζομένων Νέων») με επικεφαλής τον υποσμηναγό Κώστα Περρίκο και στο σπίτι της είχε κατασκευαστεί η βόμβα που ισοπέδωσε το κτήριο τής ΕΣΠΟ (βλ. 20/9/1942), με την ίδια να έχει ενεργό συμμετοχή στην κατασκευή και μεταφορά της. Επρόκειτο γιά την μεγαλύτερη δολιοφθορά που είχε γίνει μέχρι τότε στην κατεχόμενη Ευρώπη.

……….Συνελήφθη μαζί με άλλα μέλη τής ΠΕΑΝ στις 11 Νοεμβρίου 1942, βασανίσθηκε και καταδικάστηκε δις εις θάνατον διά αποκεφαλισμού. Μετά την κράτησή της γιά κάποιο χρονικό διάστημα στην Ελλάδα, εστάλη στην Αυστρία διότι στην Ελλάδα δεν ίσχυε ο αποκεφαλισμός ως τρόπος εκτελέσεως. Βιβλίο τού ιστορικού Willi Weinert αποκάλυψε ότι τα σώματα των εκτελεσθέντων εκείνης τής περιόδου, παραδίδονταν κρυφά στο Ανατομικό Ινστιτούτο τού Πανεπιστημίου τής Βιέννης και μετά ρίχνονταν σε ομαδικό τάφο στην «Ομάδα 40» (Gruppe 40) τού Κεντρικού Νεκροταφείου τής Βιέννης χωρίς καμμία τελετή. Οι συγγενείς των θυμάτων δεν ενημερώθηκαν γιά τον τόπο ή την ημερομηνία τής ταφής, καθώς η διοίκηση τού νεκροταφείου έλαβε αυστηρές εντολές από το περιφερειακό δικαστήριο.

……….Το οξύμωρο είναι ότι σε άλλο τομέα τής «Ομάδας 40» τού νεκροταφείου τής Βιέννης έχουν ταφεί εκατοντάδες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών που έγραψαν ένα κομμάτι τής πολιτιστικής ιστορίας τής Βιέννης.

……….Στις 11 Μαρτίου 2013, σε μία τελετή στο κεντρικό νεκροταφείο τής Βιέννης εγκαινιάστηκε το μνημείο τής Ομάδας 40. Στον χώρο τοποθετήθηκαν αναμνηστικές πλάκες οι οποίες μνημονεύουν τους εκτελεσθέντες, χωρίς όμως να υπάρχει κάποια και γιά την Ιουλία Μπίμπα.

***
«Ιουλία Μπίμπα: Το σαμποτάζ, η προδοσία, η σύλληψη και τα γράμματα από την φυλακή»

Επιλεγμένα αποσπάσματα από άρθρο τής συγγραφέως Τέτης Σώλου γιά την ηρωίδα.

……….Την Κυριακή το πρωί 20 Σεπτεμβρίου 1942 η Ιουλία μετέφερε την βόμβα από το Κουκάκι στην πλατεία Κάνιγγος μέσα σε μία τσάντα σκεπασμένη με χόρτα. Παρέμεινε καθισμένη στο παγκάκι τής πλατείας μέχρι να ειδοποιηθεί να την παραδώσει στον συνεργάτη της. Μόλις τελείωσε την αποστολή της, πήγε στο καφενείο Αστόρια στα Χαφτεία, όπου συνάντησε  τον Κώστα Περρίκο, και μαζί περίμεναν τις εξελίξεις.

……….Την χαρά τής επιτυχίας διαδέχεται η σύλληψη. Στις 2 Οκτωβρίου 1942, η Ιουλία κρύφτηκε μαζί με τους συντρόφους της στην οδό Θησέως 261, στην Καλλιθέα, μετά από ειδοποίηση ότι η Γκεστάπο βρισκόταν στα ίχνη τους. Στις 11 Νοεμβρίου 1942, οι Γερμανοί περικύκλωσαν το σπίτι και στις 4 το πρωί συνέλαβαν όσους βρήκαν μέσα. Προδόθηκαν από μέλος τής οργανώσεως και συνεργάτη των Γερμανών. Οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν στις φυλακές Αβέρωφ, όπου ο Κώστας Περρίκος ανέλαβε αμέσως την αποκλειστική ευθύνη τής δολιοφθοράς, θέλοντας να απαλλάξει τους συντρόφους  του. Το ίδιο και η Ιουλία Μπίμπα που στο σπίτι της βρέθηκαν τα εκρηκτικά. Η ίδια μεταφέρθηκε στο Εμπειρίκειο Άσυλο στην πλατεία Μαβίλη, το οποίο είχε μετατραπεί σε γυναικεία φυλακή. Ακολούθησαν ανακρίσεις, βασανιστήρια και απομόνωση.

……….Ο τελευταίος δικός της άνθρωπος που την είδε στο ολιγόλεπτο επισκεπτήριο τής φυλακής ήταν ο αδερφός τού συζύγου της. Την βρήκε δεμένη σ’ ένα δέντρο με τα χέρια τεντωμένα, σαν σταυρωμένη. Σκιά τού εαυτού της, τού είπε κλαίγοντας : «Αλέκο μου, να είσαι υπερήφανος, γιατί δεν μαρτύρησα απολύτως τίποτα και ας μού κάνανε τού κόσμου τα βασανιστήρια».

……….Στο τελευταίο της γράμμα πριν την στείλουν στην Αυστρία έγραψε:

……….«Αγαπητή Άννα, είμαι καλά. Στην απομόνωση οι τοίχοι στάζουνε νερά και κρυώνω. Φρόντισε να μού φέρεις καμμιά ρόμπα, γιατί κοντεύω να πεθάνω απ’ το κρύο. Είμαι όμως καλά. Αντέχω. Έμαθα ότι ετοιμάζονται να μάς στείλουν στην Γερμανία. Δεν πειράζει. Έχω μπροστά μου μιά ανηφόρα και πρέπει να την ανέβω ως το τέλος, σκαλί-σκαλί. Ίσως όταν φτάσω στην κορυφή, ο κόσμος να φαίνεται από κει πιό όμορφος. Ίσως να μην χρειάζομαι εκεί πιά ούτε την ρόμπα. Κουράγιο.

Σε χαιρετώ, η φίλη σου,

Ιουλία Μπίμπα.»

……….Δύο από τους συντελεστές τής δολιοφθοράς που επέζησαν, ο Αντώνης Μυτιληναίος και ο Τάκης Μιχαηλίδης, την περιέγραψαν με αγάπη μιλώντας γι’ αυτήν την δεκαετία τού ’80 :

……….«Ήταν μια γυναίκα που μπήκε στον αγώνα γιά να πεθάνει. Ήταν τόσο ενθουσιώδης και τόσο ψυχωμένη και ενεργούσε τόσο αυθόρμητα, που ομολογουμένως όταν την θυμόμαστε, μάς φέρνει δάκρυα στα μάτια. Την ζήσαμε τόσο λίγο – δεν θα ήταν πάνω από τρεις μήνες – και είναι ακόμα μέσα στην καρδιά μας μετά από σαράντα χρόνια».

***

……….***Γνωστή οικογένεια Γκαρμπολά, είναι η των εκδοτών και τυπογράφων από την Κρανιά Ολύμπου. Δεν γνωρίζουμε εάν υπάρχει συγγένεια με την ηρωίδα η οποία είχε γεννηθεί στην Σάμο. Η οικογένεια των Γκαρμπολάδων αποτελεί μοναδικό φαινόμενο στον χώρο τής τυπογραφίας τού 19ου αιώνα. Η αγάπη και η προσφορά της στο έθνος υπήρξε μοναδική. Ο γενάρχης Κωνσταντίνος άφησε μία επιτυχημένη επιχείρηση στην Βιέννη (εκεί που εκτελέστηκε η ηρωίδα μας) και εγκαταστάθηκε στην ασήμαντη τότε Αθήνα, γιά να βοηθήσει με την τέχνη του την αναγέννηση τής ελληνικής παιδείας.

Πηγές:
  1. Αρχείο τεκμηριώσεως Αυστριακής Αντιστάσεως
  2. Πληροφορίες γιά το Αυστριακό Νεκροταφείο 
  3. Die Gräber der Gruppe 40
  4. Ιουλία Μπίμπα: Το σαμποτάζ, η προδοσία, η σύλληψη και τα γράμματα από τη φυλακή
  5. Gedenkkreuze und Gedenksteine
  6. Gedenkstätte “Gruppe 40”            
  7. https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons
  8. How the Nazis slaughtered 16,000 people by guillotine
  9. Η οικογένεια Κ. Γκαρμπολά, μια οικογένεια εκδοτών και τυπογράφων.
Επιμέλεια κειμένου και σύνθεση κεντρικής εικόνας:  Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο
Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»