ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ-ΙΕΡ.ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ (+31/3/1943)

,

,

Μητρόπολις Αλεξανδρουπόλεως 

 Ιερ. Ευστράτιος Νικολάου

.

……….Ο ιερεύς Ευστράτιος Νικολάου γεννήθηκε το 1877 στην Χώρα τής Σαμοθράκης. Ήταν η πρωτεύουσα τής Σαμοθράκης με 1800 περίπου κατοίκους. Η γύρω γαλήνια φύσις επέδρασε πολύ στην ψυχή τού μικρού Στράτη. Όπως επέδρασε σ’ αυτήν και ο Ναός. Γιατί εκεί μέσα έζησε από τα παιδικά του χρόνια. Φύσις κι εκκλησία. Και στην μία και στην άλλη βοηθούσε τον πατέρα του, που ήταν κι αυτός ιερεύς.

……….Μελετούσε θρησκευτικά βιβλία, πρόσεχε τις συναναστροφές του, προσευχόταν. Ήταν πάντα φρόνιμος και συγκρατημένος. Έτσι ο πόθος του να γίνει ιερεύς γινόταν ολοένα θερμότερος. Από τον γάμο του απέκτησε οκτώ παιδιά. Κοντά σ’ αυτά η καλωσύνη του πρόσθεσε ένα ακόμα, που το άφησε η μητέρα του πεθαίνοντας τριών ημερών βρέφος. Την εκκλησία την υπηρέτησε τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια.

……….Ως ιερεύς ήταν φιλακόλουθος, ζηλωτής, δραστήριος, πρόθυμος. Αγαπούσε το ποίμνιό του και ήθελε να το εξυπηρετεί. Αυτοί όμως έφθασαν να τού αρνηθούν στην Κατοχή τα τρόφιμα που τού είχαν ορίσει γιά μισθό του. Και στην περίπτωση αυτή έδειξε την πραότητά του. Δεν εδημιούργησε ζήτημα, πράγμα που έκαμε μεγάλην εντύπωση στους ενορίτας του και κίνησε σ’ αυτούς την μεταμέλεια γιά την διαγωγή τους. Έτσι είχε καταφέρει να κερδίσει την εκτίμηση και την αγάπη των ενοριτών του.

……….Κοντά στην ζωηρή χριστιανική του συνείδηση ζούσε και μιά ακμαία συνείδησις εθνική. Αυτή, η δεύτερη τον έκαμε πολλά να πάθει από τους Βουλγάρους. Μιά νύχτα ενώ κοιμόνταν όλοι, έρχονται οι Βούλγαροι και κτυπούν την πόρτα του. Την προηγουμένη είχε κυκλοφορήσει η είδησις, ότι οι Βούλγαροι έκαμαν παιδομάζωμα κι ο π. Ευστράτιος είχε οκτώ παιδιά. Σηκώθηκε ταραγμένος. Τί συνέβη στην πόρτα, τί τού είπαν, τί απήντησε; Τίποτε δεν είναι γνωστό. Ο π. Ευστράτιος έπαθε καρδιακή εμβολή και απέθανε την ίδια ώρα.

 «ΑΘΛΗΣΑΝΤΕΣ ΝΟΜΙΜΩΣ, ΑΝΟΜΟΥΣ ΗΣΧΥΝΑΤΕ ΕΧΘΡΟΥΣ»

***

Ἐπιμέλεια κειμένου καὶ εἰκόνας :  « λληνικ μερολόγιο »

Πηγή: Το έργο τού Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου«Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1942-1949.»

Γι' ατό, τν ερέων πο μαρτύρησαν γι τν κκλησία κα τ θνος τους,  ς εναι  μνήμη αωνί.