Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

.

Δυτικό Φρούριο και τείχη (έργο τού Salacca 1865). Επεξεργασία εικόνας "Ελληνικό Ημερολόγιο"
Θεσσαλονίκη. Δυτικό Φρούριο και τείχη (έργο τού Salacca 1865). Επεξεργασία εικόνας  Ελληνικό Ημερολόγιο

……….Στὶς 22 Σεπτεμβρίου τοῦ 586 οἱ Ἀβαροσλαῦοι ἐπιχείρησαν ἀνεπιτυχὴ ἐπιδρομή κατὰ τῆς Θεσσαλονίκης, ἐνῷ οἱ ὑπερασπιστὲς τῆς πόλεως ἀπέκρουσαν τὶς ὀρδὲς τῶν βαρβάρων ἀπὸ τὰ τείχη. Οἱ ἐπιδρομὲς τῶν πρώτων μετὰ Χριστὸν αἰώνων,  ἀνάγκασαν τὴν πόλη νὰ ὀχυρωθῇ (τέλη τοῦ 3ου, ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰ.). Μετατοπίστηκε τὸ ἀνατολικὸ τεῖχος στὴν σημερινὴ του θέση, ὥστε νὰ περιλάβῃ τὶς ἐπιβλητικὲς κατασκευὲς ἐπὶ Γαλερίου, συναυτοκράτορα ἐπὶ τετραρχίας, μὲ ἕδρα τὴν Θεσσαλονίκη. Τὸ γαλεριανὸ συγκρότημα παραμένει ἀκόμη καὶ σήμερα ἕνα ζωντανὸ κομμάτι τῆς πόλεως, σημεῖο ἀναφορᾶς καὶ συναντήσεως τῶν Θεσσαλονικέων.

Θεσσαλονίκη 1960

……….Ἡ ἱστορία τῆς Θεσσαλονίκης σχηματικὰ διαιρεῖται σὲ πέντε περιόδους: τὴν ἑλληνιστική, τὴν ῥωμαϊκή, τὴν βυζαντινή, τὴν περίοδο τῆς τουρκοκρατίας καὶ τὴν σύγχρονη ἑλληνική.

……….Μετὰ τὴν μεταφορὰ τῆς πρωτεύουσας τοῦ  Ῥωμαϊκοῦ κράτους ἀπὸ τὴν Ῥώμη στὴν Κωνσταντινούπολη, ἡ Θεσσαλονίκη ἀναπτύχθηκε οἰκονομικά, δημογραφικά, πολεοδομικὰ καὶ ἐξελίχθηκε στὸ δεύτερο μεγάλο διοικητικὸ κέντρο τῆς αὐτοκρατορίας. Θὰ ἀκολουθήσουν, στὰ τέλη τοῦ 5ου αἰ., οἱ ὀνομαζόμενοι «σκοτεινοὶ αἰῶνες» μὲ συνεχεῖς ἐπιδρομὲς Ὀστρογότθων, Γότθων, Ἀβάρων, Οὔννων καὶ Σλάβων.

……….Στὰ τέλη τῆς βασιλείας τοῦ Ἰουστινιανοῦ (527-565), ἡ κατάσταση στὴν Βαλκανικὴ ἐπιδεινώθηκε μὲ τὴν ἐμφάνιση τῶν ἐμπειροπόλεμων Ἀβάρων. Λαὸς ἀσιατικός, κινήθηκε πρὸς τὸν εὐρωπαϊκὸ χῶρο ἱδρύοντας ἕνα ἰσχυρὸ κράτος, ποὺ ἐκτείνονταν ἀπὸ τὸν Δούναβη ἔως τὸν Δνείπερο καὶ τὴν Βαλτικὴ καὶ ἄρχισε νὰ λεηλατῇ τὶς βόρειες ἐπαρχίες τῆς αὐτοκρατορίας, μὲ τὴν βοήθεια σλαβικῶν φύλων ποὺ εἶχε ὑποτάξει.

……….Ἡ καλὴ ὀχύρωση τῆς Θεσσαλονίκης καὶ τὰ «θαύματα» τοῦ προστάτη της ἁγίου, βοήθησαν τὴν πόλη, ὅμως ἡ ἐνδοχώρα λεηλατεῖται καὶ ἐρημώνεται. Τὴν ἐποχὴ αὐτὴ ὁ Αὐτοκράτωρ Μαυρίκιος (582-602), ἀπασχολημένος μὲ τοὺς Πέρσες στὸ Ἀνατολικὸ Μέτωπο, δὲν μποροῦσε νὰ ἀποκρούσῃ τοὺς Ἀβαροσλάβους μὲ τὰ ὅπλα, καὶ ἀναγκάσθηκε νὰ καταβάλλῃ ἐτήσιο φόρο γιὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν εἰρήνη στὴν περιοχή. Ὅταν ὅμως τὸ 591, ἡ αὐτοκρατορία συνήψε εἰρήνη μὲ τοὺς Πέρσες, ὁ Μαυρίκιος μετέφερε τὶς δυνάμεις του στὴν Βαλκανική, οἱ ὁποῖες, ἀφοῦ πέρασαν τὸν Δούναβη, αἰφνιδίασαν τοὺς Σλάβους καὶ κέρδισαν «περιφανὴ τῶν Ῥωμαίων νίκην».


Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση