ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΕΝΘΟΥΣ

.

.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΕΝΘΟΥΣ

.
Έχουμε ήδη αναφέρει στο οικείο κεφάλαιο πως το μοιρολόι ήταν θρηνητικό τραγούδι για τον αγαπημένο νεκρό, συνήθεια διατηρούμενη ακόμα και σήμερα, φτιαγμένη στη στιγμή με αυτοσχέδιους στίχους.
Στίχους που είχαν να κάμουν με το παίνεμα των αρετών του θανούντος, το άδικο του χαμού του, το τι αφήνουν πίσω, την καλή κυρά, τα παιδιά που τον λάτρευαν, το βιος του όλο…
Σε τέσσερις, κατά την άποψη ορισμένων ερευνητών του χώρου, χρησιμοποιούμενους σκοπούς που άλλαζαν χωρίς καμία προειδοποίηση, χωρίς καμία παραφωνία, με την «πρώτη» να οδηγεί λέγοντας την αρχική λέξη και να ακολουθούν οι υπόλοιπες σιγά μα σταθερά… απλά όπως η κουβέντα τα φέρνει… Και κάτι ακόμα.
Για τη διατήρηση του μέτρου μεταχειρίζονταν τη λέξη «λελέ»… Προερχόμενη από τα παλιά… από το αρχαίο σχετλιαστικό «ελελέ».
Σε μια τραγική σύναξη όπου ο πόνος του ενός είναι και του άλλου…
Εμείς με τη σειρά μας προσπαθήσαμε, ανακαλύψαμε, καταγράψαμε και παρουσιάζουμε δυστυχώς ελάχιστα εξ αυτών των μνημείων του λόγου.
.
.
Η συνέχεια ΕΔΩ
.
.
.

Αφήστε μια απάντηση