Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΛΟΙΩΝ (26-4-1825)

.

,,

,Η διάσπαση τού τουρκοαιγυπτιακού στόλου και η έξοδος τής «Αθηνάς» και τού «Άρη»

……….Μετά από την πτώση τής Σφακτηρίας, μία αιγυπτιακή μοίρα άρχισε να εισπλέει στον όρμο βομβαρδίζοντας αδιάκοπα το φρούριο. Τότε τα ελληνικά καράβια που βρίσκονταν μέσα στον όρμο, αποφάσισαν να εκτελέσουν έξοδο. Ο Α.Ορλάνδος στα «Ναυτικά» του, περιγράφει τις δύσκολες αλλά και ηρωικές στιγμές των Ελλήνων ως εξής :

……….«Τέλος πάντων η απόφασίς του να εξέλθωσι ελεύθεροι μετά των πλοίων των ή να ενταφιασθώσιν υπό τα θαλάσσια κύματα εγένετο μεν, αλλά ούτε βήμα δεν ηδύναντο να προχωρήσωσιν, χωρίς να είναι περικυκλωμένοι υπό των εχθρικών πλοίων εκ των οποίων απάντων πυροβολούμενοι αδιακόπως, ήσαν και αυτοί ηναγκασμένοι ν’ αντιπυροβολώσι και ούτι εκατέρωθεν. 

……….Και καθώς μέγας και διαρκής σεισμός καταδονεί την γην εκ θεμελίων, ούτω και τα πλοία ταύτα έτρεμον τρόμον διηνεκή καθ’ όλον το χρονικόν του έκπλου διάστημα, δονούμενα υπό τού συνεχούς κρότου των τε ιδίων και των εχθρικών κανονιών…»

……….Από τα πλοία που βρίσκονταν μέσα στον όρμο, δύο κατόρθωσαν να εκπλεύσουν ανενόχλητα ενώ το «Αθηνά» τού Ν. Βότση δέχθηκε επίθεση από κορβέτες τού Ιμπραήμ. Το πλήρωμα τού πλοίου, επειδή ο κυβερνήτης του δεν είχε επανέλθει από την Σφακτηρία, απελπισμένο έτρεξε στην πυριτιδαποθήκη γιά να το ανατινάξει. Όμως ο ναυτόπαις Δρέττας, έχοντας αντιληφθεί ότι τα πυροβόλα τού πλοίου ήταν γεμισμένα, πηδά από το ένα στο άλλο και πυροδοτεί τις θρυαλλίδες τους. Τα βλήματα που εκτοξεύθηκαν κατά των εχθρικών πλοίων από τόσο μικρή απόσταση, επέφεραν στις κορβέτες τέτοιες βλάβες που αυτές αναγκάστηκαν να αποσυρθούν, αφήνοντας ελεύθερη την δίοδο στο «Αθηνά».

……….Ο «Άρης» που ενέμενε μάταια την επιστροφή τού πλοιάρχου του, Α.Τσαμαδού, βρέθηκε σε άσχημη θέση διότι με την τελευταία βάρκα που έφθασε στο πλοίο, με τους Μαυροκορδάτο, Βότση και μερικούς άλλους, εξανεμίστηκε και η τελευταία ελπίδα ότι ο καπετάνιος ήταν ζωντανός.

……….Στην έξοδο τού όρμου, βρίσκονταν περί τα 30 εχθρικά πλοία. Ο αναλαβών την διακυβέρνηση τού πλοίου, πλοίαρχος Ν. Βότσης, διατάζει να κοπούν τα κάλω των αγκύρων και να αναπετάξουν τα ιστία. Συγχρόνως δε,  ανεβάζουν στο κατάστρωμα την εικόνα τής Παναγίας, ενώ ένας παπάς που είχε σωθεί ψάλει την παράκληση. Οι ναύτες προσκυνώντας την εικόνα, καταθέτουν τον οβολό τους γιά να την χρυσώσουν μετά την μάχη. Ο παπάς δεν παύει να προσεύχεται κατά την διάρκεια τού έκπλου ενώ οι ναύτες ασπαζόμενοι αλλήλους και κράζοντας «καλή αντάμωση στον Άδη», λαμβάνουν τις θέσεις τους καθοδηγούμενοι από τον Βότση. Βροχή από σφαίρες υποδέχονται τις πρώτες κινήσεις του «Άρη».


  • Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να διαβάσετε στο: www.e-istoria.com 

Αφήστε μια απάντηση