Αρχείο κατηγορίας ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ-Ο ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

,

Ὁ Ἰωάννης Γεννάδιος μετὰ τῆς συζύγου του, Ἀνθῆς Γενναδίου.
Ὁ Ἰωάννης Γεννάδιος μετὰ τῆς συζύγου του, Ἀνθῆς Γενναδίου.

,

Γιὰ τοὺς «μὴ ἀποταξάμενους τὴν σπουδὴ τῆς πατρίου ἱστορίας».

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ-Ο ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

 

«…ὑπομιμνήσκοντος εἰς τὰς ἐπερχομένας γενεὰς τῶν Ἑλλήνων ὅτι ἡ περὶ ὡφειλουμένης εὐγνωμοσύνης ἀφροντισία τῶν συγχρόνων, οὐδαμῶς δύναται νὰ κατασιγάσῃ τῆς ἱστορίας τὴν φωνήν, ἀλλὰ παροξύνει μᾶλλον τῆς ἀληθείας τὴν ἀναλαμπήν…». Συνέχεια ανάγνωσης ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ-Ο ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ (3 ἤ 4 ΜΑΡΤΙΟΥ 1851) «Ο ΑΓΙΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΜΑΣ»

,

Ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης φωτογραφημένος ἀπό τὸν Γ. Χατζόπουλο τῷ 1908.

 

……….Στὶς 3 ἤ 4 Μαρτίου τοῦ 1851, γεννήθηκε στὴν Σκιᾶθο ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, χαρακτηριζόμενος καὶ ὡς ὁ ἅγιος τῶν γραμμάτων μας. Ἧταν γιὸς τοῦ ἱερέα Ἀδαμαντίου Ἑμμανουὴλ καὶ τῆς Ἀγγελικῆς Μωραϊτίδη. Τέσσερεις ἀδελφὲς κι ἕνας ἀδελφὸς θὰ εἶναι ἡ μόνη περιουσία ποὺ θὰ κληρονομήση ἀπὸ τὴν φτωχὴ οἰκογένειά του. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ (3 ἤ 4 ΜΑΡΤΙΟΥ 1851) «Ο ΑΓΙΟΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΜΑΣ»

ΕΡΑΣΙΝΩΔΥΝΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ – ΑΙΛΙΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ «ΖΕΥΣ» ΚΑΙ «ΗΡΑΚΛΗΣ»

 


.

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης Θεολόγος – Φιλόλογος

Ερασινώδυνα Ανάλεκτα

Διατριβή ΙΑ΄

 

……….Τα «Ερασινώδυνα Ανάλεκτα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό, εκλεκτά κείμενα, κυρίως τής Ελληνικής, τής Λατινικής, τής Ιταλικής, τής Ισπανικής και τής Πορτογαλικής Γραμματείας, μεταφρασμένα – όπου κρίνεται απαραίτητο – ή μεταγλωττισμένα, αναλόγως, στην νέα ελληνική γλώσσα, και εμπλουτισμένα με κατατοπιστικές εισαγωγές, διευκρινιστικά σχόλια και βοηθητικά παραρτήματα. Σκοπός τους είναι η τέρψη των αναγνωστών, αλλά και η αφύπνιση τής διάνοιάς τους, η γνωριμία των Ελλήνων και των ελληνομαθών με τον πλούτο τού ευρωπαϊκού μεσογειακού πνεύματος, αλλά και η έμπρακτη αποδόμηση τής υστερόβουλης θεωρίας περί τού «ανεπίκαιρου» ή «δυσπρόσιτου» χαρακτήρα αυτών των κειμένων. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των Διατριβών. Συνέχεια ανάγνωσης ΕΡΑΣΙΝΩΔΥΝΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ – ΑΙΛΙΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ «ΖΕΥΣ» ΚΑΙ «ΗΡΑΚΛΗΣ»

ΟΙ «ΚΥΡΙΕΣ ΔΟΞΕΣ» ΚΑΙ Η «ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ»

,

.

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

.

Οι «Κύριες Δόξες»

και η

«Επίκουρου Προσφώνηση»

.

Θεσσαλονίκη  2006

.

Στην Ευαγγελία,

την Ιωάννα,

την Παρασκευή

και την Σοφία.

.

Α.Τ.

 .

«Η ευσέβειά του προς τους Θεούς

και η αγάπη του προς την πατρίδα

δεν περιγράφονται με λέξεις».

Διογένης Λαέρτιος, «Επίκουρος»

Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ «ΚΥΡΙΕΣ ΔΟΞΕΣ» ΚΑΙ Η «ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ»

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ – «Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ»

,

Joseph Mallord William Turner ‘’Shade and Darkness – the Evening of the Deluge’’

,

Ὁ κρητικὸς

.

Διονύσιος Σολωμός

.

 

… Ἐκοίταα, κ’ ἤτανε μακρυά ἀκόμη τ’ ἀκρογιάλι…

Ἀστροπελέκι μου καλό, γιά ξαναφέξε πάλι ! Συνέχεια ανάγνωσης ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ – «Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ»

ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ-ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ (+11/14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1500)

,

Πορταίτο τού Μιχαήλ Μάρουλλου, ζωγραφισμένο το 1496 από τον Σάντρο Μποτιτσέλι.Είναι η μοναδική πραγματική εικόνα που έχουμε γιά το πρόσωπό του.

 

Μιχαὴλ Μάρουλλος-Ταρχανιώτης 
 (+10/14 Ἀπριλίου 1500)

,

Στέλλας Πριοβόλου

……….Στὶς 11 ἤ 14 Ἀπριλίου τοῦ 1500, ἐπιστρέφοντας στὴν Φλωρεντία, ἔχασε τὴν ζωὴ του ἀπὸ πνιγμό, ὁ Ἕλλην λόγιος, ποιητὴς ἀλλὰ καὶ στραντιότι, Μιχαὴλ Μάρουλος, Ταρχανιώτης. Τὸ τραγικὸ ἀτύχημα συνέβη ὅταν παρασύρθηκε ἀπὸ τὰ ὀρμητικὰ νερὰ ποταμοῦ καθώς προσπάθησε νὰ τὸν διασχίσῃ μὲ τὸ ἄλογό του.  Συνέχεια ανάγνωσης ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΟΥΛΛΟΣ-ΤΑΡΧΑΝΙΩΤΗΣ (+11/14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1500)

Η ΛΑΜΠΡΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ

,

Νικηφόρου Λύτρα «Το Πασχαλινό αὐγό»

,

Η Λαμπρή τού Διονυσίου Σολωμού

.

……….Εάν όντως η Ποίηση, ως φορέας ιδεών, είναι διαχρονική, τότε το ποίημα «Ἡ ἡμέρα τῆς Λαμπρῆς», τού Διονυσίου Σολωμού, αρκεί γιά να τεκμηριώσει τον ανωτέρω ισχυρισμό. Ακούγεται, βέβαια, ότι η Ποίηση, ως έντεχνος λόγος σε στίχο και στροφή, δεν διαθέτει πλέον την αποδοχή τής πλειονοψηφίας των ανθρώπων επειδή έχει αντικατασταθεί ή υποκατασταθεί από την κινούμενη εικόνα, αλλά τούτο το δεδομένο προφανώς δεν αρκεί γιά να της προσάψει την κατηγορία τής «αχρησίας» ή τής «ανωφέλειας». Συνέχεια ανάγνωσης Η ΛΑΜΠΡΗ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ

Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ Γ. ΚΑΝΔΗΛΑΠΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟ, ΗΡΩΑ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΤΟΥ ’40.

.

.

……….[Τί γλυκής άνθρωπος ! Τον γνώρισα ως επιστήμονα μέσα από τα βιβλία του. 11 μικρά βιβλία τα οποία είχα ξεκοκαλίσει· αλλά αυτό είναι άλλο πράγμα…]


.

[Απόσπασμα από κάποιο βιβλίο-αφιέρωμα στον μεγάλο αυτόν Έλληνα.]

.

Ο θρήνος τού Γ. Κανδηλάπτη γιά τον υιό του Θεόδωρο, ήρωα τού Μετώπου τού ’40

.

……….Ο θάνατος τού Θεόδωρου συγκλονίζει το Γ. Κανδηλάπτη και επηρεάζει την προσωπικότητα και το έργο του. Η οικογένεια θεωρεί ότι «ο πατέρας το άντεξε, γιατί μετά από λίγες μέρες άρχισε πάλι να γράφει, αντίθετα η μητέρα πάντοτε θυμόταν τον Θεόδωρο και έκλαιγε όταν μιλούσε γι’ αυτόν» (Συνέντευξη με τον Ιωάννη Κανδηλάπτη, 2000). Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΘΡΗΝΟΣ ΤΟΥ Γ. ΚΑΝΔΗΛΑΠΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟ, ΗΡΩΑ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΤΟΥ ’40.