Αρχείο κατηγορίας ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ-

Η ΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΑΒΗΣ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΤΙΜΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΤΡΟΙΑΣ – ΠΑΟΛΑ ΣΚΙΡΡΙΠΑ

,

 «Εκάβη και Πολυξένη» - δημιουργία τού Μπλοντέλ Μέρι-Τζόζεφ. (Merry-Joseph Blondel  Hecuba and Polyxena)
«Εκάβη και Πολυξένη» – δημιουργία τού Μπλοντέλ Μέρι-Τζόζεφ. (Merry-Joseph Blondel Hecuba and Polyxena)

 

Πάολα Σκιρρίπα

Η κλήρωση τής Εκάβης. Η τελευταία ατίμωση γιά τις γυναίκες τής Τροίας

 

Τίτλος πρωτοτύπου:

«Il sorteggio di Ecuba. L’ ultima infamia per le donne di Troia»

Συντάκτης πρωτοτύπου:

Paola Schirripa

Γλώσσα πρωτοτύπου:

Ιταλική

Μεταγλωττιστής:

Αθανάσιος Τσακνάκης

Σε μία τραγωδία, όπως οι «Τρωάδες» τού Ευριπίδη, διαδραματιζόμενη επάνω στο θέμα τής ανδρικής δύναμης που καθίσταται κυρίαρχος τής γυναικείας ασθενικότητας και αδυναμίας, ξένης και υποταγμένης, ένα τετριμμένο επεισόδιο, όπως εκείνο τής κλήρωσης των κρατουμένων γυναικών, δύναται πράγματι να αναδειχθεί σε ένα λεπτότατο αφηγηματικό συστατικό, καθόλου απόμακρο.
Συνέχεια ανάγνωσης Η ΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΑΒΗΣ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΤΙΜΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΤΡΟΙΑΣ – ΠΑΟΛΑ ΣΚΙΡΡΙΠΑ

«ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ» – Ο ΘΗΣΕΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΑΖΟΝΕΣ

Αρχαιολογικό Μουσείο Ερέτριας. Γλυπτό με θέμα την απαγωγή τής Αντιόπης από τον Θησέα. Προέρχεται από την δυτική πλευρά τού ναού τού Δαφνοφόρου Απόλλωνος. 510-500 π. Χ. Πιθανόν το έργο είναι τού γλύπτη Αντήνορα.

 

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

«Ιμερτά  Μυθαναγνώσματα»
Διαύγασμα ΙΑ΄

Ο Θησέας και οι Αμαζόνες

 

Πριν από αμέτρητες γενιές ανθρώπων, σε μία χώρα μακρινή, που την κατοικούσαν μόνον γυναίκες, ζούσε η μεγάλη και ισχυρή φυλή των Αμαζόνων. Συνέχεια ανάγνωσης «ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ» – Ο ΘΗΣΕΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΑΖΟΝΕΣ

ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ-Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ

,

Εικόνα αλλοδαπής κινηματογραφικής εταιρείας από ταινία με θέμα τον Ηρακλή. Η Ελληνική Μυθιστορία όχι μόνο έμεινε ανεκμετάλλευτη σε πολλά επίπεδα από το ελληνικό κράτος, αλλά ούτε καν διδάσκεται όπως θα έπρεπε στα σχολεία εκπαίδευσής του.
Εικόνα αλλοδαπής κινηματογραφικής εταιρείας από ταινία με θέμα τον Ηρακλή. Η Ελληνική Μυθιστορία όχι μόνο έμεινε αναξιοποίητη σε πολλά επίπεδα από το ελληνικό κράτος, αλλά ούτε καν διδάσκεται όπως θα έπρεπε στα σχολεία εκπαιδεύσεώς του.

 

«ΙΜΕΡΤΑ  ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ»

Διαύγασμα ΙΒ΄

 Εισαγωγικό σημείωμα

«…Τα «Ιμερτά Μυθαναγνώσματα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από ελληνικούς μύθους, διατυπωμένους υπό μορφή τερπνών παραμυθιών, που σκοπεύουν να διδάξουν ευχάριστα τους αναγνώστες και τους ακροατές τους. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των Διαυγασμάτων…».

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

 

Ο Ηρακλής και οι Σπαρτιάτες Συνέχεια ανάγνωσης ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ-Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ

ΗΡΑΚΛΗΣ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΜΙΘΕΟΣ. (ΔΙΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΒΙΒΛΟΣ)

.

Statue of Hercules in gilded bronze. Area of the temple of Jupiter Capitolinus. 2nd century BC
Statue of Hercules in gilded bronze. Area of the temple of Jupiter Capitolinus. 2nd century BC

.

ΗΡΑΚΛΗΣ ο Έλληνας Ημίθεος

Ο βίος και τα έργα τού πολύφημου ήρωα μέσα από τις πηγές τής ελληνικής μυθολογικής παράδοσης.

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Επιλεγμένα αποσπάσματα 

Εισαγωγή 

Κανενός άλλου μυθολογικού ήρωα η προσωπικότητα, ο χαρακτήρας και η δράση δεν ταυτίστηκε στενότερα, πληρέστερα και επιτυχέστερα με τον Ελληνισμό, όσο η ασύγκριτη δράση, ο ισχυρός χαρακτήρας και η δυναμική προσωπικότητα τού Ημίθεου Ηρακλή, τού εκλεκτού και πολυαγαπημένου γιού τού μεγάλου Δία και τής όμορφης Αλκμήνης. Από τους πανάρχαιους χρόνους μέχρι και τους καιρούς μας, σε ολόκληρη σχεδόν την οικουμένη, σε κάθε γωνιά τού πολιτισμένου κόσμου, σε κάθε τόπο που κάποτε δέχτηκε την επίσκεψη των Ελλήνων, ο ηρωικός Ηρακλής πάντοτε αντικατοπτρίζει τον γνήσιο, τον αυθεντικό Έλληνα κάθε εποχής, αντανακλά τα προτερήματα και τα ελαττώματα τού ελληνικού γένους, εκπροσωπεί κάθε μακροχρόνιο μεγαλείο και κάθε προσωρινή παρακμή τού έθνους των Ελλήνων, αντιπροσωπεύει το ήθος, το ύφος, το σθένος, το πείσμα, το πάθος, την ρώμη και την αλκή τού γίγαντα Ελληνισμού και συγκεντρώνει στο «θεανθρώπινο» πρόσωπό του την ελληνική ιδιοσυγκρασία, την πεμπτουσία τής «ελληνικότητας».

Μήπως θα ήταν, όμως, «υπερβολή» να λέγαμε ότι στο πρόσωπο κάθε πραγματικού Έλληνα οι μορφωμένοι ξένοι εξακολουθούν ν’ αναγνωρίζουν έναν ακόμη Ηρακλή; Μήπως θ’ αποτελούσε, ίσως, «φαντασιοπληξία» να ομολογούσαμε ότι στον βίο κάθε αληθινού Έλληνα οι καλλιεργημένοι αλλοδαποί βλέπουν πάντοτε τον βίο ενός μικρού ή ενός μεγάλου Ηρακλή; Μήπως, τέλος, θα παραλογιζόμασταν εάν επιμέναμε ότι κάθε καθαρός Έλληνας είναι όντως ένας γιός τού μεγάλου ήρωα, ένας απόγονος που ζει, κινείται, σκέφτεται, προβληματίζεται, ελίσσεται και ενεργεί κατά το πρότυπο τού ένδοξου πατέρα του; Ας επιτρέψουμε, όμως, στον σοφό μυθολόγο Διόδωρο τον Σικελιώτη να μας δώσει ορισμένες έγκυρες απαντήσεις.

«Ιστορική Βιβλιοθήκη»

Το μοναδικό σωζόμενο έργο τού Διοδώρου είναι η «Ιστορική Βιβλιοθήκη», ένα είδος «χρονογραφίας» ή «παγκόσμιας ιστορίας», η οποία αρχίζει από τα πρώιμα μυθικά χρόνια – την εποχή των Θεών, των ημιθέων και των ηρώων – και φτάνει μέχρι την εποχή τής περιπετειώδους κατάληψης τής Μεγάλης Βρετανίας από τον Ιούλιο Καίσαρα και τα στρατεύματά του, στα 54 π.Χ. Το σύγγραμμα αποτελείται από σαράντα βιβλία. Ο ίδιος ο συγγραφέας το είχε χωρίσει σε τρία μέρη: (α) βιβλία 1 έως 6, τα χρόνια πριν από τον Τρωικό Πόλεμο, (β) βιβλία 7 έως 17, τα χρόνια από τον Τρωικό Πόλεμο έως τον θάνατο τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και (γ) βιβλία 18 έως 40, τα γεγονότα μέχρι την εκστρατεία τού Ιουλίου Καίσαρα.

Αναλυτικότερα, το πρώτο βιβλίο αναφέρεται στην Αίγυπτο, το δεύτερο στην Ασσυρία, την Ινδία, την Σκυθία, την Αραβία και τα νησιά τού Ωκεανού, το τρίτο στην Αιθιοπία, τις Αμαζόνες τής Αφρικής, τους κατοίκους των παραλίων τού Ατλαντικού και την γένεση των πρώτων Θεών, το τέταρτο στην ελληνική μυθολογία, το πέμπτο στους λαούς τής Δύσης και τα ελληνικά νησιά. Τα βιβλία από το έκτο μέχρι και το δέκατο σώζονται σε αποσπασματική μορφή και περιλαμβάνουν τα γεγονότα από τον Τρωικό Πόλεμο μέχρι το 480 π.Χ. Τα επόμενα δέκα βιβλία (11-20) περιέχουν πληροφορίες γιά την περίοδο από το 480 έως το 302 π.Χ. Από τα τελευταία είκοσι βιβλία σώζονται επίσης μόνον αποσπάσματα, τα οποία αναφέρονται στην περίοδο από το 301 μέχρι περίπου το 54 π.Χ.

Πηγές τού Διοδώρου υπήρξαν τα έργα των ιστορικών Εφόρου και Απολλοδώρου, των γεωγράφων Αγαθαρχίδη και Αρτεμιδώρου, τού μυθολόγου Διονυσίου τού Σκυτοβραχίονα, τού αιγυπτιολόγου Εκαταίου τού Αβδηρίτη και τού ασσυριολόγου Κτησία. Επίσης χρησιμοποίησε τα συγγράμματα τού Ηροδότου, τού Θεοπόμπου, τού Αναξιμένη τού Λαμψακηνού, τού Καλλισθένη, τού Δημοφίλου, τού Κλειτάρχου, τού Ιερωνύμου, τού Τιμαίου, τού Αντιόχου, τού Ερμεία, τού Μηνοδότου, τού Πολυβίου και αρκετών άλλων. Σημαντικές πληροφορίες άντλησε και από Λατίνους συγγραφείς όπως ο Φάβιος Πίκτωρ, ο Καλπούρνιος Πίσσων και ο Κάσσιος Εμίνας.

Παρά τις «αστοχίες» και τις «λανθασμένες εκτιμήσεις» που διάφοροι ερευνητές – δικαίως ή αδίκως – εντοπίζουν στο σύνολο τού έργου τού Διοδώρου, κανείς δεν θα μπορούσε να αρνηθεί την μεγάλη αξία τού αποτελέσματος, ούτε να αποφύγει τον έπαινο προς τον ακαταπόνητο συγγραφέα, ο οποίος υπεβλήθη σε κοπιαστικές μελέτες προκειμένου να διασώσει δυσεύρετα και πολύτιμα ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία.

«Η Τετάρτη Βίβλος»

Το κατά σειρά τέταρτο βιβλίο τού Διοδώρου – «Η Τετάρτη Βίβλος» – είναι ένα πανόραμα τής ελληνικής μυθολογίας. Στις σελίδες του συναντούμε τον Διόνυσο, τον Πρίαπο, τον Ερμαφρόδιτο και τις Μούσες, επίσης διαβάζουμε γιά τον Ηρακλή και τους άθλους του, μαθαίνουμε γιά τους Αργοναύτες, τους Επτά επί Θήβας, τους Κενταύρους και τις θυγατέρες τού Ασωπού, επιπλέον πληροφορούμαστε γιά την δράση τού Θησέα, τού Πέλοπα, τού Ταντάλου, τού Δαρδάνου και τής Νιόβης, ενώ γνωρίζουμε τον Αρισταίο, τον Ωρίωνα, τον Μίνωα και τον Μινώταυρο.

Σημαντικός κρίνεται ο πρόλογος τού έργου, στον οποίον ο συγγραφέας εκθέτει τις δυσκολίες και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι μυθολόγοι τόσο κατά την συλλογή και ταξινόμηση τού υλικού τους, όσο και κατά την επεξεργασία και τελική διαμόρφωσή του. Αξιόλογες είναι και οι απόψεις τού Διοδώρου σχετικά με αυτό καθ’ αυτό το αντικείμενο τής μυθολογίας, δηλαδή τις Θεές και τους Θεούς, τις ηρωίδες και τους ήρωες των μύθων.

Η «Τετάρτη Βίβλος» αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον και συναρπαστικό ανάγνωσμα, γραμμένο με υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Τα ογδόντα πέντε κεφάλαιά του μάς ξεναγούν στον μαγευτικό κόσμο τής ελληνικής μυθολογίας, διαφωτίζοντας, εμπνέοντας και ξεκουράζοντας τον αναγνώστη.

Μύθοι και μυθολογία

Η πρωταρχική σημασία τού όρου «μύθος» ήταν «λόγος, ομιλία, αγόρευση, απόφθεγμα» ή «διήγηση». Με την έννοια τού «αληθούς λόγου» ή τής «αληθινής διήγησης» εμφανίζεται ο περίφημος «μύθος» τής χαμένης Ατλαντίδας στον «Τίμαιο» τού Πλάτωνα.

Αργότερα «μύθος» ονομάστηκε ο «αλληγορικός, απόκρυφος» ή «συγκεκαλυμμένος» λόγος. Με την έννοια τού «απόκρυφου» ή «αλληγορικού λόγου» εμφανίζεται στο «Περί Ίσιδος και Οσίριδος» έργο τού Πλουτάρχου ο «μύθος» τής σχέσης των δύο Αιγυπτίων Θεών.

Το αλληγορικό ή συμβολικό περιεχόμενο ενός μύθου δεν γίνεται πάντοτε – ή αμέσως ή επιτυχώς – αντιληπτό. Σε αυτή την περίπτωση, στους αποδέκτες (αναγνώστες ή ακροατές ή θεατές) τού μύθου, οι οποίοι εκλαμβάνουν ως «πραγματικά» γεγονότα τα «αλληγορικά» νοήματα, εμφανίζεται ένα είδος «σύγχυσης εννοιών». Με αυτό το φαινόμενο ασχολείται και η «Περί Θυσιών» χλευαστική πραγματεία τού Λουκιανού, ενώ προς την αντίθετη κατεύθυνση κινείται ο φιλόσοφος Σαλούστιος, στο «Περί Θεών και Κόσμου» σύγγραμμά του, όπου επιχειρεί να αναδείξει το βαθύτερο, φιλοσοφικό και ξεχασμένο ή παρεξηγημένο νόημα των μύθων.

Στην εποχή μας η λέξη «μύθος» συγχέεται – δυστυχώς και αδίκως – με την λέξη «παραμύθι», οπότε δηλώνει την «φανταστική διήγηση». Στην «Τετάρτη Βίβλο», κατά τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, «μύθος» καλείται ο θρύλος, ένα είδος «αλληγορικού» λόγου, ο οποίος έχει ιστορικό υπόβαθρο και ενίοτε διδακτικό χαρακτήρα.

«Μυθολογία», εξάλλου, ονομάζεται ένα σύνολο μύθων ή μυθικών παραδόσεων, είτε προφορικών είτε καταγεγραμμένων. «Ελληνική μυθολογία» είναι η συλλογή των μυθικών παραδόσεων τού ελληνικού έθνους. Η «ελληνική μυθολογία» είναι μία από τις αρχαιότερες, πλουσιότερες και διδακτικότερες τού πλανήτη μας.

Ο βίος και τα έργα τού Ηρακλή

Ηρακλής  ο Έλληνας Ημίθεος

 

Την εξαιρετική εργασία μπορείτε να διαβάσετε στο :  https://www.academia.edu/

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΤΕΜΙΔΑ

,

Χάλκινο άγαλμα τής Αρτέμιδος. ‘Ύψος 1,94μ. – 4ος αι. π.Χ. Ανακαλύφθηκε στις 25/7/1959 και ανήκει στούς «θησαυρούς τού Πειραιώς».
Χάλκινο άγαλμα τής Αρτέμιδος. ‘Ύψος 1,94μ. – 4ος αι. π.Χ. Ανακαλύφθηκε στις 25/7/1959 και ανήκει στούς «θησαυρούς τού Πειραιώς». Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιώς.

 

Ύμνος στην Αρτέμιδα

 

Τσακνάκης Αθανάσιος

 

Την Άρτεμη καλώ, την αειπάρθενο Θεά,

τού Δία, τής Λητούς την θυγατέρα,

την αδελφή τού Απόλλωνα, τού Ηλίου τού λαμπρού,

την Ελαφίνα, την Σελήνη, την Ημέρα.

** Συνέχεια ανάγνωσης ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΤΕΜΙΔΑ

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

,

,

Ύμνος στην Αθηνά

 

Τσακνάκης Αθανάσιος

 

 

Των φιλοσόφων το καύχημα,                                                 Αθηνά Παρθένος,

και τεχνιτών το στερέωμα,                                                                 Κόρη Εργάνη,

επιστημόνων ενίσχυση,                                                            Σώτειρα Διογενής,

καλλιτεχνών θεία έμπνευση,                                                       Πάναγνη Κυρία,

ορθολογίας το έναυσμα,                                                        Αθηνά η Πάνσοφη, Συνέχεια ανάγνωσης ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ-Ο ΠΕΡΣΕΑΣ ΚΑΙ Η ΜΕΔΟΥΣΑ

,

Ο Περσέας με το κεφάλι τής Μέδουσας. Δημιουργία τού Μπενβενούτο Τσελίνι.  Φλωρεντία. (Perseus with the head of Medusa by Benvenuto Cellini Loggia dei Lanzi Florence, Italy).
Ο Περσέας με το κεφάλι τής Μέδουσας. Δημιουργία τού Μπενβενούτο Τσελίνι. Φλωρεντία. (Perseus with the head of Medusa by Benvenuto Cellini Loggia dei Lanzi Florence, Italy).

,

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

,

«Ιμερτά  Μυθαναγνώσματα»

Διαύγασμα ΙΓ΄

 

 

Εισαγωγικό σημείωμα

Τα «Ιμερτά Μυθαναγνώσματα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από ελληνικούς μύθους, διατυπωμένους υπό μορφή τερπνών παραμυθιών, που σκοπεύουν να διδάξουν ευχάριστα τους αναγνώστες και τους ακροατές τους. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των Διαυγασμάτων.

«Επισφαλές, όμως, είναι και να πιστεύουμε σφοδρά και να απιστούμε εντελώς προς αυτά, επειδή η ανθρώπινη ασθένεια δεν έχει όριο ούτε συγκρατεί τον εαυτό της, αλλά κάποτε καταλήγει στην δεισιδαιμονία και στην αλαζονεία, κάποτε στην ολιγωρία και στην περιφρόνηση προς τους Θεούς. Η ευλάβεια, ωστόσο, και η μηδενική υπερβολή είναι το άριστο» (Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Κάμιλλος, στ΄).

Ο Περσέας και η Μέδουσα

Η Μέδουσα δέσποζε στο κέντρο  τού δυτικού αετώματος στον μεγάλο αρχαϊκό δωρικό ναό τής Αρτέμιδος στην Κέρκυρα. 590-580 π. Χ. Δεξιά και αριστερά σώζονται αποσπασματικά τα δύο «παιδιά» που ξεπήδησαν από το ακέφαλο σώμα της. (Αρχαιολογικό Μουσείο).
Η τρομακτική μορφή τής Μέδουσας, που δέσποζε στο κέντρο τού δυτικού αετώματος τού μεγάλου αρχαϊκού δωρικού ναού τής Αρτέμιδος στην Κέρκυρα. (590-580 π. Χ.). Δεξιά και αριστερά σώζονται αποσπασματικά τα δύο «παιδιά» που ξεπήδησαν από το ακέφαλο σώμα της. (Αρχαιολογικό Μουσείο).

Μιά φορά κι έναν καιρό, στην γραφική Σέριφο, με τα ωραία ακρογιάλια, βρήκε καταφύγιο – διωγμένη από τον άτεγκτο πατέρα της – η θεϊκή Δανάη, μαζί με το ζωηρό και όμορφο εφτάχρονο αγοράκι της, που ονομαζόταν Περσέας και το είχε αποκτήσει από τον μέγιστο θεό Δία. Συνέχεια ανάγνωσης ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ-Ο ΠΕΡΣΕΑΣ ΚΑΙ Η ΜΕΔΟΥΣΑ

ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ-Ο ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΙΝΑΔΕΣ

,

Ορφέας.  Μωσαϊκό δαπέδου που βρέθηκε σε ανασκαφές στην Ταρσό της Κιλικίας. 3ος αι.μ.Χ. Έκθεμα Μουσείου Χατάι στην υπό κατοχή Αντιόχεια.
Ορφέας. Μωσαϊκό δαπέδου που βρέθηκε σε ανασκαφές στην Ταρσό της Κιλικίας. 3ος αι.μ.Χ. Έκθεμα Μουσείου Χατάι στην υπό κατοχή Αντιόχεια.

 

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

Θεολόγος – Φιλόλογος

 

«Ιμερτά  Μυθαναγνώσματα»

 

Διαύγασμα Ζ΄

 

 

Εισαγωγικό σημείωμα

Τα «Ιμερτά Μυθαναγνώσματα» φιλοδοξούν να αποτελέσουν μία συλλογή από ελληνικούς μύθους, διατυπωμένους υπό μορφή τερπνών παραμυθιών, που σκοπεύουν να διδάξουν ευχάριστα τους αναγνώστες και τους ακροατές τους. Η ηλεκτρονική ή έντυπη αναπαραγωγή και διάδοσή τους, καθώς και η τυχόν μετάφρασή τους σε άλλες γλώσσες, επιτρέπεται υπό τον απαρέγκλιτο όρο τής αυστηρής διατήρησης τής απόλυτης ακεραιότητας τού περιεχομένου των Διαυγασμάτων.

«Επισφαλές, όμως, είναι και να πιστεύουμε σφοδρά και να απιστούμε εντελώς προς αυτά, επειδή η ανθρώπινη ασθένεια δεν έχει όριο ούτε συγκρατεί τον εαυτό της, αλλά κάποτε καταλήγει στην δεισιδαιμονία και στην αλαζονεία, κάποτε στην ολιγωρία και στην περιφρόνηση προς τους Θεούς. Η ευλάβεια, ωστόσο, και η μηδενική υπερβολή είναι το άριστο» (Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Κάμιλλος, στ΄).

Ο Ορφέας και οι μαινάδες Συνέχεια ανάγνωσης ΙΜΕΡΤΑ ΜΥΘΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ-Ο ΟΡΦΕΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΙΝΑΔΕΣ