.

.

ΟΙ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΙ

Ἦταν πολὺ φυσικὸ τὰ δεινᾶ τῶν χριστιανῶν, μὲ τὴν ἀτελείωτη παράτασή τους μέσα σ’ ἕνα κλειστὸ σχεδὸν ἀπὸ παντοῦ ὀρίζοντα, νὰ κάμπτουν τὴν ψυχικὴ ἀντοχὴ πολλῶν χριστιανῶν, νὰ κλονίζουν τὴν πίστη τους καὶ τελικὰ νὰ προκαλοῦν τὴν συνειδητὴ ἤ καὶ προσποιητὴ προσέλευσή τους στὸν ἱσλαμισμό. Οἱ συνθῆκες τῆς ζωῆς τους – ἰδίως ἀνάμεσα σὲ συμπαγεῖς μουσουλμανικούς πληθυσμούς ἦταν τόσο δύσκολες καὶ ἡ βαθμιαῖα διαφοροποίηση τῶν φόρων μεταξὺ χριστιανῶν καὶ μουσουλμάνων ραγιάδων τόσο αἰσθητὴ, ὥστε ἡ προσέλευσή τους στὸν ἱσλαμισμὸ (ποὺ ἀποτελοῦσε τὴν μοναδικὴ διέξοδο ἀπὸ τὰ δεινᾶ) νὰ εἶναι μεγάλος πειρασμός. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ →

.

.

.

Ἐπέκτασις τῆς πόλεως.

.

Χαρακτηριστικὸ δεῖγμα τῆς ἐπέκτασης τῆς πόλης μετὰ τὴν κατεδάφιση τῶν ἀνατολικῶν τειχῶν μὲ τὰ πρῶτα δημόσια κτήρια, προφανῶς χῶροι στρατοπέδου.

Διακρίνονται ἐπίσης: τὸ παλιὸ κτήριο τῆς φιλοσοφικῆς Σχολῆς στὸ κέντρο, τμῆμα τοῦ Ἀνατολικοῦ τείχους, ὁ Πύργος τοῦ Τριγώνου καὶ τὸ Ἑπταπύργιο.

.

.

Αντί πηγής: Ευχαριστώ τον καλό φίλο Κων. Νίγδελη για την πανέμορφη κασετίνα που φέρει τον τίτλο ”Θεσσαλονίκη 1912-2012: Ψηφίδες μνήμης” και, για την άδειά του προς δημοσίευση εικόνων.

.

.

.

.

.

.

ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΕΘΙΜΑ

 .

. 

Εἰς τὸν ὀρθόδοξον Χριστιανικὸν κόσμον ἡ Ἀνάστασις τοῦ Χριστοῦ ἦτο «πιστῶν εὐφροσύνη».

Περί τοῦ μὴ συνεορτασμοῦ τοῦ Πᾶσχα μετὰ τῶν ἰουδαίων, ἔχομεν ἀπαγορευτικούς κανόνας τῆς τε ἐν Ἀντιοχεία Συνόδου ὡς καὶ τῶν διαταγῶν τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, αἴτινες ἀφορίζουσι τοὺς παρακούοντας λαϊκοὺς, καθαιροῦσι δὲ τοὺς κληρικοὺς.

Οἱ πιστοὶ ἐφρόντιζον νὰ ἐπαλείψωσι δι’ ἀσβέστου ἤ νὰ βάψωσι μὲ διάφορα χρώματα τοὺς τοίχους τῶν οἰκειῶν των καὶ νὰ σαρώσωσι τὰ δάπεδα αὐτῶν, ἀφ’ ἐτέρου δὲ νὰ στρώσωσιν ἐπὶ τοῦ ἐδάφους των κλάδους δάφνης, μυρσίνης, δενδρολιβάνου, φύλλα λεμονέας καὶ τὰ τοιαῦτα.

Οὐχὶ δὲ μόνον τὰς οἰκείας περιεποιοῦντο οἱ Χριστιανοὶ κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Πᾶσχα, ἀλλὰ και καινουργῆ φορέματα ἐφρόντιζον νὰ φορῶσι, νὰ λαμπροφορῶσιν, ὅπως ἔλεγον τότε, ἤ, ὡς λέγομεν σήμερον, νὰ φοροῦν Πασκαλιάτικα, Λαμπριάτικα ἤ λαμπρᾶ ἤ νὰ λαμπραγκαινιάζουν.

Τὸ Πᾶσχα, ὅν μέγας δεσμός ἀγάπης, ὡς ἐπακολούθημα εἶχε καὶ τὴν δόσιν φιλήματος «ὑπὸ τῶν ἐκκλησιαζομένων, δύο μάλιστα Βυζαντινοὶ συγγραφεῖς, Χριστόφορος ὁ Μυτιληναῖος, καὶ κατὰ τὸν ΙΒ’ αἰῶνα Θεόδωρος ὁ Πρόδρομος, ἔγραψαν ἐπιγράμματα «εἰς τὸν κατὰ τὸ Πᾶσχα γινόμενον ἀσπασμὸν».

Πόσον δὲ τὸ φίλημα τοῦτο θὰ ἦτο τότε διαδεδομένον, πασιφανῶς δεικνύει τὸ καὶ σήμερον κατὰ τὴν δευτέραν Ἀνάστασιν ἀνταλλασσόμενον φίλημα.

 .

 .

Διαβᾶστε ὁλόκληρο τὸ ἄρθρο στὸ : www.e-istoria.com

.

.

.

.

.

.β

Τὸ “ Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο” ἐμπλουτίζεται μὲ μία νέα κατηγορία. Μέσω αὐτῆς θὰ παρουσιάζονται βιβλία, τῶν ὁποίων τὸ περιεχόμενο θὰ «ἀνεβαίνει» σὲ δύο ἤ τρεῖς συνέχειες.

Ὁ κύριος Τσακνάκης Α., Φιλόλογος-Θεολόγος, μᾶς τίμησε μὲ τὴν ἐμπιστοσύνη του, παραχωρώντας μας μὶα σειρᾶ, ἐξαιρετικῆς θεματολογίας.

.

Τὸ δεύτερο βιβλίο ποὺ θὰ φιλοξενήση ἡ ἑνότητα/κατηγορία, φέρει τὸν τίτλο «ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ».  

Σήμερα δημοσιεύεται τὸ τρίτο καὶ τελευταῖο μέρος.

.

Λίγα λόγια γιὰ τὸ βιβλίο.

Εἶναι τὸ τρίτο βιβλίο τοῦ «Ἀνθολογίου» τοῦ Ἰωάννη Στοβαίου καὶ ἐμπεριέχει περισσότερα ἀπὸ διακόσια ὑποκεφάλαια, τὰ ὁποία φιλοξενοῦν ἐκλεκτὰ  ἀποσπάσματα μὲ θέμα τὴν Ἀρετή.

Μεταξύ τῶν ἀνθολογούμενων συγγραφέων ξεχωρίζουν τὰ ὀνόματα τοῦ Πλάτωνα καὶ τοῦ Ἀριστοτέλη, τοῦ Σοφοκλῆ καὶ τοῦ Εὐριπίδη, τοῦ Ἰσοκράτη καὶ τοῦ Ξενοφῶντα, τοῦ Ἐπίκτητου καὶ τοῦ Ἠράκλειτου. Ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον παρουσιάζουν τὰ σύντομα ρητὰ τῶν Ἑπτὰ Σοφῶν, καθὼς καὶ τὰ πολύτιμα κείμενα τοῦ Τέλητα, τοῦ Μετώπου, τοῦ Θεάγη, τοῦ Θεμίστιου, ἀλλὰ καὶ τῆς σοφῆς Περικτιόνης, τῆς διάσημης πυθαγόρειας φιλοσόφου..

.

.

.Διαβᾶστε τὸ πρῶτο καὶ δεύτερο μέρος 

.

.

.