Αρχείο κατηγορίας ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

ΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ, Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

,

,

Τὸ προφητικὸ χάρισμα τοῦ ἁγίου Παϊσίου, ἡ ἀγωνία του καὶ ἡ σημασία τῆς προσωπικῆς μας μετάνοιας

Ἀπομαγνητοφώνηση ἐπιλεγμένων ἀποσπασμάτων ὁμιλίας τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ.κ. Νεοφύτου.

……….Ὁ ἅγιος Παΐσιος εἶναι: ὁ Καππαδόκης, τὸ τονίζω αὐτό, ὁ Κ α π — π α δ ό κ η ς, ποὺ ἔγινεν ἁγιορείτης, λόγῳ προσφυγιᾶς, λόγῳ προσφυγιᾶς, καὶ τώρα πιά, Οἰκουμενικὸς ἅγιος, διδάσκαλος τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐξαιρέτως τοῦ μοναχικοῦ καὶ τοῦ ἔγγαμου βίου, θαυμαστὸς προφήτης τοῦ Γένους μας, ποὺ δοκιμάζει τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀπιστίαν πολλῶν. Συνέχεια ανάγνωσης ΤΟ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ, Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

ΕΚΤΟΥΡΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ

,

Σπαχῆς ἱππέας. Ἀπὸ χειρόγραφο τοῦ Σουηδοῦ Βαρώνου καὶ Ἀξιωματικοῦ  Claes Rålamb, ὅταν πῆγε μὲ διπλωματικὴ ἀποστολὴ στὴν Κωνσταντινούπολη.  Φυλάσσεται στὴν Σουηδικὴ Βασιλικὴ Βιβλιοθήκη.

 

Εκτουρκισμός και εξισλαμισμός των Ελλήνων τής Μικράς Ασίας 

.

Ἰωάννου Βογιατζίδου, Ἱστορικοῦ, καθηγητοῦ Πανεπιστημίου καὶ Ἀκαδημαϊκοῦ (1877-24/8/1961)

……….(…) Διακρίναμε λοιπόν στὴν Μικρᾶ Ἀσία, πρὶν τὴν Συνθήκη τῆς Λωζάννης, τὸν ἑλληνικὸ πληθυσμὸ νὰ ἀποτελεῖται συνολικὰ ἀπὸ 1.927.034 ψυχές, κατανεμημένο: α΄) σὲ ἑλληνόφωνους οἱ ὁποῖοι κατοικοῦσαν στὰ βόρεια, δυτικὰ καὶ νότια παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τὸ συμπαγέστερο μέρος τοῦ ὅλου ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ, Συνέχεια ανάγνωσης ΕΚΤΟΥΡΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ

ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

,

Ναὸς τοῦ Ἁγίου Βλασίου στὸ Μισθί Καππαδοκίας.
Ναὸς τοῦ Ἁγίου Βλασίου στὸ Μισθί Καππαδοκίας.

 

Η ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ (ΠΛΑΤΩΝΙΣΤΕΣ)

Ὁ πατέρας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας, ὁ Καισαρείας Εὐσέβιος (265-340) εἶναι ὁ συνεχιστὴς τῆς δημιουργηθείσας παραδόσεως ἀπὸ τὸν Ὠριγένη. Ἀπόδειξη γιὰ τὸ γενικώτερο ἐνδιαφέρον του σχετικὰ μὲ τὴν ἱστορία, εἶναι τὸ ἔργο του, «Χρονικοὶ κανόνες καὶ ἐπιτομὴ παντοδαπῆς ἱστορίας Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων», τοῦ ὁποίου τὸ ἑλληνικὸ πρωτότυπο χάθηκε, μὲ διασωθείσα τὴν ἀρμενικὴ του μετάφραση. Ἡ διασωθείσα «Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία» του, ἐξιστορεῖ τὰ ἐκκλησιαστικὰ γεγονότα σὲ δέκα βιβλία ἔως τῷ 313 μ.Χ.

Ὁ Εὐσέβιος Καισαρίας, ἀκολουθῶντας τὴν παράδοση τοῦ Κλήμεντος καὶ τοῦ Ὠριγένους, ἀσχολήθηκε μὲ τὴν μελέτη τῆς ἑλληνικῆς φιλοσοφίας καὶ φιλολογίας στὴν μεγάλη βιβλιοθήκη τῆς Καισαρείας στὴν Παλαιστίνη. Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ (329-25/1/390)

,

 Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος (Ναζιανζινός). Έργο του Αντρέϊ Ρούμπλεβ (Андре́й Рублёв). Βρίσκεται στὸν Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὸ Βλάντιμιρ τῆς Ῥωσίας.
Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος (Ναζιανζηνός). Ἔργο τοῦ Ἀντρέϊ Ρούμπλεβ (Андре́й Рублёв). Βρίσκεται στὸν Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στὸ Βλάντιμιρ τῆς Ῥωσίας.

 

Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ (329-25/1/390)

Ἑλληνικὴ Χριστιανικὴ Φιλοσοφία

……….Ἡ Καππαδοκία δικαιούται νὰ ἔχῃ μεγάλο μερίδιο δόξας τοῦ χριστιανικοῦ πνευματικοῦ κόσμου, ἀφοῦ σ’ αὐτήν γεννήθηκαν καὶ ἔδρασαν μορφὲς τοῦ ἀναστήματος τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, τοῦ ἀδελφοῦ του, Γρηγορίου Νύσσης, τοῦ φίλου τοῦ πρώτου, Γρηγορίου τοῦ Ναζιανζηνοῦ,  Συνέχεια ανάγνωσης Ο ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΝΑΖΙΑΝΖΗΝΟΣ (329-25/1/390)

Η ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ

.

Η ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ

Ἡ λαξευμένη ἐρημιὰ μὲ τὴν ζωγραφισμένη ἱστορία μένουν ἐκεῖ γιὰ νὰ σουβλίζουν τὴν καρδιὰ τοῦ ἐπισκέπτη.

τοῦ Γιώργη Πρίντζιπα, συγγραφέα

Περιεχόμενα: 

Ὁ χῶρος- Ὁ τόπος- Οἱ ἄνθρωποι καὶ ἡ παιδεία τους- Νέφος μαρτύρων καὶ ἁγίων – Χορὸς ἁγίων πατέρων -Τῶν μοναχῶν τὰ συστήματα – Ἡ παρουσία τῆς ἱστορίας – Τὸ θαυμαστὸν παιδίν ὁ Διγενήῆς Ἀκρίτης – “Καὶ οἱ λίθοι κεκράξονται” Τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου.

……….Κοιτίδα τοῦ χριστιανισμοῦ καὶ προπύργιο τοῦ Βυζαντίου. Χῶρος διαπλοκῆς τῶν ἰδεῶν καὶ καλλιέργειας τῆς θεολογίας. Τοπίο μὲ καταλυτικὴ ἀγριάδα καὶ χῶρος ποὺ γέννησε μεγάλα ὀνόματα στὴν ἱστορία καὶ τὰ γράμματα. Καππαδοκία τοῦ ἀκραίου Ἑλληνισμοῦ μὲ τὴν ἀνεξίτηλη παρουσία μέσα στοὺς αἰῶνες. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ

ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ – ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΛΥΤΡΩΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

.

.

Καππαδοκία

 .

Μιά μια χαμένη ελληνική περιοχή ανάμεσα σε πέτρινους κώνους

 .

«Το φεγγαρόφωτο δίνει στους κώνους και στο βαρειά παραπετάσματα των βράχων απαλούς τόννους τού γκρι, τού ροζ και τού χρυσού. Ο ουρανός έχει ένα θαυμάσιο μπλε χρώμα. Λίγο πιο μακριά, το λείψανα ενός μικροί θόλου προστατεύουν ακόμη με τρυφεράδα, όπως θα έκανε ή φούχτα τού χεριού, την ξεθωριασμένη τοιχογραφία ενός Αϊ – Γιώργη καβαλλάρη. Διασκορπισμένες όπου βρίσκεται λίγη γη, αυτή η άσπρη γη τής Καππαδοκίας, απιδιές, κολοκυθιές, βερυκοκκιές, κληματαριές».

Με τις λίγες αυτές, απλές αλλά τόσο υποβλητικές, γραμμές, ό μεγάλος Νεοέλληνας ποιητής Γ. Σεφέρης έδωσε μιά χαρακτηριστική εικόνα τής περιοχής πού ονομάσθηκε Καππαδοκία. Παλαιότερα, ή ονομασία αυτή είχε δοθή στο τμήμα τής Μικράς Ασίας πού περιλαμβανόταν ανάμεσα στους ποταμούς Άλυ και Ευφράτη και περιοριζόταν από την Κιλικία προς Νότον.

Συνέχεια ανάγνωσης ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ – ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΛΥΤΡΩΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

Η ΡΩΜΑΪΚΗ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ

.

.

Η Ρωμαϊκή Καππαδοκία

.

Ή άνατολικώτατη χώρα τής Μ. Ασίας, Ν. τού Πόντου και Β. τής Κιλικίας, οριζόταν Δ. μέχρι τήν έρημο τής Λυκαονίας και Α. μέχρι τον άνω ρου τού Ευφράτη. Το νότιο τμήμα της, Περί τον Ταύρο, ονομαζόταν Καταονία. Χώρος σύνθεσης τού ελληνοϊρανικού πολιτισμού χειραφετήθηκε πολύ νωρίς από τούς Επιγόνους. Το α’ μισό τού 3ου αι. π.Χ. ό ευγενής Άριαράθης ίδρυσε αυτόχθον βασίλειο. Ο εξελληνισμός και οι καλές σχέσεις με τή Ρώμη υπήρξαν μόνιμη επιλογή των διαδόχων του. Το 36 π.Χ. ό ‘Αντώνιος έδωσε το βασίλειο στον φίλο του Αρχέλαο και στη συνέχεια ό Αύγουστος τού παραχώρησε τμήματα τής Τραχείας Κιλικίας και τής Μικράς Αρμενίας. Το 17 μ.Χ., επί Τιβερίου έγινε ρωμαϊκή Επαρχία, πλήρως εξελληνισμένη πια αφού ακόμη κι οι μικρές εβραϊκές κοινότητες ήσαν ελληνόφωνες. Η γεωγραφική της απομόνωση από τον ελληνορωμαϊκό κόσμο αντισταθμιζόταν από τή στρατηγική της Θέση, στο ανατολικό σύνορο. Η οικονομία της βασιζόταν στην κτηνοτροφία, τήν ιπποτροφία και τον ορυκτό πλούτο. Οι δέκα στρατηγίες τού παλαιού Βασιλείου (Γαρσαυρίτις, Τυανίτις, Κιλικία, Καταονία, Μελιτίνη, Μοριμηνή, Χαμανηνή, Σαραουηνή, Λαουϊανσηνή, Σαργαραυσηνή) και ή εύφορη και στρατηγική περιοχή των Κυβίστρων πού τής προσέθεσε ό Πομπήϊος αποτέλεσαν τις ένδεκα αρχικές επαρχίες τής ρωμαϊκής Καππαδοκίας.

Η φυλετική πολιτική οργάνωση και ό συγκεντρωτισμός (‘’αρχιδιοικητής” και “στρατηγοί”) διατηρήθηκαν ενώ ή χώρα έγινε κέντρο στρατολόγησης δούλων. Ο αστικός βίος ήταν ανύπαρκτος με εξαίρεση κάποιες πόλεις, κυριώτερες των οποίων τα Κύβιστρα, τα Τύανα-Ευσέβεια προς Ταύρω και το Μάζακα-Ευσέβεια προς Αργαίω. Η τελευταία, γνωστή αργότερα ως Καισάρεια, είχε υιοθετήσει το νομοθετικό σύστημα τού Χαρώνδα και ήταν ή πρωτεύουσα τού Κοινού…..
.
.

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ
.
.
.

ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΑΡΙΑΝΖΟΣ ή ΣΟΥΒΡΑΣΑΡ

 

 

 

.

.

Σιβρισιχάρ ή Σουβράσαρ
.

.
Το λαξευτό χωριό στους πρόποδες του Κουλακλί Τεπέ και σε μικρή απόσταση από την Καρβάλη. Σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές πρόκειται για την αρχαία Αριανζό, γενέτειρα του Γρηγόριου του Ναζιανζηνού..

Μνημεία

Η λαξευτή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Τριάδος 18ος αι., το Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα ή Κηζήλ Κιλισέ – κόκκινη εκκλησία 6ος αι.

.

.

Αντί πηγής: Ευχαριστώ τον καλό φίλο Κων. Νίγδελη για την πανέμορφη κασετίνα που φέρει τον τίτλο ”Πατρίδες Ελλήνων” και, για την άδειά του προς δημοσίευση εικόνων.

,

,

Copyright (©) «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο»

,

,

.
.
.