.

.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

.

α) Οικογένεια

Η μικρότερη μονάδα της ελληνικής κοινωνίας ήταν η οικογένεια. Ή ολοκληρωμένη οικογένεια αποτελούνταν από τον σύζυγο, τη σύζυγο και τα παιδιά, ενδεχομένως και τους οικιακούς δούλους. Εφόσον η σύζυγος, οι κόρες και οι ανήλικοι γιοι δεν είχαν δικαιώματα σύμφωνα με το νόμο, ο σύζυγος και πατέρας λειτουργούσε ως κύριος και κηδεμόνας των ίδιων και ολόκληρης της περιουσίας, πράγμα το οποίο σήμαινε de facto ότι τους εξουσίαζε. Μια τέτοια οικογένεια δεν ήταν όμως μόνο νομική ενότητα, αλλά και λατρευτική κοινότητα στο πλαίσιο της λατρείας του Ερκείου Διός και άλλων θεοτήτων που είχαν σχέση με τις οικογενειακές γιορτές. Η λατρευτική αυτή κοινότητα αποτελούσε αφενός, λόγω της οικογενειακής της σχέσης και της κοινής λατρείας του Πατρώου Απόλλωνα, τμήμα του γένους που απέδιδε την προέλευσή του σε κοινούς προγόνους, αφετέρου ήταν και τμήμα μιας αδελφότητας (φρατρίας) μέσα από την κοινή λατρεία του Φρατρίου Διός. Η οικογένεια αποτελούσε επίσης και οικονομική ενότητα. Στην κλασική εποχή, η οικονομική βάση μιας αττικής οικογένειας, εκτός από τα αγαθά που αποκτούσε η ίδια με αγορά ή με την τέχνη που ασκούσε, συγκροτόνταν και από τη γαιοκτησία, τον κλήρο, αφού η δομή της οικονομίας είχε έντονα αγροτικό χαρακτήρα, ακόμη και για τούς κατοίκους της πόλης. Αν και η προέλευση και η φύση του κλήρου δεν είναι ακόμη εντελώς γνωστή, είναι σίγουρο πως το μέγεθός του διέφερε από οικογένεια σε οικογένεια και πώς ήταν μια περιουσία τόσο στενά συνδεδεμένη με την οικογένεια, που ακόμα και ο κύριος της δεν μπορούσε να την πουλήσει ελεύθερα, έστω και αν είχε το δικαίωμα της πλήρους εκμετάλλευσής της. Σε περίπτωση θανάτου, η περιουσία περνούσε στα χέρια του μεγαλύτερου γιου. Αν δεν υπήρχε γιος, τότε ο κλήρος περνούσε στον εγγονό από τις κόρες (επίκληρος), οι οποίες έπρεπε να παντρευτούν έναν υιοθετημένο γιό ή έναν στενό άρρενα συγγενή του πατέρα. …
.
.

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ
.
.
.

ΕΤΣΙ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

 .

Τα λόγια σημαντικών και παλαιών ανθρώπων, ανθρώπων πού ήταν γενναίοι, έντιμοι και Έλληνες, ας γίνουν Φως και ας μας οδηγήσουν, μέσα από την άβυσσο της παγκοσμιοποίησης.

Πνύκα 1838 (7/10)

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης Συνέχεια ανάγνωσης ΕΤΣΙ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ… →

.

.

ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΑΚΙΚΑ ΕΘΙΜΑ

 .

ΕΛΠΙΝΙΚΗΣ ΣΑΡΑΝΤΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ

 .

ΚΡΑΤΗΤΙΚΑ (1)

Όποια γυναίκα κάνει αποβολαίς και ξανά μείνει έγκυος η μαμή την δίνει το κρατητικό (2), το φορεί στο λαιμό της μέρα νύχτα και το βγάζει όταν την πιάσουν οι πόνοι.

Τα κρατητικά κρατούν το παιδί και δεν αποβάλνει η γυναίκα.

Είναι τρία η και ένα, σαν γυαλιστερά κομπολόγια, μεγάλα ως δύο δάχτυλα και έχουν μέσα γραμμαίς και στύλο κρατητικό:

Τα παλιά χρόνια έπεφταν από το αστροπελέκι και τα εύρισκαν μέσα στη βροχή που έτρεχαν τα νερά με ορμή. .

Δεν αγοράζονται, μερικαίς πρωτιναίς μαμαίς τα έχουν, η κερά πού με τα είπε αυτά λέγει δεν ειναι γιαπμάδαις (3), αλλά θεικά.

Τα αυγά που οι όρνιθες την Μεγάλη Πέμπτη τα βάφουν, το βράδυ τα βέζουν σε μαντήλι, το πηγαίνουν στην εκκλησιά και τα αφίνουν κάτω από το δισκέλι πού διαβάζονται τα δώδεκα Ευαγγέλια.

Αφού διαβασθούν τα παίρνουν και το ένα αφίνουν στο εικόνισμα του σπιτιού. Εάν αυτό το γέννησε μαύρη όρνιθα στα εφτά χρόνια γίνεται κρατηνήρα.

Το αυγό ραγίζει, απο μέσα μαζεύεται, ξεραίνεται και γίνεται σαν πέτρα. Το δίνεις στον κουγμουτζή (4) και κάνει μιά τρύπα στη μέση, περνάς κλωστή. κόκκινη και το φορεί στο λαιμό όποια ρίχνει το παιδί οσο που να γεννήσει και ύστερα το δίνει στη, νοικοκερά.

.

ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Τα Συμόγιορτα

Αγίου Τρύφωνος, Υπαπαντής, και Αγίου Συμεών. 1,2 και 3 Φεβρουαρίου.

Τα Συμόγιορτα και τις τρείς μέραις οι έγκυαις δεν πρέπει να εργασθούν, διότι τα σημεία τρίβουνται και πλάθουνται τις δυο πρώταις μέραις και την τρίτη του Αη Συμειού φαίνουνται…..

.

.

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

.

.

.