.
.
..
..
ΤΑ ΤΣΕΛΙΓΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΩΝ
.
Οι Έλληνες νομάδες ασχολούνταν μόνο με την κτηνοτροφία. Πότε ακριβώς άρχισαν να επιδίδονται σ’ αυτόν τον κλάδο, δεν έχει ερευνηθεί. Είναι, όμως, δεδομένο ότι τα ποίμνιά τους αποτελούνταν κυρίως από πρόβατα. Η ύπαρξή τους συνεπώς συνδέεται μ’ αυτό το είδος. Πότε και πώς εμφανίσθηκε το εξημερωμένο πρόβατο στον ελληνικό χώρο δεν είναι απολύτως εξακριβωμένο. Ο καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, Γεώργιος Χουρμουζιάδης, που ενήργησε ανασκαφές σε πολλούς νεολιθικούς οικισμούς της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας, διαπίστωσε ότι οι κάτοικοί τους εξημέρωσαν πρώτα το γουρούνι, κατόπιν πάπιες και αργότερα τα αιγοπρόβατα. Ποια οστά είναι γίδινα και ποια πρόβεια, δεν ξεχωρίζουν. Βέβαιο, όμως, είναι ότι τα αιγοπρόβατα εξημερώθηκαν στον ελληνικό χώρο πριν από 6.000-5.000 χρόνια.
Από τις εξετάσεις οστών που βρέθηκαν σε νεολιθικούς οικισμούς της Θεσσαλίας, οι αρχαιολόγοι συμπέραναν ότι το 85% από αυτά ανήκαν σε αιγοπρόβατα, το 10% σε γουρούνια και Το 5% σε βόδια. Ο Όμηρος αναφέρει το πρόβατο αρκετές φορές. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βουδαπέστης, Ματίας Γκιόμι (Mateas Gyomi) γράψει: «Από την ομηρική περίοδο η κτηνοτροφία αιγοπροβάτων αποτελούσε σημαντικό κλάδο της ελληνικής οικονομίας».
Με την εξημέρωση μικρών ζώων η νεολιθική κοινωνία αύξησε τον πλούτο της. Διαθέτοντας μ’ αυτά ανά πάσα στιγμή τροφές, υψηλής μάλιστα θρεπτικής αξίας, απαλλάχθηκε από την καθημερινή αγωνία για την εξασφάλιση φαγητού με το κυνήγι θηραμάτων και με το ψάρεμα, που από εδώ και πέρα γίνονταν χρόνο με τον χρόνο συμπληρωματικά φαγώσιμα. Ο κτηνοτροφικός πλούτος συνέβαλε στο πέρασμα της νεολιθικής κοινωνίας σε νέο, υψηλότερου επιπέδου στάδιο οικονομικό και πολιτιστικό.
Το εξημερωμένο πρόβατο διαδόθηκε ευρύτερα και ταχύτερα από την εξημερωμένη γίδα. Δεν ήταν δυνατό να διατηρηθούν σχετικά στοιχεία, αλλά στο συμπέρασμα αυτό μπορεί να καταλήξει κανείς εξετάζοντας την πραγματικότητα. Το πρόβατο είναι από τη φύση του περισσότερο επιδεκτικό εξημέρωσης και διαβίωσης με τον άνθρωπο, από την ευφυέστερη, άτακτη και δύσπιστη προς κάθε άγνωστο και ξένο, γίδα. Γι’ αυτό και οι νομάδες απέφευγαν την γίδα και τις δυσκολίες που δημιουργούσε και προτιμούσαν να συγκροτούν αμιγές ποίμνιο προβάτων. Πρόβατα σε άγρια κατάσταση δεν απέμειναν στον ελληνικό χώρο. Άγριες γίδες, όμως, διαβιούν στον Ασπροπόταμο Καλαμπάκας, στην Πίνδο, στον Όλυμπο, στην Κρήτη και σε άλλες περιοχές. Προικισμένες από την φύση με την δυνατότητα να κινούνται σε απόκρημνες περιοχές, διαθέτουν ο προσόν της προσαρμογής σ’ αυτές και της αυτοπροστασίας από εχθρούς, που αδυνατούν να κινηθούν σε δυσπρόσιτα εδάφη (λύκος, αρκούδα κ.ά.). Για το πρόβατο, με την περιορισμένη δυνατότητα αντιμετώπισης των εχθρών του (λύκος, αρκούδα, αετός κ.ά.), η εξημέρωσή του αποτέλεσε την σωτηρία του. Θεωρείται βέβαιο ότι εξημερωμένα πρόβατα θα συναντούσαν στην βοσκή άλλα που θα παρέμειναν ακόμα σε άγρια κατάσταση, ‘α έρχονταν σε ευκαιριακό ζευγάρωμα και κάποια άγρια ‘α παρασέρνονταν στο ποίμνιο, εντασσόμενα σ’ αυτό. Οι ποιμένες ξέρουν ότι και στην εποχή μας οι γίδες, θηλυκές ή αρσενικές, ζευγαρώνουν ευκαιριακά κατά την βόσκηση με αντίστοιχες άγριες χωρίς, όμως, αυτές να εντάσσονται στο εξημερωμένο ποίμνιο.
.
.
.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο : www.e-istoria.com
,
,
[shortlink] : http://wp.me/p12k4g-1Z2
.
.
