.
,
……….Οἱ «Πολύχρυσες Μυκῆνες», τὸ βασίλειο τοῦ μυθικοῦ Ἀγαμέμνονα, ποὺ πρῶτος ὕμνησε ὁ Ὅμηρος στὰ ἕπη του, εἶναι τὸ σημαντικότερο καὶ πλουσιότερο ἀνακτορικὸ κέντρο τῆς Ὕστερης Ἐποχῆς τοῦ Χαλκοῦ στὴν Ἑλλάδα. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ – ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ
.
.
……….Ο αγωνιστής τής επαναστάσεως τού 1821 από την Πάτμο Δημήτριος Θέμελης, σπούδασε στην Πατμιάδα σχολή και στην Κωνσταντινούπολη και εργάστηκε στη Μολδαβία ως οικοδιδάσκαλος. Ήταν προεστός τής Πάτμου όταν μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία Συνέχεια ανάγνωσης ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ’21 – ΘΕΜΕΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (+26/3/1826)
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ – ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Οι αρχαιολογικοί χώροι του νομού Έβρου βρίσκονται οτη Μεσημβρία (Μεσημβρία – Ζώνη), στη Μάκρη (Σέρρειον)., στην Αλεξανδρούπολη (Σάλη), στα Λουτρά (Τραιανούπολη), στο Διδυμότειχο (Διδυμότειχο – Πλωτινούπολη), επίσης στο Δορισκο, τον Άβαντα και στην Παλαιόπολη Σαμοθράκης.
 |
|
Μεσημβρία – Ζώνη: Πόλη του 8ου π.Χ αιώνα |
Μεσημβρία – Ζώνη. Τα τελευταία χρόνια έχουν ταυτιστεί λόγω των πολλών νομισμάτων που βρέθηκαν με την επιγραφή ΖΩΝΑΙΩΝ. Το όνομα Μεσημβρία, με τη θρακική κατάληξη αντικαταστάθηκε από το Ζώνη. Ίσως γι’ αντό η πρώτη μνημονεύεται μόνο από τον Ηρόδοτο το 480 π.Χ., ενώ η Ζώνη αναφέρεται από τις αρχές του 5ου ως τον 3ο π.Χ. αϊ.
Εντοπίστηκαν ναός του Απόλλωνα και ιερό της Δήμητρας καθώς και οι εξής επιγραφές: ΜΥΛΟΣ ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΥ, ΟΡΦΕΥΣ ΚΙΛΗΒΥΖΟΥ, ΚΛΕΟΣΤΡΑΤΟΣ ΔΑΝΑΟ, ΑΡΤΕΜΙΣΤΗ ΘΡΑΣΩΝΟΣ, ΑΡΧΗΝΑΣΣΑ ΚΕΦΑΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙ, ΣΧΙ- ΝΕΙΣΗ ΔΡΟΣΩΝΟΣ, ΜΥΡΣΙΝΗ ΑΛΚΕΒΙΑΔΟ, ΑΔΑΜΑΣ ΒΟΣΤΑΔΟΣ, Κούρος 500 π.Χ., κοσμήματα κ.ά….
.
.
.
.
ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΚΕΡΑΜΙΚΗ
της MAPIAΣ ΠIΠIΛH
H παραδοσιακή εικόνα της Σπάρτης ως ενός αυστηρού., στρατοκρατικού κράτους δεν ισχύει, όπως γνωρίζουμε σήμερα, για τους χρόνους πριν από τους Περσικούς πολέμους. Aνασκαφικές έρευνες στη Σπάρτη στις αρχές του περασμένου αιώνα – και ειδικότερα οι βρετανικές ανασκαφές στο ιερό της Aρτέμιδος Oρθίας από το 1906 έως το 1910 – αποκάλυψαν μία πόλη με πλούσια καλλιτεχνική παραγωγή και πολύπλευρες σχέσεις με τον έξω κόσμο, η οποία δεν διέφερε πολιτιστικά από τις άλλες ελληνικές πόλεις-κράτη της προκλασικής περιόδου. H πιο σημαντική διαπίστωση ήταν ότι μία συγκεκριμένη κατηγορία μελανόμορφης κεραμικής, η οποία ήταν έως τότε γνωστή κυρίως από τάφους της Eτρουρίας και αποδιδόταν γενικά στη θηραϊκή αποικία της Kυρήνης στη Bόρειο Aφρική, ήταν στην πραγματικότητα λακωνική – δημιουργία ντόπιων κεραμέων. H κεραμική αυτή παραγωγή αρχίζει τη γεωμετρική περίοδο και συνεχίζεται χωρίς διακοπή έως τις αρχές του 5ου αι. π.X., γνωρίζει δε τη μεγαλύτερη άνθησή της κατά τον 6ο αι. π.X….
.
.
.
.
.
.
.
Η Γιτάνη, δεύτερη – κατά χρονολογική σειρά – πρωτεύουσα της αρχαίας Θεσπρωτίας και έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών., ταυτίζεται με τα ερείπια οχυρωμένου οικισμού στη νοτιοδυτική πλαγιά του βουνού της Βρυσέλλας, στη συμβολή του Καλπακιώτικου με τον ποταμό Καλαμά (αρχαίος Θύαμις). Από την προνομιακή της θέση ήλεγχε την έξοδο του πλωτού, τότε, ποταμού προς τη θάλασσα. Στα εκατόν πενήντα περίπου χρόνια ζωής της, από την ίδρυσή της το 335/330 π.Χ. έως και την κατάληψή της από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ., η πόλη αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά, διοικητικά και οικονομικά κέντρα της ευρύτερης περιοχής του Ιόνιου.
Οι επιγραφικές μαρτυρίες και οι φιλολογικές πηγές, σε συνδυασμό με τα πορίσματα των πρόσφατων ερευνών, επιτρέπουν την ταύτιση της προαναφερθείσας θέσης με την αρχαία Γιτάνη. Η παλαιότερη πληροφορία για την ύπαρξη της Γιτάνης σαν έδρας του Κοινού των Θεσπρωτών μαρτυρείται από το περιεχόμενο ενός απελευθερωτικού ψηφίσματος που βρέθηκε στο χώρο της Αγοράς, το οποίο χρονολογείται μεταξύ του 350 και 300 π.Χ., ενώ επιβεβαιώνεται και από την αρχαία γραπτή παράδοση (Λίβιος, Πολύβιος). Η τελευταία γραπτή μαρτυρία για την πόλη (Λίβιος) χρονολογείται το φθινόπωρο του 172 π.Χ., έτος κατά το οποίο έφθασαν στην Ήπειρο Ρωμαίοι απεσταλμένοι με αφορμή την προετοιμασία της οργάνωσης των πολεμικών επιχειρήσεων εν όψει της επικείμενης έναρξης του Γ΄ Μακεδονικού πολέμου.
Η εύρεση 3.000 πήλινων σφραγισμάτων, πάνω στα οποία αναγράφεται σε δωρική διάλεκτο το όνομα…
.
.
Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ
.
.
.
.
.
Μεγάλη πόλη με πληθυσμό, σήμερα, 500.000 περίπου κατοίκων, κτισμένη στην δεξιά πλευρά του Σάρου ποταμού. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΑΔΑΝΑ