Όλα τα άρθρα του/της ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Περί προσωπικῶν δεδομένων. Ὁ νέος νόμος τῶν προσωπικῶν δεδομένων ποὺ ἱσχύει ἀπὸ τὸν Μάϊο τοῦ 2018, ἔχει νὰ κάνῃ πιθανόν μὲ ὁρισμένες ἀναφορές τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἡμερολογίου σὲ πρόσωπα ποὺ συνδέονται μὲ γεγονότα. Κατὰ τὰ ἄλλα, δὲν εἴμαστε ἠλεκτρονικό κατάστημα, οὔτε διαφημίζουμε προϊόντα, ἄρα δὲν ἔχουμε στὴν κατοχή μας καὶ δὲν ἐπεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα κανενός, ὅπως ἠλεκτρονικές κάρτες πληρωμῶν, ὀνοματεπώνυμα, κλπ. Συνεπῶς καὶ τὸ μήνυμα ποὺ θὰ ἐμφανίζεται ἀπὸ τὸν Ἰούλιο περὶ «μὴ ἀσφαλοῦς συνδέσεως» δὲν μᾶς ἀφορᾶ γιὰ τοὺς λόγους ποὺ προαναφέραμε. Ἡ ἐργασία τῆς σελίδος «Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο/Ἑλληνοϊστορεῖν», εἶναι ἀποτέλεσμα προσωπικοῦ χρόνου (ὁ ὁποῖος δὲν περισσεύει) καὶ ἀστείρευτης ἀγάπης γιὰ τὸ διάβασμα καὶ τὴν ἔρευνα μὲ ἀντικείμενο τὴν Ἑλληνικὴ Ἱστορία. Ἡ σελίδα δὲν ἐπιδοτεῖται ἀπὸ ἰδιωτικοὺς ὀργανισμούς, κυβερνητικοὺς φορεῖς, κομματικοὺς σχηματισμούς, φυσικὰ πρόσωπα καὶ ἑταιρεῖες. Τροφοδοτεῖται μόνο ἀπὸ τὴν ἀγάπη καὶ ἀφοσίωση ὅσων ἀσχολοῦνται μὲ αὐτήν, ἐμπλουτίζοντας τὶς δημοσιεύσεις της. Καλοπροαίρετα σχόλια καὶ ἐπισημάνσεις εἶναι πάντοτε δεκτά, κατὰ προτίμηση στὴν ἑλληνικὴ (ἐξαιρουμένων περιπτώσεων ὅπου ἡ τεχνολογία δὲν τὸ ἐπιτρέπει). ________________________________________________________ Σύνδεσμος στὸ YouTube: (https://www.youtube.com/channel/UC1KBHzC9VXhzCFHe-NP9zZA) Σύνδεσμος στὸ Face Book: (https://el-gr.facebook.com/ellinoistorein/) Σύνδεσμος στὴν Google: (https://plus.google.com/u/0/101925292769762103119)

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ
(μέσα από μια εικαστική ματιά)

«ΞΥΛΙΝΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ»

Καθαροδευτέρα, δρώμενη τριλογία με φαλλοφόρια, κούλουμα, χαρταετούς. Ο γιορταστές τραγουδάνε:

«Έφυγεν η Αποκριά,
με γλέντια, με παιγνίδια,
κι εμπήκεν η Σαρακοστή
μ’ ελιές και με κρομμύδια».

Αντιφώνημα από τον άλλο χορό:

«Τ’ ακούτε τι παρήγγειλεν,
η Καθαρή Δευτέρα;
Πεθαίν’ ό κρέος, πέθανε,
ψυχομαχάει ό Τύρος,
σηκώνει ό Πράσος την ουρά
κι ό Κρέμμυδος τα γένια».

Και παίρνει την απάντηση:

«Εψώφησε ό Λουκάνικος,
ψυχομαχάει ό Τύρος,
κι η Βρούβα, η παλιόβρουβα,
στέκεται στην καβάλα,
να πέσει στην τσουκάλα».

Κι ή Αποκριά, πού παρομοιάζεται με γριά, τ’ ακούει:

«Μωρή γριά κατσικομούρα,
κατσουφλιάρα και καμπούρα
μέσ’ τον Άδη κατεβαίνεις
κι άντρ’ ακόμα μάς γυρεύεις;;;
— Να ψυχομαχώ στο στρώμα,
άντρα θα γυρεύω ακόμα…»

Και για το μασκαρά μοιρολογάνε:

«Μουτζούρη τον επήγανε,
μουτζούρη τον εθάψανε
και γράφανε στην άκρη:
Εδώ κοιμάται ήσυχα,
ένας μεγάλος φουκαράς,
πού η δουλειά τον ήτανε
να είναι μασκαράς,
μια φορά το χρόνο, μόνο

Ο φαλλοφόρος εξακολουθεί να παινεύει την Αποκριά:

«Το βρακί σου έχει τρύπα,
κι από μέσα τρέχει γλύκα…»

Στην παλιά Μεγάλη Ελλάδα, στη σημερινή Νότια Ιταλία, όπου οι ελληνικές αποικίες από την αρχαιότητα, στον Τάραντα, καθώς γυρίζανε οι ψαρότρατες τα ψαροκάικα από το Ιόνιο πέλαγο, προσπερνούσανε το φρουρημένο νησάκι στη μπούκα και μπαίνανε στο πόρτο, πριν λιμανοδέσουνε, γλάροι πετούσανε από πάνω τους και ξεφωνίζανε. Ανάμεσά τους ένας μεγαλόγλαρος, σαν αυτούς τούς ωκεανίσιους άλμπατρος με σωληνένια ρουθούνια. Ήτανε το «ξύλινο περιστέρι», ό σημερινός χαρταετός την Καθαροδευτέρα, πού πρώτος έφτιαξε ένας σπουδαίος Έλληνας επιστήμονας ό Ταραντίνος Αρχύτας και πρωτοπέταξε στον αγέρα τον 5ο αιώνα π.Χ., κι όχι αυτός πού λένε πώς μάς ήρθε από την Άπω Ανατολή, την Ιαπωνία, την Κίνα, την Ινδονησία, την Κορέα. Αυτές οι χώρες πήρανε το χαρταετό από τον Τάραντα και τον ξαπλώσανε σ’ όλο τον κόσμο, γιατί είχανε μάθει να φτιάχνουνε χαρτί.

*********

Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ

.

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΘΡΑΚΩΝ

 

 

ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΘΡΑιΚΩΝ


 

Από το υπέροχο έργο του  Κουρτίδη Κωνσταντίνου, Ιστορία της Θράκης

 


 

Οι ιστορικοί και εν γένει οι συγγραφείς της κλασικής εποχής και των Μακεδονικών χρόνων είχον την γνώμην, ότι οι Θράκες ωμιλούσαν βάρβαρον γλώσσαν, η οποία δηλαδή ουδεμίαν συγγένειαν και σχέσιν είχε με την Έλληνικήν. Το βέβαιον όμως είνε, ότι οι Θράκες, «ως ανήκοντες εις τον “Αριον κορμόν, ωμιλούσαν γλώσσαν, η οποία δεν ήτο μεν ομοία κατά τους γραμματικούς τύπους με την τόσον πολύ διαπλασθείσαν και εξελιχθείσαν Έλληνικήν και μάλιστα την Ίωνικήν και Άττικήν διάλεκτον, εξηκολούθει όμως κατά την βάσιν και κατ’ ουσίαν—διατελούσα εις την πρωτογενή μορφήν της— να είνε συγγενής προς την Έλληνικήν.
Και ενώ Θράκες και Έλληνες κατά τους ποοομηρικούς χρόνους συνεννοούντο γλωσσικώς έχοντες μόνον διαλεκτικήν διαψοράν αναμεταξύ των την οποίαν—βαθυτέραν ίσως—είχον προς άλληλα τα Ελληνικά φύλα και κατά την κλασικήν εποχήν, βραδύτερον η γλωσσική μεταξύ Θρακών και Ελλήνων συνεννόησις κατέστη αδύνατος δια τον απλούστατον λόγον, ότι η μεν Θρακική γλώσσα παρέμεινε τυπική, εντελώς άτεχνος, ανεπεξέργαστος και οποία ήτο αρχικώς πρωτόγονος εις την μορφήν και τους τύπους της, η δε Ελληνική εξελίχθη και διαπλάσθη εις πλουσιωτάτους τύπους και ποικιλίαν άφθαστον μορφής, εις δύναμιν έντονον εκφράσεως και διατυπώσεως, εις κάλλος και πλαστικότητα, όσον ουδεμία άλλη γλώσσα.
Έν γένει δε οι αρχαίοι διετέλουν εις πλήρη άγνοιαν των τοιούτων ζητημάτων εθνολογικής ή γλωσσολογικής φύσεως, τα οποία επρόβαλον πάντοτε εις αυτούς ως προβλήματα ή μάλλον ως αινίγματα, τα οποία κατά τους νεωτέρους μόνον χρόνους εξηγήθησαν δια της συγκριτικής γλωσσολογίας.

Ό Πλάτων εις τον Κρατύλον του αποφαίνεται ορθότατα επί του γλωσσικού τούτου ζητήματος ως εξής.
«Ό,τι δεν γνωρίζομεν, λέγει, λέγομεν ότι είνε βαρβαρικόν.
»Και πραγματικώς δύναται να είνε κάτι τοιούτο, αλλ’ επίσης είνε δυνατόν ένεκα της πολυκαιρίας να εινε ανεξερεύνητα τα πρώτα ονόματα (λέξεις). Διότι, επειδή τα ονόματα μετατρέπονται καθ’ όλους τους τρόπους, δεν είνε διόλου παράδοξον, εάν η αρχαία γλώσσα σχετικώς με την σημερινήν δεν έχη καμμίαν διαφοράν από την βαρβαρικήν.
»Παρατηρώ δε, ότι πολλά ονόματα (λέξεις) οι Έλληνες και προ πάντων όσοι κατοικούν υπο την εξουσίαν των βαρβάρων (εννοεί ο Πλάτων τους Έλληνας της Μικράς Ασίας, όσοι διετέλεσαν υπο την κατοχήν κατ’ αρχάς των Λυδών και κατόπιν των Περσών) τα έλαβον από τους βαρβάρους ….

 

******************************

 

Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ

 

 


.

ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 1821 – ΛΟΡΔΟΣ ΜΠΑΫΡΟΝ

Πορτραίτο του Λόρδου Βύρωνα,έργο του Thoman Phillips
Λόρδος Μπάϋρον,,

……….Γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1788 από εύπορη οικογένεια.Λόγω τής άστατης ζωής του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αγγλία και να εγκατασταθεί στην Πορτογαλία και αργότερα στην Ισπανία. Το 1820 ταξίδεψε στην Αθήνα όπου παρέμεινε γιά έναν χρόνο. Όταν βρισκόταν στην Πίζα γνωρίστηκε με τον Μαυροκορδάτο και αποδέχθηκε την πρότασή του να γίνει εκπρόσωπος τής «Ελληνικής Επιτροπής». Με το πλοίο «Ηρακλής» φορτωμένο όπλα,τρόφιμα και φάρμακα έφτασε στο Μεσολόγγι τον Ιανουάριο τού 1824. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 1821 – ΛΟΡΔΟΣ ΜΠΑΫΡΟΝ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ – 2 ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Σφαγές από τους τούρκους στους δρόμους των Χανίων

 

 

1824.—Σφαγές Σφακιανών στην Κρήτη.

Ο παπά Ανδρουλής Σκορδύλης, ο παπά Γεώργιος Χαρούπης, οι υπερήλικοι Αντώνιος Λυκάκης, Θεόδωρος Κούργελης και ο Γεώργιος Πωλάκης  με τις οικογένειες τους και φίλων τους ένα σύνολο 73 ανθρώπων πήραν το δρόμο της προσφυγιάς. Όταν με το πλοιάριο τους περνούσαν από το Κάβο Σφηνάρι τους εντόπισαν τα Τούρκικα πλοία και αναγκάσθηκαν να αποβιβασθούν. Ψάχνοντας δρόμο επιστροφής για τα Σφακιά ένας ντόπιος τους υπέδειξε τόπο να κοιμηθούν, ο ίδιος το βράδυ τους πρόδωσε στους Τούρκους. Το βράδυ της Μ. Παρασκευής 5 Απριλίου οι Τούρκοι τους έσφαξαν όλους, μόνο η σύζυγος του παπά Σκορδύλη διέφυγε και μετά από τρεις μέρες την μάζεψε παραπλέον Σφακιανό πλοίο.

 

 

 

 

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=aeQc7St_Gvc]

 

1944.—Στην Κλεισούρα του νομού Καστοριάς εκτελούνται από τους Ναζί 280 Έλληνες.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ (Από την αφήγηση της Ε. Καλφόγλου, εθελόντριας Ε.Ε.Σ. Φλώρινας, 8-4-1944):

Στις 4 Απριλίου 1944 το βράδυ, ομάδα ενόπλων ανταρτών, άλλοι είπαν ότι ήταν γύρω στους 150 και άλλοι γύρω στους 300 με αρχηγό τον Υψηλάντη, διανυκτέρευσαν μέσα και γύρω από το χωριό. Την επομένη το πρωί, 5 Απριλίου 1944, οι αντάρτες που βρίσκονταν στα γύρω υψώματα της Κλεισούρας επιτίθενται στη φάλαγγα των Γερμανών, που περνούσε από τον αμαξιτό δρόμο και σκοτώνουν δύο Γερμανούς, καταστρέφοντας 2 μοτοσικλέτες και ένα αυτοκίνητο. Μετά οι αντάρτες διασκορπίστηκαν στο βουνό, όπου και κρύφτηκαν. Οι κάτοικοι της Κλεισούρας, όταν έμαθαν τα γεγονότα, τρομοκρατούνται και οι άντρες, φοβούμενοι γνωστές αντεκδικήσεις, φεύγουν προς διάφορες κατευθύνσεις (κοντινά χωριά κ.λ.π).

Το απόγευμα της ίδιας μέρας, καταφθάνουν γερμανικά αυτοκίνητα. Οι πρώτοι Γερμανοί περιέρχονται το χωριό και συγκεντρώνουν πολλά γυναικόπαιδα στους δρόμους και την πλατεία χωρίς κακές δήθεν διαθέσεις. Όμως δεύτερη ομάδα ταυτοχρόνως ορμά και με τα πολυβόλα και όπλα βάλλει κατά των συγκεντρωμένων, περιέρχεται δε τα σπίτια, ανοίγει διά της βίας του όπλου, ορμά μέσα, σκοτώνει, ξεκοιλιάζει, βάζει φωτιά. Ο κόσμος κρύβεται, σκορπίζει…για να ξαναπέσει σε λίγο στα χέρια τους. Μαζί με τους Γερμανούς ήταν και Βούλγαροι και συγκεκριμένα ο Κάλτσεφ.

Οι Γερμανοί ήρθαν από κάτω, άρχισαν το καταστρεπτικό τους έργο σκοτώνοντας και καίγοντας και έφτασαν μέχρι την πλατεία, που βρίσκεται στη μέση του χωριού, όπου και σταμάτησαν. Ίσως να κουράστηκαν, να χόρτασαν. Πάντως ικανοποιήθηκαν με ό, τι έκαναν και σταμάτησαν. Το βέβαιο είναι, ότι δοκιμάστηκε το μισό χωριό, το οποίο  και παραδόθηκε στη σφαγή και στη φωτιά…

Επιστρέφουμε…..αφήνοντας πίσω μας ένα χωριό 2.000 κατοίκων να κλαίει για 280 γυναικόπαιδα αδικοσκοτωμένα, να πονά για 40 τραυματίες, να βλέπει αστέγους (150 σπίτια καμένα), να κλαίει για τον παπά του και δέκα γέροντες, εργατικούς συγχωριανούς του, που έμειναν και βρήκαν σκληρό θάνατο και να διερωτάται κανείς κάθε στιγμή για την ύπαρξή του, γενικά, από απόψεως ασφάλειας, ζωής, τροφής, κατοικίας και ενδυμασίας.

 

 


 

.

ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ’21 – ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

Ο Γέρος του Μωριά Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

 

Ο Θ. Κολοκοτρώνης είναι η σημαντικότερη στρατιωτική και πολιτική φυσιογνωμία της Επανάστασης του 1821. Για την ευφυΐα, την τόλμη, τη σύνεσή του, αλλά και για τη βαρύτητα του λόγου του, που από νέο τον χαρακτήριζαν,  επονομάσθηκε “Γέρος του Μοριά”. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ’21 – ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

 

 

Το "Λύκειον" του Αριστοτέλη στην αρχαία Μίεζα της Μακεδονίας

 

 

Η γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων – νέα στοιχεία από την Πέλλα

 

 

Ιωάννης Μ. Ακαμάτης

 

Για μεγάλο χρονικό διάστημα η γλώσσα που μιλούσε ο λαός των Μακεδόνων υπήρξε αντικείμενο συζητήσεων και διαφορετικών προσεγγίσεων. Από μερικούς μάλιστα ερευνητές, τον αμερικανό καθηγητή BORZA και τους μαθητές του, θεωρήθηκε πως το σύνολο των ελληνικών επιγραφών που βρέθηκε στη μεγάλη Τούμπα της Βεργίνας ανήκουν στους συγγενείς των βασιλέων, αφού οι τάφοι είναι βασιλικοί. Η γλώσσα τους λένε είναι φυσικό να είναι η ελληνική αφού οι ίδιοι μελετητές υποστηρίζουν πως η βασιλική οικογένεια και η ανώτατη τάξη μόνο είχαν εξελληνιστεί. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Είναι προφανές πως το επιχείρημα αυτό θα κατέπιπτε αν είχαμε ελληνικά κείμενα που ανήκουν στους κοινούς ανθρώπους και χρονολογούνται πριν από τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της κοινής ελληνικής, ας πούμε πριν από τα μέσα του 4ου αι. π.Χ.
Το πρώιμο νεκροταφείο της Αγοράς της Πέλλας μας έδωσε τα πιο σημαντικά ευρήματα. Από το τέλος του 5ου αι. π.Χ. προέρχεται η επιτύμβια στήλη του Ξάνθου. Ενός φτωχού σχετικά παιδιού. Για να γίνει η μικρή στήλη ξαναχρησιμοποιήθηκε ένα κομμάτι μάρμαρο. Η επιγραφή στη στήλη γράφει: ΞΑΝΘΟΣ/ΔΗΜΗΤΡΙΟ/Υ ΚΑΙ ΑΜΑ/ΔΙΚΑΣ ΥΙΟΣ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει εδώ το μητρωνυμικό Αμαδίκα. Το όνομα αυτό φαίνεται πως προέρχεται από τη ρίζα αμ- από όπου και το ομηρικό ρήμα αμά-ω (αρχ=θερίζω) και τη μακεδονική κατάληξη δίκα, θυμηθείτε το όνομα Ευρυδίκα. Παρατηρείστε τον κανονικό σχηματισμό της μακεδονικής κατάληξης σε α αντί η. Τα πρόσφατα μάλιστα ευρήματα από τη Βεργίνα μας έδωσαν τρεις φορές το όνομα της μητέρας του Φιλίππου ως Ευρυδίκας και όχι Ευρυδίκης. Ετσι ενώ τα παραδείγματα πριν από μερικά χρόνια ήταν λιγοστά σήμερα καθημερινά αυξάνονται με τις ανακαλύψεις της αρχαιολογικής σκαπάνης. ας δείχνω μάλιστα εδώ δύο ευρήματα από το νεκροταφείο της Πέλλας, βγαλμένα από το χώμα πρόσφατα. Πρόκειται για χρυσά φύλλα με την ταυτότητα των νεκρών. Στο ένα φύλλο καταγράφεται το όνομα Ηγησίσκα, αντί του Ηγησίσκη, από το ρήμα ηγούμαι. Σας αναφέρω ακόμα πως η νεκρή ήταν ένα μικρό κορίτσι, έτσι είναι ίσκη=Ηγησίσκη. Στο άλλο καταγράφεται το όνομα Φιλοξένα.
‘Αλλο ένα εύρημα από το νεκροταφείο της περιοχής της Αγοράς ανήκει σε ένα ενεπίγραφο μολύβδινο έλασμα, ένα κατάδεσμο, όπως έλεγαν οι αρχαίοι. Είναι ένα σημαντικότατο απόκτημα της αρχαιολογικής έρευνας που πραγματοποιείται στη Μακεδονία τα τελευταία χρόνια. Το κείμενο αυτό, κατά την άποψή μου, μπορεί αποφασιστικά να βοηθήσει στην κατανόηση της Μακεδονικής διαλέκτου. Είναι ως αυτή τη στιγμή, το μοναδικό διαλεκτικό κείμενο της μακεδονικής. Η σημασία του αυξάνει ακόμα περισσότερο γιατί είναι σχετικά εκτεταμένο κείμενο. Αυτό το κείμενο που είναι έτοιμο προς δημοσίευση, μόλις εμφανιστεί, είμαι βέβαιος πως θα σχολιαστεί ευρύτατα από τους ειδικούς γλωσσολόγους. Η πινακίδα ήρθε στο φως μέσα σε ένα τάφο ενός ταπεινού ατόμου. Το κείμενο παρουσιάζει σχέσεις με την αττική στη σύνταξη. Ομως διαφέρει από την αττικο-ιωνική ομάδα στα εξής:

 


Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ

 


.