.

.

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
(Από τα χωριά Σιμιτλή και Σχολάρι)

.
του Θανάση Κιζλάρη

Μύθοι

1) Γιατί ο διάβολος είναι κουτσός
Μια βουλά θέλησι κι ου διάβουλους να κάμ’ ένα ζώου. Έγλεπε, μαθές του Θιό που έκαμι τουν κόσμουν όλου, κι πήρι κι κείνους χώμα κι νιρό, έκαμι λάσπ’ κι έφκιασι ένα ζώου, του λύκου. Σαν τον απόσουσι, δε μπόργιε να τ’ δώκ’ ζουή.
Πήγι στου Θιό κι τουν παρακάλισι να τουνι βουηθήσι.
Ο Θιός τότι τ’ είπε να πάει κι να τ’ πει “Σήκου, λύκε, φάε με” κι του ζώου θα παιρνι ζουή κιν θα σκώνταν.
Ου διάβουλους, πουνηρός όπους είνι, σκέφκι να του πει, μα σα σκώνταν ου λύκους να τουνι Φάει; Τι να κάμ’;
Παίριν του λύκου κι τουνί πααίνει στην άκρια τσ’ θάλασσας, να είνι έτοιμους. Ιμέν θα σκουθεί ου λύκους, να π’δήξ αυτός μέσ στη θάλασσα να γλιτώσ’. Αμ’ κι πάλι δε γλίτουσι.
— Σήκου, λύκου, φάε με, είπε κι ρίχτηκι στ’ θάλασσα. Μα ου λύκους πρόφτασι κι τ’ άρπαι του πουδάρ τ’. Κι απού τότι είνι κουτσός ου δαίμουνας.

2) Η αξία των γερόντων
Μια βουλά ένας βασιλές έστειλι ένα φιρμάν’ να σκουτώσνι ούλοι τσ’ γέρ’. — Γιατί να τρώνι, μαθές, χαράμ’κα του ψουμί;
Ένας τουνι λυπήθκι τουν μπαμπά τ’. — Γιατί να τουνι σκουτώσου, λέει. Του σπίτ’ μας, δόξα του Θιό, έχ’ κι να φάει κι να πιεί. Τουν παίριν κι τουν κατιβάζ’ κάτ’ στου κατώι κι τουν κρύβ’.
Τ’ν άλλη τη μέρα ου βασιλές τσ’ παραγγέλιν’ να τ’ φκιάσνι απού το κούμ’ τσ’ θάλασσας ένα χαλάτ. Κείνοι σαν πήραν του φιρμάν’, σάσ’τσαν.
— Γένιτι, μαθές, απού του κούμ’ σκ’νί; Του βράδ’ ου γέρους γλέπ’ του γιο τ’ στενοχωρεμένου. — Τι έχς πιδί μ’; τουνι ρουτάει.
— Τι νάχου, λέει κείνου. Ου βασιλές μας έστειλι ένα φιρμάν’ κι μας παραγγέλιν’ να τ’ κάμουμι απού του κούμ’ τσ’ θάλασσας ένα χαλάτ’, αλλιώς, λέει, θα μας πάρ’ όλνους τα κεφάλια μας. Ου μπαμπάς τ’ σαν τάκσι, ρουτάει του πιδί τ’.
— Σας έστειλι, μπάριμ, ου βασιλές ουρνέκ’; Τι λουγιώ του θέλ’ του χαλάτ’ να του φκιάσιτι; — Όχι, λέει του πιδί.
Ε, τότι να τ’ γράψ’ τι να σας στείλ’ ουρνέκ’. Τι λουγιώ του θέλ’. Την άλλη τη μέρα του γράφνι τ’ βασιλέ. Κείνους, σαν πήρι του γράμμα, τό νιουσι, μαθέ.
— Κανά γέρου θα έχ’τι σεις αυτού, λέει κι τα γράφ’τι αυτά… (Είδες πόσο χρειάζονται οι γέροι;)….
.

.
Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ
.
.
.

.

Θανάση Μουσόπουλου

Άβδηρα, 20/5/83

.

ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ Ο ΑΒΔΗΡΙΤΗΣ
.
.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο Δημόκριτος σήμερα

Η περιπέτεια του ανθρώπινου πνεύματος είναι συναρπαστική. Ιδιαίτερα όταν περασμένες απόψεις, μετά από κάποια μακρόχρονη ανακοπή, εμφανίζονται ξανά κάνοντας μια καινούρια σταδιοδρομία.

Η σκέψη του Δημόκριτου -παρόλο που μόνο αποσπασματικά μας παραδόθηκε- είναι μια από τις σημαντικότερες στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας. Συνέχεια ανάγνωσης ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ Ο ΑΒΔΗΡΙΤΗΣ →

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ – ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Οι αρχαιολογικοί χώροι του νομού Έβρου βρίσκονται οτη Μεσημβρία (Μεσημβρία – Ζώνη), στη Μάκρη (Σέρρειον)., στην Αλεξανδρούπολη (Σάλη), στα Λουτρά (Τραιανούπολη), στο Διδυμότειχο (Διδυμότειχο – Πλωτινούπολη), επίσης στο Δορισκο, τον Άβαντα και στην Παλαιόπολη Σαμοθράκης.

Μεσημβρία – Ζώνη: Πόλη του 8ου π.Χ αιώνα

Μεσημβρία – Ζώνη. Τα τελευταία χρόνια έχουν ταυτιστεί λόγω των πολλών νομισμάτων που βρέθηκαν με την επιγραφή ΖΩΝΑΙΩΝ. Το όνομα Μεσημβρία, με τη θρακική κατάληξη αντικαταστάθηκε από το Ζώνη. Ίσως γι’ αντό η πρώτη μνημονεύεται μόνο από τον Ηρόδοτο το 480 π.Χ., ενώ η Ζώνη αναφέρεται από τις αρχές του 5ου ως τον 3ο π.Χ. αϊ.

Εντοπίστηκαν ναός του Απόλλωνα και ιερό της Δήμητρας καθώς και οι εξής επιγραφές: ΜΥΛΟΣ ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΥ, ΟΡΦΕΥΣ ΚΙΛΗΒΥΖΟΥ, ΚΛΕΟΣΤΡΑΤΟΣ ΔΑΝΑΟ, ΑΡΤΕΜΙΣΤΗ ΘΡΑΣΩΝΟΣ, ΑΡΧΗΝΑΣΣΑ ΚΕΦΑΛΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙ, ΣΧΙ- ΝΕΙΣΗ ΔΡΟΣΩΝΟΣ, ΜΥΡΣΙΝΗ ΑΛΚΕΒΙΑΔΟ, ΑΔΑΜΑΣ ΒΟΣΤΑΔΟΣ, Κούρος 500 π.Χ., κοσμήματα κ.ά….
.
.

Η συνέχεια του κειμένου  ΕΔΩ
.
.
.

γράφει ο Γιάννης Χ. Κουριαννίδης

.

.
……….Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από το 1992, όταν η Διακομματική Επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων ανακοίνωσε το πόρισμά της για τη Θράκη. Συνέχεια ανάγνωσης ΘΡΑΚΗ: ΟΙ ΧΑΜΕΝΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ →