Αρχείο κατηγορίας ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ

ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΑΔΑΝΑ

.

Άδανα

.

Μεγάλη πόλη με πληθυσμό, σήμερα, 500.000 περίπου κατοίκων, κτισμένη στην δεξιά πλευρά του Σάρου ποταμού. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΑΔΑΝΑ

ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΤΟ ΖΟΥΝΓΟΥΛΔΑΚ ΤΗΣ ΣΙΝΩΠΗΣ

.

.

Ζουνγουλδάκ ή Ζουνγκουλντάκ

.
Μικρό χωριό με περίπου 2.000 κατοίκους κοντά στο Ερέγλι, που ανήκε στο Σαντζάκι (Επαρχία) της Σινώπης, γνωστότατο από τα μεταλλεία άνθρακα τα οποία απασχολούσαν πολλούς εργαζόμενους.
.
.

Αντί πηγής: Ευχαριστώ τον καλό φίλο Κων. Νίγδελη για την πανέμορφη κασετίνα που φέρει τον τίτλο ”Πατρίδες Ελλήνων” και, για την άδειά του προς δημοσίευση εικόνων.
.
.
.

ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΚΑΡΣ

.

ΚΑΡΣ

..

Καρς   –  Περιοχή του Καυκάσου

.

……….Στα τέλη τού 19ου αι. θεωρείτο ως το “Κέντρο τού Ποντιακού Ελληνισμού μιάς και αποτελούσε την έδρα διοίκησης 30 χωριών… Συνέχεια ανάγνωσης ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΚΑΡΣ

ΑΛΥΤΡΩΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ – ΙΝΕΠΟΛΙΣ

.

.

Ινέπολις ή Ιωνόπολις ή Ινέμπολου.

Έδρα Καζά γνωστή και με την ονομασία Αβώνου Τείχος.

Η Ινέπολη βρίσκεται στα παράλια του Εύξεινου Πόντου, στα βόρεια της Κασταμονής, σε απόσταση 67 χλμ., και στα δυτικά-νοτιοδυτικά της Σινώπης.

Στην πόλη ζούσαν περί τους 7.000 κατοίκους από τους οποίους οι 3.500 Χριστιανοί ορθόδοξοι. Σε κοντινή απόσταση υπήρχε το μεταλλείο Πακίρ Κουρεσί.
.
.

Αντί πηγής: Ευχαριστώ τον καλό φίλο Κων. Νίγδελη για την πανέμορφη κασετίνα που φέρει τον τίτλο ”Πατρίδες Ελλήνων” και, για την άδειά του προς δημοσίευση εικόνων.
.
.
.

ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΕΝΘΟΥΣ

.

.

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΕΝΘΟΥΣ

.
Έχουμε ήδη αναφέρει στο οικείο κεφάλαιο πως το μοιρολόι ήταν θρηνητικό τραγούδι για τον αγαπημένο νεκρό, συνήθεια διατηρούμενη ακόμα και σήμερα, φτιαγμένη στη στιγμή με αυτοσχέδιους στίχους.
Στίχους που είχαν να κάμουν με το παίνεμα των αρετών του θανούντος, το άδικο του χαμού του, το τι αφήνουν πίσω, την καλή κυρά, τα παιδιά που τον λάτρευαν, το βιος του όλο…
Σε τέσσερις, κατά την άποψη ορισμένων ερευνητών του χώρου, χρησιμοποιούμενους σκοπούς που άλλαζαν χωρίς καμία προειδοποίηση, χωρίς καμία παραφωνία, με την «πρώτη» να οδηγεί λέγοντας την αρχική λέξη και να ακολουθούν οι υπόλοιπες σιγά μα σταθερά… απλά όπως η κουβέντα τα φέρνει… Και κάτι ακόμα.
Για τη διατήρηση του μέτρου μεταχειρίζονταν τη λέξη «λελέ»… Προερχόμενη από τα παλιά… από το αρχαίο σχετλιαστικό «ελελέ».
Σε μια τραγική σύναξη όπου ο πόνος του ενός είναι και του άλλου…
Εμείς με τη σειρά μας προσπαθήσαμε, ανακαλύψαμε, καταγράψαμε και παρουσιάζουμε δυστυχώς ελάχιστα εξ αυτών των μνημείων του λόγου.
.
.
Η συνέχεια ΕΔΩ
.
.
.