ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣ Ο ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΟΣ ΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ- Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΕΣΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΞΗΡΑΣ

.

Αλέξανδρος Διάκος –  Ο πρώτος πεσών Αξιωματικός τού Στρατού Ξηράς (Πεζικού)

 .

…«Κύριε Διοικητά, σᾶς ζητῶ γιὰ χάρη, νὰ μὲ τοποθετήσετε στὸ πιὸ ἐπικίνδυνο σημεῖο. Ποῦ θὰ ξαναβρῶ μιὰ τέτοια εὐκαιρία γιὰ νὰ ἐκδικηθῶ τοὺς τύραννους καὶ νὰ βροντοφωνάξω σ’ ὅλο τὸν κόσμο πὼς ἡ Δωδεκάνησος ἐλευθερώνεται ;»…

 .

……….«Ἀλέξανδρε Διάκε, ἔγινες σύμβολο. Ξεπέρασες ὅλα τὰ ὅρια τῆς τόλμης, τῆς ἐπιμονῆς, τῆς ἀνδρείας καὶ κάθε ἀρετῆς. Βγῆκες ἔξω ἀπ’ τὴν ἀνθρώπινη φύση. Βγῆκες ἔξω καὶ ἀπό τὴν φύση τῶν ἡμιθέων. Τόση εὐψυχία εἶναι προνόμιο τῶν Θεῶν. Κλείνεις μέσα της τοὺς Οὐρανούς!»

……….Μ’ αὐτά τὰ λόγια χαιρετίζεται ὁ Δωδεκανήσιος Ὑπολοχαγός Ἀλέξανδρος Διάκος ἀπό τὸν ἐπίσης Δωδεκανήσιο ποιητή Ἄγγελο Μοσχονᾶ. Λόγια μεστᾶ καὶ περιεκτικά, ποὺ χαρακτηρίζουν τὸν ἥρωά μας. Αὐτά θὰ προσπαθήσῳ νὰ αἰτιολογήσω, ἀλλά καὶ νὰ δείξω τὸν δεσμὸ αἵματος, μεταξὺ Δωδεκανήσου-Μακεδονίας-Ἡπείρου καὶ τὸν πανελλήνιο χαρακτῆρα τῆς ἀνεπανάληπτης ἐποποιΐας τοῦ 1940-41, στὴν Πίνδο καὶ τὰ Βορειοηπειρωτικὰ φαράγγια.

……….Ἐμεῖς τὰ Μακεδονόπουλα, ἀντικρίζοντας στὰ σχολεῖα τὸν πίνακα «Αέρα», τοῦ ἐθνικοῦ ζωγράφου Ἀλεξανδράκη, ἀναζητοῦμε καὶ βρίσκουμε τὶς εἰκόνες καὶ τὶς προτομὲς τοῦ Ἀλέξανδρου Διάκου. Ἔτσι μαθαίνουμε πολλὰ καὶ καταθέτουμε τὰ βιώματά μας. Βιώματα ποὺ τὰ τρέφουν οἱ ἐπιζῶντες πινδομάχοι παππούδες μας, οἱ ὁποῖοι μᾶς διηγούνται πολλά, ἐνῶ οἱ γονεῖς καὶ οἱ δάσκαλοι, μᾶς διδάσκουν ἀκόμη περισσότερα. Ἐμεῖς πάλι, ὁδοιποροῦντες, προσκυνοῦμε τὸν τόπο τῆς θυσίας. Ἀπό τὰ βιώματα τῶν πολλῶν βγαίνουν τὰ δικὰ μας μὲ θαυμασμὸ στὴν ἀνδρεία τοῦ Ἀλέξανδρου Διάκου.

……….Χρειάζεται ὅμως νὰ σκαρφαλώσουμε στὴν Πίνδο καὶ μάλιστα νὰ ζήσουμε τὰ συναισθήματα τῶν Πινδομάχων, ἀλλά καὶ τῶν ὁριοφυλάκων Πινδαίων μας.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ

……….Ὁ Ἀλέξανδρος Διάκος, γεννήθηκε στὴν Χάλκη τῆς Δωδεκανήσου, τὸ 1911. Μεγαλώνοντας ὑπό ἰταλική κατοχὴ, ἦταν φυσικὸ νὰ ἐπιθυμῇ διακαῶς τὴν ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδος του.


  • Ὁλόκληρο τὸ κείμενο μπορεῖτε νὰ διαβάσετε στό: www.e-istoria.com

.Τὰ λείψανα τοῦ ἥρωος μεταφέρθηκαν τὸ 1958 στὴν Ρόδο, καὶ τέθηκαν κάτω ἀπό τὸν ἀνδριάντα του.

Αφήστε μια απάντηση