Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΡΙΚΚΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

,

,

……….Στὰ τέλη τοῦ 16ου αἰῶνα στὸν ἀπόηχο τῆς ναυμαχίας τῆς Ναυπάκτου (1571), ἡ ἑλληνικὴ χερσόνησος βρισκόταν σὲ ἐπαναστατικὸ ἀναβρασμό. Τοπικὲς ἀλλὰ καὶ ἐξωελλαδικὲς ζυμώσεις προκάλεσαν μία σειρὰ ἐξεγέρσεων κατὰ τῆς ὀθωμανικῆς κυριαρχίας, ἀπὸ τὴν Ἤπειρο ἔως τὴν Πελοπόννησο.

……….[…] Ἀναμφίβολα, ἡ πιὸ ἰσχυρή ἐπαναστατικὴ κίνηση ἦταν αὐτὴ ποὺ ἐκδηλώθηκε τὸ 1600 στὴν Θεσσαλία, καὶ ἡ ὁποία ἐπαναλήφθηκε στὴν Ἥπειρο τὸ 1611. Ἰθύνων νοῦς καὶ τῶν δύο κινημάτων ὑπῆρξε ὁ μητροπολίτης Λαρίσης καὶ Τρίκκης Διονύσιος, ὁ ὁποῖος ἔμεινε γνωστὸς στὴν Ἱστορία ὡς «Φιλόσοφος» ἤ «Σκυλόσοφος».

Ἡ ἄνοδος καὶ ἡ δράση τοῦ Διονυσίου

……….Γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν δράση τοῦ Διονυσίου, οἱ πληροφορίες ἀπὸ τὶς πηγὲς εἶναι περιορισμένες, γεγονὸς ποὺ ἀφορᾶ καὶ τὶς δύο ἐξεγέρσεις ποὺ ὀργάνωσε. Ὀπωσδήποτε, ὁ Διονύσιος καταγόταν ἀπὸ τὴν ὀρεινὴ περιοχὴ μεταξὺ τῆς Θεσσαλίας καὶ τῆς Ἠπείρου (κατ’ ἄλλους ἀπὸ τὴν Παραμυθιᾶ), ἐνῷ σὲ ἡλικία περίπου 20 ἐτῶν εἶναι ἐπιβεβαιωμένο ὅτι ζοῦσε ὡς μοναχὸς στὸ μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὴν Θεσπρωτία. Σίγουρο εἶναι ἐπίσης ὅτι τὸ ἀνήσυχο πνεῦμα του δὲν περιοριζόταν μόνο σὲ θρησκευτικὲς ἀναζητήσεις.

……….Ἔτσι κατὰ τὴν περίοδο αὐτή θὰ πρέπει νὰ εἶχε ἐκδηλώσει παράλληλα ἰσχυρὸ ἐθνικὸ προσανατολισμό, ποὺ θὰ καθόριζε τοὺς μελλοντικοὺς του στόχους. Ἀργότερα ταξίδεψε στὴν Ἰταλία, ὅπου καὶ ἐγκαταστάθηκε γιὰ νὰ σπουδάσῃ φιλοσοφία, ὡς συνέπεια τοῦ ὁποίου τὸν ἀποκάλεσαν «Φιλόσοφο». Στὴν συνέχεια ἡ ἄνοδός του στὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀξιώματα ὑπῆρξε ραγδαία. Διάκονος, ἀρχιδιάκονος, πρωτοσύγγελος καὶ ἀπὸ τὸ 1591 μητροπολίτης Λαρίσης καὶ Τρίκκης, ὁ Διονύσιος ἐγκαταστάθηκε τὸ ἴδιο ἔτος στὰ Τρίκαλα καὶ ἐπιδόθηκε ἀμέσως σὲ αὐτὸ ποὺ ἀπὸ χρόνια σχεδίαζε στὸ μυαλὸ του· τὴν ὀργάνωση ἐνὸς ἀντιτουρκικοῦ ἐπαναστατικοῦ κινήματος.

……….Λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ 1600, ἀπεσταλμένοι του, μετέβησαν στὶς εὐρωπαϊκὲς Αὐλὲς σὲ μία προσπάθεια ἐξασφάλισης στρατιωτικῆς ὑποστήριξης. Σχετικὲς κρούσεις ἔγιναν στὴν Βιέννη καὶ τὴν Βενετία, ὅπου ἐστάλησαν ὑπομνήματα (κατ’ οὐσίαν ἐκκλήσεις), γιὰ βοήθεια. Ἀνάλογες ἐπαφὲς πραγματοποιήθηκαν καὶ μὲ τὸν Φίλιππο Γ΄ τῆς Ἰσπανίας, καθὼς καὶ μὲ τὸν πάπα Κλήμη Η΄. Στὸν τελευταῖο ἐστάλη ἐπίσης ἕνα ὑπόμνημα ποὺ συντάχθηκε πιθανότατα ἀπὸ τὸν Διονύσιο. Στὸ πρόσωπο τοῦ μητροπολίτη ἦταν ἐμφανὲς ὅτι ἀναφερόταν κάθε ἐπαναστατικὸς σχεδιασμὸς καὶ πρωτοβουλία, ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ γοήτρου του στὸν λαό. Διαπιστώνοντας τὴν συνολικὴ ἀδυναμία τοῦ ὑπόδουλου ἑλληνισμοῦ, ὁ Διονύσιος φαίνεται πὼς εἶχε κατανοήσει τὴν ἀναγκαιότητα τῆς ἐνίσχυσης ἀπὸ τὴν Δύση.


Αφήστε μια απάντηση