ΟΙ ΘΡΑΚΕΣ ΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ

.

.

ΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΝ ΑΣΙΑΝ ΘΡΑιΚΕΣ

.
«Οι Θράκες ου μόνον Ευρωπαίοι, αλλά και Ασιανοί (Άρριαν. Νικομ. 37),

Είπομεν ήδη προηγουμένως, ότι την χώραν ταύτην απ΄ αρχαιοτάτων χρόνων, δηλαδή πολύ προ των Τρωικών, άλλα και μετά ταύτα, την είχον καταλάβει διάφορα Θρακικά έθνη, οι Μυσοί, Φρύγες, Θυνοί, Βιθυνοί, Μαιδοθινοί, Βέβρυκες, Μαριανδυνοί, Μύγδονες, Παίονες, Δρύωπες, Δόλωνες, Τρήρες και άλλα Θρακικά φύλα. Κατοικούσαν δε τα έθνη ταύτα γενικώς εις την χώραν, ήτις περιλαμβάνεται μεταξύ τού Αιγαίου πελάγους, Ελλησπόντου, Προποντίδος, Βοσπόρου, Ευξείνου Πόντου μέχρι των εκβολών τού Σαγγαρίου και έφτανε προς νότον μέχρι τής Ιωνίας και τής Λυδίας. Περιελάμβανε δηλαδή γενικώς την Βιθυνίαν, την Μυσίαν, Φρυγίαν και Λυδίαν.

Όταν όμως αργότερον, κατά τους κυρίως ιστορικούς χρόνους, ελέγετο ειδικώς «η εν Άσία Θράκη», εσήμαινε μόνον το τμήμα, το περιλαμβανόμενον μεταξύ τού στόματος τού Βοσπόρου ή τού Πόντου και τής Ποντοηρακλείας. Η χώρα αυτή είνε από τας ευφορωτέρας τού κόσμου. Ο Όμηρος θαυμάζει τον πλούτον της και αποκαλεί αυτήν εριβώλακα (γονιμωτάτην), ερατεινήν (χαριτωμένην) και αμπελόεσσαν.

Ο δε ποιητής Απολλώνιος, λέγει, ότι είνε εξαιρετικώς πολύκαρπος και υπό τους πόδας των ευτυχών κατοίκων της, η γη φύει αυτομάτως τα άνθη τής τρυφεράς χλόης. Δένδρεα μεν καρπόν χέον άσπετον, άμφι δε ποσσίν αυτόματη φυε γαία τερείνης άνθεα πόης. Ο Απολλώνιος επίσης χαρακτηρίζει ως εύκαρπον την χώραν των Μαριανδυνών ανδρών, ο δε Ευριπίδης την των Φρυγών.

«A Harvest Festival» Sir Lawrence Alma-Tadema

Ο Ξενοφών, κατά την κατάβασιν των μυρίων, διήλθε διά τής Βιθυνίας και έμεινε κατάπληκτος από την αφθονίαν και την ποικιλίαν των προϊόντων της και λέγει, ότι η χώρα είνε μεγάλη, ωραία και ότι υπάρχουν εις αυτήν πολλαί κώμαι και καλώς κατοικημέναι, διότι η γη παράγει κριθάς, σιτάρια, όλα τα όσπρια, μελίνην, σησάμια, αρκετά σύκα και πολλάς σταφυλάς, γλυκόν οίνον και όλα εν γένει τα προϊόντα, εκτός της ελαίας. Όσον αφορά την ελαίαν, βεβαίως δεν εκαλλιεργείτο τότε, αφού το λέγει ο παρατηρητικώτατος και ειδικώτατος περί τα τοιαύτα, Ξενοφών, κατόπιν όμως η παραλία τής Προποντίδος και τού Αιγαίου, έγινε κατάφυτος από εξαίρετους ελαιώνας.

Είχε δε η χώρα αυτή κατά την αρχαιότητα, και μεταλλεία χρυσού, διότι ο βασιλεύς τής Τροίας, Πρίαμος, είχεν ως πηγήν τού θαυμάσιου πλούτου του, τα εν Άστύροις πέριξ τής πόλεως Αβύδου, μεταλλεία χρυσού, των οποίων τα ίχνη εσώζοντο μέχρι των Ρωμαϊκών χρόνων. Η χώρα αυτή ήτο επίσης περιώνυμος διά την μεγάλην και ποικίλην κτηνοτροφίαν της.

Διά την τοπογραφικήν και εθνολογικήν περιγραφήν τής χώρας, ελάβομεν προ πάντων υπ’ όψιν τον Στράβωνα, όστις, ως καταγόμενος εξ Αμασείας τού Πόντου, εσπούδασεν αυτήν λεπτομερέστατα και κάλλιστα, την περιγράφει δε με θαυμαστήν επιμέλειαν και ακρίβειαν. Εν γενικαίς γραμμαίς, από τους μετοικήσαντας εις την ΒΔ Μικράν Άσίαν Θράκας, οι αρχαιότεροι είνε οι Φρύγες, οι Μυσοί, οι Βέβρυκες και οι Μαριανδυνοί. Τελευταίοι ήλθον οι Θυνοί και Βιθυνοί, οίτινες απώθησαν προς το εσωτερικόν τους Μυσούς και κατέλαβον τα παράλια τής Προποντίδος, τα κατοικούμενα υπό των Μυσών και Βεβρύκων και το μέχρι τής Ποντοηρακλείας τμήμα τού Ευξείνου.

Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να διαβάσετε στο: www.e-istoria.com

Αφήστε μια απάντηση