.

.

αὐτὰρ Ὀδυσσεύς, ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρῂσκοντα νοῆσαι ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται

,

……….Πάλι ο Οδυσσέας να έβλεπε τον καπνό τής πατρίδος του να ανεβαίνει και ας πέθαινε. Αυτάρ Οδυσσεύς ιέμενος και καπνόν αποθρώσκοντα νοήσαι ης γαίης, θανέειν ιμείρεται. (Το χρησιμοποιούμε γιά να δηλώσουμε την νόστο τής ξενιτιάς).

……….(βλ. Ὁμήρου Ὀδύσσεια Α΄στ. 44-45, 48-50 καὶ  57-59  «τὸν δ᾽ ἠμείβετ᾽ ἔπειτα θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη·// “ὦ πάτερ ἡμέτερε Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων, [ ]  ἀλλά μοι ἀμφ᾽ Ὀδυσῆι δαΐφρονι δαίεται ἦτορ,// δυσμόρῳ, ὃς δὴ δηθὰ φίλων ἄπο πήματα πάσχει// νήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ, ὅθι τ᾽ ὀμφαλός ἐστι θαλάσσης. [ ] αὐτὰρ Ὀδυσσεύς, ἱέμενος καὶ καπνὸν ἀποθρῂσκοντα νοῆσαι ἧς γαίης, θανέειν ἱμείρεται.»)

***

Πηγή: Το καταπληκτικό Λεξικό Αρχαϊστικών Φράσεων, τού Δημήτριου Τσιρόγλου από τις εκδόσεις Σαββάλας.

Ἠλεκτρονικὴ πηγὴ ἡ ἑνότητα: «Εἰδικὰ θέματα-Ὅμηρος»

(Προσωπογραφία τοῦ Ὁμήρου ἀγνώστου, πιθανὸν Φλαμανδοῦ ζωγράφου, τεχνοτροπίας Καραβάτζιο).

Ἐπιμέλεια εἰκόνας: Ἑλληνικὸ Ἡμερολόγιο