.
.
Ένδυση
.
Στη συνέχεια θα περιγράψουμε τούς βασικούς τύπους των ελληνικών ενδυμάτων. Σε αντίθεση με τα ενδύματα της μινωικής-μυκηναϊκής περιόδου (ιδιαίτερα δε τα γυναικεία, όπως φούστες με βολάν, φορέματα και μπλούζες με χειρίδες, τα οποία προϋποθέτουν ράψιμο και ειδικό κόψιμο),τουλάχιστον από την αρχαϊκή εποχή κι έπειτα —γιατί κατά τη γεωμετρική εποχή οι παραστάσεις είναι πολύ σχηματοποιημένες για να μπορούμε να κάνουμε ακριβείς αναπαραστάσεις— τα ενδύματα είχαν ως βάση ένα ύφασμα σε ορθογώνιο σχήμα, έτσι ακριβώς όπως έβγαινε από τον αργαλειό ή, αν δεν έφτανε το πλάτος του, περισσότερα κομμάτια υφάσματος ραμμένα μαζί. Για το γυναικείο ένδυμα, τον μάλλινο πέπλο —την εσθήτα Δωρίδα του Ηροδότου (V, 87)— το ορθογώνιο ύφασμα δεν χρειαζόταν να ραφτεί. Κατ’ αρχάς διπλωνόταν στο ένα τρίτο περίπου του ύψους του μια φορά προς τα έξω, σχηματίζοντας έτσι έναν υφασμάτινο όγκο, το απόπτυγμα, που έπεφτε προς τα έξω στην πλάτη και το στήθος….
.
.