.

.

Τι σχήμα και χρώμα είχαν τα σκάφη του μυκηναϊκού στόλου., που πήραν μέρος σε μυθικές εκστρατείες τον 13ο αιώνα;

«Για τη Μυκηναϊκή εποχή η εικονογραφία είναι πολύ σημαντική, γιατί λόγω της έλλειψης γραπτών πηγών είναι αυτή που μας δίνει πληροφορίες» λέει η δρ Χαρίκλεια Μπρεκουλάκη

Τώρα ξέρουμε πώς ήταν τα πλοία του μυκηναϊκού στόλου. Η αρχαιολόγος και συντηρήτρια δρ. Χαρίκλεια Μπρεκουλάκη κατάφερε, ανασυνθέτοντας τοιχογραφίες από το ανάκτορο της Πύλου, να ζωντανέψει και πάλι την επί χιλιετίες «χαμένη» εικόνα τους αποκαλύπτοντας το σχήμα, το μέγεθος, τη διακόσμηση των πλοίων της εποχής της μεγάλης ακμής του Μυκηναϊκού πολιτισμού, τον 13ο αιώνα π.Χ. Ακόμη και το χρώμα της θάλασσας που ο Όμηρος «χρωματίζει» κόκκινη με τους χαρακτηρισμούς «οίνοψ», «ιώδειος», «πορφύρειος» αποδεικνύεται αληθινό, αφού οι τοιχογραφίες εικονογραφούν ακριβώς τους στίχους του.
«Δεν είναι περίεργο, γιατί όταν ο ήλιος γέρνει στη δύση του η Μεσόγειος βάφεται πράγματι κόκκινη» λέει η κυρία Μπρεκουλάκη, η οποία θα παρουσιάσει τα αποτελέσματα των ερευνών της στο συνέδριο Μυκηναϊκής Τοιχογραφίας (από 11 ως 13 Φεβρουαρίου) που διοργανώνεται από την Αμερικανική Αρχαιολογική Σχολή και το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών…
.
.
Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ
.
.
.

.

.

ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΚΕΡΑΜΙΚΗ

της MAPIAΣ ΠIΠIΛH

H παραδοσιακή εικόνα της Σπάρτης ως ενός αυστηρού., στρατοκρατικού κράτους δεν ισχύει, όπως γνωρίζουμε σήμερα, για τους χρόνους πριν από τους Περσικούς πολέμους. Aνασκαφικές έρευνες στη Σπάρτη στις αρχές του περασμένου αιώνα – και ειδικότερα οι βρετανικές ανασκαφές στο ιερό της Aρτέμιδος Oρθίας από το 1906 έως το 1910 – αποκάλυψαν μία πόλη με πλούσια καλλιτεχνική παραγωγή και πολύπλευρες σχέσεις με τον έξω κόσμο, η οποία δεν διέφερε πολιτιστικά από τις άλλες ελληνικές πόλεις-κράτη της προκλασικής περιόδου. H πιο σημαντική διαπίστωση ήταν ότι μία συγκεκριμένη κατηγορία μελανόμορφης κεραμικής, η οποία ήταν έως τότε γνωστή κυρίως από τάφους της Eτρουρίας και αποδιδόταν γενικά στη θηραϊκή αποικία της Kυρήνης στη Bόρειο Aφρική, ήταν στην πραγματικότητα λακωνική – δημιουργία ντόπιων κεραμέων. H κεραμική αυτή παραγωγή αρχίζει τη γεωμετρική περίοδο και συνεχίζεται χωρίς διακοπή έως τις αρχές του 5ου αι. π.X., γνωρίζει δε τη μεγαλύτερη άνθησή της κατά τον 6ο αι. π.X….

.

.

Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ

.

.

.

.

.

Η Γιτάνη, δεύτερη – κατά χρονολογική σειρά – πρωτεύουσα της αρχαίας Θεσπρωτίας και έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών., ταυτίζεται με τα ερείπια οχυρωμένου οικισμού στη νοτιοδυτική πλαγιά του βουνού της Βρυσέλλας, στη συμβολή του Καλπακιώτικου με τον ποταμό Καλαμά (αρχαίος Θύαμις). Από την προνομιακή της θέση ήλεγχε την έξοδο του πλωτού, τότε, ποταμού προς τη θάλασσα.  Στα εκατόν πενήντα περίπου χρόνια ζωής της, από την ίδρυσή της το 335/330 π.Χ. έως και την κατάληψή της από τους Ρωμαίους το 167 π.Χ., η πόλη αποτελούσε ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά, διοικητικά και οικονομικά κέντρα της ευρύτερης περιοχής του Ιόνιου.

Οι επιγραφικές μαρτυρίες και οι φιλολογικές πηγές, σε συνδυασμό με τα πορίσματα των πρόσφατων ερευνών, επιτρέπουν την ταύτιση της προαναφερθείσας θέσης με την αρχαία Γιτάνη. Η παλαιότερη πληροφορία για την ύπαρξη της Γιτάνης σαν έδρας του Κοινού των Θεσπρωτών μαρτυρείται από το περιεχόμενο ενός απελευθερωτικού ψηφίσματος που βρέθηκε στο χώρο της Αγοράς, το οποίο χρονολογείται μεταξύ του 350 και 300 π.Χ., ενώ επιβεβαιώνεται και από την αρχαία γραπτή παράδοση (Λίβιος, Πολύβιος). Η τελευταία γραπτή μαρτυρία για την πόλη (Λίβιος) χρονολογείται το φθινόπωρο του 172 π.Χ., έτος κατά το οποίο έφθασαν στην Ήπειρο Ρωμαίοι απεσταλμένοι με αφορμή την προετοιμασία της οργάνωσης των πολεμικών επιχειρήσεων εν όψει της επικείμενης έναρξης του Γ΄ Μακεδονικού πολέμου.

Η εύρεση 3.000 πήλινων σφραγισμάτων, πάνω στα οποία αναγράφεται σε δωρική διάλεκτο το όνομα…
.
.
Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ
.
.
.