……….Η πρώτη ματιά στα γεγονότα τής Αιγύπτου γεννά και το πρώτο λογικό ζεύγος ερωτημάτων: οι εκδηλώσεις αποκτήνωσης τού ανθρώπου προβάλλονται επειδή όντως αποτελούν ένα σπάνιο γιά τις ημέρες μας φαινόμενο ή μήπως κατακλύζουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως προπέτασμα καπνού, πίσω από το οποίο κινούνται ανενόχλητοι οι μηχανισμοί «αναδιάρθρωσης» τής «σωτηρίας» τής Πατρίδας μας; Μία δεύτερη ματιά, ωστόσο, γεννά ένα δεύτερο ζεύγος ερωτημάτων, εξίσου βασανιστικό και εξίσου εύλογο: οι αιγυπτιακές ταραχές αντικατοπτρίζουν μία βελτιωμένη έκδοση των αντίστοιχων ελληνικών, που σκόπευαν στην τελευταία κυβερνητική αλλαγή, ή μήπως υποδηλώνουν κάποια πρώτη δοκιμή νέων «συνταγών σωτηρίας», οι οποίες έχουν και την μορφή τής «ύπουλης προειδοποίησης»; Συνέχεια ανάγνωσης «Έγκλημα στον Νείλο…»→
Έδρα Καζά γνωστή και με την ονομασία Αβώνου Τείχος.
Η Ινέπολη βρίσκεται στα παράλια του Εύξεινου Πόντου, στα βόρεια της Κασταμονής, σε απόσταση 67 χλμ., και στα δυτικά-νοτιοδυτικά της Σινώπης.
Στην πόλη ζούσαν περί τους 7.000 κατοίκους από τους οποίους οι 3.500 Χριστιανοί ορθόδοξοι. Σε κοντινή απόσταση υπήρχε το μεταλλείο Πακίρ Κουρεσί. . .
Αντί πηγής: Ευχαριστώ τον καλό φίλο Κων. Νίγδελη για την πανέμορφη κασετίνα που φέρει τον τίτλο ”Πατρίδες Ελλήνων” και, για την άδειά του προς δημοσίευση εικόνων. . . .
.. . ……….“Αρχέγονος Ελλάς Ήπειρος” έτσι χαρακτηρίζει την περιοχή αυτή τού Ελληνισμού ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (2ος αι. μ.Χ.) ενώ ο Αριστοτέλης (4ος αι. π.Χ.) την αποκαλεί “Ελλάδα την αρχαίαν”. Συνέχεια ανάγνωσης ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ – ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ→
.
Έχουμε ήδη αναφέρει στο οικείο κεφάλαιο πως το μοιρολόι ήταν θρηνητικό τραγούδι για τον αγαπημένο νεκρό, συνήθεια διατηρούμενη ακόμα και σήμερα, φτιαγμένη στη στιγμή με αυτοσχέδιους στίχους.
Στίχους που είχαν να κάμουν με το παίνεμα των αρετών του θανούντος, το άδικο του χαμού του, το τι αφήνουν πίσω, την καλή κυρά, τα παιδιά που τον λάτρευαν, το βιος του όλο…
Σε τέσσερις, κατά την άποψη ορισμένων ερευνητών του χώρου, χρησιμοποιούμενους σκοπούς που άλλαζαν χωρίς καμία προειδοποίηση, χωρίς καμία παραφωνία, με την «πρώτη» να οδηγεί λέγοντας την αρχική λέξη και να ακολουθούν οι υπόλοιπες σιγά μα σταθερά… απλά όπως η κουβέντα τα φέρνει… Και κάτι ακόμα.
Για τη διατήρηση του μέτρου μεταχειρίζονταν τη λέξη «λελέ»… Προερχόμενη από τα παλιά… από το αρχαίο σχετλιαστικό «ελελέ».
Σε μια τραγική σύναξη όπου ο πόνος του ενός είναι και του άλλου…
Εμείς με τη σειρά μας προσπαθήσαμε, ανακαλύψαμε, καταγράψαμε και παρουσιάζουμε δυστυχώς ελάχιστα εξ αυτών των μνημείων του λόγου. . . Η συνέχεια ΕΔΩ . . .
Η δημόσια και δωρεάν Παιδεία αποτελεί θεσμό τού ελληνικού κράτους και κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα και τους Νόμους του. Το ίδιο συμβαίνει και με την ιδιωτική Παιδεία. Διερευνώντας την παράλληλη πορεία τους, διαπιστώνουμε ότι η πρώτη συνδέεται άμεσα με την εκάστοτε οικονομική κατάσταση τού κρατικού ταμείου και κατευθύνεται από την εκάστοτε κυρίαρχη πολιτική, κατ’ ουσία κομματική, ιδεολογία, ενώ η δεύτερη εξαρτάται από την οικονομική δυνατότητα των ελεύθερων επαγγελματιών και καθοδηγείται από τις παιδευτικές απαιτήσεις τού συνόλου τού ελληνικού λαού. Συνέχεια ανάγνωσης «Το αισχρόν και χαλεπόν…»→