Ἡ Ἰταλία βομβαρδίζει καὶ καταλαμβάνει τὴν Κέρκυρα-Αὔγουστος, Σεπτέμβριος 1923
Κωνσταντίνου Ε. Νοῦσκα, Ὑποστρατήγου Ε.Α.
……….Δύο περίπου χρόνια μετὰ τὴν λήξη τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ἡ Ἰταλία ρίπτει τὸ προσωπεῖο της καὶ ἀποκαλύπτει τὶς πραγματικὲς διαθέσεις της γιὰ κυριαρχία στὸν χῶρο τῆς Βαλκανικῆς. Ἀποκορύφωμα τῶν διαθέσεών της αὐτῶν ἦταν ἡ ἀναθεώρησις τῆς πολιτικῆς της ἔναντι τοῦ Ἀλβανικοῦ ζητήματος. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΙΤΑΛΙΑ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ TO 1923
.
Δημ. Β. Οἰκονομίδου, Τακτικοῦ καθηγητοῦ τῆς Λαογραφίας.
Περιεχόμενα: Α’ΑΚΡΙΤΑΙ-Β’ΑΚΡΙΤΙΚΑ ΑΣΜΑΤΑ-Γ’ΑΚΡΙΤΙΚΟΝ ΕΠΟΣ.
.
……….Ἀπό τοῦ αὐτοκράτορος Ἡρακλείου (7ος αἰ.), ἐγκαταλείφθη ἡ ἀπό τῆς ρωμαϊκῆς παρακμῆς χρονολογουμένη σύνθεσις τοῦ στρατεύματος ἐκ μόνον μισθοφόρων. Ἐφεξῆς ὁ στρατὸς συνεκροτεῖτο κατὰ βάσιν ἐξ ἐγχωρίων στοιχείων, κυρίως ἀπό ἀγρότας. Ἡ χώρα διῃρέθη εἰς θ έ μ α τ α, ἤτοι στρατιωτικὰς ἐπαρχίας, ἐπί κεφαλῆς τῶν ὁποίων ἐτέθησαν στρατηγοί. Ἐν ταῖς ἐπαρχίαις αὐταῖς, παρεχωροῦντο ὑπό τοῦ Κράτους «τόποι στρατείας» ἤ «στρατιωτόπια», δηλονότι ἀγροκτήματα εἰς τοὺς ὑποχρέους πρὸς στράτευσιν, οἴτινες ἀνελάμβανον νὰ ἐκγυμνάζωνται στρατιωτικῶς καὶ νὰ διατηροῦν τὰ ὅπλα καὶ τοὺς ἵππους των. «Ὁ θεσμός, ἀληθῶς μεγαλοφυὴς ἐπινόησις, συνδυάζει τὸν ἐλεύθερον ἀγρότην μὲ τὴν γῆν…..καὶ τὸ αἴσθημα ἀφοσιώσεως πρὸς τὴν Αὐτοκρατορίαν…. Ἀπό ἁπλοὺς χωρικούς, ἀκαθορίστου πολλάκις ἐθνικότητος, ἀβεβαίας πίστεως καὶ ἐπισφαλοῦς ἀφοσιώσεως, ὤθησεν ὁ θεσμός, χάρις εἰς τὴν διανομὴν ἐλευθέρου κτήματος, πρὸς τὴν καλλιέργειαν ἐθνικοῦ φρονήματος καὶ τὴν ἀνάγκην συνεχοῦς ἀσκήσεως». Συνέχεια ανάγνωσης ΑΚΡΙΤΑΙ – ΑΚΡΙΤΙΚΑ ΑΣΜΑΤΑ – ΑΚΡΙΤΙΚΟΝ ΕΠΟΣ
,
……….Στις 2 Σεπτεμβρίου 1958 στον Αχυρώνα τού Λιοπετρίου έγινε μία από τις πιό επικές μάχες που έδωσε η ΕΟΚΑ. Ο ταπεινός αχυρώνας χαρακτηρίστηκε “Νέο Χάνι τής Γραβιάς”. Γιά τους τέσσερεις ήρωες τού Αχυρώνα, τον Ανδρέα Κάρυο, τον Ηλία Παπακυριακού, τον Φώτη Πίττα και τον Χρίστο Σαμάρα, γράφει ο Αρχηγός Διγενής στα Απομνημονεύματά του: Συνέχεια ανάγνωσης Η ΜΑΧΗ ΣΤΟΝ ΑΧΥΡΩΝΑ ΤΟΥ ΛΙΟΠΕΤΡΙΟΥ (2/9/1958)
..
.
Στὶς 2 Σεπτεμβρίου 1944 ξημερώνει γιὰ τὸν Χορτιάτη ἕνα συνηθισμένο Σάββατο. Οἱ κάτοικοί του ξυπνοῦν ξεκινώντας τὶς δουλειὲς τῆς καθημερινότητάς τους. Πολλοὶ φεύγουν ἔξω ἀπό τὸ χωριὸ γιὰ τὶς συνηθισμένες ἀγροτικές ἐργασίες.Τίποτα δὲν προμήνυε τὴν καταστροφὴ ποὺ ἔμελλε νὰ ἀκολουθήσει, ἄν καὶ οἱ γερμανικὲς δυνάμεις εἶχαν τελευταῖα σκληρύνει τὴ στάση τους μπροστὰ καὶ στὴ διαφαινόμενη κατάρρευσή τους. Συνέχεια ανάγνωσης ΧΟΡΤΙΑΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
..
.
.
..
……….Από ένδοξη οικογένεια Σουλιωτών οπλαρχηγών καταγόταν ο ιερεύς Δημήτριος Τομαράς. Ο πάππος του, Δημήτριος Τομαράς κι αυτός, ήταν από την Κιάφα γι’ αυτό και Καπετάν Κιάφας ήταν το όνομά του κατά τον μεγάλο απελευθερωτικό Αγώνα. Ο πατέρας τού π. Δημήτρη, γιός τού Καπετάν-Κιάφα, πήγε εθελοντής στον στρατό κι έφθασε το βαθμό τού λοχαγού. Υπηρέτησε στην Ταξιαρχία Σμολένσκη, τραυματίσθηκε στον πόλεμο τού ’97 και πέθανε από τα τραύματά του. Συνέχεια ανάγνωσης ΙΕΡΟΕΘΝΟΜΑΡΤΥΡΕΣ-Ιερ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΟΜΑΡΑΣ (+2/9/1944)
.
.
.
.
.
Στήθηκε μετὰ τὴν νίκη τοῦ Γαλερίου ἐναντίον τῶν Περσῶν… Ἡ σημερινὴ της μορφή, εἶναι ἀποσπασματική γιὰ δύο σαφεῖς λόγους:
Τὰ δύο τόξα ἑνώνονταν καὶ ἀπό κάτω τους περνοῦσε ἡ πομπικὴ ὁδός, πλαισιωμένη ἀπό κίονες, ποὺ ἕνωνε τὰ θερινὰ ἀνάκτορα τῆς σημερινῆς πλατείας Ναβαρίνου μὲ τὴ Ροτόντα… Κάτω ἀπό τὴν Ἀψίδα, περνοῦσε ἡ Via Regia, ἡ σημερινὴ Ἐγνατία ὁδός.
Στὴν φωτογραφία διακρίνεται τὸ ἠλεκτροκίνητο τρᾶμ τῆς 2ης γραμμῆς ποὺ ἐκτελοῦσε τὸ δρομολόγιο «Κῆπος τῶν πριγκήπων, Λευκὸς Πύργος».
**************************
Ἀντί πηγῆς: Εὐχαριστῶ τὸν καλὸ φίλο Κωνσταντῖνο Νίγδελη γιὰ τὴν πανέμορφη κασετίνα ποὺ φέρει τὸν τίτλο «Θεσσαλονίκη 1912-2012: Ψηφίδες μνήμης» καὶ γιὰ τὴν ἄδειά του, πρὸς δημοσίευση εἰκόνων.
