.

.

.

Ἄγετ᾿, ὦ Σπάρτας εὐάνδρῳ

κῶροι πατέρων πολιατᾶν

λαιᾷ μὲν ἴτυν προβάλεσθε,

δόρυ δ᾿ εὐτόλμως ἄνχεσθε,

μὴ φειδόμενοι τὰς ζωάς·

οὐ γὰρ πάτριον τᾷ Σπάρτᾳ!

 .

.Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΑΣΜΑΤΟΣ ΩΣ ΜΕΣΟΥ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΨΕ

 .

.Κείμενο : Επχος Γεώργιος Γιώτης

.

Στὴν σημερινὴ ἐποχή, αὐτό ποὺ οἱ περισσότεροι ἀποκαλοῦν εἰρήνη, εἶναι ἁπλῶς μία λέξις, ἐνῷ ἡ καθημερινὴ πρακτικὴ, ἐπιβεβαιώνει τὴν ἄποψι ὅτι παντοῦ καὶ πάντοτε, ἐπικρατεῖ ἕνας ἀκήρυκτος πόλεμος. Ὁ πόλεμος αὐτός, πολυσχιδὴς στὴν φύση του, δὲν θὰ πρέπει νὰ ταυτίζεται μὲ τὴν ἔνοπλη μάχη καὶ θὰ πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ σὲ διαφόρους τομεῖς τῆς ζωῆς μας, ὅπως στὸν οἰκονομικό, τὸν διπλωματικὸ καὶ βεβαίως τὸν ψυχολογικὸ. Ἡ βία ἀποτελεῖ ἐσχάτη μορφὴ πολέμου, ἐνῷ ἐπιδιώκεται πλέον ἡ ἐπιβολή τῆς θελήσεώς μας στὸν ἀντίπαλο, ἐπηρεάζοντας τὴν καρδιὰ καὶ τὸ μυαλὸ του. Στὸ σημεῖο αὐτό, δραστηριοποιοῦνται οἱ Ψυχολογικὲς Ἐπιχειρήσεις (ΨΕ), οἱ ὁποῖες χρησιμοποιώντας τὴν ἐπικοινωνία, ἐπηρεάζουν τὸν ψυχισμὸ τοῦ κοινοῦ στὸ ὁποῖο ἀπευθύνονται. Ἕνα ἀπό τὰ πολλαπλᾶ μέσα ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ ΨΕ, εἶναι καὶ ἡ μουσικὴ, εἰδικότερα δὲ τὰ πολεμικὰ ἄσματα.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΘΩΠΙΝΟΣ ΨΥΧΙΣΜΟΣ

Ἐρευνώντας τὶς ἀρχαιοελληνικές ἀντιλήψεις γιὰ τὴν μουσικὴ, ὅπως ἀποκρυσταλλώθηκαν στὴν φιλοσοφικὴ σκέψη τοῦ 5^ου καὶ 4^ου αἰῶνος π.Χ. στὰ ἀρχαία κείμενα καὶ εἰδικῶς στὸν Πλάτωνα καὶ τὸν Ἀριστοτέλη, ὅπου προσεγγίζεται θεωρητικῶς τὸ θέμα τῆς ψυχοσωματικῆς ἐπιδράσεως  τῆς μουσικῆς, ἀναφέρεται συχνὰ «ἡ τῆς μουσικῆς δύναμις».

Κατὰ τὸν Δάμωνα, μεγάλο θεωρητικὸ τῆς μουσικῆς καὶ δάσκαλο τοῦ Σωκράτη καὶ τοῦ Περικλῆ, Συνέχεια ανάγνωσης Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΑΣΜΑΤΟΣ ΩΣ ΜΕΣΟΥ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΨΕ →

ΕΤΣΙ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

 .

Τα λόγια σημαντικών και παλαιών ανθρώπων, ανθρώπων πού ήταν γενναίοι, έντιμοι και Έλληνες, ας γίνουν Φως και ας μας οδηγήσουν, μέσα από την άβυσσο της παγκοσμιοποίησης.

Πνύκα 1838 (7/10)

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης Συνέχεια ανάγνωσης ΕΤΣΙ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ… →

.

.

Τερματίζοντας το θέμα τού Καραγκιόζη

.

του Αθ. Τσακνάκη

.

Έχοντας μελετήσει πολύ προσεκτικά τις σεβαστές αντιδράσεις πολλών αξιότιμων συμπολιτών μου έναντι τού άρθρου «Με σύμβολο τον Καραγκιόζη», και έχοντας διαπιστώσει ότι μάλλον δεν έγινε εντελώς κατανοητό, σπεύδω να διασαφηνίσω τα ακόλουθα:

1. Το ανωτέρω άρθρο δεν άπτεται ούτε κατ’ ολίγον τής καταγωγής ή τής ιστορίας τού Θεάτρου Σκιών, άρα κάθε σχετικό σχόλιο είναι εκτός θέματος.

2. Η ιδέα τής εισόδου τής Ξάνθης μας στο βιβλίο Guinness είναι προφανώς έξοχη και τιμά όλους όσους την συνέλαβαν και την προωθούν. Η Ξάνθη μας, όμως, είναι μία ελληνική πόλη και οφείλουμε να την προβάλλουμε στο εν λόγω βιβλίο με αφορμή ένα λαμπρό και αξιοπρεπές ελληνικό σύμβολο (γιά παράδειγμα: ένα διονυσιακό προσωπείο), το οποίο θα γεμίζει υπερηφάνεια τις χιλιάδες άξιων Ελλήνων που κατοικούν, εργάζονται, παράγουν και δημιουργούν στην πόλη μας.

3. Στο ανωτέρω άρθρο δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι ο Καραγκιόζης είναι «Έλληνας», μόνο που αντιπροσωπεύει μία από τις διαχρονικά χειρότερες και αναξιοπρεπέστερες κατηγορίες «Ελλήνων»: εκείνη τού οσφυοκάμπτη, οκνηρού, πονηρού, χαιρέκακου, αμόρφωτου, ανεπάγγελτου, κόλακα, ψιθυριστή, αργόσχολου και γελοίου δούλου τής πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

4. Εάν το προσωπείο («μάσκα»), που θα εισέλθει στο βιβλίο Guinness, πρέπει οπωσδήποτε να εμπνέεται από τον χώρο τού Θεάτρου Σκιών, θα ήταν προτιμότερο να απεικόνιζε τον «Μπάρμπα-Γιώργο» (το όνομα «Γεώργιος» δεν είναι τυχαίο), ο οποίος όντως είναι ένας Έλληνας λαϊκός ήρωας, αφού συμβολίζει τον ατρόμητο, ετοιμοπόλεμο, θαρραλέο και ατίθασο Κλεφταρματολό, δηλαδή τον αντιστασιακό μαχητή των μαύρων χρόνων τής επάρατης τουρκοκρατίας.

5. Η μελέτη και η χρήση των συμβόλων είναι μία εξαιρετικά σοβαρή εργασία, και ακριβώς γι’ αυτό αποτελεί κλάδο τής επιστήμης τής Σημειολογίας. Η απόφαση γιά την χρήση ενός συμβόλου, και μάλιστα τού συμβόλου μίας γενναίας πόλης που θα αναφέρεται στο βιβλίο Guinness, δεν μπορεί να λαμβάνεται εκ τού προχείρου ούτε να επηρεάζεται από συναισθηματισμούς των παιδικών μας χρόνων. Αλίμονό μας εάν επιτρέψουμε στους λαούς τής υφηλίου να μας συσχετίσουν, αν όχι και να μας ταυτίσουν, με ένα αξιοθρήνητο υποκείμενο που κάνει κωλοτούμπες ενώπιον σουλτάνων και βεζίρηδων, όσο «αστείο» ή «χαριτωμένο» και να μας φαίνεται αυτό.

Περατώνω αυτές τις αναγκαίες επισημάνσεις με την βεβαιότητα ότι, τόσο εκ μέρους των διοργανωτών τής Ξανθιώτικης Αποκριάς, όσο και εκ μέρους των συμμετεχόντων σε αυτήν, θα καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε η πόλη μας να εορτάσει ανεπανάληπτα, αλλά και να εισέλθει υπερήφανα στο βιβλίο Guinness, μία τιμή που, μεταξύ πολλών άλλων τιμών, αναμφισβήτητα δικαιούται.

.

.

Σημείωση: το κείμενο είναι συνέχεια του θέματος “Με σύμβολο τον Καραγκιόζη“, που δημοσιεύθηκε στις 14 Ιουλίου.

 .

.

.