……….Από τον πανάρχαιο χώρο των συμβόλων δανειζόμαστε δύο αντικείμενα: το ξίφος, γιά να συμβολίσουμε τον αγώνα, την πάλη, την ένοπλη σύγκρουση, και το άροτρο, γιά να συμβολίσουμε την ηρεμία, την γαλήνη, την ειρηνική εργασία. Η ανθρώπινη κοινωνία, και όχι μόνον αυτή, εκ φύσεως πορεύεται στον χρόνο κάνοντας χρήση τόσο τού ξίφους, όσο και τού αρότρου. Κανένα από τα δύο δεν δύναται να εξαλειφθεί, επειδή αμφότερα συμβάλλουν στην αναγκαία ισορροπία τής επίγειας ζωής. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΕ ΞΙΦΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΡΟΤΡΟ→
……….Η ουσιαστική αξία ενός ατόμου δεν κρίνεται από τις προθέσεις ή τις εξαγγελίες του, αλλά από την δράση του και τα αποτελέσματά της. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κάθε είδους κοινωνικές ομάδες. Το πονηρό ψευτογνωμικό «αρκεί η προσπάθεια», το οποίο εξαπλώθηκε έντεχνα στην παρακμάζουσα νεοελληνική καθημερινότητα, Συνέχεια ανάγνωσης «Προθέμενοι ναυαγείν…» – Η Παιδεία των ναυαγίων και το ναυάγιο τής Παιδείας→
Η Ιστορία, η Κοινωνιολογία και η Εθνολογία έχουν αποδείξει ότι κάθε επανάσταση, που επικρατεί, μετατρέπεται σε νέα καθεστηκυία τάξη, γεγονός που απορρίπτει συλλήβδην τις απατηλές θεωρίες περί «συνεχούς επανάστασης», ενώ παράλληλα ενισχύει τις σύμφυτες ιδέες περί «παλιγγενεσίας». Εφόσον τα αποτελέσματα τού ελληνικού ξεσηκωμού τού 1821 ήταν η επανίδρυση, έστω προβληματική, τού ελληνικού κράτους και η πολιτισμική αναγέννηση, έστω μερική, τού ελληνικού έθνους, δίκαια μπορούμε να ισχυριστούμε αφενός ότι η επανάσταση τής 25ης Μαρτίου 1821 ήταν εθνική, και αφετέρου ότι η συγκεκριμένη ημέρα είναι όντως μία εθνική επέτειος.
Σχεδόν δύο αιώνες μετά από εκείνη την θαρραλέα ένοπλη σύγκρουση τού Γένους μας με την επιτηδείως και διαχρονικώς μεταμορφωνόμενη οθωμανική τυραννία, θα αποτελούσε ατόπημα να μην αναγνωρίζαμε τόσο την περιορισμένη επίτευξη των αρχικών στόχων των πρωτεργατών τής Επανάστασης, όσο και την πονηρή υπονόμευσή της εκ μέρους ορισμένων Ελλήνων εκείνης τής εποχής, οι οποίοι, όμως, δεν προέρχονταν μόνον από την άρχουσα τάξη, όπως πολύ θα βόλευε τους γραφικούς οπαδούς τού μαρξισμού, αλλά από κάθε κοινωνική τάξη τού Ελληνισμού, απ’ όπου επίσης προέρχονταν και οι θαυμάσιοι πρωταγωνιστές τού έπους τού 1821.Συνέχεια ανάγνωσης ΧΑΣΚΟΝΤΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΗΡΩΩΝ→
……….Μέχρι την διόλου απίθανη, γιά την τερατώδη εποχή μας, στιγμήτής διά νόμου επιβολής – ή ακόμη και τής αδρής επιχορήγησης μέσω ΕΣΠΑ – τής κοινωνικής αναισθησίας στην ετοιμοθάνατη χώρα, η έργω και λόγω εξάπλωσή της μεταξύ τού λαού θα μπορούσε εύλογα να θεωρηθεί ως απότοκο κάποιας σοβαρής ψυχικής διαταραχής, πιθανώς θεμιτής και, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, αυστηρώς προστατευόμενης. Εξάλλου, η πάνδημη συμμετοχή αρχόντων και αρχομένων στον εορταστικό διαγωνισμό κοινωνικής αναισθησίας αποδεικνύει όχι μόνον την πλήρη αποδοχή και επικρότηση τού φαινομένου εκ μέρους όλων, ανεξαιρέτως, των περιχαρών συμμετεχόντων, αλλά και την ένθερμη αποφασιστικότητα όλων αυτών να περιθωριοποιήσουν – ίσως αργότερα και να εκδιώξουν ανηλεώς – τους ανθιστάμενους σε αυτό.
……….Η ποικιλοτρόπως παρακμάζουσα πόλη μαςείναι επικίνδυνη – και ενίοτε καθίσταται κατ’ εξοχήν αφιλόξενη – γιά όσους οφείλουν να μετακινηθούν εντός αυτής χωρίς να διαθέτουν αυτοκίνητο ή χωρίς να δύνανται ή να επιθυμούν να το χρησιμοποιήσουν.Συνέχεια ανάγνωσης ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΚΑΙ ΚΑΤ’ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ→