Αρχείο κατηγορίας ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

ΜΕ ΞΙΦΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΡΟΤΡΟ

,

Η Αθηνά και ο Ποσειδώνας με τα δώρα τους προς την πόλη των Αθηνών. Μουσείο Αναγεννήσεως. Γαλλία.

,

.

Ense et Aratro

Με ξίφος και με άροτρο

.

Αθανάσιος Α. Τσακνάκης

.

……….Από τον πανάρχαιο χώρο των συμβόλων δανειζόμαστε δύο αντικείμενα: το ξίφος, γιά να συμβολίσουμε τον αγώνα, την πάλη, την ένοπλη σύγκρουση, και το άροτρο, γιά να συμβολίσουμε την ηρεμία, την γαλήνη, την ειρηνική εργασία. Η ανθρώπινη κοινωνία, και όχι μόνον αυτή, εκ φύσεως πορεύεται στον χρόνο κάνοντας χρήση τόσο τού ξίφους, όσο και τού αρότρου. Κανένα από τα δύο δεν δύναται να εξαλειφθεί, επειδή αμφότερα συμβάλλουν στην αναγκαία ισορροπία τής επίγειας ζωής. Συνέχεια ανάγνωσης ΜΕ ΞΙΦΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΡΟΤΡΟ

«Προθέμενοι ναυαγείν…» – Η Παιδεία των ναυαγίων και το ναυάγιο τής Παιδείας

Εικόνες σύγχρονων ελλαδικών πανεπιστημίων.

.

Αθανάσιος Τσακνάκης

Θεολόγος-Φιλόλογος

.

……….Η ουσιαστική αξία ενός ατόμου δεν κρίνεται από τις προθέσεις ή τις εξαγγελίες του, αλλά από την δράση του και τα αποτελέσματά της. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κάθε είδους κοινωνικές ομάδες. Το πονηρό ψευτογνωμικό «αρκεί η προσπάθεια», το οποίο εξαπλώθηκε έντεχνα στην παρακμάζουσα νεοελληνική καθημερινότητα, Συνέχεια ανάγνωσης «Προθέμενοι ναυαγείν…» – Η Παιδεία των ναυαγίων και το ναυάγιο τής Παιδείας

ΧΑΣΚΟΝΤΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΗΡΩΩΝ

Ὁ Παλαμᾶς γιὰ τὸν Ὀδυσσέα Ἀνδροῦτσο. 

25η Μαρτίου 1821

Χάσκοντας ενώπιον Ηρώων

 .

τού Αθανασίου Τσακνάκη

.

Η Ιστορία, η Κοινωνιολογία και η Εθνολογία έχουν αποδείξει ότι κάθε επανάσταση, που επικρατεί, μετατρέπεται σε νέα καθεστηκυία τάξη, γεγονός που απορρίπτει συλλήβδην τις απατηλές θεωρίες περί «συνεχούς επανάστασης», ενώ παράλληλα ενισχύει τις σύμφυτες ιδέες περί «παλιγγενεσίας». Εφόσον τα αποτελέσματα τού ελληνικού ξεσηκωμού τού 1821 ήταν η επανίδρυση, έστω προβληματική, τού ελληνικού κράτους και η πολιτισμική αναγέννηση, έστω μερική, τού ελληνικού έθνους, δίκαια μπορούμε να ισχυριστούμε αφενός ότι η επανάσταση τής 25ης Μαρτίου 1821 ήταν εθνική, και αφετέρου ότι η συγκεκριμένη ημέρα είναι όντως μία εθνική επέτειος.

Σχεδόν δύο αιώνες μετά από εκείνη την θαρραλέα ένοπλη σύγκρουση τού Γένους μας με την επιτηδείως και διαχρονικώς μεταμορφωνόμενη οθωμανική τυραννία, θα αποτελούσε ατόπημα να μην αναγνωρίζαμε τόσο την περιορισμένη επίτευξη των αρχικών στόχων των πρωτεργατών τής Επανάστασης, όσο και την πονηρή υπονόμευσή της εκ μέρους ορισμένων Ελλήνων εκείνης τής εποχής, οι οποίοι, όμως, δεν προέρχονταν μόνον από την άρχουσα τάξη, όπως πολύ θα βόλευε τους γραφικούς οπαδούς τού μαρξισμού, αλλά από κάθε κοινωνική τάξη τού Ελληνισμού, απ’ όπου επίσης προέρχονταν και οι θαυμάσιοι πρωταγωνιστές τού έπους τού 1821. Συνέχεια ανάγνωσης ΧΑΣΚΟΝΤΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΗΡΩΩΝ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΚΑΙ ΚΑΤ’ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

,

8888

Κοινωνική Αναισθησία  κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση

τού Αθανασίου Τσακνάκη

……….Μέχρι την διόλου απίθανη, γιά την τερατώδη εποχή μας, στιγμή τής διά νόμου επιβολής – ή ακόμη και τής αδρής επιχορήγησης μέσω ΕΣΠΑ – τής κοινωνικής αναισθησίας στην ετοιμοθάνατη χώρα, η έργω και λόγω εξάπλωσή της μεταξύ τού λαού θα μπορούσε εύλογα να θεωρηθεί ως απότοκο κάποιας σοβαρής ψυχικής διαταραχής, πιθανώς θεμιτής και, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, αυστηρώς προστατευόμενης. Εξάλλου, η πάνδημη συμμετοχή αρχόντων και αρχομένων στον εορταστικό διαγωνισμό κοινωνικής αναισθησίας αποδεικνύει όχι μόνον την πλήρη αποδοχή και επικρότηση τού φαινομένου εκ μέρους όλων, ανεξαιρέτως, των περιχαρών συμμετεχόντων, αλλά και την ένθερμη αποφασιστικότητα όλων αυτών να περιθωριοποιήσουν – ίσως αργότερα και να εκδιώξουν ανηλεώς – τους ανθιστάμενους σε αυτό.

……….Η ποικιλοτρόπως παρακμάζουσα πόλη μας είναι επικίνδυνη – και ενίοτε καθίσταται κατ’ εξοχήν αφιλόξενη – γιά όσους οφείλουν να μετακινηθούν εντός αυτής χωρίς να διαθέτουν αυτοκίνητο ή χωρίς να δύνανται ή να επιθυμούν να το χρησιμοποιήσουν. Συνέχεια ανάγνωσης ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΚΑΙ ΚΑΤ’ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ – ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

,

,

Ἡ ἐκδίκηση τῶν τόνων – οἱ συνέπειες ἀπὸ τὴν κατάργηση τῆς ἱστορικῆς ὀρθογραφίας 

.

……….Τὴν 1η Σεπτεμβρίου τοῦ 1982  ἐφαρμόζεται πλέον ἐπισήμως τὸ μονοτονικὸ σύστημα γραφῆς (πλησιέστερο πρὸς τὸ ἀτονικό), σὲ ὅλο τὸν δημόσιο τομέα. Σὲ μία ἀπὸ τὶς παραγράφους ὅπως δημοσιεύθηκε στὸ ΦΕΚ Α΄52 ἀναφέρεται ὅτι: «[]λάθη ποὺ ὁφείλονται σὲ παράβαση τῶν νέων κανόνων τοῦ τονισμοῦ (δηλαδὴ τὸ νὰ γράψῃ κάποιος σὲ πολυτονικὸ γιὰ τοὺς φωστῆρες μεταρρυθμιστὲς θεωρεῖται λάθος!..), σημειώνονται, ἀλλὰ δὲν λαμβάνονται ὑπ’ ὅψιν (!!) γιὰ τὴν βαθμολόγηση τῶν γραπτῶν δοκιμίων τῶν ἐξετάσεων κάθε φύσεως, ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὸ σχολικὸ ἔτος 1981-82 ἤ προηγούμενα αὐτοῦ σχολικὰ ἔτη». Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΤΟΝΩΝ – ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Η.ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΗΣ 1ης Μαρτίου 1935

,

Γελοιογραφία ἀπό τὶς ἐκλογὲς τῆς 31ης Μαῒου 1915.
Γελοιογραφία ἀπό τὶς ἐκλογὲς τῆς 31ης Μαΐου 1915.

,

«Εἶναι καιρός!»

.

Ἄρθρο τοῦ Ἡρακλῆ Ν. Ἀποστολίδη, στὴν «Ἠχὼ τῆς Ἑλλάδος» τῆς 19ης Μαῒου 1935, μὲ ἀφορμή τὰ βενιζελικὰ πραξικοπήματα, τὸ ὁποῖο ὅμως στηλιτεύει καὶ τὶς δύο «ἀντίπαλες» παρατάξεις. Συνέχεια ανάγνωσης ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Η.ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΗΣ 1ης Μαρτίου 1935