.

.

ΑΠΟ ΤΑ ΘΡΑΚΙΚΑ ΕΘΙΜΑ

 .

ΕΛΠΙΝΙΚΗΣ ΣΑΡΑΝΤΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ

 .

ΚΡΑΤΗΤΙΚΑ (1)

Όποια γυναίκα κάνει αποβολαίς και ξανά μείνει έγκυος η μαμή την δίνει το κρατητικό (2), το φορεί στο λαιμό της μέρα νύχτα και το βγάζει όταν την πιάσουν οι πόνοι.

Τα κρατητικά κρατούν το παιδί και δεν αποβάλνει η γυναίκα.

Είναι τρία η και ένα, σαν γυαλιστερά κομπολόγια, μεγάλα ως δύο δάχτυλα και έχουν μέσα γραμμαίς και στύλο κρατητικό:

Τα παλιά χρόνια έπεφταν από το αστροπελέκι και τα εύρισκαν μέσα στη βροχή που έτρεχαν τα νερά με ορμή. .

Δεν αγοράζονται, μερικαίς πρωτιναίς μαμαίς τα έχουν, η κερά πού με τα είπε αυτά λέγει δεν ειναι γιαπμάδαις (3), αλλά θεικά.

Τα αυγά που οι όρνιθες την Μεγάλη Πέμπτη τα βάφουν, το βράδυ τα βέζουν σε μαντήλι, το πηγαίνουν στην εκκλησιά και τα αφίνουν κάτω από το δισκέλι πού διαβάζονται τα δώδεκα Ευαγγέλια.

Αφού διαβασθούν τα παίρνουν και το ένα αφίνουν στο εικόνισμα του σπιτιού. Εάν αυτό το γέννησε μαύρη όρνιθα στα εφτά χρόνια γίνεται κρατηνήρα.

Το αυγό ραγίζει, απο μέσα μαζεύεται, ξεραίνεται και γίνεται σαν πέτρα. Το δίνεις στον κουγμουτζή (4) και κάνει μιά τρύπα στη μέση, περνάς κλωστή. κόκκινη και το φορεί στο λαιμό όποια ρίχνει το παιδί οσο που να γεννήσει και ύστερα το δίνει στη, νοικοκερά.

.

ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ

Τα Συμόγιορτα

Αγίου Τρύφωνος, Υπαπαντής, και Αγίου Συμεών. 1,2 και 3 Φεβρουαρίου.

Τα Συμόγιορτα και τις τρείς μέραις οι έγκυαις δεν πρέπει να εργασθούν, διότι τα σημεία τρίβουνται και πλάθουνται τις δυο πρώταις μέραις και την τρίτη του Αη Συμειού φαίνουνται…..

.

.

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

.

.

.

.

.

Ο ΘΕΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΦΗΒΕΙΑΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑI ΡΩΜΑΙΚΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ

.

του Ευάγγελου Αλμπανίδη καθηγητή Φυσικής Αγωγής του ΔΠθ

 .

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο χώρος που φέρει το όνομα Θράκη από τους αρχαιότατους ακόμη χρόνους δεν είχε σαφή και καθορισμένα όρια. Στην έρευνά μας η Θράκη εξετάζεται με τα ευρύτερά της εθνολογικά και γεωγραφικά όρια τα οποία είναι ο Στρυμόνας δυτικά, ο Δούναβης βόρεια, το Θρακικό Πέλαγος νότια και ο Εύξεινος Πόντος και η Προποντίδα ανατολικά .¹

Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η συλλογή και επεξεργασία στοιχείων που αφορούν το θεσμό της εφηβείας κατά τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους. Διερευνάται η διάδοση και η επικράτηση του ελληνικού αυτού θεσμού στη Θράκη και επιπρόσθετα επιχειρείται η κατανόηση και ο ρόλος που διαδραμάτιζε στην αγωγή των νέων αλλά και στη σύσφιγξη των σχέσεων των Ελλήνων με τους ντόπιους κατοίκους της περιοχής.

Ως πηγές χρησιμοποιήθηκαν επιγραφές ελληνιστικής και ρωμαϊκής επο- χής, οι οποίες εντοπίστηκαν κύρια στη συλλογή επιγραφών του G. Mihailov,² στο Inscriptiones Craecae³, στο Bulletin de Correspodance Hellenique ⁴και στο Revue de Philologie de Litterature et d’ Histoire anciennes⁵.

1.1 ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΘΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΦΗΒΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Ο θεσμός της εφηβείας και το γυμνάσιο ήταν τα σπουδαιότερα σύμβολα του ελληνικού πολιτισμού. Το γυμνάσιο συνδεόταν στενά με το θεσμό της εφηβείας, αφού στις εγκαταστάσεις του λάμβανε χώρα η εκπαίδευση των εφήβων .Στις πόλεις μάλιστα όπου υπήρχαν γυμνάσια περισσότερα του ενός, το ένα εξ αυτών ή όσα αρκούσαν χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για τη γύμναση των εφήβων και τη λειτουργία του θεσμού.⁶ Τόσο το γυμνάσιο, όσο και ο θεσμός της εφηβείας υπήρξαν οι παράγοντες που έπαιξαν το σπουδαιότερο ίσως ρόλο στη διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας των Ελλήνων στις αποικίες και τα ελληνιστικά βασίλεια. Ταυτόχρονα αποτέλεσαν ισχυρά μέσα για τον εξελληνισμό ξένων λαών κατά τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους.⁷ Ο θεσμός της εφηβείας μάλιστα, θεωρείται ο ελληνικός θεσμός με τη μεγαλύτερη αφομοιωτική ισχύ, θεσμός ο οποίος συνέβαλε τα μέγιmα στov εξελληνισμό άλλων λαών…..

.

.

Η συνέχεια του κειμένου ΕΔΩ

^.

^.

^.

.

.

ΘΡΑΚΕΣ ΚΑΙ ΜΥΚΗΝΑΙΟΙ

 Μετάφραση από την ΜΑΡΙΑ ΡΑΛΛΗ – ΥΔΡΑΙΟΥ, Μ.Α. Κριτικής Θεωρίας, Ιστορικό – Αρχαιολόγο

Η Θρακολογία και η Μυκηνολογία είναι δυο κλάδοι των Ινδο-Ευρωπαϊκών Σπουδών ίσης αξίας για το θέμα ” ενδοσχέσεις ανάμεσα στους Πρωτο-Θράκες και στους Πρώτο- Έλληνες” εφ’ όσον αμφότεροι έζησαν στην ίδια γεωγραφική περιοχή. Ο καθηγητής ALEXANDER FOL ξεκίνησε μια διεθνή προσέγγιση στη Θρακολογία. Είδε ότι οι θησαυροί του θρακικού πολιτισμού δεν θα έπρεπε να περιοριστούν μόνον στις χώρες της Νότιας – Ανατολικής Ευρώπης αλλά να μοιραστούν με τα έθνη όλου του κόσμου. Σε μια σειρά από συνέδρια – το πρώτο έγινε το 1972- ο Α. FOL έκανε τη Θρακολογία ένα ζωτικό τμήμα της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρώπης. Έτσι γεννήθηκε μια μοντέρνα, διεθνής επιστήμη στο Πρώτο Διεθνές Συνέδριο Θρακολογίας στη Σόφια.

Πριν από χρόνια, όταν υπήρχαν λιγότερα γλωσσολογικά και αρχαιολογικά στοιχεία, οι ερευνητές της Αρχαίας Θράκης έβγαλαν το συμπέρασμα ότι αυτά που είδαν στην περιοχή αυτή γύρω στα μέσα της πρώτης χιλιετίας π.Χ. και λίγο αργότερα, και τα οποία τους θύμιζαν τον Μυκηναϊκό πολιτισμό, ήταν κατάλοιπα του παρελθόντος. Υπέθεσαν ότι αυτά τα κατάλοιπα ή ενθυμήματα της Μυκηναϊκής εποχής στην Ελλάδα μπορεί να ήταν το αποτέλεσμα μιας πιθανής, αν και καθυστερημένης, επίδρασης των Μυκηναϊκών κέντρων επάνω στο Βορρά. Ιδιαίτερης σημασίας είναι το γεγονός ότι ανάμεσα στην Ανατολία και στη Νοτιο-Ανατολική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης και της λεκάνης του Καυκάσου-Μαύρης θάλασσας, αναδύθηκε ένας σχετικά ενοποιημένος τελετουργικός και μυθολογικός συμβολισμός, ο οποίος και αποδεικνύεται από βασικά αντικείμενα και ζωομορφικές συνταυτίσεις: ο διπλός πέλεκυς και ο σταυρός ήταν συνδεδεμένα με τη λατρεία της Μητέρας-θεάς καθώς και με τη λατρεία των νεκρών. Μερικές φορές και η γυναικεία μορφή απεικονιζόταν με το σχήμα του σταυρού. Η Θράκη διατήρησε για πολύ καιρό την αρχαία σημασιολογία των κυριοτέρων μυθολογικών συμπλεγμάτων λατρείας αυτής της περιοχής: τα πουλιά και τα ελάφια, τις γυναικείες φιγούρες, το άλογο και το άρμα, τον ταύρο, κ.ά. Μεγάλης σημασίας ήταν τα μνημεία που χρονολογούνται έως την πρώτη χιλιετία π.Χ., όπως τα μεγαλιθικά μνημεία στο πρώτο μισό της χιλιετίας και ο θόλος και οι θολωτοί τάφοι στο δεύτερο μισό. Ολόκληρος ο μεγαλιθικός πολιτισμός είναι δυνατόν να ερμηνευτεί μόνον με την έννοια της λατρείας του Ήλιου…

.

.

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

.

.

.