..

Γλώσσες και εθνικές ομάδες τής Μακεδονίας στο έργο τής Π. Σ. Δέλτα

 .

Αλεξάνδρα Ιωαννίδου

 .

……….Τα παιδικά κατεξοχήν βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα με ιστορικό περιεχόμενο ή έστω αναφορές, δηλαδή τα «Για την πατρίδα» (1909), «Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου» (1911), «Ο Μάγκας» (1935- με αρκετές ιστορικές διηγήσεις) και «Στα μυστικά του Βάλτου» (1937), θα μπορούσαν να θεωρηθούν ένα είδος θεματικής ενότητας στο σύνολο του έργου της συγγραφέας. Κεντρικό συνδετικό στοιχείο της τετραλογίας που οδηγεί σε ένα τέτοιου είδους συμπέρασμα αποτελεί η εμμονή στην Μακεδονία ως τόπο εξέλιξης των ιστορικών γεγονότων που περιγράφονται. Συνέχεια ανάγνωσης ΓΛΩΣΣΕΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ Π. Σ. ΔΕΛΤΑ →

Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 1914-1924

.

Στραύκου Γεώργιου,

Εκπροσώπου Θρακικής Εστίας Εορδαίας

.

Κυρίες και κύριοι,

…………Με την εισήγηση μου αυτή, που δεν είναι επιστημονική εργασία, δεν προστρέχω σε ιστορικές, πολιτικές, πολιτιστικές λεπτομέρειες, θα προσπαθήσω να σας ενημερώσω από καταγραφές μαρτυριών ανθρώπων που έζησαν την Οδύσσεια του ξεριζωμού του ελληνικού στοιχείου από τις εστίες τους κυρίως από την Ανατολική Θράκη, κατά την περίοδο 1914-1924, την προσφυγοποίησή τους και την εγκατάσταση τους στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας καθώς και από προσωπικές μου εμπειρίες. Συνέχεια ανάγνωσης Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 1914-1924 →

.

.

ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΤΟΧΗΣ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟ 1941

 .

 .

Στράτος Δορδανάς

 .

 .

Μια από τις πρώτες ενέργειες των γερμανικών στρατευμάτων, αμέσως μετά την εισβολή στην Ελλάδα, ήταν να διακηρύξουν, σε όλους τους τόνους, τα φιλικά αισθήματα που έτρεφαν για τον ελληνικό λαό. Έτσι, την ίδια ημέρα της εισόδου στη Θεσσαλονίκη, η Βέρμαχτ τοιχοκόλλησε στα κεντρικότερα σημεία της πόλης προκήρυξη, με την οποία τονίζονταν τα «φιλικά αισθήματα», η «αγάπη» και ο «θαυμασμός» που έτρεφαν οι Γερμανοί στρατιώτες για τον ελληνικό λαό. Η προκήρυξη έκλεινε με «αισιόδοξες υποσχέσεις», εξαρτώντας την ελευθερία και την πρόοδο της Ελλάδας και γενικότερα της Ευρώπης από την ήττα της Αγγλίας.

Τις αμέσως επόμενες ημέρες, η γερμανική στρατιωτική ηγεσία προχώρησε σε κινήσεις καλής θέλησης, με αποκορύφωμα τη διαταγή του Χίτλερ για την απελευθέρωση των αιχμαλώτων Ελλήνων στρατιωτών. Στην πράξη, όμως, οι παραχωρήσεις αυτές έδωσαν τη θέση τους σε ένα πλήθος απαγορευτικών διατάξεων, η παράβαση των οποίων συνεπαγόταν αυστηρές κυρώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονταν τα αντίποινα κατά του πληθυσμού. Ουσιαστικά, η αποφυγή ενεργειών που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως δολιοφθορές και η επιστροφή στις ειρηνικές ενασχολήσεις, αποτελούσαν τις προϋποθέσεις για το σεβασμό της ζωής και της περιουσίας των πολιτών από τη Βέρμαχτ.

Σύντομα, εμφανίστηκαν τα πρώτα προβλήματα στο ιδιόμορφο ειδύλλιο που έντεχνα προσπάθησε να καλλιεργήσει η γερμανική πλευρά. Έτσι, σχεδόν μια εβδομάδα μετά την είσοδο των Γερμανών στη Θεσσαλονίκη, έλαβαν χώρα οι πρώτες αντιγερμανικές ενέργειες, με το σχίσιμο των ανακοινώσεων που οι Αρχές Κατοχής είχαν τοιχοκολλήσει. Επίσης, τη νύχτα της 7ης Μαΐου 1941 σημειώθηκε και η πρώτη, τουλάχιστον καταγραμμένη στον ημερήσιο Τύπο της Θεσσαλονίκης, δολιοφθορά, με την ανατίναξη μιας αποθήκης πυρομαχικών στα Διαβατά. Μετά από το συμβάν αυτό, ο Γερμανός Φρούραρχος αναφέρθηκε, για πρώτη φορά, στην αρχή της συνυπευθυνότητας, προειδοποιώντας πως σε επανάληψη παρόμοιων περιστατικών «Θα συλληφθώσιν υπό των Γερμανικών στρατιωτικών αρχών ο Δήμαρχος ή ο Πρόεδρος Κοινότητος μετ’ αριθμού κατοίκων της περιφερείας και θα κρατηθώσιν μέχρις ανακαλύψεως του δράστου και υπαιτίου της καταστροφής»…..

.

.

Ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ

.

.

.