Σε όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, η σταφίδα αποτελούσε το βασικό εξαγωγικό προϊόν του ελληνικού βασιλείου. Συνήθως υπερέβαινε το ήμισυ της αξίας όλων των εξαγωγών και υπερκάλυπτε το κόστος των εισαγόμενων δημητριακών. Με την ενσωμάτωση των Ιονίων Νήσων το 1864, το σύνολο της παγκόσμιας παραγωγής κορινθιακής σταφίδας αποτέλεσε ελληνικό «φυσικό μονοπώλιο», ταυτόχρονα όμως μεγιστοποιήθηκε το διατροφικό έλλειμμα της ελληνικής σιτοκαλλιέργειας. Η επέκταση της κατανάλωσης σταφίδας και άλλων ομοειδών καρπών από ευρύτερα λαϊκά στρώματα στο Ηνωμένο Βασίλειο, κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, ώθησε τη διεύρυνση των ζωνών καλλιέργειας κατώτερης ποιότητας και τιμής αλλά υψηλής απόδοσης προς τις περιοχές της παράλιας Δυτικής Πελοποννήσου (Ηλεία, Τριφυλία κλπ). Συνέχεια ανάγνωσης Η ΣΤΑΦΙΔΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΡΕΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ→
Ζακ-Λουί Νταβίντ «Ο Βοναπάρτης διασχίζει τις Αλπεις στο πέρασμα του Αγίου Βερνάρδου», 1800-1801, Ρυέιγ-Μαλμεζόν, Εθνικό Μουσείο των Πύργων της Μαλμεζόν και του Μπουά-Πρεό.
,
Ὁ Κορσικανὸς, ὁ ἔχων τὸν Ταΰγετον Πατρίδα
,
……….Ὄσο κι ἄν φαίνεται παράξενο, τὰ ὅσα ἀναφέρονται στὴν Ἑλληνικὴ καταγωγὴ τοῦ μεγάλου Στρατηλάτη, στὴν καταγωγὴ τοῦ Ναπολέοντος Βοναπάρτη, δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα νεοελληνικῆς ματαιοδοξίας. Ὁ θρῦλος περὶ τῆς Ἑλληνικῆς καταγωγῆς του, δὲν ἐγεννήθη κἄν στὴν Ἑλλάδα ἤ στὴν Μάνη, ἀλλά στὴν Κορσική! Συνέχεια ανάγνωσης ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΟΣ→